Ui als medicijn

 

Een beproefd middel uit  ‘grootmoeder’s tijd’ is de ui.

Een vriend van mij vertelde me een verhaal over toen hij als klein jongetje in het ziekenhuis lag zeer hoge koorts had en ijlde. Iedereen was bang dat hij dood zou gaan. Zijn grootmoeder kwam hem bezoeken in het ziekenhuis en liet een familielid een grote ui kopen en nieuw paar witte katoenen sokken. Ze sneed de ui in dikke plakken en plaatste de plakken op de voetzool van iedere voet van het jongetje en deed de witte katoenen sokken eroverheen. De volgende morgen werden de sokken uitgedaan, nadat hij wakker geworden was. De plakken ui waren zwart en zijn hoge koorts was verdwenen.

Ook doet het verhaal de ronde dat in 1919 toen aan een griepepidemie 40 miljoen mensen stierven er een dokter was die bij boeren aan huis kwam om te kijken of hij hen kon helpen. Vele boeren en hun families waren besmet geraakt en stierven. De dokter kwam bij een boer en tot zijn grote verbazing waren hij en zijn gezin gezond en wel. Toen de dokter vroeg wat de boer deed dat anders was dan de andere boeren antwoordde zijn vrouw dat ze een ongepelde ui had gelegd op een bordje in iedere kamer van het huis (die in die tijd twee kamers hadden). De dokter kon het niet geloven en vroeg of hij een van de uien mocht hebben om hem onder de microskoop te leggen. De vrouw gaf hem er een en toen hij deze ui onder de microskoop onderzocht vond hij dat het griep virus in de ui zat. Het lijkt er sterk op dat de ui het virus absorbeerde en dat mogelijk ten gevolge van deze werking de familie gezond bleef.

Ik hoorde ook het volgende verhaal van een kapper. Ze vertelde dat een aantal jaren geleden veel van haar werknemers griep kregen en ook vele van haar klanten. Het jaar daarna plaatste ze verschillende schaaltjes met een ui her en der in de kapperszaak. Tot haar grote vebazing werd geen van haar werknemers ziek.

Een vriendin van mij probeerde het uit: toen ze eens de griep had sneed ze de uiteinden van een ui af en stak de ui op een vork die ze plaatse in een leeg flesje en zette het flesje naast haar bed op het nachtkastje. Ze vertelde dat de ui de volgende dag zwart was en dat ze zich veel beter voelde.

Een andere vriendin van mij zweert erbij om als ze keelpijn heeft een gesneden ui met een shawl rondom haar keel te binden. Ze zegt dan snel van de keelpijn af te zijn.

Bijna iedereen weet dat uien in eten bloedzuiverend werken. Als je ze de volgende dag ruikt aan de afscheiding van je huid weet je dat ze hun werk goed en grondig aan het doen zijn!

De moraal van het verhaal is dat uien (en ook knoflook) sterke antibacteriële en antiseptische eigenschappen hebben.

Het is het proberen waard: tijdens een griep periode of bij griep enige uien op schoteltjes in je huis of op je kantoor, zelfs op je werktafel  verspreiden lijkt mij een goedkoop en mogelijk zeer heilzaam experiment. Heel wat onschuldiger en mogelijk heilzamer dan het experiment van een griepvaccinatie! Probeer het maar en kijk wat er gebeurt.

De ui is maar één van de vele soorten kruiden en gewassen die Moeder Aarde ons geeft en wij als medicinale voeding dagelijks kunnen eten!

En als laatste een waarschuwing: geen gesneden uien bewaren, de volgende dag in eten verwerken en consumeren! U snapt nu waarom!



Beatrijs Penn, 21 februari 2012

Met dank aan Leonard van Schukkmann  www.stichtingqigongcirkel.nl