HAARP en EU


Hieronder vindt u enkele delen uit een verslag van de EU. Dit om aan te geven dat er wel degelijk aandacht is geweest voor HAARP en de gevaren van dit systeem in het Europarlement.

14 januari 1999 A4-0005/99

Verslag over milieu, veiligheid en buitenlands beleid.

Commissie buitenlandse zaken, veiligheids- en defensiebeleid
Rapporteur: Maj Britt Theorin
Rapporteur voor advies*: Karl Erik Olsson, Commissie milieubeheer,
volksgezondheid en consumentenbescherming
(* Hughes-procedure)

DOC_NE\RR\370\370003

Gezien de hoorzitting over HAARP en niet-dodelijke wapens die op 5 februari 1998 in Brussel is georganiseerd door de Subcommissie veiligheid en ontwapening van de Commissie
buitenlandse zaken, veiligheids- en defensiebeleid,

T. overwegende dat ondanks bestaande verdragen nog steeds militair onderzoek wordt uitgevoerd naar beïnvloeding van het milieu als wapen, zoals bijvoorbeeld blijkt uit het HAARP-systeem in Alaska,

U. overwegende dat de ervaring met de ontwikkeling en het gebruik van kernkracht "voor
vreedzame doelen" een nuttige waarschuwing is over de manier waarop militaire
geheimhouding correcte evaluatie van en toezicht op gemengde civiele/militaire technologieën kan verhinderen als de doorzichtigheid op enigerlei wijze in gevaar wordt gebracht.

26. verzoekt de Europese Unie ernaar te streven dat ook de nieuwe, zogenaamd niet-dodelijkewapentechnieken en de ontwikkeling van nieuwe wapenstrategieën deel uitmaken van en worden geregeld in internationale overeenkomsten;

27. is van mening dat HAARP (High Frequency Active Auroral Research Project) wegens de
ingrijpende gevolgen daarvan voor het milieu een mondiale aangelegenheid is en dringt erop
aan dat de juridische, milieutechnische en ethische gevolgen door internationaal onafhankelijke organen worden onderzocht alvorens verder onderzoek en proeven worden uitgevoerd; betreurt het dat de regering van de Verenigde Staten herhaaldelijk heeft geweigerd iemand af te vaardigen om aan de openbare hoorzitting of een vervolgbijeenkomst die is georganiseerd door zijn bevoegde commissie een toelichting te geven op de gevaren voor het milieu en de bevolking die verband houden met het HAARP-programma dat momenteel in Alaska wordt gefinancierd;

28. verzoekt het panel ter Beoordeling van het Wetenschappelijk en Technologisch Beleid (STOA) te besluiten de wetenschappelijke en technische gegevens die alle bestaande onderzoeken inzake HAARP hebben opgeleverd, te onderzoeken om de exacte aard en mate van gevaar te evalueren die HAARP oplevert voor het plaatselijke en mondiale milieu en de volksgezondheid in het algemeen;

29. verzoekt de Commissie in samenwerking met de regeringen van Zweden, Finland, Noorwegen en de Russische Federatie de gevolgen van het HAARP-programma voor het milieu en de volksgezondheid in het Europese poolgebied te onderzoeken en het Parlement verslag te doen van haar bevindingen;
30. roept in het bijzonder op tot het sluiten van een internationaal verdrag voor een wereldwijd verbod op onderzoek en ontwikkeling, zowel in de militaire als in de civiele sector, die erop gericht is om kennis omtrent de werking van de menselijke hersenen op basis van chemische of elektrische processen, geluidstrillingen of anderszins in te zetten voor de ontwikkeling van wapens die het mogelijk maken om mensen op enigerlei wijze te manipuleren, met inbegrip van een verbod op alle eventuele huidige of toekomstige toepassingen van dergelijke systemen;

31. verzoekt de Europese Unie en haar lidstaten te streven naar internationale overeenkomsten om in geval van oorlog het milieu te beschermen tegen onnodige verwoestingen;


HAARP - een wapensysteem dat het klimaat ontregelt.

Op 5 februari 1998 organiseerde de Subcommissie veiligheid en ontwapening van het Europees Parlement een hoorzitting over o.a. HAARP. Vertegenwoordigers van de NAVO en de VS waren uitgenodigd, maar zij verkozen niet deel te nemen. De Commissie betreurt dat de VS niemand stuurde om vragen te beantwoorden en geen gebruik maakte van de mogelijkheid het gepresenteerde materiaal van een toelichting te voorzien.

HAARP, programma voor het onderzoek van hoogfrequente straling (High Frequency Active
Auroral Research Project), wordt gezamenlijk uitgevoerd door de Amerikaanse luchtmacht en
marine, in samenwerking met het Geophysical Institute of the University of Alaska, Fairbanks.
Soortgelijke proeven worden eveneens uitgevoerd door Noorwegen, waarschijnlijk op de Zuidpool, maar ook in de voormalige Sovjetunie. HAARP is een onderzoeksproject in het kader waarvan met uitrusting op de grond, een net van antennes die ieder hun energie ontvangen van een eigen zender, delen van ionosfeer worden opgewarmd met krachtige radiogolven. De gegenereerde energie warmt bepaalde delen van de ionosfeer op met het gevolg dat er in de ionosfeer eveneens gaten vallen en kunstmatige lenzen ontstaan.

HAARP kan voor vele doelen worden ingezet. Door de elektrische eigenschappen in de atmosfeer te manipuleren kunnen enorme krachten worden gestuurd. Indien dit wordt gebruikt als wapen kunnen de gevolgen voor de vijand verwoestend zijn. Door middel van HAARP kan miljoenen malen meer energie naar een exacte plaats worden gedirigeerd dan met iedere andere traditionele zender. De energie kan eveneens worden gericht tegen een bewegend doel, hetgeen nuttig kan zijn bij de bestrijding van vijandelijke raketten.

DOC_NE\RR\370\370003 - 20 - PE 227.710/def.

Het project maakt het eveneens mogelijk beter met onderzeeërs te communiceren en de
weersomstandigheden op de wereld te manipuleren. Ook het tegenovergestelde is echter mogelijk, namelijk het storen van de communicatie. Door de ionosfeer te beïnvloeden kan de mondiale communicatie worden gestoord, terwijl tegelijkertijd de mededeling van de gebruiker doorkomt.

Een andere toepassing van het systeem is het maken van röntgenfoto's van de aarde tot op enkele kilometers diepte (via aarddoordringende tomografie) om aardolie- en gasvelden te lokaliseren, maar eveneens onderaardse militaire uitrusting. Radar die over de horizon heen kan kijken en objecten op lange afstand kan definiëren, is een verdere toepassing van het HAARP-systeem. Op deze manier kunnen naderende objecten worden opgezocht achter de kromming van het aardoppervlak.

Sinds het begin van de jaren '50 heeft de VS in de Van Allen-gordels kernmateriaal tot ontploffing gebracht om te onderzoeken welke gevolgen kernontploffingen op zo grote hoogte wegens de elektromagnetische pulsen die tijdens de explosie ontstaan, hadden voor de doorgifte van radiosignalen en voor de werking van radar. Zo ontstonden nieuwe magnetische stralingsgordels die vrijwel de hele aarde omvatten.

De elektronen bewogen zich langs magnetische veldlijnen en veroorzaakten boven de Noordpool een kunstmatig noorderlicht. Het gevaar bestaat dat de Van Allen-gordel ten gevolge van deze militaire tests langdurig ernstig ontregeld wordt. Het magnetisch veld van de aarde kan over grote gebieden worden gestoord waardoor radiocommunicatie onmogelijk wordt. Volgens Amerikaanse wetenschappers kan het honderden jaren duren voordat de Van Allengordel weer gestabiliseerd is.

HAARP kan veranderingen in weerpatronen met zich meebrengen. Het kan eveneens van invloed zijn op het hele ecosysteem, met name in de gevoelige Zuidpoolregio.
Een bijkomend ernstig gevolg van HAARP zijn de gaten in de ionosfeer die worden veroorzaakt door de krachtige radiostralen die worden uitgezonden. De ionosfeer beschermt ons tegen kosmische straling van buiten. Gehoopt wordt dat de gaten zich weer vullen, maar de ervaringen met veranderingen van de ozonlaag wijzen in tegengestelde richting. Dit betekent dat de beschermende ionosfeer grote gaten vertoont.

Door de enorme gevolgen voor het milieu is HAARP een mondiaal probleem en het is te betwijfelen of de voordelen van deze systemen werkelijk opwegen tegen de gevaren. De ecologische en ethische gevolgen moeten diepgaand worden onderzocht voordat verder onderzoek en proeven worden uitgevoerd. HAARP is bij de publieke opinie vrijwel geheel onbekend en het is van belang dat het algemene besef inzake dit project wordt verruimd.

HAARP is gekoppeld aan vijftig jaar intensief ruimte-onderzoek van duidelijk militaire aard, o.a. in het kader van "Star Wars", met de bedoeling de bovenste lagen van de atmosfeer en de
communicaties te beheersen. Dit soort onderzoek moet als een ernstige verstoring van het milieu worden beschouwd, die eventueel onvermoede gevolgen voor het menselijk leven kan hebben.

Niemand weet momenteel zeker welke gevolgen HAARP met zich mee kan brengen. De cultuur van geheimzinnigheid in verband met militair onderzoek moet worden bestreden. Het recht op openbaarheid en democratische controle van militaire onderzoeksprojecten en van parlementair onderzoek moet worden bevorderd.

Tegen het licht van een reeks internationale wetten (Verdrag inzake het verbod van militair of ieder ander vijandelijk gebruik van technieken om het milieu te veranderen, het Zuidpool-verdrag, het Verdrag houdende beginselen voor het gedrag van de landen bij het onderzoek van de ruimte, met inbegrip van de maan en andere hemellichamen, en het VN-verdrag inzake zeewetgeving) komt HAARP naar voren als zeer twijfelachtig, niet alleen vanuit menselijk en politiek standpunt, maar ook vanuit juridische optiek. Volgens het Zuidpoolverdrag mag de Zuidpool uitsluitend worden gebruikt voor vreedzame doelen(27). Dit betekent dat HAARP een overtreding van het volkerenrecht is.

Alle gevolgen van de nieuwe wapensystemen moeten door onafhankelijke internationale
instanties worden onderzocht. Er moeten aanvullende internationale overeenkomsten worden
opgesteld om het milieu tijdens oorlogen te beschermen tegen onnodige aantasting.

(27) Artikel 1, Zuidpool-verdrag.

Karin Maj Britt Margareta Theorin (born Dec 22, 1932, Göteborg), commonly known as Maj Britt Theorin, is a Swedish social democratic politician. She served as President of the International Peace Bureau from 1992 to 2000, following Bruce Kent,[1] and as a Swedish Member of the European Parliament from 1999 to 2004. She has also served as Swedish Ambassador for Disarmament.


 

Bron: http://www.stralingsweb.nl/pdf/HAARP/http___www.europarl.europa.eu_sides_getDoc.pdf