De solidariteitshuizen van Soros


21 januari 2013
Mega-belegger George Soros schrijft in een artikel op de website Project Syndicate op 30 oktober 2012 dat de EU een fantastisch project is en de belichaming van wat hij noemt een open samenleving – een vereniging van naties die een deel van hun soevereiniteit opgeven voor het gedeelde doel om een unie te vormen, die door geen van de deelnemende landen wordt gedomineerd.

Volgens Soros is de eurocrisis er de oorzaak van dat de EU in twee klassen is verdeeld, die van schuldeisers en schuldenaren. Dit zou niet het gevolg zijn van een vooropgezet plan, maar van een aantal opeenvolgende politieke blunders. Ook de dominante positie die Duitsland nu inneemt binnen de EU zou er niet een zijn, die wordt geambieerd door de Duitsers.

Gelukkig, zo schrijft Soros is er de komst van de Bankenunie en de directe interventiemogelijkheid voor de Europese Centrale Bank op de markt van staatsobligaties. Dit is een hele geruststelling voor de financiële markten en een duidelijk signaal vanuit de politiek dat de fouten uit het verleden worden gecorrigeerd en dat de euro overeind blijft.

Soros signaleert echter een groot gebrek aan solidariteit tussen de EU landen. De EU wordt volgens hem slechts bijeengehouden omdat er geen alternatief is, dus op basis van pure noodzaak.

Om de onderlinge solidariteit te bevorderen heeft Soros in 2012 het Open Society Initiative for Europe (OSIFE) gelanceerd. Griekenland, het land waar de huidige politiek het grootste menselijke lijden heeft veroorzaakt, krijgt de primeur. Soros schrijft hierover: "De slachtoffers zijn niet degenen die de crisis hebben veroorzaakt en het systeem hebben misbruikt.” Hij bedoelt hier in het bijzonder de vele migranten en asielzoekers die in Griekenland vastzitten, maar omdat hun lot niet kan worden gescheiden van dat van de Grieken moet het initiatief op migranten èn Grieken worden gericht. Anders zouden xenophobie en extremisme er slechts door worden aangewakkerd. Hij wijst in dit verband op de activiteiten van Golden Dawn, een Griekse fascistische organisatie die regelmatig migranten molesteert.

Daarom wil Soros via het OSIFE een initiatief dat de solidariteit tussen de EU landen en Griekenland bevordert en vervolgens die van de Grieken met de migranten. Hij denkt in dit verband aan solidariteitshuizen over heel Griekenland, bedoeld als gemeenschapshuizen voor de lokale gemeenschap met de mogelijkheid om voedsel en onderdak te bieden aan migranten, maar daarbij blijft het niet, want de plannen van Soros gaan verder hoewel hij hierover niet duidelijk is in genoemd artikel. De kersverse directeur van OSIFE Jordi Vaquer, Spaanse nationaliteit, is op 21 januari 2013 op bezoek in Athene voor verkennende besprekingen over het solidariteitshuizen initiatief.

Over wie Soros is en over de dubbele agenda’s die hij hanteert heb ik uitgebreid geschreven in Geld komt uit het niets. De lezers van dit boek hebben waarschijnlijk al hun wenkbrauwen opgetrokken bij het lezen van de plannen van Soros met Europa, te beginnen met Griekenland. In Oost-Europa heeft Soros de door hem in het leven geroepen liefdadigheidsorganisaties zonder mankeren gebruikt om het hit-and –run kapitalisme mogelijk te maken, waarmee door Soros en zijn zakenpartners gigantische winsten zijn behaald, gebruik makend van de door hen veroorzaakte chaos en economische ontreddering in landen zoals Polen en Rusland.

Daarom vraag ik mijzelf af wat de dubbele agenda is achter het solidariteitshuizen initiatief en de acties van het Open Society Institute for Europe. De problemen waarmee de EU landen en in het bijzonder de landen in de eurozone worden geconfronteerd zijn ontegenzeggelijk bevorderd door politiek geschutter. De oorzaak ligt echter in de Europese Unie gedachte zelf. De solidariteit die Soros zegt te missen in Europa is het gevolg van de verkeerde basis waarop het EU project is gegrondvest. De Europese Unie is vanaf de conceptie-fase niet gericht geweest op het welzijn van de bewoners van de Europese landen. Het ging van meet af om de belangen van de Europese –vooral Duitse- multinationals. Bovendien is de EU een niet-democratische organisatie, die vooral door lobbyclubs wordt geïnspireerd. Over het ondemocratische karakter van de EU kunt u lezen in Geld komt uit het niets.

De scheefgroei die is ontstaan binnen de EU is primair het gevolg van de grote verschillen in economische positie, infrastructuur, educatie en cultuur tussen de Europese landen. Creëer voor landen zoals Duitsland en Nederland een vrijhandelszone met één munt samen met landen zoals Griekenland, Spanje en Portugal en het resultaat is voorspelbaar. Vanzelfsprekend overvleugelen de sterke landen de zwakkere en worden al snel de sterke landen netto-exporteurs en de zwakke netto-importeurs. Met alle nadelige gevolgen voor de betalingsbalans van de zwakkere landen en voor hun eigen bedrijven. Bovendien hebben de bedrijven in de economisch sterke landen de middelen om kansrijke bedrijven in de zwakke landen over te nemen, waardoor de balans nog verder doorslaat. Het is ondenkbaar dat dit scenario niet in het hoofd van de EU plannenmakers is opgekomen, maar zoals gezegd: de EU is vanaf het begin niet bedoeld voor het welzijn van de Europese bevolking. Wat ook blijkt uit de gigantische werkloosheid in de EU en de meer dan honderd miljoen Europeanen onder de armoedegrens.

Ook de speculaties op de euro hebben niet bijgedragen aan de gewenste solidariteit. In Geld komt uit het niets schrijf ik bijvoorbeeld dat Soros een vermogen heeft verdiend aan het ver beneden de nominale waarde opkopen van staatsobligaties van zwakke eurolanden uit de boedel van het failliete MF Global Holdings Ltd en door deze vervolgens weer met een enorme winst te verkopen. Speculaties zoals deze hebben in hoge mate bijgedragen aan de instabiliteit van de euro en daardoor aan de politieke onrust in de eurolanden.

Solidariteit komt voort uit samenwerking tussen volkeren die niet zijn beroofd van hun eigenwaarde en hun identiteit. Als het werkelijk de bedoeling zou zijn om de Grieken te helpen, dan zou dat gebeuren in de vorm van concrete steun. Stuur mensen met know-how en ervaring met de nodige middelen naar Griekenland om daar projecten te helpen ontwikkelen die aansluiten bij de mogelijkheden die de lokaal aanwezige kwaliteiten bieden. Van mensen, voor mensen en door mensen. Als George Soros hiervoor belangeloos zijn vermogen zou inzetten, dan zou ik geneigd zijn om te geloven dat de wonderen de wereld nog niet uit zijn. Een vos verliest echter wel zijn haren, maar niet zijn streken. De realiteit zal daarom zijn dat de solidariteitshuizen in Europa te beginnen met Griekenland passen in de geopolitieke ideeën van de nieuwe wereldorde planners.

© Ad Broere
Bron:  http://adbroere.nl/web/nl/columns/de-solidariteitshuizen-van-soros.php