Middelvinger omhoog of... vergeven


 Hoe vaak gaat je middelvinger omhoog per dag?
 Is dat meer in het weekend of door de week?
 Hoe vaak erger je je aan je medemens of aan zijn gedrag?
 Doet die ander al weer niet wat je wilt of verwacht?
 Bepaalt die buitenwereld of jij gelukkig bent of niet?
 Hoe vaak herken je deze dingen als spiegels van jezelf?
 Kom je hier om die wereld naar je hand te zetten of om je bewust te  
 worden van wie je zelf bent..

Hoe vaak projecteer je alles op die ander en vind je het (nog) moeilijk je eigen aandeel in gebeurtenissen te zien. Meestal hebben we de neiging de buitenwereld de schuld te geven van dat wat niet goed gaat in ons leven.
Hij of zij is de schuld ervan dat we niet gelukkig zijn, de anderen voldoen niet aan dat wat wij nodig hebben. Als de dingen in ons leven niet gaan zoals wij willen of  bedacht hebben, kunnen we lekker de ander de schuld geven, met vingertjes wijzen of onze vinger opsteken.


En dan zijn er al die basale hoognodige emoties.

Onmacht,     Macht,     Boosheid,     Woede,     Haat,      Verdriet,
Bitterheid,      Verbetenheid,      Wraakzucht,      Jaloezie,     Afgunst,
Depressie,     Neerslachtigheid,     Angst.

Bewust of onbewust kennen wij ze allemaal en we zijn mens genoeg om ze te herkennen. Als een of meerdere van deze emoties de boventoon gaan voeren ontstaat hieruit vaak een compensatie gedrag zoals bv:

Roken,     Drinken,      Drugs gebruik,      Eet verslaving,
Sex verslaving,     Nagelbijten,     Tandenknarsen.

Gedachten en gevoelens zijn krachten die velden creëren, die bestaan uit onzichtbare vibraties. Deze trillingsvelden kunnen zo krachtig zijn dat ze belemmerend werken voor onszelf.

Gijsbert van der Zeeuw, een Nederlands medium, beschrijft in zijn boek Helderziendheid in ruimte en tijd  hoe wij als mens scheppers zijn op trillingsniveau. Op zijn astrale reizen zag hij hoe mensen vanuit negatieve gedachten monsterachtige vormen creëerden en hoe liefdevolle gedachten en gevoelens liefdevolle wezens creëerden als een beschermend veld. Op de Havard Universiteit zijn er diverse proeven geweest waarbij bleek dat gedachten krachten zijn, die zelfs planten sneller kunnen laten groeien.

Gedachten hebben trillingen en planten zich voort in het fijnstoffelijk lichaam en geven van daaruit hun reacties naar het fysieke lichaam. Ook buiten het lichaam kunnen gedachtentrillingen opgevangen worden door anderen en daar positieve of negatieve reacties teweegbrengen. Hier past daarom het gezegde: wat je zaait zul je oogsten.
 Een belangrijk, wetenschappelijk pionier, die onderzoek deed naar de uitwerkingen van gedachtenkrachten op cellulair niveau van de mens en zijn omgeving, was Cleve Backster.
In 1989 verscheen het boek “The secret life of your cels” van Robert B. Stone. Hierin wordt grondig ingegaan op het bijzondere laboratoriumonderzoek van Cleve Backster. Bij zijn onderzoeken werden planten aangesloten op een encephalograaf die nauwkeurig in een grafiek weergaf dat deze een emotionele respons gaven op bijvoorbeeld gedachten van de onderzoeker. Het werk van Backster heeft tot het inzicht geleid dat iedere cel bewustzijn heeft en dat deze cel reageert op het grotere bewustzijnsveld waartoe deze behoort.

Denken is een snelle, lichte vorm van bewegende energie. Als we iets willen maken is er altijd eerst de denkvorm die zich uiteindelijk verdicht en zich manifesteert. Wat je denkt dat ben je. Een uitspraak die we allemaal kennen en die duidt op kosmische wetten. Gedachten geven trillingen en creëren een eigen trillingsveld in geest en lichaam.
Als we met onze gedachten focussen verbindt ons bewustzijn zich met  deze trillingsfeer. Een positieve gedachte heeft een positieve invloed op ons wezen, terwijl een negatieve gedachte het tegenovergestelde creëert.
Gedachtentrillingen planten zich voort vanuit de psyche naar het fysiek lichaam.
Ons lichaam bestaat voor 70% uit water, net als moeder aarde.
Water is in staat alle trillingen op te nemen.
Een voorbeeld hiervan zien we bij Masaru Emoto in zijn boek Boodschappen van water. Hij laat via waterkristallen zien wat gedachten en andere trillingen creëren. Daarmee geeft hij het meest objectieve voorbeeld hoe deze krachten werken.

Wat we over onszelf denken wordt waarheid voor ons.
Wij zijn daarom als denkende wezens grotendeels verantwoordelijk voor alles in ons leven, het beste en het slechtste.
Elke gedachte die we denken doet ons heden en onze toekomst ontstaan.
We scheppen onze ervaringen met onze gedachten en onze gevoelens.
Wanneer we vrede, harmonie en evenwicht creëren in onze gedachtenwereld vinden we dat in ons leven terug.

De grap is dat wij de enige denkers in de eigen gedachtenwereld zijn.
Vaak denken we dat we weten wat de ander denkt. Ze zullen wel dit of dat van me denken en ze denken vast dat ik het zus of zo bedoel. Knap hoor, te denken dat je weet wat de ander denkt. Uiteindelijk zijn het alleen maar projecties van onze eigen ideeën over wat dan ook.

Laten we het denken eens nader onder de loep nemen en kijken naar het gezegde 'wat je denkt dat ben je'. In wezen is de geest het leven, het scheppend denken is de bouwer en de stof is het resultaat. 'De geest is leven' wil zeggen dat er slechts één Kracht in het universum is en dat deze Kracht de Bron is van alle leven.
'De stof is het resultaat' betekent dat alles, wat wij in deze stoffelijke wereld ervaren een projectie is van energieën en patronen is vanuit de hogere bestaansniveaus. Het scheppend denken is de architect en de bouwer en verwijst naar het feit dat er een bemiddelingsproces plaatsvindt tussen deze spirituele Kracht en de manifestatie in de stof.

Vraag: Wat is het doel in je leven na deze overdenkingen, wil je de wereld nog steeds naar je hand zetten of leer je jezelf kennen door je negatieve emoties? Wil je daarmee doorgaan, dan kun je nu stoppen met verder lezen, dat is dan zonde van je tijd.

Als we er van uit gaan dat we de kans hebben om in een wereld, zoals die is, onszelf te leren kennen, zul je moeten gaan kijken naar je negatieve emoties en waarom je ze nog nodig denkt te hebben. Wil je nog langer vechten met je buitenwereld, of zou je in staat zijn de wereld te omarmen? Durf je de negatieve emoties al te zien als pijn die de ander en jijzelf beleven en als een leermogelijkheid? Als je de laatste keuze kunt en wilt maken, durf dan de ander toe te staan zijn negatieve emotie te hebben en vergeef de ander. Misschien gaat het nog beter als je bedenkt hoe (perfect?) je zelf altijd bent geweest en kun je de ander zijn imperfectie vergeven. Als je hier toe in staat bent, vergeef je ook je eigen imperfectie. Dit betekent niet dat je de belangrijke zaken maar weg moet moffelen maar je zou ze bespreekbaar kunnen houden zodat we onszelf en de ander blijven  bereiken. Het pad dat we kiezen is heel belangrijk, kiezen we voor het macht-onmacht- spel of zijn we bereid tot een geweldloze communicatie met respect voor wie je zelf bent en respect voor de ander.

Hier is nog een vraag voor je: Wie of wat denk jij te zijn als je alle negatieve emoties leert los te laten! Wil je het echt weten, ga dan je weg en bericht ons je ervaring.

Wat is vergeven en hoe doe je dat?
Vergeven is in volledig besef van de eigen imperfectie geen enkele veroordeling hebben over de imperfectie van de ander. Op zo’n moment worden we ons bewust van de pijn van de ander en gaan we de ander vanuit zielsniveau beleven. Als je dit doet kun je het beste je hand op je hart leggen om van daaruit de ander onvoorwaardelijk te laten zijn wie hij of zij is. Vergeven kun je alleen met je hele hart.
Door zo naar de ander te kijken geef je de ander het mooiste wat je ooit kunt geven: je positieve aandacht. Dit werkt als een positieve kracht naar de ander, als een zegening. Door zo tegenover de ander te staan, zul je geen last hebben van het negatieve veld dat door de ander gecreëerd is, maar ga je deze energie met je positieve aandacht automatisch neutraliseren.

Laatste vraag:
Middelvinger of zegening?
Een mens heeft niet één vinger maar VIJF. Met vijf vingers kun je zegenen.




Auteur: © Truus Hartsink, februari 2009