Rechtzaak: RFID-implantaten ingebracht zonder toestemming

 



19 augustus 2010,
Er zijn maar weinig Amerikaanse doktoren of psychiaters die de moed hebben om het misbruik van geïmplanteerde chips aan te pakken. Er is een toenemend aantal gevallen bekend in Amerika waarin bewezen is, dat door toedoen van de staat hightech RFID chips geïmplanteerd zijn bij onwetende mensen. De V.S. experimenteert in het geheim met mensen die daarvoor geen toestemming hebben gegeven. Het gaat om experimenten met mind controle en terreur.

 

James Walbert is een burger uit Kansas, die heeft kunnen bewijzen dat hij slachtoffer is geworden van geïmplanteerde RFID chips in zijn hersenen en de elektronische marteling die daar het gevolg van was. James heeft de jury van de rechtbank in Kansas kunnen overtuigen van de schokken die hem van afstand werden toegediend door Jeremiah Redford.

 

Op 25 november 2008 deed de rechter de uitspraak dat hieraan een einde moest komen. Het hielp niets, Walbert kreeg nog steeds elektronische schokken en hoorde geluiden in zijn oren. Op 30 december 2008 oordeelde de rechter met een nieuwe uitspraak, de eerste van zijn soort ooit, dat Redford op geen enkele manier Walbert elektronisch schade mocht toebrengen. Deze uitspraak is sindsdien geschonden. Walbert: "Er is niets veranderd sinds die uitspraak gedaan is. En ze beginnen ook geen onderzoek naar deze zaak. Er is geen enkele verandering in de kwelling ondanks de uitspraak van de rechter, die me had moeten beschermen."

 

RFID-implantaten

RFID is de afkorting van Radio Frequentie Identificatie. Het gaat om veel meer dan identificatie. Het gaat om de mogelijkheid om op afstand technologische kwellingen te kunnen toedienen, te martelen en zelfs te moorden (zie: http://www.us-government-torture.com and The Larson Report). 
 

Een veelvoorkomende misvatting is dat RFID implantaten mensen 24 uur per dag en zeven dagen in de week volgen. Dat is niet zo, zegt Paul Baird, van “Surveillance Issues”. Surveillance Issues verschaft informatie over de geheime praktijken van de staat en de georganiseerde misdaadsyndicaten. Deze gebruiken “martel” technologie om onschuldige mensen te neutraliseren en te onderdrukken door middel van mentale en lichamelijke kwellingen. Deze technologie wordt ingezet in met RFID geïmplanteerde mensen.

 

De meeste RFID apparaten bestaan uit twee delen: 1. Een circuit om informatie te verwerken en op te slaan en om een radiofrequentie te moduleren en demoduleren; 2. Een antenne om signalen te ontvangen en door te sturen. Met deze antenne kan het slachtoffer geluiden horen en verbale bevelen ontvangen. Met de antenne kan het slachtoffer vermoord worden op afstand en de doodsoorzaak lijkt een natuurlijke te zijn (Voor informatie over NSA neuraal monitoren op afstand, zie: NSA Signals Intelligence Use of EMF Brain Stimulation).

 

“We the People Will Not be Chipped” (wij mensen laten ons niet chippen) is een actiegroep die strijd tegen de RFID chip. De mensheid heeft het absolute recht om niet gedegradeerd te worden tot een 16cijferige chip, en de actiegroep wil een boodschap sturen naar IBM, die het RFID-implantaat voor patiëntenidentificatie: de VeriChip op de markt heeft gebracht. (RFID Wikipedia).

 

De meeste actieve RFID-chips worden gebruikt in de Amerikaanse Defensie
Walbert is uitvinder en hij werd bedreigd door Jeremiah Redford: “Of je geeft de rechten van je uitvinding aan mij, of ik zorg ervoor dat je naam in diskrediet wordt gebracht, zodat ik je uitvinding daarna van je weg kan nemen”. Dat was het begin van de ellende, zegt Walbert. Niet lang hierna begon hij te merken dat mensen rondom hem zich anders begonnen te gedragen tegenover hem.

 

Dit is een werkwijze die vele doelwitten van RFID chips beschrijven: Het begint met familieleden en vrienden die anders op je reageren, alsof het doelwit geestelijk ziek of gevaarlijk is. Sommige van deze familieleden hebben toegegeven aan de Examiner dat ze in het geheim bezoek hadden gekregen van politie of geheime diensten. Ze werden bedreigd, er moest geheimhouding worden gezworen omtrent het contact en er werden leugens verteld over het doelwit. Deze werd daarna met minder respect tegemoet getreden. Het doel was het in diskrediet brengen en isoleren van het slachtoffer, om zo de kwetsbaarheid te vergroten.

 

Hoeveel mensen in de geneeskunde en geestelijke gezondheidskunde zijn betrokken bij dit systeem van bedreigen en misbruiken en het volgen van orders? (Zie APA CIA medeplichtigheid aan marteling: Is Amerika klaar voor de waarheid?, Examiner, 14 augustus 2010)

 

Klinisch psycholoog Cathy Meadows schreef na een consultatie met Walbert: "De technieken die gebruikt worden, zijn met opzet zo ontwikkeld dat het lijkt alsof het slachtoffer geestelijk onstabiel is. Over deze techniek is goed nagedacht en ze kent vele facetten; dezelfde techniek wordt gebruikt door vele religieuze en politieke extremisten, corporaties en zelfs door de georganiseerde misdaad." (Zie ook: Dupre, Menselijke Doelwitten: KENS 5 rapporten over Texas TIs in house of horrors, Examiner, 19 februari 2010.)

 

Walbert kan nu rustig praten over de ervaringen die honderden andere mensen ook hebben moeten meemaken, een inbreuk op hun lichaam en geest, vaak in het eigen huis: "Ik werd wakker met bloed dat uit mijn oren kwam en vele geluiden in mijn oren door de stimulatie van het zenuwstelsel. Niet lang daarna ging ik naar de dokter en hij vond littekenweefsel en een vreemd voorwerp in mijn oren. De hele linkerkant van mijn lichaam was beschadigd. In de MRI vond men een vreemd voorwerp in de schouder. Het werd herkend als een RFID chip” (online afbeelding).

 

Walbert bezocht de bekende toxicologist en dokter van integrale geneeskunde Dr. Hildegarde Staninger in Los Angeles om te onderzoeken of er residuen waren in zijn lichaam. Na 30 bloedtesten vond zij beschadigingen en nog meer implantaten. Hij liet ook onderzoek doen door William J. Taylors Agencies en Melinda Kidder. Alle onderzoeken bevestigden hetzelfde.  

 

William (Bill) J. Taylor heeft in de afgelopen jaren tussen de 300 à 400 mensen geholpen die het doelwit waren geworden van RFID chips. Hij moet nog elke dag mensen afwijzen, omdat hij alle hulpvragen niet kan verwerken. De mensen hebben geen idee hoeveel mensen hier slachtoffer van worden. Sommige mensen met hoge functies zijn bij me gekomen om hulp. Ze durven er niet openlijk over te praten, omdat ze bang zijn hun geloofwaardigheid te verliezen. Anderen heb ik kunnen helpen en zij hebben een schadevergoeding ontvangen en de belofte dat alle beïnvloeding zou worden gestopt.

 

Toen in 2006 het Ministerie van Defensie 1.6 miljoen dollars gaf aan de universiteit van Clemson om een implanteerbare chip te ontwikkelen, zei Yelena Slattery van “We The People Will Not Be Chipped”, dat soldaten kunnen niet kiezen wat er gedaan wordt aan hun lijf, ze zijn na het ondertekenen van hun contract in feite eigendom geworden van de staat. Waar houdt dit op? Wanneer wordt iets een overtreding op de privacy van een persoon?

 

Slattery sprak toen over de zorgen die ze had, wanneer de chip eenmaal in het lichaam is, kunnen de soldaten in de gaten worden gehouden, ook wanneer ze vrij zijn. (U.S. Military May Implant Chips In Troops' Brains, Salt Lake City, Utah; Online:
www.kutv.com; of wanttoknow.info
 

Walbert heeft uiteindelijk hulp gevraagd aan de medische wetenschap. Hij wil dat al zijn implantaten verwijderd worden. Dat is tot nu toe nog niet gebeurd. Niemand durft hem te helpen. Ze zijn bang dat de overheid betrokken is en zijn bang voor represailles.

 

Walbert gaat een nieuwe rechtszaak beginnen en deze lijkt even explosief te worden als zijn eerste. Het gaat niet alleen om de schending van onschuldige burgers, het gaat om meer. Het gaat om het proberen uit te sluiten van mensen met karakter en integriteit. Een selectieproces dat nu geperfectioneerd word door surveillance technologie om ervoor te zorgen dat geluiden van de oppositie verstommen.

 

 


Door: Deborah Dupré

Bron: Examiner.com 

 

Samengevat door ‘t Vertalercollectief