Wereldwijd doen 'waterbaronnen' een greep naar water

December 2012, National Geographic schrijft over ‘kleine irrigatieprojecten waarbij men werkt met simpele middelen, emmers, pompjes, druppelslangen enz. waardoor boerenfamilies het droge seizoen kunnen doorstaan, meer- en verschillende gewassen kunnen verbouwen. Een manier om boven de armoede uit te stijgen’, schrijft Sandra Posel, water expert van het wereldwijde water verdelings project Zij waarschuwt tegen roekeloos investeren in water en land in Afrika. ‘Afrikaanse regeringen en buitenlandse belanghebbenden steunen deze kleine irrigatie initiatieven in plaats van ze tegen te werken door grootscheepse land en water aankopen, die enkel commerciële doeleinden dienen. Zo wordt sociale en economische vooruitgang in de regio teniet gedaan’.

In diezelfde maand wordt er via het internet door Market Oracle bericht  dat de ‘nieuwe waterbaronnen’, de grote banken van Wallstreet en multimiljonairs, bezig zijn op grote schaal water op te kopen over de gehele wereld. Het rapport maakt twee nieuwe fenomenen, die zich razend snel verspreiden, zichtbaar. Beiden gaan ten koste van kleine gemeenschappen en gewone mensen. Het gaat hier om een nieuwe uitbreidende markt die zich niet bezig houdt met gewone watervoorziening of zuivering doch enkel de financiële markt en bedrijven dienen.

Hier wordt zichtbaar dat regeringen corporaties opzetten die gerund worden als bedrijven, werkend met contracten die de watervoorziening en zuivering uitbesteden aan experts. Zo ontstaat er een vermenging van publieke en privé belangen door samenwerkingsverbanden met grote watermultinationals. Dit heeft al plaatsgevonden in Nagpur en New Delhi, India. In de landelijke meer afgelegen gebieden is het nog altijd een uitdaging schoon drinkwater te garanderen. Winst gedreven bedrijven als Sarvajal zijn gestart met de opzet van vooraf te betalen ( pre-paid)  waterpunten. Kiosken waar men waterhoeveelheden kan aanschaffen met een pré-paid kaartsysteem. Het is niet verwonderlijk dat deze waterpunten populair zijn onder  onder diegenen die normaal gesproken geen toegang hebben tot schoon drinkwater.



Water als vloeibaar goud
Goed drinkwater wordt steeds schaarser zowel in ontwikkelde- als in ontwikkelingslanden. Waterstromen die verlegd worden voor speciale gewassen of gebruikt worden voor biogassen en schaliegasboringen maken de crisis rond drinkwater alleen maar groter. 
Inmiddels hebben miljardairs als T Boone Pickens stappen gezet om gebieden op te kopen waarop waterrechten rusten bv de Ogllala aquifier . Daarnaast is het bedrijf Dow Chemicals, dat zelf een van de grootste watervervuilers   grootste watervervuilers is in de geschiedenis,  nu aan het investeren in waterzuiveringsmethoden . Zo maken ze hun eigen verontreiniging weer te gelde.

Het zijn niet alleen chemiebedrijven  die zich bezig houden met water. General Electrics (GE) en Siemens hebben zich uitgebreid gericht op watertechnologieën om tegemoet te komen aan de wensen van klanten uit industrie en regeringen. Ook de bankenwereld laat zich niet onbetuigd. Citigroup heeft in de zomer van 2011 een rapport uitgebracht over investeringen in de water business. Hoofd economie van Citigroup, Willem Buiter  gaf een duidelijk beeld af van de conclusie en zei: ‘Water als waardeobject zal, in mijn opinie, te zijner tijd de belangrijkste grondstof worden en olie, koper, waardevolle mineralen en  landbouwactiviteiten ver achter zich laten’.

Anderen die water al als een belangrijk investeringsobject zagen zijn GE’s Energy Financial Services, Goldman Sachs en investeringsmaatschappijen die beleggen in  landbouwgronden in Azië, Afrika, Zuid-Amerika en Oost-Europa. 

De trend heeft een gevaarlijk kantje doordat er natuurlijk weer sprake is van belangenverstrengeling. In het Verenigd Koninkrijk zetelt het Carbon Disclosure Project dat zich met CO2 belasting Bezig houdt en het VS World Resources Institute houden zich bezig met het waterprojecten die alle water en waterstromen op de wereld in kaart brengen (water mapping project). Ze zijn niet direct maar wel indirect gelieerd aan de investeerders die zich op water als grondstof richten. Deze initiatieven helpen de industrieën die hun wereldvoetstap in vervuiling willen verminderen. Zij volgen de waterkoersen en leggen hun pakken hun kansen om het in bezit te krijgen.

Het water mapping project, In kaart brengen van het water is onderdeel van het Carbon Disclosure Project en als zodanig opgezet door bedrijven als General Electric, Goldman Sachs en niet te vergeten het in Washington gestationeerde World Resources Institute. Zij zijn samen ook de grondleggers van het Aqueduct Alliance en zijn op die manier uit op economische groei en zogenaamd ecologisch consumentisme. Het in kaart brengen van het water speelt hen in de kaart, ze weten dan waar de grondstoffen zich bevinden en hoe de relatie is tot de sociaal-, economische- en regeringsfactoren in de betreffende gebieden. Met die kennis op zak is het reëel bezorgd te zijn over de gevolgen. Deze bedrijven schuwen het niet water te pakken waar ze kunnen.

Een recent rapport laat zien dat 470 investeerders met een marktwaarde van 50 biljoen dollar binnen 5 jaar zich verregaand willen bezig houden met water als bron.
Als de grote watervoorraden in hun handen vallen zijn de gevolgen niet te overzien.



Deze investeerders staan bekend als de nieuwe waterbaronnen. In een artikel van Jo-Shing Yang ”Profiting from Your Thirst as Global Elite Rush to Control Water Worldwide,” worden de namen genoemd van de speculanten die zich gericht hebben op landbouw en voedsel en die zich nu bezig houden met water als grondstof op de speculantenmarkt. Zij waren de veroorzakers van het opdrijven van de voedselprijzen, de afgelopen tijd, en hebben hongersnoden veroorzaakt. Nu is wat hen betreft het water aan de beurt en dat ligt even gevoelig.

Investeerders zijn met de waterkaarten op zak ver in het voordeel. Zoals zij zich land gebieden toeeigenen over de gehele wereld zullen ze dat ook met water gaan doen.

Wallstreet en pensioenfondsen zijn hierin nooit terughoudend. Ze zien hun kansen en grijpen ze. Ze zijn zich welbewust van de noden, wie het water bezit heeft leven en dood in handen zeker waar het ontwikkelingslanden betreft.

Internationaal zou er actie ondernomen moeten worden om de basisbehoeften van mensen veilig te stellen. Water mag geen winstobject voor de rijken worden.

 
Door:  Shiney Varghese, Global Research, 8 februari 2013

Samenvatting van: The Global Water Grab: “Meet the New Water Barons”
Bron: http://www.globalresearch.ca/the-global-water-grab-meet-the-new-water-barons/5322412