De tijd zal het leren, maar moeten we daarop wachten?

Tijd is de maatstaf voor de matrix van deze wereld. Bijna iedereen draagt een horloge om de tijdsduur in de gaten te houden.  Daardoor leven we binnen vaste grenzen en patronen van maand, dag en uur. Overal klokken, waar je ook gaat of staat, en alles wordt erop afgestemd.
Dat begon in de middeleeuwen met het luiden van klokken om de dagen in te richten voor werk en gebed.

Tijdsplanning lijkt een praktisch gegeven. Maar er is ook iets grondig mee mis. Waar komt dit tikkende, alom aanwezige tijdsparadigma vandaan? Bestaat het wel echt of maakt het deel uit van een controlesysteem?

Wat de wetenschap erover zegt

Ironisch genoeg is tijd vanuit de visie van de wetenschap van de kwantumfysica één grote grap. Kijkend naar het grote geheel bestaat er niet zoiets als tijd. Alles is nu en we leven in parallelle universa. Dat betekent dat onze projectie van tijd afhankelijk is van onze intentie in een niet lineaire bestaan.
Is dat begrip ergens doorgedrongen in ons dagelijks bestaan? Ik dacht het niet. 

Wij blijven gewoon doormarcheren op het tikken van de klokken die ons voorgehouden worden en waar we naar moeten leven. ‘tijd is geld’, ‘sorry, geen tijd’, ‘schiet eens op!’, ‘mijn dagen zijn geteld’, ‘hoe lang gaat dat nog duren?’, ‘heb je een minuutje?’.

Tijd is een dwingende meester voor de meesten van ons. Toch is tijd ook een lens waardoor we een blik op de eeuwigheid kunnen werpen.



Deadlines en de samenzwering die tijd heet

Kijk eens naar de structuren waarop onze samenleving gebouwd is. Wil je produceren? Hou de tijd in de gaten, het moet vlugger kunnen, meer en snel. Klokken, ‘inchecken en uitchecken’, kom op tijd, schiet op, we moeten een deadline halen. Controleurs houden in de gaten wat je doet, wanneer en hoe. Heb je wel af waar om gevraagd is en kan het niet sneller, we moeten productie maken denk erom.

De huidige maatstaf is productiviteit, overleven en angst. Daarbij wordt energie uit ons weggezogen net zoals de tijd ons door de handen glipt. Dat alles staat aan de basis van aanpassen, meedoen, vooral niet afwijken of anders willen.

Waarom denkt u dat in scholen de uren gescheiden zijn door belsignalen? Daar kweekt men de werkers die de tijd en de bel respecteren. Waarom spreekt men op tv over programma’s en programmering? Alles op tijd en uur en voer de spanning lekker op. Allemaal Pavlov reacties die in ons doorwerken in het hele leven. Denk rustig na over deze informatie en bedenk ook eens hoe jij met dit alles om gaat.

Kunnen we deadlines geen ‘lifelines’ gaan noemen?

Dat is tenminste een positieve benadering, dan is er alle tijd om dingen voor elkaar te krijgen en gaat het niet langer over wanneer het af moet zijn. Het komt echt wel af en het werkt veel ontspannener zodat er iets afgewerkt kan worden met vreugde.

De mens en de tijd

Een interessant onderwerp omdat het de kern raakt van ons huidige bestaan en hoe wij reageren op de ons opgelegde structuren.

Kijk maar eens hoe mensen door de tijd heen veranderen. We kunnen niet weten hoe en welke kant het op gaat maar we kennen het, we zien het gebeuren in onze kinderen. Zie hoe ze opgroeien en volwassen worden. Sommige eigenschappen blijven, andere veranderen, verzachten of worden sterker, afhankelijk van de omgeving en gebeurtenissen waar ze deel van uit maken. We zien de invloed van ouders, opvoeding en educatie, spirituele invloeden enz.



Alles, in en om ons heen, oefent  invloed uit op onze ontwikkeling. Het is belangrijk daar bewust naar te kijken. Wat drijft ons? Waarom doen we dit of dat? Wat heeft me deze richting in gestuurd? 

Een tijdsbalk is aanwezig maar het leven is constante verandering. Verandering is de enige en ware realiteit.

Kunnen we nu weten wat de tijd ons zal leren?

De taal van ons hart bezit de eigenschap dat we de mogelijke effecten van gebeurtenissen vooraf kunnen kennen. We kunnen invoelen of de in gang gezette zaken heilzaam of negatief zullen uitpakken. Sommige dingen zijn gestart vanuit een duidelijke intentie andere gebeuren spontaan.

De uitkomst is afhankelijk van ons invoelend vermogen.
De sleutel ligt in leven vanuit bewustzijn. Meehelpen aan en stimuleren van het ontwaken, wakker maken van het bewustzijn dat in ieder van ons aanwezig is. Dan zijn wij de ridders die liefde en waarheid kans geven te ontwaken en groeien vanuit onze bewuste intenties. 

Wij moeten de leiding nemen. We hebben in ons de kracht tot veranderen, ieder moment, NU!

Degenen die zeggen dat de tijd het wel zal leren laten de tijd voortgaan en gaan niet in hun eigen kracht staan.

De tijd gaat ons niets leren. Het is NU dat we het zelf moeten zijn en doen.
Geen uitstel meer, doe wat nodig is vandaag, NU. Tijd gaat voort en we moeten nu leren op ons hart te vertrouwen en te doen wat nodig is vanuit onze diepe intentie van liefde en mededogen.



Het einde der tijden?

We zien hoe negativiteit een aanval doet op onze planeet en de spiritualiteit van alles aantast. We liggen onder vuur en men probeert ons ware wezen om zeep te helpen.

Nu is het zaak je hart te bewaken en degenen die je liefhebt bij te staan.

Natuurlijk kan het ‘einde der tijden’ voor de deur staan maar dat kan ook een deur zijn naar iets geheel nieuws.

De tijd zal het weten of weet jij het?

Ga jij zitten wachten op wat de tijd zal brengen of ga je met een open hart de veranderingen tegemoet? Het hart zal je de weg wijzen op de momenten die ertoe doen. Wacht niet maar verbind je met die innerlijke bron van waarheid, de ultieme graadmeter. Volg je hart, volg de waarheid die erin besloten ligt. Die waarheid komt uit de bron van liefde. De waarheid kan pijnlijk zijn maar hij komt vanuit de liefde.

Ben eerlijk naar jezelf, ben eerlijk naar anderen, spreek je uit.

Volg de bron, volg je hart.

 

Liefs, Zen

ZenGardner.com, 22 maart 2013

Bron: http://beforeitsnews.com/alternative/2013/03/time-will-tell-but-why-wait-for-it-2601130.html