Privatisering van de watersector: privé bezit in plaats van mensenrecht


Een van de grootste natuurlijke rijkdommen op aarde is water. Water ligt ten grondslag aan al het leven, het zorgt ervoor dat elk levend organisme, iedere plant, dier en mens op deze planeet leven kan. We kunnen niet langer dan een paar dagen zonder water. Water is het belangrijkste voedingsmiddel voor onze gezondheid, dat weten we allemaal. 

Een van de moeilijkste uitdagingen in de komende decennia zal zijn wereldwijd aan de behoefte aan schoon water te voldoen, terwijl er als gevolg van de opwarming van de aarde, wijdverspreide droogte en vervuilde watersystemen steeds minder schoon water beschikbaar zal zijn. In 2015 zal naar verwachting 17% meer vraag zijn naar water, alleen al om aan de hoeveelheid water voor het toegenomen hoeveelheid voedsel te kunnen voldoen. In 2025 zal de groeiende wereldbevolking 40% meer water nodig hebben. Olie speelde een kritische rol in de twintigste eeuw, water wordt beschouwd als de meest kostbare natuurlijke hulpbron van de eenentwintigste eeuw. 

Verschillende jaren geleden verklaarde de Verenigde Naties dat toegang tot schoon drinkwater een universeel mensenrecht was. Omgekeerd beschouwt men het opzettelijk onthouden van schoon water als een ernstige schending van de mensenrechten. Iedere berekende beslissing die ervoor zorgt dat mensen hun universele recht op water en leven onthoudt is niets minder dan een moorddadige, schandelijke misdaad tegen de menselijkheid. 

We hebben al heel lang te maken met luchtvervuiling. Toch zal het idee om schone lucht tot een kostbaar goed te maken, dat opportunistisch kan worden verpakt en verkocht door dezelfde bedrijven die onze lucht hebben verpest, direct worden bekritiseerd, bespot en belachelijk gemaakt. 

Dat is precies wat er de laatste dertig jaar is gebeurd met ons drinkwater. De Wereldbank financiert de wereldwijde privatisering van het drinkwater, een basisbehoefte, noodzakelijk om te overleven. Het wordt zo een onbetaalbaar voedingsmiddel waar de armste mensen op aarde nauwelijks toegang toe hebben. Zij sterven letterlijk van de dorst en worden ziek door vervuild water als gevolg van hebzuchtige psychopathische zakelijke profiteurs die het menselijk welzijn niet belangrijk vinden. 

Is dat de wereldwijde agenda? De menselijke kudde van 7.000.000.000 mensen verlagen naar ongeveer een half miljard? Hun duivelse plan komt neer op het doden van 13 van de 14 mensen. Is er een makkelijkere manier om de mensen te doden dan door de volledige controle over het drinkwater te nemen? 

Er sterven wereldwijd meer mensen door vuil water dan door oorlog en geweld. Ieder uur laten 240 baby’s het leven door besmet water. Ongeveer 1,5 miljoen kinderen sterven jaarlijks aan cholera en tyfus door slechte sanitaire voorzieningen. Deze alarmerende feiten illustreren hoe significant een schone drinkwatervoorraad is om te overleven. Door privatisering wordt water een grondstof waar de grootste corporaties en banken de baas over kunnen spelen. 

Jaarlijks sterven 7 tot 8 miljoen mensen door honger en ondervoeding, 2 tot 3 miljoen mensen (two to three) door ziekten en een half miljoen mensen sterft door oorlogen.

Achter gesloten deuren ontmoeten oligarchen elkaar en besluiten wat het beste is voor hun eigen portemonnees. De laatste jaren stond waterprivatisering meerdere malen op hun agenda. Een effectieve manier om het probleem van de overbevolking aan te pakken. Ook zaken als geo- beïnvloeding, genetisch gemanipuleerde voedingsstoffen, vaccinaties, overkill aan antibiotica, geplande oorlogen over olie en water, opzettelijk politieke destabilisatie, armoede en ondermijnende economieën, allemaal middelen om de mensheid te helpen decimeren.   
Time Magazine publiceerde een artikel over de ‘Bill and Melinda Gates Foundation’ die door de universiteit van Noord Carolina een onderzoek hebben laten doen naar het onvruchtbaar maken van mannelijk sperma door ultrasound. Bij een TED conference in 2010 sprak Bill Gates openlijk over het verminderen van de wereldpopulatie met “10 to 15%” door vaccinaties en contraceptieprogramma’s die mensen onvruchtbaar moeten maken. Miljardair Ted Turner ging nog een stapje verder, 70% minder mensen. Het staat op tape.

 Midden in de 70-er jaren van de vorige eeuw begon Henry Kissinger ermee, als oud minister en Bilderberger. In zijn document met de titel “The Implications of World-wide Population Growth on the Security and External Interests of the United States” wordt de hoogste prioriteit gegeven aan geboortebeperking in met name 13 derdewereldlanden.  Door het U.S. Agency for International Development (USAID) werd voorgehouden dat extra financiering mogelijk was als de landen sterilisatie- en depopulatieprogramma’s implementeerden. 

Prins Phillip zei ooit “I must confess that I am tempted to ask for reincarnation as a particularly deadly virus to reduce the human population”. Hij wil reïncarneren als erg dodelijk menselijk virus om de wereldbevolking te helpen reduceren. President George Bush sr. noemt controle over het drinkwater door middel van privatisering een van de mooie machtsmiddelen van de elite. 

Mensen sterven al lange tijd door gebrek aan schoon water en dat zal in de toekomst alleen maar erger worden als er geen protest komt tegen de privatisering van drinkwater. Gelukkig mobiliseren krachten zich tegen waterprivatisering. Een internationale coalitie uit India en Amerika stuurden de Wereldbank een formeel bericht. De destructieve praktijk van privatisering onder het mom van ontwikkelingshulp moet stoppen. In de vergaderingen van de Wereldbank worden wervende leugens en desinformatie gepresenteerd in een poging om een beeld van doeltreffendheid en succes te schilderen. 

De International Finance Corporation van de Wereldbank (IFC) is de grootste financier voor de privatisering van de watervoorziening. Het IFC verstrekt leningen aan derdewereldlanden, waardoor particuliere waterbeheerbedrijven de gemeentelijke, regionale en nationale waterrechten kunnen overnemen. 

Shayda Naficy, directeur van het wereldwijd werkende Corporate Accountability International maakt duidelijk dat 75% van de kosten van een waterbedrijf besteed zouden moeten worden aan de verbetering of het op peil houden van de infrastructuur. Privatisering maakt dat winst maken  nummer één wordt. Prijzen van water gaan omhoog,  klanten die het niet kunnen betalen worden afgesloten. Kritici (Critics) zeggen dat bedrijven alleen aan hun raad van bestuur verantwoording afleggen, door winstcijfers te laten zien. Corruptie kan gemeengoed worden. Daarnaast is er een belangenconflict wanneer het IFC fungeert als geldschieter en adviseur voor het buitenland in het toewijzen van no bid contracten aan specifieke waternutsbedrijven. 

Typische scenario’s waarin privatisering van water ofwel niet werkt of een mislukking is gebleken verdienen nader onderzoek. Het goede nieuws is, dat in de afgelopen jaren mensen in verschillende delen van de wereld succesvolle inspanningen hebben gedaan. Campagnes om waterprivatisering in hun eigen achtertuin te stoppen zijn gelukt. In een aantal regio's in India sluiten burgers zich aaneen om de strijd tegen talloze problemen door waterprivatisering aan te gaan. 

In Nagpur, waar in India voor het eerst een partnerschap met een commercieel waterbedrijf werd aangegaan,  zijn grote spanningen ontstaan. Drie jaar geleden werd een contract getekend met Veolia Water om de stad met 2,7 miljoen inwoners 24 uur per dag en 7 dagen in de week van water te voorzien. De prijs van water verveelvoudigde al snel, water werd niet goed gedistribueerd en was vaak helemaal niet meer te krijgen. Het leidde tot sociale onlusten en veroordelingen voor corruptie. Een nieuwe infrastructuur was nodig, maar daarin werd niet geïnvesteerd.

 Het Corporate Accountability International’s rapport uit 2012 met de naam “Shutting the Spigot on Private Water: The Case for the World Bank to Divest” (sluiten van de tap op privé water, waarom de Wereldbank daarin niet moet investeren) noemt een aantal soortgelijke gevallen. 

Bolivia haalde in 2000 krantenkoppen wereldwijd toen het lukte om het geprivatiseerde water van Bechtel (de vijfde grootste private onderneming ter wereld) het land uit te schoppen. Uiteindelijk hebben de burgers in Zuid Amerika vrijwel overal waterprivatisering tegengehouden. De realisatie dat nutsbedrijven zouden falen in service en levering tegen betaalbare prijzen zorgde op het Zuid Amerikaanse continent overal voor grote tegenstand. 

Het verhaal is overal hetzelfde. Daarom werken groepen als Corporate Accountability International proactief aan het informeren van burgers en regeringen, om te zorgen dat het bezit van water in het publieke domein blijft. 

De Nestlé corporatie bracht in Pakistan het gebottelde water ‘Pure Life’ op de markt, wat een statussymbool voor de rijken werd. Lokale waterbronnen droogden erdoor uit. De arme bevolking had geen keus dan vervuild water te drinken.  Nestlé ging door met het onttrekken van water van lokale waterbronnen, waardoor bijvoorbeeld Bhati Dilwan gedwongen werd duur water te kopen uit flessen dat uit hun eigen bronnen werd onttrokken. Nestlé is berucht voor deze praktijken. 

Corporate Watch heeft een verslag gemaakt van de onethische illegale praktijken van Nestlé. Gezondheid van burgers of verwoesting van de natuurlijke omgeving is geen hoge prijs afgezet tegen de jaarlijkse winst van Nestlé van $35 miljard, alleen al door de verkoop van gebotteld water.   

Nestlé wordt ook beschuldigd van kinderarbeid en slavernij. Een BBC programma spreekt over honderdduizenden kinderen in Mali, Burkina Faso en Togo die naar de Ivoorkust worden gestuurd als slaven voor de cacao industrie. 

Nestlé bezit ten minste vijftig bronnen in Amerika en heeft daarmee een derde van de Amerikaanse watermarkt in handen. Het bedrijf is berucht voor het onrechtmatig onttrekken van bronwater, hoge prijzen bij de waterverkoop en stinkende ravage die in tal van gemeenschappen achterblijft. 

In Colorado was 80% van de burgers van Aurora gekant tegen de aanwezigheid van Nestlé. Men was zich volledig bewust van de verschrikkelijke reputatie van Nestlé, schadelijk voor lokale gemeenschappen en de natuurlijke omgeving. Maar de gemeenteraad stemde 7-4 vóór om de verwoesting te laten beginnen. 650 miljoen liter kostbaar water uit de Arkansas River water werd verkocht als Arrowhead Springs gebotteld water. Jarenlang streden de stedelingen van Aurora tegen het bedrijf die hun kostbare waterhuishouding vernietigde. De plastic niet-biologisch afbreekbare flessen blijven ook nog eens een volledige millennium intact in het milieu. 

Bij elkaar opgeteld zijn de effecten van waterprivatisering verschrikkelijk. De inwoners van arme wijken in Jakarta, Manilla en Nairobi betalen 5 tot 10 maal zoveel voor drinkwater als mensen uit de betere wijken in dezelfde stad. Mensen uit de sloppenwijken van derdewereldlanden betalen zelfs meer voor water dan de mensen uit New York of Londen. Deze ongelijkheid is niet te verteren. Vrouwen in Afrika, die de prijs van gebotteld water niet kunnen betalen, lopen vele kilometers om vervuild water uit een rivier te halen. Dit water maakt hun kinderen ziek. Aziatische boeren kunnen hun brood niet verdienen zonder subsidies voor water door de staat. 

Als alle goed geïnformeerde mensen, mensen die compassie hebben en betrokken zijn, de handen ineen zouden slaan, dan kan eensgezind actie worden ondernomen tegen waterprivatisering. Als mensenrechtenactivisten is het aan ons om de wereldwijde corporate kwaadwilligheid te beëindigen. Met de recente vaststelling dat de Amerikanen niet langer in een democratie, maar een oligarchie leven wordt het absoluut noodzakelijk dat we als burgers van de wereld het nu opnemen voor het behoud van het leven op onze planeet voordat het te laat is. 

Massaal sterven stilletjes planten-en diersoorten uit. Nu staat onze eigen menselijke soort op het spel. We lijden in de handen van de nationale regeringen, die collaboreren met de banken en transnationale bedrijven. Al decennialang worden systematisch de rijk gevarieerde natuurlijke ecosystemen van alle aardse levensvormen op een ongekende schaal vernietigd. 

Sinds regeringen samenwerken met de 500 grootste ondernemingen (Global Fortune 500) worden onze luchten, oceanen en rivieren en voedingsbronnen vervuild. Het is tijd om de oligarchie verantwoordelijk te houden voor alle schade die ze hebben aangericht op aarde. Geen grote bailouts van banken en Wall Street meer ten koste van de belastingbetalers. De 1% rijken profiteren, de 99% zijn uitgeknepen met hun schulden en kredieten. De multinationals zijn de enige entiteiten met het financieel kapitaal en de middelen om de puinhoop die zij hebben gemaakt op te ruimen. Zij hebben er immens lang genoeg van geprofiteerd. 

 

Door Joachim Hagopian, Copyright © 2014 Global Research

Bron: http://www.globalresearch.ca/privatization-of-water-as-an-owned-commodity-rather-than-a-universal-human-right/5378483

Joachim Hagopian is a West Point graduate and former Army officer. His written manuscript based on his military experience examines leadership and national security issues and can be consulted at http://www.redredsea.net/westpointhagopian/. After the military, Joachim earned a masters degree in psychology and became a licensed therapist working in the mental health field for more than a quarter century. He now focuses on writing.