De wereldorde van de Rockefellers en de hogepriesters van globalisatie



De 59ste vergadering van de Bilderberg groep heeft plaatsgevonden in Sankt Moritz van 9 tot 12 juni 2011. 

In 1954 zetten de Pool Retinger, directeur van Unilever Paul Rijkens, Belgisch ex-premier Paul van Zeeland en prins Bernhard voor het eerst hun informele Atlantisch overleg op, waar representatieve Europeanen en Amerikanen, invloedrijke figuren uit het bedrijfsleven, politiek, wetenschap, media en de financiële wereld binnenskamers een gezamenlijke strategie voor het aanpakken van problemen bespreken. 

De eerste conferentie vindt plaats vond plaats in mei 1954 in hotel De Bilderberg in Oosterbeek. Op deze eerste Bilderberg conferentie moeten misverstanden tussen Europeanen en Amerikanen uit de weg worden geruimd. Europese eenheid is een belangrijk agendapunt.

De Bilderberg conferenties krijgen een grote invloed op de verhoudingen in de wereld. Het is uitdrukkelijk verboden om binnenskamers besproken aangelegenheden openbaar te maken. Wat de leden verenigt is het streven naar behoud en bestendiging van de kapitalistische verhoudingen. 

De Rockefeller, Carnegie en Ford Foundations hebben een grote rol hebben gespeeld binnen de Bilderberg Groep.  Professor Robert F. Arnove beschrijft deze invloed in zijn boek ‘Filantropie en Cultureel Imperialisme’ als volgt: 

De zogenaamde filantropische “Foundations” (non-profit instellingen) van Carnegie, Rockefeller en Ford hebben een corrosieve invloed op onze democratische maatschappij; ze vertegenwoordigen een ongeregulariseerde concentratie van macht. Ze kopen talent en stimuleren bepaalde doelen zodat hun agenda de agenda van de wereld wordt: het bereiken van internationale consensus met Amerika aan het hoofd. Door bepaalde individuen te financieren en bepaalde organisaties en stichtingen op te zetten manipuleren ze de economische ontwikkeling in Amerika en daarbuiten.  

De Rockefeller Foundation in het bijzonder steunt vooral organisaties die een 'liberale’ internationale filosofie bevorderen en de creatie van een ‘nieuwe wereld orde’ nastreven.

 David Rockefeller

De Carnegie, Rockefeller en Ford Foundations financieren beleidmakende denktanks, scholen en universiteiten, vooral universiteiten die studies omtrent 'internationale relaties' aanbieden. 

De ‘filantropische’ stichtingen worden in het leven geroepen om de samenleving en de inrichting en veranderingen daarvan te manipuleren. De denktanks sturen het beleid rondom de globale buitenlandse politiek. Non-profit instellingen beïnvloeden de verlangens en interesses van de samenleving. Educatieprogramma’s sturen toekomstige eliteleden voor regeringen, economie, wetenschap en denktanks. 

In 1915 wordt door de Walsh Commissie een onderzoek naar de macht van de ‘foundations’ van Rockefeller, Carnegie en Ford ingesteld. De Walsh Commissie concludeert dat de macht van de rijken de cultuur van democratie en politiek kan overschaduwen. De conclusie van de commissie is dat de foundations, anders als dat ze beweren, zijn opgericht om er zelf beter van te worden.

De Bilderberg groep is een internationale denktank gericht op het verwerven van consensus van internationale ideologie. 

In de eerste jaren zijn bijna alle Amerikaanse participanten aan Bilderberg conferenties ook lid van de Council on Foreign Relations: David Rockefeller, Dean Rusk, John J. McCloy, George McGhee, Walt Whitman Rostow, McGeorge Bundy, Arthur Dean, and Paul Nitze. Zoals Stephen Gill schrijft, “ allen zijn prominente Rockefeller netwerkers.” 

Bilderberg en de Europese Unie

Het is met name de Bilderberg groep die ten grondslag ligt aan de vorming van de EU.

Op 18 april 1951 wordt het Verdrag van Parijs ondertekend, waarmee met ingang van 1952 de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS) ontstond. Hierdoor worden productie en prijzen op het gebied van kolen en staal niet langer nationaal geregeld, maar voor het eerst overgedragen aan een supranationaal orgaan. 

Het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap (EEG), wordt in 1957 gesloten.

Joseph Retinger, een van de medeoprichters van Bilderberg, was ook een architect van de Europese Economische Gemeenschap (EEG).

Retinger zorgde voor financiering van de door hem opgerichte ‘European Movement’ door het Amerikaanse ‘Council on Foreign Relations’ (CFR) en de Rockefellers. Na de Tweede Wereldoorlog wordt het CFR gefinancierd door de Carnegie Corporation, Ford Foundation en de Rockefeller Foundation. 

In 2001 worden documenten van de Amerikaanse geheime diensten vrijgegeven, waaruit blijkt dat gedurende de vijftiger en zestiger jaren achter de schermen met man en macht campagne werd gevoerd om een verenigd Europa te creëren.

Een op 26 juli 1950 gedateerd memorandum van William J. Donovan bevat instructies om een Europees parlement te promoten. Donovan is de topman van het Amerikaanse Office of Strategic Services, voorloper van de CIA. In 1948 was hiertoe al het ‘American Committee for a United Europe’ (ACUE) gecreëerd. 

Het is opvallend dat in de vrijgegeven papieren Retinger wordt beschreven “als marionet” in de handen van zijn Amerikaanse sponsoren. De rol van Amerika wordt geheim gehouden. De Ford en Rockefeller Foundations en bedrijven die nauwe banden hebben met de Amerikaanse regering financieren de ACUE. 

In 1992 ondertekenen  landen het Verdrag van Maastricht en de EU is een feit. Het verdrag treedt in werking op 1 november 1993 en sindsdien vormden de Europese Gemeenschappen (EG), die weer bestaan uit de Europese Gemeenschap, de Euratom en de EGKS, de eerste van de drie pijlers van Europese Unie (EU). Na ratificering van het Verdrag van Lissabon werden de drie pijlers afgeschaft. Het ‘European Monetary Institute’ werd gecreëerd in 1994, de ‘European Central Bank’ in 1998. 

De EU is inmiddels het belangrijkste samenwerkingsverband in Europa. De deelnemende landen hebben organisaties opgericht waaraan zij een groot deel van hun eigen bevoegdheden hebben overgedragen: het Europees Parlement, de Europese Commissie en het Europese Hof van Justitie.

Sinds 1 januari 2007 telt de Europese Unie 27 lidstaten die door economische integratie samenwerken. De lidstaten hebben hun bevoegdheden om met het buitenland over handelsvoorwaarden te onderhandelen overgedragen aan de EU. In 1998 besloten twaalf lidstaten tot invoering van een gemeenschappelijke munt, de euro. Later doen ook Cyprus, Malta en Slovenië mee. De EU neemt steeds meer activiteiten op andere beleidsterreinen over. 

Etienne Davignon, voorzitter van de Bilderberg Groep, liet in 2009 weten dat de euro is gepland in de Bilderberg conferenties. De Europese constitutie wordt voor een groot deel geschreven door Giscard d’Estaing, lid van de Bilderberg Groep en de Trilaterale Commissie. 

Op 12 november 2009 ontmoeten Etienne Davignon (voorzitter Bilderberg groep), Henry Kissinger en enkele “internationalisten” en Bilderbergers Herman van Rompuy. Van Rompuy heeft een sollicitatiegesprek om eerste voorzitter te worden van de EU. Ook Balkenende wordt genoemd als mogelijke EU president. 

Op 19 november 2009 wordt bekendgemaakt dat Herman van Rompuy is verkozen tot eerste permanente voorzitter van de Europese Raad oftewel  ‘President van Europa’. Op zijn maidenspeech zegt hij o.m. het volgende:

“Wij maken een bijzonder moeilijke periode door. De financiële crisis en de dramatische gevolgen voor de werkgelegenheid en begrotingen, de klimaatscrisis die ons voortbestaan bedreigt. Een periode van angst en onzekerheid en een gebrek aan vertrouwen. Nochtans kunnen de problemen worden overwonnen als er gezamenlijke inspanningen worden geleverd in onze landen en tussen de landen onderling. 2009 is tevens het eerste jaar van internationaal bestuur met de oprichting van de G20 in volle financiële crisis.”

Onderwerp van de Bilderberg besprekingen in Zwitserland dit jaar is onder meer de crisis in euroland Griekenland. 

Binnen de EU gaan stemmen op om naties die de EU-regels niet volgen te kunnen sanctioneren. 

De voorzitter van de Europese Centrale Bank, Jean-Claude Trichet, opteert voor een EU ministerie van financiën. 

Frankrijk en Duitsland trekken tot verbijstering van vele lidstaten in juni 2011 plotseling een lijn en zijn voor een economische EU-regering. 

Frankrijk en Duitsland streven nu gezamenlijk naar herziening van het Europees Verdrag, zodat er een permanent noodmechanisme kan komen voor landen die in financiële problemen verkeren. Ook willen ze met een sanctieverdrag begrotingsregels opnemen, van overtreders kan het stemrecht worden ontnomen. 

Een crisis is een tijd van mogelijkheden. Die EU economische regering zal er wel komen.  

Is er plaats voor China in de Nieuwe Wereld Orde?

China is de grootste concurrent van de VS. China is dit jaar voor de eerste keer met twee deelnemers vertegenwoordigd in de Bilderberg conferentie. Huang Yiping is een prominente professor economie aan de universiteit van Beijing. Fu Ying is de minister van buitenlandse zaken. 

Bedenk dat het David Rockefeller en Zbigniew Brzezinski in 1972 niet lukte om Japan toe te laten treden tot de Bilderberg conferenties…. Daarom werd de Trilaterale Commissie (TC) opgericht. In de TC werd de elite van Noord-Amerika, West-Europa en Japan geïntegreerd. Later werd ook de ‘Pacific Asian Group’ toegelaten in de TC, waarin Zuid Korea, Australië, Nieuw Zeeland, Indonesië, Maleisië, Filippijnen, Singapore en Thailand zaten. In 2009 werden ook China en India uitgenodigd in de TC. 

Het feit dat China nu pas is uitgenodigd bij een Bilderberg conferentie is opvallend te noemen.  Het doel van de elite in de wereld, gerepresenteerd door de  Bilderberg groep, is de ineenstorting van Amerika te voorkomen of de hegemonie van Amerika zo te managen dat er een totaal nieuw system van regeren in de wereld komt. Daarvoor is China blijkbaar nodig.

Is Bilderberg een wereldregering aan het creëren?

Jon Ronson schreef een artikel over de Bilderberg groep voor ‘The Guardian’. Hij interviewde enkele leden. David Rockefeller zelf kreeg hij niet te pakken, maar zijn woordvoerder liet weten dat de conclusie van Rockefeller was dat “rationele mensen een voorkeur zullen hebben voor globalisering, irrationele mensen voor nationalisme.”

Leden van de Bilderberg groep geven grif toe dat de internationale gang van zaken regelmatig door hun conferenties is beïnvloed. 

Denis Healey zegt: Bilderberg is de manier waarop we politici, topmannen van de industrie, bankiers en media bijeen kunnen brengen. We vinden het belangrijk dat jonge politici worden uitgenodigd, diegenen die op weg zijn naar de top. We willen hen samenbrengen met financiers en de top uit het bedrijfsleven. Zij kunnen de jonge politici wijze dingen bijbrengen. Het brengt ons dichterbij ons doel: een verstandig wereldwijd sociaal, politiek en economisch beleid managen. 

Oud-redacteur van “The Observer” en deelnemer aan de Bilderberg conferenties, Will Hutton, noemde de Bilderbergers “de hogepriesters van de globalisatie”. 

G. William Domhoff, psychologie en sociologie professor van de universiteit van Californië schrijft: “De Bilderberg groep is een groep van elitairen, die consensus proberen te bereiken door middel van organisaties, bestuursorganen en netwerken van politieke beleidmakers. 

Oud directeur van het IMF Dominique Strauss-Kahn, die nu in Amerika terecht staat, roept in mei 2010 “crisis is een kans” en ‘het’ moment om een nieuwe wereldwijde munt uit te geven. 

Na de top met de G20 in november 2010 worden plannen bekendgemaakt, om een wereldwijde munt te creëren die de rol als reservevaluta van de Amerikaanse dollar kan overnemen. Special Drawing Rights (SDR) als reservevaluta: synthetisch geld dat door het IMF moet worden gedrukt en uitgegeven.
 
Men zegt: de situatie waarin één valuta, de Amerikaanse dollar, de belangrijkste reservevaluta is heeft nadelen. De grote invloed van het Amerikaanse binnenlandse beleid op de liquiditeit in de wereld bijvoorbeeld. Of een nieuwe munt aantrekkelijk wordt als reservevaluta wordt onder andere bepaald door de omvang en mate van ontwikkeling van de financiële markt in deze valuta en het vertrouwen in de waardevastheid van deze munt. Hierin ziet men een rol voor het IMF weggelegd. 

Op dit moment is de ‘Bank for International Settlements’ (BIS) nog de grootste autoriteit in de wereld. De BIS is een internationale organisatie die internationale monetaire en financiële samenwerking nastreeft en als bank optreedt voor de nationale centrale banken. 

De droom van Rockefeller

David Rockefeller vierde pas zijn 96de verjaardag. Als de Bilderberg groep de hogepriesters van globalisering zijn, dan is David Rockefeller de paus. 

De Australisch-Amerikaanse bankier James D. Wolfensohn, president van de wereldbank van 1995 tot 2005, weet als geen ander dat de invloed van de Rockefellers wereldwijd is. Wolfensohn’s vader, Hyman, was in dienst van James Armand de Rothschild van de Rothschild bankdynastie. Wolfensohn leerde van zijn vader om “mentoren  en invloedrijke contacten te cultiveren”. Wolfensohn: De Rockefeller familie heeft de laatste 100 jaar de meeste invloed gehad in de wereld. 

David Rockefeller schrijft in zijn memoires: onze Rockefeller familie wordt gekarakteriseerd als internationalisten, die graag samenzweren met anderen in de wereld, om een globale politieke en economisch structuur op te bouwen, één wereld zoals u wilt. Ik beken schuld … en ik ben er trots op.
 
David Rockefeller (1991): “Ik ben de Washington Post, The New York Times en Time Magazine dankbaar, dat ze hun beloften zijn nagekomen en discretie hebben betoond. Zonder geheimhouding gedurende de laatste 40 jaar zouden we onze plannen voor de wereld niet hebben kunnen uitvoeren. De wereld is nu klaar voor een wereldregering. De soevereiniteit van de internationale elite en wereldbankiers is zeker te verkiezen boven de praktijken van de nationale regeringen van de laatste eeuwen.

De alternatieve media hebben geen beloften van discretie gedaan. Mensen die wakker worden willen geen wereld die achter de schermen wordt bepaald door een paar elitaire families. Nationale soevereiniteit is misschien niet ideaal, maar een wereldheerschappij in een totalitaire wereld is een nachtmerrie scenario! 


Auteur Andrew Gavin Marshall

Bron: http://globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=25302

Samengevat door ‘t Vertalerscollectief