Genetisch Manipulatie, zwendel en gevaren

 

Bioloog Arpad Pusztai had meer dan 300 artikelen en 12 boeken op zijn naam staan en was ’s werelds topdeskundige op zijn gebied. Maar toen hij toevallig ontdekte dat genetisch gemodificeerd voedsel gevaar was, werd hij  de kwaaie piet van de biotech industrie die een voorbeeld gaf aan andere wetenschappers die aan de bel wilden gaan hangen.

Begin jaren 90 kreeg Dr. Pusztai $3 miljoen subsidie van de Britse overheid om een systeem te ontwerpen om genetisch gemodificeerde organismen (GMOs) op veiligheid te testen. Zijn team telde meer dan 20 wetenschappers die op drie locaties werkten, onder andere in het Rowett Institute in Aberdeen, Schotland, het top voedingsresearch lab in de VK, en al 35 jaar zijn werkgever. De resultaten van Pusztai zouden de vereiste testprotocols worden voor heel Europa. Maar toen hij naar verluidt onschadelijke GM aardappelen aan ratten voerde, liep het een beetje anders.

Binnen 10 dagen ontwikkelde de dieren potentiele pre-kanker celgroei, kleinere hersenen, lever en testikels, een gedeeltelijk geatrofieerde lever en een beschadigd immuunsysteem. Bovendien was de oorzaak vrijwel zeker een bijwerking van het proces van  de genetische engineering zelf. Met andere woorden, het GM voedsel op de markt, dat via hetzelfde proces wordt gemaakt, kan hetzelfde effect op mensen hebben.

Met permissie van zijn directeur werd Pusztai geïnterviewd op TV en sprak over zijn zorgen over GM voedsel. Hij werd de held van zijn instituut - twee dagen lang. Toen kwamen er telefoontjes van de pro-GMO premier aan de directeur van het instituut. De volgende morgen werd Pusztai ontslagen. Hij werd tot zwijgen gebracht onder bedreiging van vervolging, zijn team werd opgeheven en de protocols nooit geïmplementeerd. Zijn instituut, de biotech industrie en de Britse overheid, lanceerden gezamenlijk een campagne om Pusztai’s reputatie ten gronde te richten. 

Arpad Pusztai’s carrière werd kapotgemaakt door de overheid en de agri-business omdat hij de waarheid zei over GM voedsel.
Uiteindelijk werd de opdracht hem de mond te snoeren ingetrokken door een uitnodiging te spreken voor het parlement en zijn onderzoek werd gepubliceerd in de prestigieuze Lancet. Er is geen enkel vergelijkbaar diepgaand onderzoek gedaan om het GM voedsel te testen dat de Amerikanen dagelijks eten.



Spoor van vernietigde, tot zwijgen gebrachte wetenschappers

De behandeling van Dr. Pusztai was wereldwijd een angstaanjagend precedent. In 2001 zei Sue Kedgley, parlementslid in Nieuw Zeeland, tegen de 2001 Royal Commission of Inquiry on Genetic Modification: “Ik heb persoonlijk per telefoon en per e-mail contact gehad met een aantal wetenschappers die zich ernstig zorgen maken over bepaalde aspecten van het onderzoek dat plaatsvindt. . . en de steeds nauwer wordende banden tussen wetenschap en commercie, maar die ervan overtuigd zijn dat als ze hun angst openbaar maken, zelfs voor zo’n commissie. . . of zelfs als hen netelige, moeilijke vragen worden gesteld, ze uit hun instituut zullen worden gewerkt.”

Op 2 september 2009 erkende het prestigieuze tijdschrift Nature dat de gebruikelijke aanval op biotech researchers zijn georchestreerd door een “groot blok wetenschappers die zich denigrerend uitlaten over onderzoek door andere legitieme wetenschappers op een voorspelbare, partijdige emotionele manier die niet helpt om de kennis uit te breiden en niet spoort met de idealen van wetenschappelijk onderzoek.”
 
Deze aanvallen hebben onafhankelijk onderzoek naar bijwerkingen voor de gezondheid en het milieu van GMOs zo goed als stil gelegd. Volgens professor Ignacio Chapela van de University of California, Berkeley, is er een de facto ban op wetenschappers “die bepaalde vragen stellen en bepaalde resultaten vinden.” Hij zegt, “Het is heel moeilijk voor ons om op dit gebied te publiceren. De mensen zijn bang.“ 

Wetenschappers die betrokken zijn bij onderzoek naar de effecten van GMOs worden bedreigd en ontslagen

Dr. Charles Benbrook, voormalig Executive Director van de Board on Agriculture van de Amerikaanse National Academy of Sciences, zei dat hij persoonlijk had gesproken met dozijnen wetenschappers die “te kampen hadden met verzet en tegenaanvallen die de industrie op wetenschappers loslaat die ze als een bedreiging zien. De meerderheid van hen verlaat het vakgebied. De meeste van hen willen zichzelf, hun gezinnen, of hun carrière niet meer aan dat risico blootstellen.” zei hij.

Indian Supreme Court legt regelzwendel bloot

In februari 2008 vroeg de Indiase Supreme Court de bekende bioloog P. M. Bhargava om de praktijken te beoordelen van de Genetic Engineering Approval Committee (GEAC). Dr. Bhargava woonde vergaderingen bij, bestudeerde oordelen en raadpleegde meer dan 600 wetenschappelijke tijdschriften voor zijn analyse. Na 10 maanden concludeerde hij dat niet alleen het Indiase goedkeuringssysteem inadequaat was, maar dat geen enkel GM gewas ter wereld ooit behoorlijk was beoordeeld. Van de 29 verschillende categorieën wetenschappelijke onderzoek die volgens hem moeten worden verricht om het leefmilieu en de volksgezondheid te beschermen, was slechts 10% gedaan. Maar deze onderzoeken zijn betaald door de industrie, en zo slecht opgezet dat Dr. Bhargava ze waardeloos achtte. Hij vroeg de premier en minister van Volksgezondheid om een onmiddellijk moratorium in te stellen op GMOs totdat adequate tests konden worden verricht.
 
Op de GEAC werd elke keer als Dr. Bhargava nadelige bevindingen over GMOs presenteerde, het materiaal terstond afgewezen met de opmerking, “Dat wordt betwijfeld.” Het maakte niet uit in welk vooraanstaand tijdschrift of welke gekwalificeerde wetenschapper het werk had gepubliceerd, het antwoord volgde automatisch. Toen Dr. Bhargava zijn eigen rapport over de GEAC voorlegde, probeerden ze hem op dezelfde manier in diskrediet te brengen. 

Dr. Bhargava ontdekte dat geen enkel GM gewas ter wereld ooit naar behoren was beoordeeld
De GEAC probeerde hem af te schilderen als antioverheid, wat belachelijk was. Dr. Bhargava had zitting gehad in meer dan 100 overheidscommissies, inclusief de inlichtingencommissie waar hij onbeperkt toegang had tot geheime overheidsdocumenten. De GEAC beweerde ook dat hij geen ervaring had met publicaties over DNA of RNA onderzoek. In werkelijkheid had Dr. Bhargava meer relevante papers gepubliceerde dan alle GEAC leden samen.

Vuiligheid Down Under
 
Epidemioloog Judy Carman onderzocht uitbraken van ziekten voor een staatsoverheid in Australië. Ze weet dat gezondheidsproblemen gelieerd aan GM voedsel soms onmogelijk zijn te traceren of dat het heel lang duurt voordat ze ontdekt worden. Bovendien beoordelen de oppervlakkige, korte-termijn diervoederonderzoeken meestal geen biochemie, immunologie, weefselpathologie, darmfunctie, lever- en nierfunctie, en zijn te kort om te testen op kanker of reproductie of kindergezondheid. Dr. Carman heeft het goedkeuringsproces voor GMO voor de Public Health Association van Australië bekritiseerd en spreekt openlijk haar bezorgdheid uit. Daarom wordt ze herhaaldelijk aangevallen. Pro-GMO wetenschappers dreigden met disciplinaire stappen via haar Vice-Chancellor, en stuurden een lasterbrief naar functionarissen van de overheid en universiteiten.
 
Carman kreeg subsidie van de regering van Western Australia om een paar van de weinige langetermijn diervoederonderzoeken over GMOs te doen. Kennelijk bezorgd over wat ze zou vinden, schreven GMO voorstanders brieven aan de overheid om de subsidie in te trekken. Een wetenschapper probeerde de minister van Landbouw  van Western Australia ervan te overtuigen dat er voldoende veiligheidsonderzoek was gedaan en dat hij daarom de subsidie moest intrekken. Als bewijs presenteerde hij echter een rapport met een uittreksel uit slechts 60 GMO diervoederonderzoeken - een oneindig klein aantal onderzoeken om blootstelling van de hele bevolking aan GM voedsel te rechtvaardigen.
 
Bij nadere onderzoek bleek echter dat de meeste van de 60 onderzoeken helemaal geen veiligheidsonderzoeken waren. Het waren productie-onderzoeken, die bijvoorbeeld het gewicht van dierenkarkassen meten. Slechts 9 bevatten gegevens die van toepassing waren op de menselijke gezondheid. En 6 van de 9 toonden bijwerkingen aan bij dieren die GM voer aten! Bovendien waren er verscheidene andere onderzoeken met bijwerkingen die op mysterieuze wijze ontbraken uit de compilatie. Carman zegt dat het rapport “de beweringen dat GM gewassen veilig zijn om te eten niet staaft. In tegendeel, het bewijst dat GM gewassen gevaarlijk voor de gezondheid kunnen zijn.”

Toen de Western Australia overheid de subsidie weigerde in te trekken verstoorden de tegenstanders met succes de relatie van Carman met de universiteit waar ze het onderzoek zou doen.

Dubbele standaards

De prominente Noorse viroloog Terje Traavik presenteerde voorlopige gegevens op ene vergadering in februari 2004 op de VN Biosafety Protocol Conferentie, die aantoonden dat:

  1. Filipinos die naast een GM maisveld wonen ernstige symptomen ontwikkelen als de mais werd bestoven
  2. Genetisch materiaal ingebracht in GM gewassen werd overgebracht in organen van ratten na een enkel maal
  3.  Sleutelaannames voor veiligheid over genetisch geengineerde virussen werden omver geworpen, waardoor de veiligheid van gebruik van deze virussen in vaccins werd betwijfeld.

De biotech industrie viel Dr. Traavik ongenadig aan, met het voorwendsel dat hij ongepubliceerd werk presenteerde. Maar presentatie van voorlopige gegevens op vakconferenties is zeer gebruikelijk in de wetenschap, iets waar de biotechindustrie zelf op steunt. Ironisch genoeg leverden drie jaar later biotechvoorstanders scherpe kritiek op een peer-reviewed publicatie wegens het niet vermelden van ongepubliceerde gegevens die op een conferentie waren gepresenteerd.

Geboorteafwijkingen dankzij Monsanto’s Roundup
 
Embryoloog Andrés Carrasco is directeur van het laboratorium voor moleculaire embryologie van de Universiteit van Buenos Aires Medical School, en hoofdresearcher van de National Council of Scientific and Technical Research. In 2010 ontdekte hij dat Roundup, de onkruidverdelger die samen met de meeste GM gewassen wordt verkocht, afwijkingen in de hersenen en hart van amfibiefoetussen kan veroorzaken. Zijn resultaten ondersteunden rapporten van boeren die geboorteafwijkingen hadden na spuiten met Roundup. 

Monsanto’s Roundup onkruidverdelger kan afwijkingen in hersenen, ingewanden en hart van amfibiefoetussen veroorzaken


De industrie reageerde door het onderzoek belachelijk te maken en hem persoonlijk te bedreigen. Vier mannen kwamen onaangekondigd in zijn laboratorium en waren zeer agressief en probeerde Carrasco te ondervragen en het gebouw te doorzoeken. Later belette een geweldadige bende Dr. Carrasco om een voordracht te houden over zijn bevindingen, sloeg zijn collega’s in elkaar en viel twee uur lang de auto aan waarin Dr. Carrasco zijn toevlucht had gezocht.

Bedreigingen van gezin, nepaanvallers

Ignacio Chapela is microbieel ecoloog van de UC Berkeley. In 2001 ontdekte hij dat de inheemse maissoorten in Mexico - de bron van ‘s wereld’s genetische diversiteit voor mais – besmet waren door kruisbestuiving met GM variëteiten. De overheid had GM mais juist verboden om deze mogelijkheid uit te sluiten, maar kennelijk was er toch Amerikaanse mais geïmporteerd als voedsel gepoot.

Dr. Chapela legde de bevinding voor aan Nature, en lichtte uit beleefdheid de Mexicaanse overheid in over de op handen zijnde publicatie, iets waar hij later spijt van had. Hij werd op het matje geroepen bij een woedende Directeur van de Commissie Bioveiligheid en GMOs. Chapela’s bevestiging van verontreiniging zou de introductie van GM mais hinderen. Daarom eiste de biotech topman van de overheid dat hij zijn artikel zou intrekken. Volgens Chapela intimideerde en bedreigde de functionaris hem en liet zelfs doorschemeren, “We weten waar je kinderen naar school gaan.”

Toen de getraumatiseerde Chapela nog niet voor de bijl ging stuurde de vice-minister van Landbouw hem later een fax waarin hij beweerde dat vanwege zijn wetenschappelijke paper Chapela persoonlijk aansprakelijk zou worden gesteld voor alle schade aan de landbouw en de economie in het algemeen.
 
Dr. Chapela zegt dat hij en zijn kinderen bedreigd zijn door individuen die door Monsanto zijn betaald.
De dag waarop Chapela’s paper werd gepubliceerd begonnen Mary Murphy en Andura Smetacek berichten te sturen naar een biotechnologie listserv AgBioWorld die ontvangen wordt door meer dan 3000 wetenschappers. Ze beweerden dat Chapela bevooroordeeld was, dat zijn paper niet was gepeer-reviewed, dat Chapela ‘vooral een activist’ was en zijn onderzoek was gepubliceerd in geheime verstandhouding met milieuactivisten. Al snel verschenen er honderden andere berichten die de beschuldigingen herhaalden of opsmukten. De listserv lanceerde een petitie en bestookte Nature met een wereldwijde campagne om de publicatie te laten intrekken.

UC Berkeley ontving ook brieven van over de hele wereld om ze te overtuigen Chapela geen  ambtstermijn te geven. Hij kreeg ongelooflijk veel steun van zijn college en afdeling, maar de internationale biotech lobby was te sterk. Chapela’s baan werd geweigerd. Toen hij er een zaak van maakte, veranderde de universiteit uiteindelijk van besluit.

Toen de onderzoekers later de e-mail gestuurd door oproerkraaiers Mary Murphy en Andura Smetacek bestudeerden, bleek dat deze twee niet de gewone burgers waren die ze beweerden te zijn. Volgens de Guardian waren het allebei verzonnen namen gebruikt door een PR firma die werkte voor Monsanto. Sommige van Smetacek’s e-mails hadden ook het IP adres van gatekeeper2.monsanto.com - de server van Monsanto.


Toegang tot zaden geweigerd

Naast bedreigingen en andere aanvalsstrategieën heeft de biotech industrie onafhankelijk onderzoek ingeperkt door wetenschappers toegang tot hun gepatenteerde zaden te ontzeggen. Enige voorbeelden:

Toen Allison Snow, plantenecoloog van Ohio State University problematische bijwerkingen bij GM zonnebloemen ontdekte, blokkeerde Pioneer Hi-Bred International en Dow AgroSciences nader onderzoek door GM zaden en genen achter te houden. Nadat Marc Lappé en Britt Bailey significante reducties in kankerbestrijdende isoflavonen in Monsanto’s GM sojabonen vonden, vertelde zaadverkoper Hartz dat ze geen monsters meer konden leveren. Onderzoek door een plantengeneticus aan een grote Amerikaanse universiteit werd ook tegengewerkt toen twee bedrijven hem GM mais weigerden. Toen een Japanse wetenschapper diervoederonderzoek over GM sojabonen wou doen, weigerden de overheid en fabrikant van de bonen DuPont hem monsters te geven. De Hongaarse professor Bela Darvas ontdekte dat Monsanto’s GM mais schade berokkende aan de bedreigde soorten in zijn eigen land.
Monsanto staakte onmiddellijk de levering aan hem
. Dr. Darvas hield later een toespraak over zijn voorlopige bevindingen en ontdekte dat er een onwaar, beschuldigend rapport over zijn toespraak circuleerde. Hij traceerde het naar een Monsanto PR werknemer, die beweerde dat het op mysterieuze wijze op haar bureau terecht was gekomen - dus faxte ze het rond.

Er zijn vrijwel geen onafhankelijke onderzoeken gedaan. Volgens een vernietigend opiniestuk in een augustusnummer 2009 van Scientific American, “Agritech bedrijven hebben zichzelf vetorecht gegeven over het werk van onafhankelijke researchers. . . . Alleen onderzoeken die de zaadbedrijven hebben goedgekeurd worden gepubliceerd in een peer-reviewed tijdschrift.”

Een groep van 26 insectenwetenschappers protesteerde tegen deze restrictie in een brief aan de Environmental Protection Agency. Ze waarschuwden dat de onmogelijkheid toegang te krijgen tot GM zaden van biotech bedrijven inhoudt dat er geen werkelijk onafhankelijk onderzoek op de kritische punten kan zijn. De wetenschappers hielden hun identiteit natuurlijk geheim uit angst voor represailles van de kant van de bedrijven. 

Researchers werd toegang geweigerd tot GMO zaden voor tests
Frans verzet

De Franse professor G. E. Seralini heeft baanbrekend onderzoek geleid dat de schijnwerper richt op negatieve effecten op de gezondheid van GM planten en de geassocieerde onkruidverdelger Roundup, zoals endocriene stoornissen, giftigheid en immuunrespons. Hij heeft ook niet vermelde bijwerkingen geïdentificeerd in Monsanto’s eigen ratonderzoeken die in de dubieuze statistieken van het bedrijf verborgen waren. Seralini werd natuurlijk aangevallen door GMO voorstanders. Maar ze hadden met de verkeerde man van doen. Hij vervolgde zijn lasteraar vorige jaar wegens smaad, en in januari dit jaar gaven de Franse rechtbanken hem gelijk.

Op doktersadvies

Ondanks het gebrek aan onafhankelijke onderzoeken is er al significant bewijs dat GMOs schadelijk zijn. Aan de hand van resultaten van diervoederonderzoeken zoals reproductieve aandoeningen, orgaanschade, versnelde veroudering, gastro-intestinale problemen en immuunsysteemdysfunctie, dringt de American Academy of Environmental Medecine er nu bij alle artsen op aan geen GMO-dieet voor te schrijven. Natuurlijk kan het lastig zijn om een doktersadvies op te volgen, daar de VS een van de weinige industrielanden is die geen GMO etikettering voorschrijven. Dat is omdat de persoon belast met het GMO beleid bij de FDA vroeger advocaat was voor biotech gigant Monsanto, en later de vice-president. Nu is hij terug bij de FDA als tsaar van de Amerikaanse voedselveiligheid.

 

Zijn beleid negeerde ook de overstelpende consensus onder FDA wetenschappers, die waarschuwden voor de potentiële gevaren en aandrongen op behoedzaamheid en rigoureus testen. In plaats daarvan vereist het beleid van de FDA geen enkele veiligheidstest, en laat Monsanto - het bedrijf dat ons vertelde dat PCB's, Agent Orange en DDT veilig waren – bepalen of GMOs veilig zijn.

Gelukkig zijn er duizenden producten die uit eigen beweging geëtiketteerd zijn  als niet-GMO. U kunt ze vinden op NonGMOShoppingGuide.com.

Veilig eten !

 

Jeffrey M Smith, Sott.net, 1 nov. 2011
Bron: http://www.sott.net/articles/show/237064-GMO-Researchers-Attacked-Evidence-Denied-and-a-Population-at-Risk

Over de auteur: Jeffrey M. Smith is oprichter van het Institute for Responsible Technology (www.responsibletechnology.org) en de internationale bestsellerauteur van Seeds of Deception en Genetic Roulette. Zijn organisatie begon de Campaign for Healthier Eating in America, creëerde een meldpunt voor consumentenverzet - om GMOs uit de markt te werken.