Ligt onder de Japanse kerncentrale Fukushima Dai-ichi
een geheime nucleaire wapenfabriek?


6 April 2011, door Yoichi Shimatsu

De Tokyo Electric Power Company (TEPCO) en het Japanse Ministerie van Economie, Handel en Industrie (Ministry of Economy, Trade and Industry of METI) brengen conflicterende berichten naar buiten over wat er allemaal is gebeurd in kernreactor Fukushima Dai-ichi I. We moeten ons zorgen maken omtrent de betrouwbaarheid van de informatie die TEPCO verstrekt. Ook lijken ze intern over zaken te praten die niet worden medegedeeld aan het publiek.

Berichten laten zien dat de Japanse regering zich volledig achter de nucleaire sector lijkt te scharen. Zo verzette ze zich tegen een besluit van een rechtbank om een nucleaire centrale in het westen van het land te sluiten, omdat die bij een beving mogelijk niet veilig genoeg zou zijn. De centrale was gebouwd om een aardschok van 6,5 op de schaal van Richter het hoofd te bieden. Het nucleaire veiligheidsagentschap, een onderdeel van het ministerie van Economische Zaken, bleek het vonnis van de rechter totaal niet te delen.

Niet alleen TEPCO maakt zich schuldig aan onjuiste berichtgeving. Het lijkt erop dat de nucleaire industrie de ontdekking van een geheime nucleaire wapenfabriek binnenin Fukushima I met alle macht probeert verborgen te houden. Laten we de verschillen tussen de officiële berichten en de onverwachte gebeurtenissen aan een nader onderzoek onderwerpen.

Tegensprekende rapporten

De Japanse energiemaatschappij TEPCO bracht in eerste instantie naar buiten dat ten tijde van de zeebeving voor de kust van Sendai op 11 maart 2011 drie kernreactoren werkzaam waren. Toen trad een waterstofexplosie op in Fukushima I reactor nummer 3. Hier werd, Mixed Oxide, een mengsel van plutonium en uranium of MOX verstookt. Dat bevat plutonium en is daardoor met factor 2 miljoen dodelijker dan gewoon verrijkt uranium. Het plutonium werd in de omgeving weggeslingerd.

Kernreactor nummer 6 verdween plotseling van de lijst werkzame reactoren, terwijl het zeer giftige plutonium uit reactor 3 stroomde.

Binnen reactor nummer 4 bracht vuur schade toe aan het splijtstofbassin waarin gebruikte uraniumstaven lagen. Nummer 4 zou niet werkzaam zijn geweest, maar de kracht van het vuur lijkt erop te wijzen dat reactor nummer 4 energie opleverde voor iets anders en dus wel werkte. Omdat nummer 4 niet op de lijst van werkzame kernreactoren stond, moeten we ons afvragen of nummer 4 misschien werd gebruikt om uranium te verrijken.

Verrijkt uranium is uranium waarin de isotoop uranium-235 meer vertegenwoordigd is dan in uranium zoals het van nature voorkomt. Het wordt onder andere toegepast in kernwapens.

De stroom van radioactief zeewater in de Pacific is voor een deel raadselachtig, omdat de ondergrondse bron onvindbaar (of misschien taboe) was. Het overstroomde doolhof van pijpen, waarin de lichamen van twee vermiste werknemers werden gevonden, zou het antwoord op het mysterie kunnen zijn: een laboratorium dat niemand durft te benoemen.

Politieke oorlog

De Japanse premier Naoto Kan verlangde een snelle en accurate rapportage over de kernreactoren, maar vitale informatie werd hem onthouden. Diverse nucleaire energie partijen maakten zich hieraan schuldig: TEPCO, General Electric, METI, de Liberale Democratische Partij en het Witte Huis in Washington.

De Japanse minister van handel Banri Kaeda werd beschuldigd omdat hij zowel lobbyist van de nucleaire energie partijen was als regulator van de Nucleaire en Bedrijfsveiligheid Commissie. TEPCO zei dat de helikoptervlucht van de premier verantwoordelijk was geweest voor het niet op tijd kunnen ontsnappen van vluchtige gassen. Daardoor zou reactor nummer 2 ontploft zijn. De directeur van TEPCO zou om "gezondheidsredenen" zijn opgenomen in het ziekenhuis, daardoor kon de premier niet de juiste informatie ontvangen en werd het bezoek van Kan aan Fukushima I ondermijnd.

Premier Kan en Ichiro Ozawa, zijn rivaal van de Liberale Democratische Partij vormen samen geen coalitie tegen kernenergie. Ozawa heeft in het 54-jarige regeringschap van LDP altijd kernenergie bevorderd. De LDP heeft confidentiële gesprekken gevoerd met de Amerikaanse ambassadeur John Roos, president Obama sprak over de nieuwe kernreactoren die zouden worden gebouwd in Amerika.

Communicatie afgesneden

Wat is er besproken tussen Washington en Tokyo? Japanse collega journalisten binnen de gevaarlijke zone konden plots niet meer telefoneren. Ook de telefoongesprekken van werknemers in Fukushima I werden afgesneden. Communicatie met de buitenwereld werd hen onthouden. Toen mijn collega terug was in Tokyo en in een telefoongesprek het woord GE genoemd werd was de verbinding plots verbroken. Dat gebeurde op de dag dat CEO van GE Jeff Immelt in Tokyo aankwam en beloofde de kernreactoren van Fukushima Dai-ichi te herbouwen. Heeft de Japanse telefoonmaatschappij NTT baat van de signalen onderscheppende programma’s van de Amerikaanse National Security Agency (NSA)?

De ‘Manchurian deal’

Japan en Amerika hebben samen een geschiedenis van tientallen jaren. Toen Japan in de dertiger jaren van de vorige eeuw Mantsjoerije in noordoost China bezette, werd Mantsjoerije de "staat" Mantsjoekwo met aan het hoofd Pu Yi, de ex-keizer van China.

Mantsjoekwo werd een marionettenstaat en diende als een economische krachtcentrale om het overbevolkte Japan en zijn militaire machine te steunen. Nobusuke Kishi, een hoge functionaris en economisch planner werkte samen met de commandant van de bezettende “Kanto divisie”, in China bekend als het Kwantung Leger, Generaal Hideki Tojo.

Nauwe banden tussen de militairen en de economische kolonisten leidden tot enorme technologische prestaties, waaronder een prototype van een hogesnelheidstrein of kogeltrein (Shinkansen) en het begin van het atoombomproject van Japan in Noord Korea. Toen Tojo in oorlogstijd de premier van Japan werd, diende Kishi als zijn minister van handel en economie. Hij plande een totale oorlog op wereldschaal.

Na de nederlaag van Japan in 1945 werden zowel Tojo als Kishi schuldig bevonden als zijnde Klasse A oorlogscriminelen. Kishi ontsprong de dans doordat hij erg nuttig kon zijn in de door de oorlog vernielde economie in Japan. De econoom stond aan de basis van een centraal geleide economie en verzorgde de blauwdruk voor MITI (Ministerie van Internationale Handel en Industrie), de voorganger van METI, dat het economische wonder creëerde dat het naoorlogse Japan in een economische grootmacht transformeerde.

De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken onder president Dwight D. Eisenhower was onder de indruk. In 1957 werd Kishi tot premier gekozen. Zijn protégé Yasuhiro Nakasone, een ex-marineofficier en toekomstig premier, leidde de campagne om van Japan een nucleaire macht te maken onder hoede van de “Atomic Energy Basic Law”.

Amerikaanse medeplichtigheid

Kishi onderhandelde in het geheim met het Witte Huis. Het Amerikaanse leger mocht atoombommen in Okinawa en Atsugi opslaan, twee luchtmacht bases buiten Tokio (Marinekorporaal Lee Harvey Oswald diende hier als bewaker van de ondergrondse wapenfabriek in Atsugi). In ruil daarvoor gaf de VS Japan toestemming om een civiele nucleaire macht te worden.

Er was veel stille diplomatie nodig om het sentiment van de Japanners te bewegen. Na de atoombommen op Hiroshima en Nagaki was de aversie enorm. Twee jaar geleden kwam door Katsuya Okada, minister van Buitenlandse Zaken tijdens de regering van de Democratische Partij met premier Yukio Hatoyama (2009-2010) een geheim document boven tafel.

Veel van de details waren verdwenen. Gepensioneerd ex-diplomaat Kazuhiko Togo wist te vertellen dat meer gevoelige informatie apart werd bewaard in een huis waar Kishi's halfbroer, de latere premier Eisaku Sato (1964-72) vaak resideerde. De belangrijke diplomatieke correspondentie was verdwenen. Deze openbaring was een schandelijke politieke kwestie in Japan, maar werd grotendeels genegeerd door de Westelijke media. Nu de Fukushima kerncentrale in rook opgaat, betaalt de wereld de prijs van die journalistieke verwaarlozing.

Toen Kishi in 1959 Engeland bezocht werd hij met een militaire helikopter naar de kerncentrale van Bradwell in Essex gebracht. Het jaar daarop werd het veiligheidcontract tussen Amerika en Japan getekend, ondanks de felle protesten van de Japanse bevolking. Binnen een paar jaren bouwde het Engelse bedrijf GEC de eerste kerncentrale in Japan: Tokaimura. Tegelijkertijd werd de pas ontwikkelde Shinkansen trein geshowd, die langs Mount Fuji gleed en een perfecte reden was om te kiezen voor elektriciteit op basis van kernenergie.

Kishi opperde in zijn beroemde uitspraak dat "nucleaire wapens niet echt verboden zijn” volgens Artikel 9 van de naoorlogse Grondwet. Zijn woorden werden twee jaar geleden door zijn kleinzoon, premier Shinzo Abe, herhaald. De aanhoudende “crisis” met Noord-Korea diende als een voorwendsel voor de derde generatie politieke elite, om een nucleair bewapend Japan te worden.

Veel Japanse journalisten en inlichtingenexperts nemen aan dat het geheime programma in Japan klaar is om snel voldoende kernraketten te assembleren en dat ondergrondse testen hebben plaatsgevonden met plutonium.

Sabotage van alternatieve energie

De nucleaire lobby in Japan heeft de mogelijke alternatieve energiebronnen van de toekomst tegengewerkt. Ondanks de tientallen jaren onderzoek naar windenergie, heeft Japan slechts 5% van de windenergie productie van China. China en Japan zijn op dit moment economieën van gelijke grootte. Mitsubishi Heavy Industries, een partner van Westinghouse, bouwt windturbines maar alleen voor de export.

Een hoge drukgebied vanuit Siberië zorgt voor een gelijkmatige sterke wind over het noorden van Japan, maar de energiemaatschappijen maken geen gebruik van deze natuurlijke energiebron. De reden is dat TEPCO vanuit Tokyo de energiemarkt controleert, als een maffiabaas over de negen regionale energiemaatschappijen. De invloed van TEPCO op hoge ambtenaren en politici, zoals de gouverneur van Tokyo Shintaro Ishihara is enorm, terwijl door de nucleaire ambities van het leger de generaals zich achter TEPCO scharen. Toch is TEPCO niet de baas. Dat is de oudere partner in deze mega onderneming, het kind van Kishi: METI.

De testgebieden met windturbines staan niet in het door wind geplaagde Hokkaido of Niigata, maar in Chiba Prefecture. De testresultaten die zullen bepalen of windenergie toekomst heeft worden pas in 2015 openbaar gemaakt. Sponsor van dit trage onderzoeksproject is…. TEPCO.

Dood door afschrikking

Het Internationaal Atoomenergieagentschap (IAEA) waarschuwde Japan in 2009 tegen het verlangen naar een nucleaire bom - en deed verder niets. Het Witte Huis kijkt nu gewoon de andere kant op, terwijl radioactieve lucht door de Amerikaanse hemel stroomt. Pearl Harbor en Hiroshima lijken vergeten.

Het hebben van nucleaire capaciteit zou op zich noch onaangenaam noch onwettig zijn, in het onwaarschijnlijke geval dat de meerderheid van de Japanners hiervoor zouden kiezen. Het gelegaliseerd bezitten van nucleaire wapens zouden veiligheidsinspecties en strikte controles met zich meebrengen. En een doorzichtigheid die de reactie op de ramp in Fukushima had kunnen bespoedigen. Geheime wapenontwikkeling is daarentegen vragen om problemen. In het geval van een noodsituatie moeten dan kost wat kost geheimen behouden blijven, zelfs als dat voor talloze slachtoffers zorgt.

De “Manchurian” deal heeft tijdbommen geplant, die nu zorgen voor straling over de hele wereld. Het nihilisme in het centrum van deze nucleaire dreiging ligt niet in het binnenste van Fukushima 1, maar aan de mindset van staatsveiligheid. Het spookbeeld van zelfvernietiging kan alleen met de afschaffing van het veiligheidsverdrag tussen de VS en Japan worden beëindigd. De grondoorzaak was het geheim, dat zorgde ervoor dat het gevecht van de nucleaire werkers tegen kernsmelting, werd uitgesteld.



Door Yoichi Shimatsu, een schrijver in Hong Kong, was de editeur van Japan Times Weekly.

Vertaald door ‘t Vertalerscollectief