Maak het pad van realisatie zichtbaar in hoe je leeft

Realisatie is een term die aangeeft hoe ‘volwassen’ iemand in de wereld staat vanuit een onafhankelijke geest die in balans is. Zulke mensen hebben een gezonde visie wat betreft de realiteit vanuit hun lichaam ziel en geest en houden er een gezonde leefwijze op na in al die opzichten. 

Een taal die ouder is dan woorden

Wanneer de verbinding van de mens met al wat is en leeft tot bewustzijn komt wordt die relatie met alles duidelijk in de taal die gebezigd wordt. Steeds meer zal de taal non-verbaal worden, door het hele lichaam gedragen worden. Iedere vezel resoneert mee in de communicatie. Om deze taal te leren kennen en waar te nemen is stilte nodig. Pas in de stilte hoor je hoe luid deze taal kan zijn. Vanuit stille ervaringen opent zich een weg naar de kosmos en ga je de majesteit van innerlijk weten waar nemen. In het klein ervaren we signalen uit het lichaam als we b.v. niet genoeg gedronken hebben en in het groot is het de ervaring van hoe te leven in deze bizarre wereld met al zijn technische ontwikkelingen. Het herinneren van deze taal zal ons verbinden met de natuur en de kosmos, groot en klein. De minder ontwikkelde delen van ons innerlijk zullen steeds opnieuw aangeraakt en geprikkeld worden zodat er groei plaats kan vinden. 

Omhels de stilte

Stilte is niet het ontbreken van energie of actie maar een onvoorstelbare voorraad van mogelijkheden die ons vanuit de ziel geschonken wordt. Doelgerichte stilte is preventief en achteraf genezend en voorkomt vermoeidheid en verveling. Los komen uit de knettergekke maatschappelijke race kan via zelfgekozen stiltemomenten. Onze maatschappij staat bol van angst die knopen legt in ieder mens en kan leiden tot neurotisch gedrag. We leven in een maatschappij waarin het lijkt alsof de sterkste wint en ‘eten of gegeten worden’ het motto is. We zijn gebonden aan werkomstandigheden die vaak niet brengen wat we nodig hebben en worden gestimuleerd te blijven kopen en consumeren, ook dingen die we helemaal niet nodig hebben. Als je het pad van realisatie ben je je bewust van wat je nodig hebt en wat niet. Minder nodig hebben maakt dat er meer tijd vrij komt die je anders kunt besteden en dan is er ruimte voor stilte en bezinning. In stilte kan de ziel ademen. Wanneer de ziel vrij kan ademen ontstaat een nieuwe balans en wordt het luidruchtige, beweeglijke ego even tot staan gebracht. Stilte opent de weg naar een nieuwe blik op de wereld die de basis legt voor een nieuwe harmonie in ons en om ons heen.

Creativiteit

‘Transformatie naar de buitenwereld kan niet plaatsvinden zonder transformatie in de binnenwereld. Het is onze verantwoordelijkheid deze radicale transformatie in onszelf te realiseren.’, zei Krisnamurti. De weg naar realisatie vraagt om een speciale aanpak. Creativiteit is daarbij een sleutelwoord. Het  helpt je in het naar buiten brengen van dat wat in je is, op welke manier dan ook. De uniciteit van de mens komt erin tot uiting en je kunt anderen ermee raken en stimuleren. Een nieuwe weg kan alleen gegaan worden door transformatie van binnenuit en die wordt zichtbaar in de buitenwereld via jouw unieke handelingen en woorden. Deze creativiteit wordt niet gestuurd door wilskracht of ego maar door empathie en zielenwensen voor de wereld. Kennis en ervaring komen erin samen en daardoor kunnen geheel nieuwe vormen ontstaan van leven, van mensen benaderen en helpen, op een respectvolle doch bijzondere wijze. De betrokkenheid bij het grote bestaan zal hierin duidelijk zichtbaar worden. Martin Luther King zei eens: ‘Zij die de vrede liefhebben zullen zich net zo effectief moeten organiseren als zij die oorlog voorstaan’. Vrede is enkel bereikbaar via vredevol handelen, geen enkele strijd zal vrede brengen. Vredevol handelen is in deze tijd een uniek en creatief proces van delen en samenleven.



Meditatief leven

Het universum klinkt als een groot orkest de ruimte vullend met toonhoogten en toonsoorten die allemaal samen een prachtig lied verklanken. Wij klinken mee in het grote lied van de schepping. Via de klank van onze meditatie en stiltemomenten kunnen we gaan voelen hoe ons lied samensmelt met de symfonie van het universum. De verinnerlijking maakt ons tot mee vibrerend met het grote geheel waardoor de afgescheidenheid als dissonant minder wordt. Mediterend ga je jezelf realiseren dat er geen verschil is tussen het ik en het geheel, er is één grote verbondenheid, altijd, ieder moment. Daarom zijn de handelingen en gedachten van het moment zo belangrijk. Leef niet in gisteren, blijf niet hangen in wat was. Leef niet in wensen en toekomstdromen die verwezenlijkt moeten worden voordat je gelukkig denkt te kunnen zijn. Doe nu, met volle aandacht, datgene wat zich voor je bevindt. Luister naar wat het moment je te vertellen heeft en voel binnenin wat er nu van je verwacht wordt.

Verdieping van relaties

Dingen zijn om te gebruiken maar mensen zijn gemaakt om lief te hebben. In deze tijd lijkt het wel of we dingen liefhebben en mensen gebruiken.

Niets of niemand is bezit van wie dan ook. Alles verschijnt en verdwijnt in de tijd. Binnen dat verschijnen en verdwijnen verdient al wat is ons respect. Vanuit respect ontstaan de diepe relaties die ons leven richting geven. De complexiteit van het bestaan lijkt een onontwarbare knoop maar lost op wanneer we steeds opnieuw en zonder agenda luisteren en begrip tonen, ook naar onszelf. De kwetsbaarheid die we daarin kunnen laten zien maakt sterk. Kwetsbaar durven zijn is een grote kracht die nooit onderschat mag worden en muren tussen mensen laat verbrokkelen tot zand dat door handen wegglijdt. Vanuit dit principe zullen relaties diep en voedend zijn, samen maar iedereen in zijn unieke waarde zichzelf.

Vergeving

Samen maken we deel uit van het grote verhaal dat op deze wereld geschreven wordt. Om de wereld beter te maken is vergeving en begrip nodig. Met deze eigenschappen kunnen we anderen laten zijn en hun eigen weg laten gaan. Loslaten maakt een groot deel uit van de weg naar vergeving.

Blijven hangen in oude patronen, verwachtingen en gedachten maakt dat het niet kan stromen en de voortgang stagneert. We kunnen voor ieder mens wensen dat hij liefde en begrip vindt. Om werkelijk innerlijk te groeien zijn loslaten en vergeving nodig. De eigen pijn mag losgelaten worden, dan kan het ego laten gaan en de oorzaak, mensen en situaties, beginnen te vergeven. Een mededogen ontstaat dat vanuit de juiste afstand handelt en begrip toont voor de ander. De kleinheid van het altijd voorop staande ik gaat zich meer en meer richten naar het grote geheel. Kleine persoonlijke motieven verdwijnen naar de achtergrond en er wordt gehandeld naar een groter plan dat zich meer en meer dienend opstelt.

De alchemie van emoties

De transformatie van emoties verandert angst in moed, jaloezie in compassie en boosheid in kracht. Het is mogelijk voor ieder van ons de emoties die met ons op de loop gaan om te vormen in een positieve actie. Als je blindweg je eerste gevoelens volgt ben je als een naald op een langspeelplaat die blijft hangen in dezelfde groef. De omzetting naar positieve actie is altijd mogelijk maar vraagt een kleine bijstelling vanuit het innerlijk. Terwijl je angst voelt kun je moedig handelen maar zo’n transformatie vereist oefening. De oefening begint in het klein door je bewust te zijn van wat de gevoelens zijn die je drijven en ze bewust een andere richting te geven zodat het geen ondoordachte reactie meer is maar een positieve omschakeling van de rauwe gevoelens die vaak een gevolg zijn van oude patronen. ‘Gelukkig zijn is een keuze’, wordt wel gezegd en het is waar. Onderzoek waarom je niet gelukkig bent. Heb je nog aandacht nodig voor oude problemen? Voel je je nog altijd gekwetst door deze of gene na lange tijd? Probeer naast het vinden van de wortel gewoon een ander gedrag te vertonen en andere gevoelens er tegenover te plaatsen.

Aristoteles zei: ‘We zijn wat we steeds weer doen, voortreffelijkheid bestaat niet uit een eenmalige handeling maar uit een gewoonte’.

 

Vrij naar 7-things-self-actualized-people-differently