Crisis als middel tot de oprichting van een wereldwijde totalitaire staat


Terwijl de internationale financiële en economische crisis in eigen land verschijnt, proberen de westerse politieke leiders en elites indruk te maken op de mensen met de idee dat deze omwenteling ‘de wereld zal transformeren in iets anders’.

Hoewel het beeld van de 'nieuwe wereldorde' vaag en mistig blijft, is de belangrijkste idee duidelijk: Indien we niet willen dat er algemene chaos heerst, moet er een wereldwijde regering worden opgericht, klinkt het argument.

Af en toe, melden Westerse politici de noodzaak van een 'nieuwe wereldorde', een 'nieuwe financiële wereldarchitectuur', of een soort van "oppernationaal bestuur", noem het een 'Economisch Herstelplan' voor de wereld. Nicolas Sarkozy was de eerste die dit zei, terwijl hij zich richtte tot de Algemene Vergadering van de VN in september 2007 (dat wil zeggen, vóór de crisis).

Tijdens de februari 2009 vergadering in Berlijn bijeengeroepen ter voorbereiding op de G20-top, werd dit bevestigd door Gordon Brown, die zei dat een wereldwijd economisch herstelplan nodig was. We zijn ons ervan bewust, voegde hij eraan toe, dat inzake de financiële wereldstromen we niet in staat zijn deze situatie te boven te komen met louter en alleen de hulp van de nationale autoriteiten. We hebben de autoriteiten en mondiale waakhonden nodig om de activiteiten van financiële instellingen die actief zijn in de wereldmarkten open te maken voor ons. Zowel Sarkozy en Brown zijn beschermelingen van de Rothschilds. Verklaringen van sommige vertegenwoordigers van 'de mondiale elite' geven aan dat de huidige crisis gebruikt wordt als mechanisme tot uitlokking van enkele diepe sociale omwentelingen die de mensheid in z’n drang naar zijn eigen vrije wil om een 'oppernationale' scheidsrechter met dictatoriale macht te laten ingrijpen in de wereldzaken,wil transformeren, ondergedompeld in chaos en bang gemaakt door de geest van een allesoverheersend geweld.

De gebeurtenissen volgen hetzelfde pad als de Grote Depressie in 1929-1933: een financiële crisis, een economische recessie, sociale conflicten, tot oprichting van totalitaire dictaturen, het aanzetten tot een oorlog om de macht en het kapitaal in de handen van een beperkte kring te houden. Deze keer is het echter de laatste fase in de ‘wereldwijde bestuur’ strategie, waarin een beslissende slag moet worden gegeven aan de nationale staatssoevereiniteitinstelling, gevolgd door een overgang naar een systeem van privévermogen van transnationale elites.

Reeds in de late jaren 90 zei David Rockefeller, auteur van de idee van privévermogen die regeringen zou moeten vervangen, dat wij (de wereld) op de drempel stonden van mondiale veranderingen. Alles wat we nodig hadden, ging hij verder, was een grootschalige crisis die de mensen een nieuwe wereldorde zal doen accepteren.

Jacques Attali, Sarkozy's adviseur en voormalig chef de EBRD, voerde aan dat de elites niet in staat waren om te gaan met de valutaproblemen van de jaren 30. Hij was bang, zei hij, dat een soortgelijke fout opnieuw zou gemaakt worden. In eerste instantie zullen we oorlogen voeren, en hij ging verder, en laten we 300 miljoen mensen omkomen. Hierna zullen hervormingen volgen en een wereldregering. Kunnen we beter nu al niet nadenken over een nieuwe wereldregering, vroeg hij?

Hetzelfde werd gezegd door Henry Kissinger: "In de beslissende analyse is de hoofdzaak het bepalen en vormen van de algemene belangen van de meerderheid van landen, evenals van alle toonaangevende staten met betrekking tot de economische crisis, gezien de collectieve angst voor een terroristische jihad. Vervolgens moet dat alles worden omgezet naar een gemeenschappelijke actiestrategie… Op deze manier krijgen Amerika en haar potentiële partners een unieke kans om het crisismoment te transformeren naar een visie van hoop.”

De wereld wordt geleid om stap voor stap de "nieuwe orde" idee te accepteren om ellendige gebeurtenissen te vermijden die hoogstwaarschijnlijk het universele protest tegen de verslechterende omstandigheden van het menselijk bestaan een "een verkeerde wending' laten nemen en onbestuurbaar worden. Het belangrijkste wat Fase 1 bereikte was de start van een brede discussie over ‘wereldwijde bestuur' en de 'ontoelaatbaarheid van protectionisme’, met de nadruk op de "uitzichtloosheid" van de nationale staatsmodellen voor het te boven komen van de crisis.

Deze discussie gaat verder, met in het achterhoofd de informatiedruk die menselijke angsten, vrees en onzekerheid helpt op te bouwen. Sommige van deze informatieacties zijn de volgende: WTO voorspelt dat 1,4 miljard mensen vermoedelijk onder de armoedegrens zullen zinken in 2009; een waarschuwing door de WTO-directeur-generaal dat de grootste wereldhandelglijbaan in de naoorlogse geschiedenis voor de deur staat; een verklaring van het IMF Dominique Strauss-Kohn (een protegé van Sarkozy) dat een wereldwijde economische ineenstorting zich opdringt,tenzij een grootschalige hervorming van de financiële sector van de wereldeconomie wordt doorgevoerd, en een ineenstorting die zeer waarschijnlijk in haar kielzog niet alleen sociale onrust maar ook een oorlog meesleept.

Met dit in het achterhoofd, werd de idee geopperd om een gemeenschappelijke wereldmunt als hoeksteen van de “nieuwe wereldorde” te introduceren. De echte meesterbreinen van dit aloude project staan momenteel nog in de schaduw. Laat ons opmerken dat bepaalde Russiche vertegenwoordigers naar de voorgrond worden geduwd. Dit herinnert ons aan de situatie vóór de Eerste Wereldoorlog, waar de Anglo-Franse kringen die een aantal goed uitgewerkte plannen hadden voor een nieuwe verdeling van de wereld, de Russische Minister van Buitenlandse Zaken voorschreef om een algemeen programma voor de Entente Cordiale op te stellen. Het ging de geschiedenis in als het 'Sazonov programma', hoewel Rusland geen onbevooroordeelde rol speelde in die oorlog en vanaf het begin was ingebouwd in het belangensysteem van de Britse financiële elite.

Op 19 maart kwam Henry Kissinger naar Moskou als lid van The Wise Men (James Baker, George Schultz, en anderen), die ontmoetingen hadden met de Russische leiders voor de G20-top. Dmitry Trenin, directeur van het Moscow Carnegie Center en deelnemer van de laatste vergadering van de Amerikaanse Bilderbergers, noemde die bijeenkomst een "positief signaal". Op 25 maart publiceerde Moskovsky Komsomolets een artikel 'De Crisis en de Wereldproblemen', dat volgens Gavriil Popov (momenteel voorzitter van de International Union of Economists) openlijk uiting gaf aan wat er normaal gesproken achter gesloten deuren besproken word.

Het artikel vermelde een Wereldparlement, een Wereldregering, Wereldstrijdkrachten, een Wereldbank, de noodzaak om de nucleaire wapens onder internationale controle te plaatsen, nucleaire elektriciteitscentrales, de hele hoeveelheid ruimterakettechnologie, de aardemineralen, het opleggen van grenzen voor het aantal geboorten, de reiniging van het menselijk genetisch materiaal, het aanmoedigen van mensen die intolerant zijn voor culturele- en religieuze onverenigbaarheid, en dergelijke.

De “landen die niet instemmen met de mondiale verwachtingen", zegt Popov,"moeten worden verwijderd van de internationale gemeenschap."

Natuurlijk brengt het Moskovsky Komsomolets artikel niets nieuws dat iemand zou toelaten de strategie van de mondiale elite te begrijpen. Een ander punt is belangrijk. De oprichting van een totalitair politie orde en de afschaffing van de nationale staten wordt voorgesteld als een open actieprogramma, en wat zowel de liberalen, de socialisten als de conservatieven altijd beschouwden als ‘nieuw fascisme' wordt nu aangeprezen als de enige mogelijke zegenrijke weg voor de hele mensheid. Iemand wil het bespreken van deze projecten tot een norm maken. In dit verband zijn enkele ‘bijzonder vertrouwde’ vertegenwoordigers van Rusland op de voorgrond geduwd, Rusland die het grootste slachtoffer wordt van het totale plunderbeleid indien de ‘wereldwijde regering’ een feit wordt.

De G20 sprak niet over de gemeenschappelijke wereldmunt kwestie, aangezien de tijd daar nog niet rijp voor was. De top zelf was een stap voorwaarts op weg naar chaos omdat haar beslissingen, indien blindelings gevolgd, enkel maar de sociaaleconomische wereldsituatie zullen verergeren en, ik citeer Lyndon LaRouche, “de patiënt zal afmaken”.
In de tussentijd verergert de crisis, en analisten voorspellen een tijdperk van massale werkloosheid. De meest pessimistische voorspellingen komen van LEAP/Europe 20201, die ze regelmatig publiceert in haar bulletins en ze zelfs in een open brief verzond aan de leiders van de Twintig voordat de Londense top begon.

In februari 2006 was LEAP al verrassend nauwkeurig in de beschrijving van de vooruitzichten voor de 'systemische wereldwijde crisis’ als gevolg van de financiële ziekte veroorzaakt door de Amerikaanse schuld. LEAP-analisten bekijken de huidige gebeurtenissen in de context van de algemene crisis die begon in de late jaren 70 en is nu in zijn vierde, laatste en meest ernstige fase, de zogenaamde 'zuiveringsfase', waar de ineenstorting van de echte economie begint. Volgens Frank Biancheri van LEAP is het geen gewone recessie, maar het einde van het systeem, waarin zijn belangrijkste pijler, de Amerikaanse economie, ingestort. "We zijn, voor onze eigen ogen, een getuige van het einde van een heel tijdperk."

De crisis kan leiden tot enkele zeer moeilijke gevolgen. LEAP prognoses voorspellen in Europa een stijging van de werkloosheid tot 15-20% en zoveel als 30% in de Verenigde Staten. Als het sleutel dollarprobleem niet wordt opgelost zullen de wereldgebeurtenissen een zeer dramatische wending nemen. De ineenstorting van de dollar kan in juli 2009 al plaatsvinden, en de potentieel decennia lange crisis zal "een wereldwijde geopolitieke desintegratie" in gang zetten, met sociale beroeringen en burgerconflicten, met de verdeling van de wereld in afzonderlijke blokken, met de wereld die teruggaat naar het 1914 van Europa, met de militaire schermutselingen, enz. De meest krachtige volksonrust zal plaatsvinden in landen met de minst ontwikkelde sociale zekerheid en de grootste concentraties van wapens, vooral in Latijns-Amerika en de Verenigde Staten, waar het sociale geweld nu al tot uiting komt in de activiteiten van gewapende bendes. Deskundigen merken dat de Amerikaanse bevolking begint te vluchten naar Europa, waar de directe levensbedreiging op dit moment niet zo groot is. Afgezien van gewapende conflicten voorspellen LEAP analisten vermogen-, voedsel- en waterschaarste in gebieden die afhankelijk zijn van voedselinvoer.

LEAP deskundigen beschrijven het aan de dag gelegde gedrag van Westerse elites als absoluut ontoereikend: "Onze leiders hebben niet begrepen wat er gebeurd is, en tonen vandaag hetzelfde onbegrip. Wij zijn midden in een periode van langdurige recessie, en het was nodig om over te gaan tot invoering van bepaalde maatregelen op lange termijn om de slagen op te vangen, terwijl onze leiders nog steeds een langdurige recessie hopen te vermijden... Ze zijn allemaal gevormd rond de Amerikaanse pijler en kunnen niet zien dat de pijler een rotzooi is..."

Maar dit wordt niet gezien door de middenniveau leiders, terwijl de topniveau wereldmanagers daarentegen zeer goed geïnformeerd zijn, het zijn zij die de 'gecontroleerde chaos' en het algemene desintegratiebeleid, met inbegrip van een burgeroorlog en het uiteenvallen van de Verenigde Staten plannen voor het einde van 2009, een scenario dat uitvoerig wordt besproken door de Amerikaanse- en de wereldwijde media.

Er wordt, op de drempel van geplande conflicten in diverse gebieden van de planeten, een systeem opgezet dat een oppernationaal centrum dat gebaseerd is op een grootschalige strafmachine, totale politieke-, militaire- , juridische- en elektronische controle geeft over de bevolking. Dat systeem maakt gebruik van het netwerkbeheer beginsel dat inbedding toelaat in elke parallelle samenlevingsstructuur van gezag, die verslag uitbrengen aan externe besluitvormingscentra en legaal zijn via de leer van overwicht van de internationale justitie boven de nationale justitie. Het omhulsel blijft nationaal, terwijl de echte macht transnationaal wordt. Jacques Attali noemt dit een ‘globale justitiestaat'.

Het bestuurscentrum van de globale justitiestaat is gevestigd in de VS. Terwijl zijn grondbeginselen ontstonden in de jaren 90, leidde de strijd tegen het terrorisme na de 9/11 gebeurtenissen tot radicaal nieuwe verschijnselen. Het afleggen van de 2001 Patriot Act liet veiligheidsdiensten niet alleen toe om de Amerikaanse bevolking en verdachte vreemdelingen te controleren, maar versnelde ook het afleggen van staatsverantwoordelijkheden in de handen van transnationale bedrijfsstructuren.

Intelligence activiteiten, de oorlogshandel, het penitentiair systeem, en informatiecontrole passeren in particuliere handen. Dit gebeurt via zogenaamde uitbestedingen, een relatief nieuw bedrijfsfenomeen dat bestaat uit het toevertrouwen van bepaalde functies aan privébedrijven die werken als aannemers en een beroep doen op personen buiten de organisatie om zijn interne taken op te lossen.

In 2007 kwam de Amerikaanse overheid erachter dat 70% van de geheime inlichtingenbegroting wordt besteed aan privécontracten en dat "Koude-Oorlog inlichtingenbureaucratie transformeert in iets nieuws, waar de aannemersbelangen domineren. "Voor de Amerikaanse samenleving (Congres inbegrepen) blijven hun activiteiten geclassificeerd, wat hun toelaat om meer en meer belangrijke functies in hun handen te verzamelen.

Voormalige CIA-medewerkers zeggen dat bijna 60% van hun medewerkers in onderaanneming zijn. Die mensen analyseren het meeste van de informatie, schrijven verslagen voor degenen die beslissingen nemen in staatsoverheden, houden de communicatie in stand tussen de verschillende veiligheidsdiensten, helpen buitenlandse posten, en analyseren gegevensonderschepping. Met als gevolg dat Amerika’s National Security Agency meer een meer afhankelijk wordt van particuliere bedrijven die toegang hebben tot geheime informatie. Geen wonder dus dat ze lobbyen voor een wetsvoorstel in het Congres die immuniteit garandeert aan bedrijven die de afgelopen vijf jaar met de NSA hebben gewerkt.

Hetzelfde gebeurt bij particuliere militaire ondernemingen (PMCs), die meer en meer militaire- en politiefuncties overnemen. Het gebeurde op grote schaal in de jaren negentig in het voormalige Joegoslavië, maar werknemers werden vooral veel gebruikt in Afghanistan en andere conflictgebieden. Ze voerden de 'smerigste' acties uit, zoals dat het geval was tijdens de oorlog in Zuid-Ossetië, waar tot 3000 huurlingen betrokken waren. Op dit moment zijn PMCs echte legers, elk tot 70.000 man sterk, die in meer dan 60 landen werken, met een jaarlijkse omzet oplopende tot 180 miljard dollar (volgens het Brookings Institution, VS). Meer dan 20 000 werknemers van de Amerikaanse PMCs werken in Irak samen met de 160 000 Amerikaanse militaire contingenten.

Het systeem van private gevangenissen groeit ook snel in de VS. Het gevangenisindustriecomplex, dat gebruik maakt van slavenarbeid en Sweatshop praktijken, bloeit op en zijn beleggers zijn gevestigd in Wall Street. Het gebruik van veroordeeldenarbeid door particuliere bedrijven is al legaal in 37 staten, en het wordt gebruikt door grote bedrijven als IBM, Boeing, Motorola, Microsoft, Texas Instrument, Intel, Pierre Cardin, en anderen. In 2008 was het aantal gevangenen in Amerikaanse particuliere gevangenissen ongeveer 100.000, en dit groeit snel, samen met het totale aantal gevangenen in het land (vooral Afro-Amerikanen en Latijns-Amerikanen), zo’n 2,2 miljoen mensen, of 25% van alle gedetineerden in de wereld.

Nadat Bush aan de macht kwam begon de privatisering van het transportsysteem en de opsluiting van migranten in concentratiekampen. Vooral een filiaal van het beruchte bedrijf Halliburton, Kellog Brown and Root (een keer onder leiding van Dick Cheney) deed dit.
Tijdens de afgelopen jaren zijn de grootste successen geboekt op het gebied van de oprichting van elektronische controle over de identiteit van mensen, uitgevoerd onder het mom van contraterrorisme.

Momenteel creëert de FBI ‘s werelds grootste database van biometrische indexen (vingerafdrukken, netvliesscans, gezichtsvormen, littekenvormen en plaatsen, spraak- en gebaarpatronen, enz.) die nu 55 miljoen vingerafdrukken bevat. De laatste nieuwigheden omvatten de invoering van een lichaamsscan in Amerikaanse luchthavens, het bijhouden van de gelezen literatuur door passagiers tijdens de vlucht, enzovoorts. Er volgt een nieuwe kans voor het verzamelen van gedetailleerde informatie over de mensen hun privéleven, uit de NSA richtlijn N59, die in de zomer van 2008 werd goedgekeurd, 'Identificatie en het bijhouden van biometrie voor de versterking van de nationale veiligheid’, en de geclassificeerde 'Homeland Terrorisme paraatheidwet'.

Bij de evaluatie van het beleid van de Amerikaanse autoriteiten, zei ex-congreslid en 2008 presidentskandidaat Ron Paul dat Amerika geleidelijk aan verandert in een fascistische staat, "We naderen geen Hitler-type fascisme, maar een van een zachtere soort, dat blijkt uit het verlies van burgerlijke vrijheden, wanneer corporaties alles domineren en ... de overheid in bed ligt met big business. "Mogen wij u eraan herinneren dat Ron Paul één van de weinige Amerikaanse politici is die spreekt voor de sluiting van het Federal Reserve System als een geheime ongrondwettelijke organisatie?

Met Obama die aan de macht komt, wordt de politieorde strenger en strenger in twee richtingen - de versterking van de interne veiligheid en de militarisering van de civiele instellingen. Veelbetekenend, met de veroordeling van de inbreuken op de individuele vrijheden door de regering Bush, heeft Obama zijn eigen personeel de volledige controle gegeven door hen een lijst met 63 vragen in te laten vullen die hem de meest ingewikkelde details van hun privéleven onthuld. In januari heeft de Amerikaanse president wetsontwerpen ondertekend die ervoor zorgen dat de illegale praktijken van mensen te ontvoeren, ze heimelijk in gevangenissen te houden en ze te verplaatsen naar landen waar martelingen worden gebruikt, kunnen worden verder gezet. Hij heeft ook een wetsontwerp voorgesteld, de zogenaamde Nationaal Noodtoestand Centrum Oprichtingswet, die voorziet in de oprichting van zes van zulke centra op Amerikaanse militaire domeinen om hulp te bieden aan mensen die zijn verdreven als gevolg van een noodsituatie of ramp en die dus militaire jurisdictie krijgen. Analisten verbinden dit wetsontwerp met mogelijke storingen en beschouwen dit het bewijs dat de Amerikaanse regering zich voorbereidt op een militair conflict dat kan volgen na de geplande provocatie.

Het Amerikaanse politiesysteem wordt in andere landen, vooral in Europa, actief uitgevoerd - door de oprichting van Amerikaanse justitie hegemonie op zijn grondgebied door middel van het afsluiten van diverse overeenkomsten. In het voorjaar van 2008 werd een groot deel hiervan uitgevoerd door de VS-Europese gesprekken, uit de publiciteitsschijnwerpers, over de oprichting van het gemeenschappelijke 'beheersingsgebied van de bevolking', toen het Europese Parlement de resolutie goedkeurde om een gemeenschappelijk trans-Atlantische markt te scheppen die alle handels- en investeringsgrenzen afschaft tegen 2015. De gesprekken resulteerden in het geclassificeerde verslag opgesteld door de deskundigen van de zes deelnemende landen. Dit rapport beschreef het project voor de opmaak van het ‘samenwerkingsgebied’ op vlak van ‘vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid'.

Het verslag weidt uit over de reorganisatie van het justitie- en binnenlandse zaken systeem van de EU-lidstaten, op een zodanige wijze dat het zou lijken op het Amerikaanse systeem. Het betreft niet alleen de mogelijkheid tot overdracht van persoonsgegevens en de samenwerking van de politiediensten (die reeds worden uitgevoerd), maar ook bijvoorbeeld, de uitlevering van de EU-immigranten aan de Amerikaanse autoriteiten in overeenstemming met het nieuwe mandaat die alle garanties afgeschaft die de Europese procedure van uitlevering verstrekte. In de VS is de Military Commissions Act van 2006 van werking, en deze laat de vervolging of gevangenneming van een persoon, die aangeduid is als een 'illegaal vechtende vijand', toe door de uitvoerende instanties en strekt zich uit tot immigranten van elk land dat niet in oorlog is met de VS. Ze worden vervolgd als "vijanden", niet gebaseerd op enig bewijs, maar omdat ze een als dusdanig bestempeld waren door de gouvernementele instanties. Geen enkele buitenlandse regering heeft geprotesteerd tegen deze wet die van internationale belang is.

Binnenkort zullen zij de overeenkomst voor overdracht van persoonsgegevens, waarmee in overeenstemming daarmee de Amerikaanse autoriteiten in staat zullen zijn om deze persoonlijke informatie, zoals creditcardnummers, bankgegevens, investeringen, reisroutes of internetcommunicatie, evenals alle informatie over ras, politieke- en religieuze overtuigingen, gewoonten, enz te verkrijgen. Het was onder Amerikaanse druk dat de EU-landen het biometrisch paspoort hebben ingevoerd.

Het nieuwe EU-reglement wil dat vanaf eind juni 2009 en tegen 2012 de EU-burgers algemeen omschakelen naar het elektronische paspoort. Nieuwe paspoorten bevatten niet alleen paspoort informatie en een foto, maar ook vingerafdrukken.

Wij zijn getuige van de oprichting van het wereldwijde elektronische concentratiekamp, en crisissituaties, conflicten en oorlogen worden gebruikt om deze te rechtvaardigen. Zoals Douglas Reed schreef "hebben mensen de neiging te huiveren bij denkbeeldig gevaar en zijn ze te lui om het echte te zien."




© Olga Chetverikova