Oorlogsplannen tegen Syrië



Global Research, 6 februari 2012
Washington is al lang van plan “regime-change” in Syrië en Iran door te voeren. Syrië en Iran moeten afhankelijke vazalstaten van het Westen worden. Daarmee moet de controle over de grondstoffen in het Midden Oosten worden veiliggesteld.

Op 4 februari 2012 stemden twee van de vijf permanente leden van de VN Veiligheidsraad Rusland en China tégen de resolutie die de Syrische Bashar al-Assad tot aftreden zou moeten dwingen. In een vorig artikel werd Assad eerder slachtoffer dan schurk genoemd. Wereldwijd wordt de laatste maanden een leugenachtig beeld van hem geschetst.

Hij zou verantwoordelijk zijn voor al het geweld in Syrië, dat in werkelijkheid door buitenlandse krachten wordt georganiseerd. President Assad wordt geconfronteerd met opstand, die een replica is van de opstand die in Libië heeft plaatsgevonden: door het Westen van wapens voorzien en gesponsord. 

Stelt u zich het volgende scenario voor: het buitenland voorziet groepen mensen van wapens en expertise en deze mensen starten in Amerika een opstand tegen de regering.

Hoe zouden de Amerikaanse politie, de veiligheidsdiensten en de troepen die door het Pentagon worden bestuurd hierop reageren? Ze zouden met grof geweld terugslaan, het aantal doden zou enorm zijn. De reactie van Assad zou hiermee vergeleken miniem zijn.

De Westerse media zouden in dat geval waardering hebben en de loftrompet uitroepen over de Amerikaanse daadkrachtige overheid. Dan is het interessant te noemen dat de New York Times (NYT) voor de zelfverdediging reactie van de regering van Syrië het woord “slachting” gebruikt.

Is de NYT een krant die waarheid onthult? Of zijn ze bezig nauwgezet lezers verkeerd voor te lichten? Dat is het mediabeleid dat we sinds lang kennen.

Sinds het begin van de opstand in maart 2011 in Syrië krijgt Assad de schuld in de schoenen geschoven van talloze geweldsuitbarstingen die in werkelijkheid door oppositiegroepen en terreurgroepen worden veroorzaakt.

Washington heeft in het kader van het “plan voor het Nieuwe Midden Oosten” het oog laten vallen op Noord Afrika, het Midden Oosten en Centraal Azië tot aan de grenzen van Rusland en China. 

In landen als Irak, Afghanistan, Libië, Libanon, Soedan, Somalië, Iran etc. zijn al nieuwe regimes aangesteld of worden daarvoor plannen gemaakt. Het “Libië model” zal keer op keer worden gebruikt door Washington en de belangrijkste landen van de NAVO. Of het al zo ver is in Syrië, zal de toekomst uitwijzen.

“Opstandelingen” zijn de grens met Syrië overgestoken vanuit verschillende buurlanden. De burgerbevolking zit gevangen tussen allerlei terreurgroepen. Er lijkt geen eind te komen aan de conflicten. Ik vrees echter, dat het ergste nog moet komen. 

In het met de Mossad gerelateerde DEBKA/file van 5 februari jl. is te lezen dat Rusland de alarmfase heeft aangekondigd voor hun "Rapid Reaction Force” in de bases rondom de Zwarte Zee, om Syrië te kunnen helpen in het geval dat Damascus moet worden verdedigd.

Rusland is vast van plan niet nog eens een Westerse interventie toe te staan zoals dat in Libië gebeurde.

Als reactie hierop kondigde Obama aan dubbel zoveel te zullen doen om Bashar Al-Assad uit het zadel te helpen. 

Beweringen uit een officiële verklaring op 4 februari uit het Witte Huis en de feiten:
“Assad moet de moordcampagne tegen eigen volk stopzetten. Hij moet aftreden en onmiddellijk plaats maken voor een democratisch transitieproces.”

Feit:
Amerika is het land dat sinds de Tweede Wereldoorlog meer slachtpartijen, vernietiging, en humanitaire misères op zijn conto kan schrijven dan welk land ter wereld.
"Assad is geen rechtvaardige leider van zijn volk en hij heeft iedere geloofwaardigheid in de internationale gemeenschap verloren. De internationale gemeenschap moet de Syriërs helpen en beschermen tegen de afschuwelijke brutaliteiten die plaatsvinden in Syrië."

Feit:
Het internationale recht verbiedt interveniëren bij binnenlandse problemen, alsook het bepalen of diens leiders rechtmatig zijn of niet. 
De afschuwelijke brutaliteiten die plaatsvinden in Syrië worden door het Westen actief gesteund. Er vonden geen brutaliteiten plaats voordat Washington, NAVO lidstaten en regionale despoten van Saoedi Arabië en Israel zich ermee gingen bemoeien.
"We moeten samenwerken met het volk in Syrië en hen op weg helpen naar een mooie toekomst. Het Syrische volk moet weten dat ze niet worden vergeten en dat wij willen dat Assad aftreedt."

Feit:
Het volk in Afghanistan, Irak, Libanon, Somalië, Bahrein, Jemen, Palestina en vele andere landen hebben gemerkt wat de bemoeienis van Amerika in hun had land voor gevolg had. Dat weten de Syriërs ook. Ze willen absoluut niet dat Amerika zich gaat bemoeien met hun land.

Een enquête werd gehouden in Syrie (link: Qatar Foundation-funded YouGov Siraj), deze resulteerde in een 55% steun aan hun president. De meerderheid van het volk in Syrië is voor de president. Deze feiten werden in het Westen nergens openbaar gemaakt, behalve kort in de London Guardian.

In het Global Research artikel van 4 februari (link Global Research editor Michel Chossudovsky) heeft Michel Chossudovsky uitgelegd dat de zogenaamd bewapende oppositiegroeperingen bestaan uit onder andere de door het Westen gesponsorde Syria Free Army (FSA, Vrije Syrische Leger).

De FSA is verantwoordelijk voor terroristische aanslagen, waarbij tientallen burgers en militairen de dood hebben gevonden. De FSA zorgt voor vernietiging en de president krijgt de schuld.

In de FSA hebben met Al Qaida geaffilieerde elementen plaatsgenomen, ook militanten van de Moslim Broederschap en Salafisten, fundamentalisten uit de Islam. De FSA wordt gesteund door Turkije, Israel en Saoedi Arabië. Ze worden ook door de staten van de GCC, de Cooperation Council for the Arab States of the Gulf, een handelsblok van 6 Arabische landen in de Perzische golf en Jordanië gesteund.

Dit zijn grotendeels dezelfde landen die in 1973 een resolutie ondertekenden tegen Libië. Marokko,  Washington, Groot Britannië, Frankrijk, Duitsland, Portugal en Turkije.  Plus alle 6 GCC staten en Jordanië, Colombia en Togo.

Rusland en  China hebben hun vetorecht gebruikt.  Russisch ambassadeur Vitaly Churkin zei: “De Veiligheidsraad zou moeten tegenstemmen omdat invloedrijke leden vanaf de start van de opstand partij hebben gekozen door aan de oppositie wapens te verstrekken en provocaties te steunen in plaats van naar een diplomatieke en democratische oplossing te zoeken.”

De resolutie was volgens de ambassadeur niet gebaseerd op de realiteit in Syrië en medeschrijvers aan de resolutie hebben de Russische amendementen weggelaten. In deze amendementen zou afstand worden genomen van de steun aan groepen extremisten.

Op 7 februari hebben de Russische president Dmitry Medvedev, Minister van Buza Sergei Lavrov en directeur van de inlichtingendienst Mikhail Fradkov Assad ontmoet in Damascus.

Rusland wil interactief werken aan een snelle stabilisatie in Syrië door de implementatie van democratische hervormingen te steunen. Moskou riep de Arabische landen op hun rol als waarnemers accuraat te vervullen. Rapporteren wat er echt gebeurt. Rusland en China willen geen tweede scenario zoals in Libië.

Laatste opmerkingen
De Veiligheidsraad is een belangrijk orgaan van de Verenigde Naties en heeft de primaire verantwoordelijkheid de internationale veiligheid en vrede te handhaven, volgens de doelstellingen en beginselen van de Verenigde Naties. Washington en de belangrijkste NAVO partners plannen een interventie in Syrië met of zonder goedkeuring van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties. 

Dit zou een schending van het internationaal recht zijn. Interveniëren mag alleen wanneer een land wordt aangevallen en er uit zelfverdediging gereageerd moet worden. 

Syrië is geen bedreiging voor andere landen. Iran ook niet. Toch wil het Westen deze landen aanvallen, de langetermijnplanning beveelt het. Met of zonder toestemming van de Veiligheidsraad.

Verwacht het ergste in 2012. Onder de pretentie van het afzetten van Assad kan een oorlog worden uitgeroepen tegen Syrië. Trap er niet in. Het is een Amerikaanse traditie om support te zoeken voor de start van een oorlog.

De keuze voor een nieuwe Amerikaanse president kan de timing beïnvloeden. Oorlog zou de herverkiezing van Obama net veilig kunnen stellen.


Door Stephen Lendman
Bron: http://www.progressiveradionetwork.com/the-progressive-news-hour/.