Het huis op een rots gebouwd


Op 20 april 2008 was Marcel Messing voor een lezing te gast bij:
De Spirituele Sociëteit Zeeland 
Platform voor Spirituele Bewustzijnsvorming



De lezing werd geopend met het gedicht:
 
Maar op een rots gebouwd
 
Wandelend als kind
in het landschap van mijn jeugd – 
velden graan, wilde margrieten, korenbloemen
en in heldere sloten, omkraagd door riet,
sleutelbloem, boterbloem en lisdodde,
vuursalamander in gans zijn geelzwarte pracht.
Angelusklokje klinkt in verte zacht,
leeuwerik stijgt en daalt in kwelend lied,
ebben en vloeden
van het verstilde leven.

Hoefslag van de tijd,
in zacht galop van paard voor boerenwagen,
slechts enkele claxons van gehaast verkeer.
Bloesemgeur, geur van ijzerregen
en heel veel lentezegen,
najaarsboeket, kleuren van vergaan,
geur van laatste hooi en stro.
De winter tekent alweer bloemen op de ramen
en scherpgepunte schaatsen krassen lijnenspel
in ijs van langvervlogen tijd.
Geur van chocolademelk en knapperige appelbol,
kinderlach en oude man met stok,
moederkloek bij kleurige kinderschaar.

De wereld veranderde zo snel,
als met de snelheid van het licht,
en tekende in ons aller gezicht
een andere tijdslijn af,
tot in groeven van gekwelde ziel.

Weldra groeiden atoompaddestoelen
in vervuilde lucht,
verstoorden stalen vogels de glijvlucht
van de zilvermeeuw aan witgekorrelde stranden.
Machines tikken trage tijd nu hard kapot,
lang lawaai verstoort de zoete stilte
van het landschap van mijn jeugd.

Snelverkeer, computer, e-mail, fax en internet,
telefoon, tv, satelliet, camera
en spiedende elektronische ogen achter maskers
controleren horizontale cultuur
die als een halfvergaan sculptuur
zich aftekent tegen zwarte nacht vol geweld
waarin duizenden emoties openbarsten
als rijp zaad van haat en angst.

De wan wordt geschud, koren van kaf gescheiden,
het oude van het nieuwe weggesneden
door het zonnezwaard van licht
dat in verscheurde aarde werd geplant
dwars door velden van lijden brede voren trekt
nieuwe oogst der wereldronde zichtbaar maakt
tussen zeeën stress, spanning, geweld
en waan van steeds maar meer
terwijl het grote sterven in allerlei soorten
naar steeds weer nieuwe graven zoekt.

Wolken van haat en godsdienstwaan,
van menselijke arrogantie, egoïsme en angst
trekken een mistgordijn voor de innerlijke zon.
Plots scheurt de hemel zijn watervliezen open,
waait stormwind wijd de wereld door,
laait hoog op het zuiverend vuur,
snelt de oude aarde naar haar stervensuur
om straks als een feniks uit haar as te herrijzen
terwijl het wrakhout van de leugen knakt
door wind van waarheid
en lichtend vuur.

Maar op een rots gebouwd
staat onvernietigbaar rechtop
het huis van waarheid en waarachtigheid,
gebouwd op zeven zuilen licht,
reddingsboei in wateren van onzekerheid.

In woeste wateren van een nieuwe tijd
wordt schokkend een nieuwe aarde geboren,
lichtend, maar brandend nog van oude pijn,
uit vliezen van verleden tijd.

Astrale velden wasemen laatste zwarte krachten uit
en in de wassing van een nieuwe tijd
storten demonen als schaduwen zich op het licht.
Korrels zand van dode mensenakkers
die geen bloemen meer verdragen
verwaaien als stof in richtingloze streken
stil verdampend aan zichzelf.

Tussen ondergaande wereld en beschaving
tussen gebral en gebrul van niet-meer-mensen
die zichzelf verloren in nacht van onwetendheid
klinkt zacht het ruisen van helende liefdesgeest
die alle wonden stil geneest
en voor het aanschijn van de laatste nacht der tijd,
die de mantel des doods verscheurt,
straalt goudgeel de zon van liefde,
die alle kinderen van het licht verlicht.

Marcel Messing
 

 

Verslag van de lezing: Het huis op een rots gebouwd          
 
Samenvatting:
Spiritueel vertrouwen en standvastigheid in een tijd van planetaire omwentelingen. In deze snelveranderende wereld kost het veel mensen moeite om de essentie van het leven te bewaren of te vinden. Bijna iedere dag gebeurt er wel iets dat ons mens-zijn schokt. Innerlijke en uiterlijke stormen nemen toe. Wat is het anker van licht waarop we kunnen vertrouwen in de woelige zee van gebeurtenissen?

Om de diepere wetten van geest en stof te begrijpen, moeten we doordringen tot het geheim van het bewustzijn en leren beseffen dat alles met elkaar verbonden is door een onstoffelijk veld van energie, dat alle vormen doordringt, alom aanwezig is en zich superintelligent gedraagt.

Marcel Messing studeerde antropologie, filosofie en vergelijkende godsdienstwetenschap. Hij verbindt al jaren de diepere inzichten van de esoterie met wetenschap, kunst en poëzie door middel van voordrachten en het schrijven van boeken, artikelen en poëzie. Zijn laatste boek heet: ‘De weg naar geluk, reisgids naar niemandsland’.

Middelburg, Hotel Arneville, zondagmorgen. Naar deze locatie is uitgeweken omdat de  zaal van de Stadsschouwburg niet genoeg ruimte zal bieden voor het grote aantal belangstellenden dat wordt verwacht. De verwachting is uitgekomen. Er is veel belangstelling voor de lezing van Marcel Messing. Graag willen de mensen van hem horen wat er feitelijk allemaal gaande is in onze wereld, om zo een dieper inzicht in hun bestaan te kunnen krijgen.

Henk van Maldegem, voorzitter van De Spirituele Sociëteit Zeeland, heet Marcel Messing en iedereen in de zaal van harte welkom. ‘Fijn, dat u in zo grote getale gekomen bent. We leven in een turbulente tijd, hoe gaan we daarmee om? Daarover zal de lezing van Marcel Messing gaan.’ Vervolgens geeft hij het woord aan Marcel.

Marcel begint met een gedicht voor te lezen. De titel is: ‘Maar op een rots gebouwd’. Daarbij wordt geluisterd naar het Adagio uit het 5e vioolconcert van Mozart.

Vervolgens vertelt Marcel wat hem eergisteren opviel, lopend in zijn woonplaats Brugge om boodschappen te doen. Een ongelooflijk grote kermis was daar gebouwd. Het eerste wat daar op het plein opviel was een spookhuis met o.a. rammelende doodskoppen en geraamte-achtige wezens. Verderop een schiettent: altijd prijs…

Al verder lopend stond er een enorme achtbaan, niet zo eentje die wij ons van vroeger herinneren, maar een enorm gevaarte. Daarin word je aan alle kanten door elkaar geschud tot je er bijna misselijk van wordt. En daar moet je dan nog voor betalen ook. Dat verbaast mij nog het meest. Dan moet ik denken aan een uitspraak van Boeddha, dat het leven is als een met goud beschilderde koets. De dwaze mens stapt er heel graag in maar de wijze mens kijkt toe. Als ik weer verder loop zie ik grote draaischijven met daarop allerlei ‘schitterende’ zaken, zoals horloges en ander glitterspul.

Hoe komt het toch dat wij daar niet genoeg van kunnen krijgen? Boeddha zegt dat vóórdat wij er genoeg van hebben, wij eerst tot de conclusie dienen te komen dat ‘het genoeg is geweest’. Dat wil niet zeggen dat je dan passief wordt of in een valse neutraliteit leeft, maar dat je al handelend niet verbonden bent met de vruchten van je handelen. Daar gaat het om. Hoe bouwen we een huis op een rots als we niet eerst onderzocht hebben wat die rots is, of dat huis?

We hebben allemaal geleerd dat je op de economie kunt vertrouwen, rotsvast. De regeringen zeggen: het gaat goed, niks aan de hand! Ook bijvoorbeeld bij uitbraak van ziektes enz. wordt gezegd: ‘Gaat u rustig slapen, wij waken wel.’

We worden gemanipuleerd! Alles lijkt prima geregeld te zijn. We hebben zelfs heel mooie uitvaartverzekeringen, zoals de DELA: ‘Draagt elkanders lasten’. De dood is een rotsvaste zekerheid, maar dat aanvaarden we niet graag. Wat we zien is dat de wereldeconomie onder ons wegglijdt. We zeggen dat we vertrouwen op God, Boeddha of Allah. In de Arabische wereld zegt men vaak: ‘Vertrouw op Allah, maar bind wel je kameel vast.’ Het komt allemaal wel in orde zeggen we. Zo gaan we voort in de schijnzekerheden.

Ik heb op 17 verschillende plaatsen gewoond waaronder in een kasteel en in enkele huizen met een kelder en een zolder. Huizen symboliseren iets van ons bewustzijn. De zolder bijv. staat voor het bovenbewuste, het spiritueel bewustzijn, terwijl een kelder meer voor het collectief onbewuste staat.

Boeddha en de Dalai Lama hebben in paleizen gewoond. Maar in een paleis wonen maakte Boeddha niet gelukkig. Overigens, volgens mij moet je om in een paleis te kunnen wonen, eerst veel geld gestolen hebben. Hoe komen we aan rijkdom?

Boeddha wist hoe de macht en de rijkdom van deze paleizen tot stand kwam. Toen hij zijn drie paleizen verliet en met eigen ogen zag dat de mens oud en ziek wordt en de rotsvaste zekerheid heeft dat hij gaat sterven, ging hij het pad van het midden, de ‘middenweg’. Hij probeerde de mysteriën van leven, lijden en dood te begrijpen. Hij was in staat het leven te overstijgen en een Boeddha te worden: iemand die ‘wakker’ is, ontwaakt. En zo’n mens komt spontaan tot ahimsa, geweldloosheid. Daarvoor heb je overigens een heel krachtige geest nodig. Ahimsa wil zeggen dat je een levensweg volgt waarin geen geweld wordt gebruikt. Boeddha komt tot bevrijding, verlichting.

Rijkdom stelt niets voor. Christus zegt: ‘Ik heb geen huis, toch heb ik alle huizen.’ ‘Ik ben een poort waar u doorheen kunt gaan.’ ‘Het leven is een brug, ga er overheen, maar bouw daar uw huis niet op.’

Marcel vertelt dat hij op zijn pad veel mogelijkheden kreeg. Ik was in zekere zin ‘een rijke jongeling’, iemand die veel kansen op zijn levensweg kreeg. Nu begrijp ik de diepere betekenis van Christus’ woorden  met mijn hart: ik heb geen huis, toch heb ik alle huizen. Ik ben niet gehecht aan mijn huis. Overal waar ik kwam waren mensen met handen vol liefde die zeiden: je kunt hier overnachten, voel je thuis. Zo geldt dat voor iedereen als je je niet hecht aan de dingen.

Voorts kreeg ik nogal wat aanbiedingen op het gebied van geld en carrièremogelijkheden. Ik heb ze gelukkig allemaal kunnen weigeren. Zodoende ga je beseffen wat echt rotsvast is. Je kunt leven als een stroom, een bergbeek. Masaru Emoto schreef al over de ‘boodschap’ van het water. Indianen kenden het spirituele geheim van water al eerder. Van oudsher communiceerden ze met het water en de andere elementen en gaven hun boodschappen van liefde voor het leven mee aan de stroom.

Wij willen rotsen in stromend water leggen, zelfs in godsdiensten. ‘Op deze rots heb ik mijn kerk gebouwd’, zo leert ons de kerk, teruggrijpend op een verkeerd begrepen tekst over Petrus. Dit was de eerste machtsgreep van de mannelijke priestercultus. Ze schakelden de vrouw meteen uit. Maar deze mannelijk dominante kerk is een zwak schip geworden.

 De Katharen zeiden dat de rots niet Petrus, maar Petra was.  
 Iedere ingewijde kathaar wist dat Petra, een ‘gesluierd’ woord 
 was voor Maria van Magdala en haar gnosis. Zij heeft bij hen 
 een grote rol gespeeld.

 De Katharen in Zuid-Frankrijk stonden met hun innerlijke weg 
 naar God lijnrecht tegenover de exoterische benadering van  
 de roomse kerk. 22 juli 1209 (de feestdag van Maria van 
 Magdala) was de datum van het begin van de grote kruistocht
 tegen de Katharen. Die startte in Béziers, waar in de Maria
 Magdalenakerk duizenden mensen (katharen en katholieken)
 werden gedood. De straten kleurden rood van het bloed. Er
 vielen 30.000 tot 60.000 doden in de poging de kerk van Petra
 te vernietigen.
 

De ware rots was bij de Katharen bekend en symboliseerde dat in ons wezen de mogelijkheid bestaat om de hardheid van het graniet te openen, waardoor we ontvankelijk worden. Het ‘kindeke’ wordt geboren: kerstfeest. Er komt een open ruimte in de rots – de ontvankelijkheid van het huis, de tempel van het lichaam – waarbinnen het Christusvuur zich kan openbaren. De wedergeboorte van de mens wordt gestimuleerd.

Waar bouwen we onze zekerheden op? Op de godsdienst? Bijna alle godsdiensten zijn in conflict met elkaar. Het zijn krachtvelden die de mens proberen te polariseren! Met de rots is zeker geen godsdienst bedoeld. De kerk laat de mens niet vrij, zij wil de mens dwingen in haar dogmatiek terecht te komen. Ware godsdienst is vrij, heeft geen kerk, moskee, tempel of synagoge nodig. Boeddha is in mijn hart, Christus ook. Bij een monotheïstische godsdienst is er sprake van uitsluitend mannelijke goden, terwijl bijv. in het hindoeïsme sprake is van veel vrouwelijke goden. Vrouwen zijn door de monotheïstische godsdienst overal onderdrukt. Dat is niet goed, niet heilzaam. Er is maar één wet, en dat is de wet van de liefde; geen onderdrukking dus. De godsdienst van de mannelijke dominantie is in elkaar gestort en nadert nu zijn einde.

Kunnen we vertrouwen hebben in kennis? ‘Kennis is macht’, wordt gezegd. Gaat het om macht, of gaat het juist om kennis vergaren? Wat is kennis? We zijn doorgedrongen tot in de allerkleinste deeltjes (moleculen, atomen, enz.). We kennen de nanotechnologie. We zijn doorgedrongen tot het bewustzijn van de kennis van de psychologie, het onbewuste. We hebben van zoveel dingen kennis. Maar Franciscus van Assisi heeft eens gezegd: ‘Eén duivel weet meer dan duizend wetenschappers.’ Wat weten we eigenlijk?

De grote soefi Rumi zei eens: ‘Als je alles kent, behalve het Ene, dan ken je niets.’

Clara di Offreducio, een vriendin van Franciscus van Assisi, stelde dat kennis op de loer kan liggen als een duivelse kracht. Onze kennis heeft tot drama’s geleid. Neem de wapentechnologie in bijv. landen als Rusland, China, Amerika en ga zo maar door. Daar gaat veel van ons belastinggeld naar toe. Het is het toppunt van immoreel handelen. Amerika gaat op zoek naar massavernietigingswapens in Irak terwijl men ze zelf in bezit heeft.
Hoe hypocriet zijn we op deze planeet? Hoe is het met de F16’s die overvliegen en computergestuurde bommen laten vallen?

Laatst sprak ik een nachtwaker van een hotel, die zei dat hij alle vertrouwen in de mens verloren had. Ik zei dat dit betekende dat hij het vertrouwen in zichzelf óók was kwijtgeraakt. De mens is een liefdevol wezen! We hebben in ieder geval totale zekerheid over wat onzeker is, want alles verandert. De zogenaamde zekerheid is bedrog, daardoor ontstaat onzekerheid. Je grijpt je vast aan iets waar je je niet aan vast kunt grijpen: de leegte. Ben je je daarvan bewust, dan kan bewustzijn van leegte ontstaan, die uiteindelijk volheid is.

Wat vergankelijk is, geeft vergankelijke vrucht en wat onvergankelijk is, geeft onvergankelijke vrucht.

Er is een parabel van Jezus die over een huis gaat dat op een rots gebouwd is. In verschillende teksten vinden we deze parabel terug, onder andere in het Mattheüsevangelie, hoofdstuk 7.  Met eigen woorden  vertel ik u graag deze parabel.
Jezus, die eigenlijk Joshua heet, de heler, de genezer, zegt: ‘Iedereen die mijn woorden hoort en ze toepast, is als een wijs mens die zijn huis bouwt op een rots. Bij storm, regen en wind zal dat huis rechtop blijven staan. Maar ieder die mijn woorden hoort en ze niet toepast, is als een dwaas mens die zijn huis op drijfzand bouwt. Dat huis zal worden tot een ruïne.’
We hebben ons hele leven gebouwd op drijfzand. Die waarheid is onaangenaam. We moeten ontdekken wat wel de waarheid is, en daartoe de juiste ontsnappingspoort vinden. De tijd waarin we nu leven zal ons dat leren.

Voor reeds duizenden mensen heb ik gepoogd te laten zien wat zich achter ons wereldtoneel afspeelt, dat er sprake is van een spirituele oorlog. Dat is geen doemdenken.
In hoofdstuk 24 van het Mattheüsevangelie staat bijvoorbeeld dat de vloed weer zal komen, maar dat de mensen opnieuw zich daarvan niet bewust zullen zijn. Ze feesten, dansen, springen en huwen. De profeten brachten vroeger altijd eerst het goede nieuws: ‘Koning, u zult de oorlog winnen. Het slechte nieuws is echter: U zult de overwinning zelf niet kunnen meevieren.’

Wij zullen zijn als goden. We hebben een oceaan van  mogelijkheden in ons. Zo kunnen wij straks ook in de tijd reizen, ruimte overstijgen. Dat wordt onze toekomst. Maar de komende jaren zullen we eerst nog crisis na crisis beleven. Er zullen bijvoorbeeld steeds krachtiger zonne-erupties gaan komen. Rond 2012 zal een enorme eruptie plaatsvinden die vrijwel zeker het hele elektromagnetische veld van de aarde gaat veranderen. Dan zal er geen televisie, geen internet, geen mobiele telefoon en andere elektronische apparatuur meer functioneren.

Zelf heb ik geen tv, internet, en mobiele telefoon. Ik ben er niet op tegen, maar al deze dingen zullen tijdelijk verdwijnen. Dat zal nog wat worden! Alles gaat fundamenteel veranderen en we zullen moeten anticiperen op die veranderingen. Het zal gepaard gaan met o.a. regens, stormen, orkanen, overstromingen en een economische crash… Er zullen vele ‘tekenen aan de hemel’ te zien zijn. Al deze zaken zijn al zo’n honderd jaar aan de gang. Nu echter ontlaadt zich alles.

En ondertussen gaan we maar door en maar door… In welke richting? In mijn hart weet ik met diepe zekerheid dat alles goed komt. Er is een goddelijke blauwdruk.

Er wordt gezegd dat er veel te veel mensen op de wereld zijn. Zo’n tweederde van alle mensen zou van de planeet moeten verdwijnen, via oorlogen, virussen en aids. Maar er zijn helemaal niet te veel mensen.
We weten dat zo’n 300 mensen samen ongeveer 10.000 miljard dollar bezitten. Daarmee kun je veel armoede in de wereld opheffen. Zoals Mahatma Gandhi heeft gezegd: ‘There is enough for everyone’s need but not for everyone’s greed.’ (Er is genoeg voor wat iedereen nodig heeft, maar niet voor de hebzucht van iedereen.)

Kijk bijvoorbeeld naar de hoeveelheid kernafval, de geschiedenis van Tibet, wat daar nu gaande is. Alles komt in het Watermantijdperk naar boven. Alles wat ons vertrouwd was staat op zijn kop. Niets van wat geheim is, zal geheim blijven. 2012 is géén doemgetal, het is een transformatiegetal. Als straks de regen komt, niet alleen letterlijk, dienen wij krachtig genoeg te zijn om de blauwdruk van het goddelijke in ons vrij te maken.
Vrije mensen zijn in de liefde om zo hun reis te voltooien in liefde en licht.

Christus zegt: ‘Zoek eerst het koninkrijk en al het andere komt naar u toe.’ Niet op de manier die in The Secret wordt gepropageerd. Dat gaat erover wat jij meent nodig te hebben. Dat is het niet. Het gaat erom dat het nodige naar jou toe komt. We zochten de kennis, de macht, de godsdienst, de status en we kregen de vergankelijkheid. De illusie van wat we als zekerheid, als rots, dachten te hebben, wordt nu weggenomen. We hebben gebouwd op drijfzand.

Hora est: het is tijd!

We zijn kinderen van het licht en van de liefde. Geboren en toch niet geboren. Moge de rots als een ‘Petra’, ontvankelijk voor de geestkracht en de nieuwe energie, ons begeleiden in de komende jaren. Ik wens u kracht, vrijheid, licht en liefde toe.

Hiermee beëindigt Marcel Messing het eerste deel van de lezing.

Pauze

Vragen:

1. Stel dat u nog 30 seconden te leven zou hebben, wat zou u dan tegen ons zeggen?
Hierna volgt een stilte.

Dit is mijn antwoord: stilte.
Een antwoord in woorden zou te veel zijn. Dat kan niet. Vandaar de stilte als antwoord.

Dan heb ik nog een vraag. Wat zijn de concrete tips die u ons kunt geven voor in de praktijk van het dagelijks leven?
In de eerste plaats kun je proberen zoveel mogelijk ‘open’ te zijn, als de granieten rots die ‘open’ komt. Dus momenten nemen om naar binnen te gaan.
 
Haal een bezem door de dogma’s. Stel dat alles wat je geleerd hebt, gemanipuleerd is. Onderzoek het en vertrouw daarbij op je innerlijke bron, je innerlijk kompas.

Verander mogelijk een aantal gewoontes. Dat betekent dat je je waarden en normen moet onderzoeken. Probeer in de waarheid en de liefde te staan. De regering manipuleert ons met het zgn. stimuleren van waarden en normen. Ieder die in de waarheid en de liefde staat, heeft geen waarden en normen meer nodig. Strikt genomen heb je ook geen regering nodig. Alleen de goddelijke liefde heb je nodig!

Onderzoek hoe je lichaam functioneert en kijk naar je verlangens, je voeding. Waarom eet je vlees, waarom heb je slaapproblemen? Veel mensen hebben daar last van. We moeten ons lichaam uitzuiveren. Als de geest verstopt is, zit er oude wijn in de ‘kruik’. Er moet nieuwe wijn in. De ‘wielen’ van ons lichaam, de chakra’s, kunnen niet meer optimaal functioneren. Hun werking wordt verstoord door elektromagnetische velden, onder andere veroorzaakt door gsm en UMTS. Deze apparaten dienen we dus verstandig en met mate te gebruiken.

Wij moeten vrijkomen van het gevangen zijn door tempeldom, kerkendom, enz. Door de negatieve emoties die daaruit voortkomen wordt bewezen dat we gevangen zijn. We hebben een hoop rommel opgeslagen in ons huis. De zolder is vol, de kelder is vol en de woonkamer bevat ook veel te veel. Opruimen is de boodschap. Leegmaken.
Door oorlogen te voeren is het de bedoeling van sommige regeringen en bedrijven om ons uit ons evenwicht te brengen, in chaos te storten. De vertegenwoordigers van deze regeringen en bedrijven zijn het meest bang voor vrije mensen. Zeer veel wordt gemanipuleerd: onze geest, onze voeding, ons bioritme en de informatie die tot ons komt. Zo denken we bijvoorbeeld dat we persé acht uur slaap nodig hebben. Maar wie garandeert dat je de rest van de tijd wakker bent?

Alles gaat op de schop, echt alles. De bezem gaat erdoor. De tijd gaat ons hierbij helpen. Verstoring van buitenaf en rust vanbinnen. We kunnen weer echte godenkinderen worden. Niet gebonden aan tijd en ruimte. We kunnen tot een kosmisch bewustzijn komen. Het zal voor velen een ingrijpend gebeuren zijn.

Overal zie je manipulatie. Ook in new-agebewegingen. Niet in allemaal. Maar ook daar vindt infiltratie plaats van allerlei ideeën om ons rustig en zogenaamd vredig te houden.
Zo zijn er bepaalde trainingen die ontwikkeld werden door de Frankfurter Schule en die ons bewustzijn manipuleren. De bezem erdoor.

Waar geloof je in? Onderzoek het, word vrij, zonder angst.
Vrijheid is de manifestatie van liefde, en liefde is de manifestatie van vrijheid.
De Lichtwereld is nader dan handen en voeten. Het is alleen een kwestie van de hefboom omzetten. Er komen mogelijk zware tijden. Probeer niet vanuit een egobasis te leven, maar deel met de mensen die op je pad komen.

2. Ik heb een zoon van 12 jaar, over wie door een medium wordt gezegd dat hij ‘uit- gereïncarneerd’ is. Hij heeft een zgn. oude ziel en is nog één keer hier op aarde om iets krachtigs te doen. Het kind loopt overal tegenaan, op school en ook wel eens thuis. Het is een eigenwijs slim mannetje, een nieuwetijdskind. Hoe moeten wij handelen? Hij wil bijv. geen Frans leren en zegt: waarom moet ik dat? Wat moet ik er mee? Ook zaken met betrekking tot de prehistorie, daar is hij helemaal niet in geïnteresseerd.
Er zijn momenteel veel nieuwetijdskinderen op aarde. Een deel van hen komt op aarde om de boel op zijn kop te zetten. Ze komen hier om de bezem erdoor te halen. Ze zijn vaak eigenwijs en liggen vaak dwars. Soms zijn het ADHD-kinderen. Ik zou een beetje voorzichtig zijn met de uitspraak ‘uitgereïncarneerd’. Dan zou hij een Boeddha zijn, verlicht. Wel kan het zijn dat hij bijv. hier op aarde ‘uitgereïncarneerd’ is om misschien straks ergens anders verder te gaan. Nieuwetijdskinderen komen soms van  andere sterrenstelsels, andere planeten.

Ik kan dat kind overigens heel goed begrijpen met zijn aversie tegen de prehistorie. De geschiedenis zit vol met leugens, de beschrijving van de prehistorie ook. Hoe men alleen al de mens in de prehistorie uitbeeldt: aapachtig en altijd een knots in zijn hand. Ook het darwinisme zit vol met onjuistheden en leugens. Op de universiteit wordt dat niet gauw toegegeven.

Hoe moet je met zo’n kind omgaan? Met geduld en wijsheid.
In enkele plaatsen in België namen sommige mensen in scholen het initiatief om speciale aandacht te geven aan nieuwetijdskinderen door extra begeleiding. Probeer zelf met docenten op school iets op te zetten, een groepje te vormen. Bespreek de problemen en ga er zelf mee aan de slag.

Wat werkelijk leeft, zwemt tegen de stroom in. Ik doe dat al vanaf mijn jeugd. Ik dacht toen: óf talloze mensen zijn gek, óf ik ben gek en ik besloot dat het eerste juist was. Maar ga een kind dat zich al jong van veel bewust is ook niet op een troontje zetten, dat is niet goed. Niet goed voor het kind en niet goed voor de ouders.

Samenvattend: steun het kind, organiseer iets, breng deze kinderen met elkaar in contact, zoek en geef informatie. Lees boeken over deze materie en let op de voeding. Laat kinderen niet de hele dag achter de televisie of de computer zitten.

3. Ik heb ook zo’n kind. Een medium heeft gezegd dat het uit een ander sterrenstelsel komt. Zijn er boeken over?
Jazeker, er zijn boeken over, ook in Nederland. Ik heb geen kritiek op een medium, maar voeg er wel aan toe dat u zelf  het beste medium bent.

4. Ik heb moeite met het feit dat er maar zo gemakkelijk vastgesteld wordt dat een kind een nieuwetijdskind is. Er wordt zo snel een etiketje opgeplakt. Waarom een nieuwetijdskind? Dat gaat toch wel te ver. We hebben allemaal bijzondere kinderen.
Ik heb al eerder gesteld dat het belangrijk is om het kind niet op een troontje te zetten of er iets speciaals van te maken. Uiteindelijk komen we allemaal van andere sterrenstelsels. Nieuwetijdskinderen zijn bewustere kinderen die een extra steuntje willen zijn voor de mensheid. Maar naar de ziel toe is iedereen gelijkwaardig.

De regering is dubbel: ze willen dat alle vrouwen gaan werken maar de kinderen komen aandacht te kort.
Er zijn steeds golven van emancipatie geweest. Maar meestal gaat het daarbij niet om de echte emancipatie. Een voorbeeld uit mijn eigen jeugd: mijn moeder was bijna altijd thuis, ze zorgde voor het gezin, speelde piano en schreef mooie gedichten. Nu is het bijna ondenkbaar dat een moeder altijd thuis is. Er is bijna iets mis als een vrouw ervoor kiest om thuis te zijn voor het gezin of om thuis dingen te doen. Het is zelfs bijna een taboe geworden om daarover te spreken. Ik houd niet van taboes. Samen werken en samen voor de kinderen èn het huishouden zorgen is eveneens mogelijk. Díe keuze kan ook gemaakt worden. Wat de regering soms propageert in verband met het werken van beide partners heeft haken en ogen. Talloze kinderen kennen geen gezelligheid meer, worden in crèches opgevangen of door televisie en computer beziggehouden. Populaire verkiezingsprogramma’s trekken wel veel stemmen, maar volg primair je eigen innerlijke waarden. Kennis, kennis en nog eens kennis verwerven is ook niet alles. Welke kennis trouwens? Straks weet een moeder niet eens meer hoe ze haar kind aan de borst moet leggen of wordt het een taboe om dat te doen. Zoals de vrouw kan kiezen om buitenshuis te werken, partners ervoor kunnen kiezen met zijn tweeën alles te doen, zo mag het geen taboe zijn als een vrouw bewust kiest om thuis te blijven om voor het gezin te willen zorgen. Een uiterst moeilijke en mooie taak overigens.

5. Hoe verwerkt de kosmos nu al die invloeden? Kan die dat eigenlijk wel aan of kan de kosmos daarvan in de war raken?
Een Zenmeester zei eens: ‘Als je één vinger opsteekt verandert het hele heelal, maar niet ingrijpend.’
Alles is met elkaar verbonden: gedachten, handelingen, gevoelens, alles.
Er zijn in ons zonnestelsel gigantische veranderingen gaande. Er zijn rapporten, ook van de NASA, waaruit blijkt dat alle planeten in ons zonnestelsel aan het veranderen zijn. In die rapporten wordt trouwens niets over UMTS-masten gezegd!
Ik heb eens zo’n elektromagnetisch veld bij een mast gemeten. De gemeten waarde wordt omgezet in een signaal, een verschrikkelijk geluid is dat. Als een gsm gebruikt wordt, krijg je bij meting bijna hetzelfde geluid. En de regering zegt gewoon: ‘Geen gevaar, niks aan de hand.’ Als dát gezegd wordt, weet u dat alle alarmbellen zouden moeten rinkelen! In Vlaanderen zeggen talloze kinderartsen openlijk dat je kinderen geen gsm moet geven. Er is al onderzocht dat er jonge kinderen zijn met hersenbeschadigingen door toedoen van de mobiele telefoon.

Neem ‘HAARP’ (High frequency Active Auroral Research Program), het meest demonische wapen ter wereld. Het is o.a. in staat het weer, het elektromagnetisch veld van de aarde en het bewustzijn van de mensen te beïnvloeden.

Verder hebben verschillende regeringen besloten dat op korte termijn politieagenten een taserwapen krijgen. Over dit stroomstootwapen, dat elektrische schokken tot 50.000 volt kan afgeven waardoor de spieren van de verdachte tijdelijk verlamd raken, is momenteel veel discussie. Er zijn al verschillende doden gevallen, maar daar spreekt men liever niet over.
Dit wapen werd in Atlantis al gebruikt. Atlantis is mede ten onder gegaan door misbruik te maken van zeer geavanceerde technologieën en wapens. Maar vooral door een snel achteruitgaan van het besef van de eenheid van het leven.

Dit alles heeft grote gevolgen voor ons zonnestelsel. De keiharde les is dat datgene wat niet in harmonie met de kosmos is, straks wordt opgeruimd. Maar tussen al die gebeurtenissen door kunnen we ook transformeren! Kerncentrales uitbreiden is helemaal niet nodig. We hebben zoveel andere mogelijkheden. Bovendien is het zeer gevaarlijk nu de aarde zo opspeelt. De oorlogen gaan gewoon maar door. Het gaat allemaal alleen maar om macht en begeerte. En veel van onze jongens moeten daarvoor nog sterven ook. Dat is de waarheid!

6. Hoe staat u tegenover een pacemaker?
Het is bekend dat de farmacie steeds meer schadelijke pacemakers aflevert. Belangrijk is dat degene die een pacemaker nodig heeft deze accepteert, aanvaardt. Dan kan het een steun zijn. Voorts is het zaak dat eerst met de behandelend arts alles goed wordt doorgesproken. Vragen die hierbij aan de orde komen zijn: hoe ziet u het zelf? Hoe voelt het voor u? Hoe zijn de gezinsomstandigheden en wat is uw werk?  Eerst moet alles goed besproken worden. En dan komt het aanvaarden als de pacemaker echt nodig blijkt te zijn. Dan is het goed. De pacemaker werkt wel ‘elektronisch’, dus het is belangrijk het plaatsen ervan echt van binnenuit te aanvaarden. En als je het eenmaal aanvaard  hebt er niet meer over tobben!

Deze materie is best ingewikkeld. Zoals ook een transplantatie. Er is een voorbeeld van iemand die een hart getransplanteerd kreeg en nooit alcohol had gedronken. Maar de donor was wel iemand die regelmatig alcohol gebruikte. Na de transplantatie ging de persoon met het nieuwe hart ineens alcohol drinken! Het hart heeft een geheugen, het is een zelfbewust orgaan.

Door de omgeving worden we al snel veroordeeld als we geen transplantatie willen. Het wordt je gewoon aangepraat. Natuurlijk zou er wel een situatie kunnen ontstaan waarin jezelf zou kunnen besluiten een orgaan af te staan, bijvoorbeeld een nier. Maar dan in een zeer speciaal geval. Begrijp me alstublieft niet verkeerd. Maar wat u ook dient te beseffen is dat met al die transplantatiemogelijkheden we ons gedrag nauwelijks wijzigen. Maar al te vaak wordt de oude manier van leven, voeding en denken voortgezet. Dat alles heeft een essentiële invloed op onze gezondheid, op onze organen. Ieder orgaan is een intelligent deel van ons lichaam en wordt onder meer beïnvloed door emoties, gedachten en hormonale werking. Dus een ziek orgaan vervangen zonder de oorzaak aan te pakken, kan niet zomaar. Maar als transplantatie in bijzondere gevallen eenmaal goed is overwogen, aanvaard de transplantatie dan ook in liefde. Wat mij betreft dienen we over transplantatie vooral een spirituele discussie te hebben.

Als je een orgaan ter beschikking stelt, hoe kijkt u daar tegen aan? Het schijnt dat een orgaan ‘doorleeft’ in een ander.
Dit is een teer onderwerp, dat gaat te diep om daar nu op in te gaan. Ik heb daar veel lezingen over gegeven. Deze vraag kan ik niet in een paar minuten beantwoorden. Het gaat over je innerlijke visie over leven en dood. Daar kan ik geen zwart-wit uitspraak over doen. Wel ben ik er voorstander van dat we het hele transplantatiesysteem eens goed onder de loep nemen. En niet op basis van  gemanipuleerde emoties. Hoe gaan we met elkaar om? Dan staat de economie vaak voorop en worden er soms beslissingen genomen die niet op liefde zijn gebaseerd.

Hoe zit het dan met het stoffelijk overschot van degene die een orgaan heeft laten transplanteren?
Wat allereerst wegvalt bij de dood is het stoffelijk lichaam. De energie van een getransplanteerd orgaan vibreert door in het lichaam van degene die het ontvangt. Belangrijk daarbij is, als in speciale gevallen toch voor een transplantatie wordt gekozen, of het orgaan in liefde wordt weggegeven en in liefde ontvangen kan worden. Dat is zeer bepalend. Ik heb samen met Marijke een tijdje van Tibetaanse monniken in hun kloosters in India onderricht mogen ontvangen over de zogeheten bardo’s, de verschillende overgangsstadia die je doormaakt tussen sterven en wedergeboorte. Ik kan niet zeggen dat ik uitgesproken ‘pro’ of ‘contra’ transplantatie ben. Maar men dient er in ieder geval uiterst voorzichtig mee om te gaan. Meer informatie is nodig vanuit een spiritueel standpunt. Alleen maar een papiertje invullen na een oproep gaat mij veel te ver. Het allerbelangrijkste is dat transplantatie niet het in stand houden van een onheilzame levenswijze mag inhouden. Daarmee zeg ik niet dat waar een orgaan ontvangen wordt er meteen sprake zou zijn van een onheilzame levenswijze.

Tot slot nog een verhaaltje. Het gebeurde in het Groote-Schuurziekenhuis te Kaapstad, waar jaren geleden de beroemde hartspecialist dr. Barnard heeft gewerkt. Iemand kreeg daar een netvliestransplantatie. Na afloop werd aan die persoon gevraagd hoe het met hem ging, hoe hij zich voelde. U heeft nu het netvlies van het oog van een struisvogel. Als u wenst kunt u vanmiddag bij uw maaltijd het vlees eten van de struisvogel waarvan u zojuist het netvlies hebt gekregen. Deze uitspraak is totaal ongepast. Het leven van een dier is net zo heilig als dat van een mens. Zó spreken is uitermate onethisch.

Dit was de laatste vraag.

Marcel sluit zijn lezing af met woorden van dank voor het bestuur van De Spirituele Sociëteit Zeeland: ‘Bedankt voor de inzet en inspanning en dank je wel lieve mensen dat jullie deze bijeenkomst hebben georganiseerd! Iedereen bedankt!
En dat we samen ons huis op een rots mogen bouwen.’

Vervolgens besluit Marcel de lezing met een gedicht, getiteld: ‘Mijn thuis heb ik gevonden’. Op de achtergrond klinkt de Sonate nr. 5 van J.S. Bach.
 

Mijn huis heb ik gevonden 

Mijn ware huis is gebouwd op een rots,
zelfs als ik in drijfzand sta,
ja als de storm opsteekt
en regens neerstorten               
woon ik toch op die rots.

Waarheid, jíj bent mijn huis,
hooggelegen op de berg van eenheid,
waar storm en regen
nimmer binnen kunnen dringen.

Al wordt mijn uiterlijk huis tot een ruïne,
mijn innerlijk huis is op een rots gebouwd.
Al vergaat mijn lichaam
door storm en wind van het leven,
de berg van waarheid blijft
mijn toevluchtsoord.

Vanuit  het dal zie ik de top
die reikt tot onmetelijke hoogten,
vanuit de top zie ik het dal,
gevuld met eindeloze leegte.
De éne Bron stroomt en stroomt
zichzelf uit in leven zonder oevers
in leven zonder grenzen
want liefde is de Bron.
                                                                   
En wat uit die éne Bron stroomt
vernietigt geen enkel innerlijk huis,
al vergaat heel de wereld
onder mijn voeten,
al storten alle huizen in.

Mijn thuis heb ik gevonden
door te bouwen op die rots,
de rots van liefde,
de rots van licht.
Alle ruïnes laat ik nu achter mij
om te zijn wat ik al eeuwig ben:
licht en liefde!

Mijn thuis heb ik gevonden
nu ik mijzelf  ken als huis van het Al.
Geen muren zijn er in dit huis,
geen deuren en geen ramen.
Open ruimte
en overal volop licht!

Marcel Messing
 

Henk van Maldegem dankt Marcel. ‘Je bent een goede vriend die ervoor zorgt dat wij wakker worden. Je hebt dat gedaan, kalm, rustig en evenwichtig. Dank voor de schitterende lezing. Ik wil onze dank graag zichtbaar maken in de vorm van een bloemstuk. Er zit zelfs een woestijnroos in.’ 
Marcel reageert verrast. Hij vertelt dat hij gisteren een vriend van hem heeft gesproken, bij wie onlangs een been werd geamputeerd. De man vertelde Marcel dat de afgelopen tijd voor hem als een woestijntocht was geweest, maar er bloeide altijd iets…
‘En nu krijg ík bloemen waarin een woestijnroos is verwerkt,’ reageerde Marcel dankbaar. 
 



Tekst: Carla Spaans
Redactie en lay-out: Gerard Dicke
© 2008 De Spirituele Sociëteit Zeeland

Voor informatie over de lezingen en het cursusprogramma van De Spirituele Sociëteit Zeeland, klik hier.