Hitachi introduceert ’rfid-poeder’


’RFID-poeder’: totale paniek is toegestaan. 
Hitachi heeft een nieuwe lijn rfid-chips in productie genomen. De fabrikant verbeterde zijn eigen miniaturisatierecord voor rfid-tags met een factor 64: de nieuwe chips meten slechts 50 bij 50 bij 5 micrometer.

De Japanse elektronicagigant had met de zogeheten mu-chips tot dusverre de kleinste commercieel leverbare rfid-tags in zijn assortiment, maar die zijn met hun afmetingen van 0,4 bij 0,4mm bijna lomp vergeleken bij de vijftig micrometer grote nieuwelingen. Ook een onlangs gepresenteerd prototype van met zijden van 0,15mm is nog bijna tien keer groter dan de nog niet van een naam voorziene nieuwe chips. Ondanks hun iele formaat bieden de nieuwelingetjes ruimte aan 128 bits romgeheugen, waarin een 39-cijferige code kan worden opgeslagen. Dat geheugen wordt overigens al volgeschreven als de chips nog op de wafer zitten. Eenmaal losgesneden zijn de tags, die kleiner dan fijn zand zijn, immers tamelijk onhandelbaar.

Dat maakt elke individuele korrel dus identificeerbaar. En je ziet ze niet eens!
Mogelijke toepassingen zijn het merken van geld en toegangskaarten: de microchips lenen zich prima om in papier verstopt te worden. Het extreem geringe formaat biedt echter ook nieuwe, voor velen angstaanjagender, mogelijkheden. Mensen kunnen bijvoorbeeld eenvoudig met Hitachi’s vondst gemerkt worden; zo zou de overheid mensen met het ’rfid-poeder’ kunnen bestrooien, gemakkelijk onopvallend als roos op iemands schouders, om ze later gemakkelijk te kunnen identificeren.
Over twee a drie jaar op de markt. 

Geen idee of het ook schadelijk reageert met weefsel. Maar het is in ieder geval geen nanotechnologie, daarvoor is het veel te groot. Of het schadelijk is bij inademen, lijkt me een terechte vraag. Probleem is dat we deze gebieden nog maar net binnenwandelen en nauwelijks een idee hebben van hoe we daar ethisch of qua gezondheid mee om moeten gaan. 




Bron: rfid.emerce.nl, 16-02-2007