Toepassingen van klei

Er is een grote diversiteit in geneeskrachtige aarden. Er bestaat klei, leem en mineraalrijke aarde. Enkele merknamen zijn Luvos, Argiletz, Vertargil en Dr. Vogel. Aangezien de werking van klei, leem en aarde nagenoeg het zelfde is gebruik ik in de tekst de term klei om het overzichtelijk te houden.

Werking
Geneeskrachtige klei doodt over het algemeen geen bacteriën, dwz dat ze niet antiseptisch is, maar ze neutraliseert bacteriologische activiteiten. Bacteriën kunnen zich niet vermenigvuldigen in en door klei en worden op die manier onschadelijk gemaakt en afgevoerd. Franse en Duitse onderzoekers kwamen bij het testen van het absorberende vermogen van klei tot dezelfde bevindingen. Men mengde ziektekiemen (difterieverwekkers) door water en klei. Na enige tijd had de klei zich met de ziektekiemen op de bodem afgezet en was het water kiemvrij. De difterieverwekkers werden niet gedood maar onschadelijk gemaakt.

Chemische middelen zijn dode producten die vaak blindelings goed en kwaad uitroeien. Klei doet veel meer, namelijk herstelstoffen aanvoeren, schadelijke stoffen en afval afvoeren en de totale genezing stimuleren.

Door aan klei bepaalde - liefst natuurlijke - stoffen toe te voegen bijvoorbeeld essentiële oliën of tincturen van planten kan men bij klei gebruik een kiemdodende werking aanvullen.



Samenstelling
De samenstelling van geneeskrachtige aarde is geanalyseerd en er zijn veel minerale zouten, sporenelementen en enzymen in gevonden. Deze komen in zodanige verhoudingen voor dat ze ook inderdaad door het lichaam opgenomen kunnen worden.

  • Mineralen zijn de bouwstenen van ons lichaam. In het geval van een tekort kan het lichaam niet de miljarden cellen die elke minuut ten gronde gaan vervangen. Zonder mineralen is het voor de cellen onmogelijk om de juiste spanning te behouden en vermindert de weerstand tegen ziekte.
  • Enzymen begunstigen het opnemen van mineralen en vitaminen. Het zijn eiwitverbindingen die biologische processen aanzetten of versnellen. Ze hebben een belangrijk aandeel in de spijsvertering, bij ontstekingen, vervuiling en opruiming van oude en afwijkende cellen. Ze bestrijden virusaanvallen, kwaadaardige tumoren en vaatziekten.
  • Sporenelementen zetten de enzymprocessen in gang. Bij het ontbreken hiervan ontstaan er beschadigingen van bloed, bloedvaten en lever en verschijnselen die lijken op een vitaminetekort.

Inhoudstoffen

Kiezelzuur; De grondstof van het leven. Na zuurstof het meest voorkomende element in de aardkorst. Het bevordert de regeneratie van wondprocessen, verhoogt de weerstand tegen infecties en heeft een gunstige invloed op aandoeningen van het bindweefsel. Het is van vitaal belang voor huid, haar, nagels, tanden, skelet, bloed, bloedvaten, spieren en gewrichten, alvleesklier, thymus, milt en alle bindweefsels.

Aluminium oxide; Aluminium is vooral aanwezig in de bijnieren, nieren, hart, testikels en alvleesklier. Een tekort veroorzaakt veranderingen in cellen en weefsels (degeneratie) en verlammingen.

Calcium; We hebben ongeveer 1200 gram calcium in ons lichaam om het skelet te vormen en in stand te houden, voor de hartfunctie en de bloedstolling. Bij calciumgebrek komt er kalk vrij uit allerlei organen dat zich in de vaten kan gaan vastzetten. Witte suiker, alcohol, dierlijke eiwitten en sigaretten zijn kalkrovers.

IJzer oxide; IJzer vormt een bestanddeel van de rode bloedcellen. Het is onontbeerlijk voor het transport van zuurstof. Een tekort uit zich in een bep. bloedarmoede waardoor moeheid en lusteloosheid optreedt.

Cobalt; Maakt deel uit van vit B 12. Het is noodzakelijk voor een normale rijping van rode bloedlichaampjes. Een tekort veroorzaakt een bloedarmoede, tong en mondholte ontstekingen en op den duur sclerose van het ruggenmerg. Verder zenuwklachten, menstruatiestoornissen, astma, allergieën, psoriasis, migraine en kanker.

Magnesium oxide; Magnesium is nodig voor de enzymen en hormoonhuishouding. Bij gebruik van kunstmest gaat veel magnesium verloren in onze voeding. Magnesium gebrek (icm vit B 6 gebrek) komt vaak voor bij mensen die veel alcohol drinken. Bij gebrek ontstaat een doordringende zurige okselgeur en trillende handen. Hartkloppingen, duizeligheid, slapeloosheid, zenuwuitputting, neuralgische pijnen, impotentie, krampen, kolieken en dergelijke kunnen ook duiden op een magnesiumgebrek.

Kalium; Bevordert de enzymactiviteit en is goed voor spieren en zenuwen. Gebrek kan zich uiten in lage bloeddruk door een gebrekkig functioneren van het hart.

Fosfor; Is aanwezig in elk lichaamsdeel en betrokken bij praktisch elke fysiologische en chemische reactie. Vit. B kan niet worden opgenomen zonder fosfor. Bij gebrek ontstaat vermoeidheid en zwakke botten.

Zwavel; Bevindt zich in de lichaamseiwitten en de cellen. Het is nodig voor het binden van zuurstof aan hemoglobine. Gebrek uit zich in huidaandoeningen, verminderde stofwisseling, branderige pijnen in nieren, blaas en geslachtsorganen.

Natrium; Zit in lichaamsvloeistoffen. Keuken zout is door het hoge gehalte aan natrium schadelijk voor hart en nieren omdat het vocht vasthoudt waardoor oedeem ontstaat. Natrium houd het bloed en de lymfe vloeibaar. Bij gebrek ontstaat een overmaat aan zuren, de aderwanden worden hard en het bloed dik. Het gevolg is reuma, migraine en ontstekingen. De kalk uit het lichaam gaat in de aderwanden kristalliseren.

Mangaan; Beschermt tegen infecties en is nodig voor de vetstofwisseling. Mangaan werkt samen met zink bij het uitscheiden van koper door het lichaam. Bij gebrek kunnen pleinvrees, angstvoorstellingen en onrust ontstaan.

Zink; Is betrokken bij de vorming van lichaamseiwitten en is van essentieel belang voor de hormoonbalans. Een tekort kan gepaard gaan met gestoorde eetlust, reuk en smaakzin, slijmvliesaandoeningen en krampachtig hoesten.

Chloor; Is belangrijk voor de vloeistof elektrolyt balans en een normale hartfunctie. Bij een tekort ontstaan spijsverteringsproblemen, vocht en gewichtsverlies. Een overdosis schaadt de hartfunctie (zout, NACL).

Eigenschappen en werking

Klei wordt sinds mensenheugenis als geneesmiddel gebruikt, vooral voor huidverwondingen en maagaandoeningen.

  • Verzacht en ontspant plaatselijke ontstekingen
  • Ruimt onderhuidse bloeduitstortingen op
  • Bevordert de regeneratie van het huidweefsel
  • Remt bacteriologische activiteiten
  • Het zuigt de gifstoffen uit het lichaam op
  • Heeft ontvettende eigenschappen
  • Stimuleert het immuunsysteem en verhoogt de weerstand

Klei leent zich voor een ondersteunende behandeling bij ondermeer gewrichtsontstekingen, ader- en lymfvat aandoeningen, stoornissen in de bloedsomloop, uitputtingstoestanden, stofwisselingsaandoeningen, chronische eczemen, jeugdpuistjes, vergiftigingen, gordelroos, inoperabele plaatsen bij tand-, mond- en keelaandoeningen, enzovoort.

Voorgeschreven synthetische medicijnen kunnen het effect van een natuurpreparaat blokkeren en omgekeerd kan klei de werking van synthetische medicijnen verminderen.

Uitwendig gebruik
Maak de klei het liefst aan met mineraal-, bron-, regen-, of gedestilleerd water omdat kraanwater te veel chloor bevat. Klei poeder of aarde is gemakkelijk tot een pasta te maken. Brokken klei kun je het beste een nacht voor het gebruik onder water zetten en de volgende dag pas tot een pasta roeren. Na gebruik kan het eventuele restant lang worden bewaard in een afgesloten potje.

De pasta in een dikke laag direct op de huid of de wond aanbrengen. Men kan het geheel afdekken met gaas en kompressen of pleisters. Een klei kompres kan één tot enkele uren blijven zitten. Verwijderen met lauw water en de huid inwrijven met wat olie of crème.

Toepassingen

Koude leemkompressen bij:

  • Ontstekingen: lymfklier-, ader-, plaatselijke-, keelontsteking.
  • Huidproblemen: abcessen, steenpuisten, insectenbeten, verbrandingen, open wonden, acné.
  • Spieren en botten: zwellingen, kneuzingen, botbreuken.

Warme leemkompressen (au-bain-marie verwarmen) worden toegepast op plaatsen waar chronische pijn overheerst, bijvoorbeeld chronische gewrichtsontstekingen, pijnen van allerlei aard.

Bij erge pijnen de kompressen om de tien minuten, een half uur en het hele uur gebruiken tot de pijn vermindert, je merkt vanzelf wanneer de tussenposen langer kunnen.



Geen uitwendige klei gebruiken
Klei trekt de energie naar buiten toe, daarom kun je het in de volgende gevallen beter niet gebruiken.
 

  • op de hartstreek.
  • vlak na de maaltijd op de maagstreek, wel na 1 of 2 uur.
  • op de buik tijdens de menstruatie.
  • op plaatsen bij gevaar voor bloedingen.
  • geen warme kompressen bij koortsende ziekten en tuberculose.
  • koude kompressen verwijderen als je er rillerig van wordt.

Inwendig gebruik
In een beker of glas 1 theelepel klei aanmaken met water (mineraal- of bronwater, zie boven). Laat het kleiwater (indien mogelijk) enkele uren staan, daarna doorroeren en opdrinken. Belangrijk is om er genoeg bij te drinken.

Toepassingen
Klei absorbeert vergiften, de darmflora wordt gestimuleerd. De sporenelementen revitaliseren en verbeteren het immuunsysteem. De nerveuze balans zal verbeteren en verouderingsverschijnselen worden vertraagd. 

Inwendige klei is te gebruiken bij diarree, na een zware maaltijd, bij misselijkheid en acute (voedsel) vergiftiging.

Geen inwendige klei gebruiken

  • tegelijk met andere geneesmiddelen (wel bijvoorbeeld 1 uur erna);
  • bij aanhoudende verstopping, behalve als er sprake is van een acute situatie;
  • bij het inslikken van een voorwerp;
  • samen met vloeibare paraffine (in laxeer dranken).

Inwendige kleikuur
Om je lichaam te ondersteunen bij ziekteprocessen is een inwendige klei kuur zeker de moeite van het overwegen waard. Je maakt de klei aan zoals hierboven omschreven en gebruikt 's avonds voor het slapen en 's ochtends direct na het opstaan een glas klei water. Dit doe je gedurende 3 weken. Hierna stop je een hele week en vervolgens neem je de klei nogmaals 3 weken in maar dan elke week afgewisseld met een stop week. Je bent er even mee bezig (9 weken in totaal) maar het resultaat is zeer goed merkbaar.

Het is vooral aan te bevelen een klei kuur te doen bij zwangerschap, intensieve sportbeoefening, kinderen in de groei, herstelperioden, een slecht voedingspatroon, vasten, langdurig synthetisch medicijngebruik (de pil bijvoorbeeld), zware stress, alcoholmisbruik en vuil werk (gifstoffen, straling).



Bron: http://www.kruidenvrouwtje.nl/middelen/klei.htm