Waarom accepteren we zoveel?


31 januari 2011

Ik zag laatst onderstaande foto, genomen van een muur in New York. Op de graffitimuur staat gekalkt: Waarom accepteren we zoveel dingen? Bijschrift van de foto was: “Denk daar eens over na, al is het maar even”. Dat wilde ik wel even doen.

  Foto: Andy Asimakis (2011)

Waarom accepteren we zoveel dingen? Ik stond stil bij de woorden op de muur. We accepteren absoluut verbazingwekkende dingen. Er zijn in het verleden afschuwelijke dingen gebeurd. De geschiedenis leert ons, dat grote groepen mensen liever meelopen met de massa en niet graag protesteren of hun nek uitsteken. Wanneer we nu terugkijken op die tijd denken we: “Hoe is dat mogelijk? Waren die mensen toen dom? Of waren de mensen gewoon laf?” Vandaag de dag accepteren wij dingen, waarover de mensen in de toekomst hetzelfde zullen denken. 

Acceptatie is natuurlijk niet altijd slecht. Er gebeurt nu eenmaal veel in deze wereld. Mensen moeten zich continue aanpassen aan een veranderende omgeving en aan veranderende omstandigheden. Mensen die zich niet kunnen aanpassen aan de  veranderende wereld krijgen problemen in het leven.

Maar wanneer het op onze sociale omgeving aankomt, kan het teveel accepteren een menselijke zwakte worden of zelfs een dodelijke fout zijn. We hebben in Nederland het begrip “voetveeg”. Een voetveeg is eigenlijk een mat om de voeten te vegen, maar wordt vaak gebruikt voor iemand die alles aanneemt en over zichzelf laat heenlopen.

"Schaap" is een andere metafoor. In het Engels heeft men van de woorden “sheep” (schapen) en “people” (mensen) het woord ‘sheeple” gevormd. Enorme aantallen mensen op de wereld hebben een verschrikkelijk lot ondergaan, omdat zij zonder enig verzet ja en amen zeiden, terwijl ze naar de spreekwoordelijke slachtbank werden geleid.

Ook bij minder ernstige zaken ontbreekt bij veel mensen het mechanisme, dat hen "Nee" laat zeggen, wanneer omstandigheden onaanvaardbaar worden. Het komt regelmatig voor in het leven dat we gewoon akkoord gaan met de gang van zaken en onrechtvaardigheden die op ons pad komen als vanzelfsprekend verdragen.

De belasting gaat omhoog? Oké. De huizenhuur moet omhoog? Oké. Mensen worden uit hun huizen gezet? Oké. Nog meer betuttelende regeltjes? Oké. Dat magische woord “oké” zorgt ervoor dat het leven, terwijl de weg van de minste weerstand wordt gevolgd, gewoon doorgaat. Misschien leidt deze weg wel naar een situatie die veel zorgwekkender is, dan de weg waarop we terecht zouden komen wanneer we “Nee” zouden durven zeggen. Wanneer we de strijd zouden aangaan en verantwoordelijkheid voor onze rechten zouden nemen.

Altijd gehoorzaam zijn kan leiden naar het weggeven van persoonlijke rechten en vrijheid. Wanneer we echt vrij waren, dan zouden we protesteren en niet toestaan dat anderen de controle over ons zouden overnemen. Dat gebeurt namelijk op steeds grotere schaal, ook wanneer er geen directe bedreiging van onze veiligheid achter schuilt. 

“Dreiging” is de achterliggende reden die steeds wordt genoemd. Onze vrijheid wordt meer en meer ingeperkt, om onze “veiligheid” te garanderen. Wij mensen proberen als goede en gehoorzame burgers onszelf aan te passen aan de nieuwe regels. Onze goedgelovigheid en gehoorzaamheid maakt ons tot prooi voor profiteurs.

Mensen hebben lang geleden geleerd hoe ze kuddes vee moesten drijven: met schreeuwen en het harde geluid van paardenhoeven. Wij nemen aan dat de correcte optie altijd de veilige optie is. Daarom accepteren we zoveel. Omdat we zo gestuurd en geconditioneerd worden? De meeste mensen zijn niet echt een “lafaard” en ook geen “rebel”; deze groep kan door mensen met vooruitziende blik een bepaalde richting op worden gegidst.

Kent u het verhaal van de kikker? Een kikker zal direct uit een pan met heet water springen. Maar wanneer men de kikker in een pan met water doet en het water geleidelijk naar het kookpunt brengt, blijft de kikker rustig zitten!

Weigeren om zomaar alles klakkeloos aan te nemen en weerstand gaan bieden, kan ons in heet water doen belanden. Maar de kans van het in heet water belanden is altijd beter, dan dwaas in warm water te blijven zitten, terwijl het water langzaam wordt gekookt.

Soms is opstaan en duidelijk laten horen dat je het er niet mee eens bent de betere optie!



Door Jimulacrum

http://verbellum.wordpress.com/2011/01/31/why-do-we-just-accept-things/

Bewerkt door ‘t Vertalerscollectief