Ons geld wordt straks waardeloos


Leon de Winter op 10 september, 2012



 

Het is sinds donderdag officieel: we gaan naar de verdommenis. Zo formuleerden de persvoorlichters van de Europese Centrale Bank het natuurlijk niet, maar het is onvermijdelijk dat in de geschiedenisboeken van de toekomst de datum van 6.9.2012 als De Dag Van De Schande genoteerd zal worden.

 

Weten onze politici dat niet? Avond na avond ventileren ze via de media hun illusies, en op een enkeling na houden ze vol dat we zonder Europa verloren zijn. En met Europa bedoelen ze de EU en de euro. Vóór de creatie van de EU en de euro leefden we niet als sloebers. En als we bij machte zouden zijn de EU en de euro verstandig af te bouwen, hoeft dat evenmin. Maar nu heeft de ECB besloten om zonder limieten schuldbekentenissen van landen die jarenlang te veel geld geleend hebben, en aan wie niemand met een greintje verstand een gulden, sorry, een euro zou willen lenen, op te kopen – dit is waar het op neerkomt. Hoe kunnen die landen ooit aan de terugbetaalverplichting voldoen? Op dit moment kunnen ze dat niet. In de nabije toekomst? Nee. Hoe dan wel? Dat weet niemand.

Stemmen   

De nationale en supranationale politieke elites, gesteund door een deel van de media, hebben deze catastrofale situatie laten ontstaan. Het probleem is: we komen niet van ze af. Volgende week gaan we stemmen, en ook al hebben ze minder leden dan de kleinste omroep, ze beheersen de machtsstructuren. Ze liegen ons voor, ze liegen zichzelf voor, en roepen holle kreten over hoe belangrijk een sterk Europa is, en dat Nederland socialer moet worden – en we krijgen maar geen greep op die ventjes en typetjes.

Ons politieke bestel stamt uit het midden van de negentiende eeuw. Het heeft zichzelf overleefd. In die negentiende-eeuwse omstandigheden beslist een klein groepje ambitieuze waaghalzen over het lot van hele staten. Dat groepje heeft zich meester gemaakt van machtige instituties, en legt ons zijn wil op. Wij willen helemaal niks te maken hebben met de schulden van Spanje, maar we worden door dat groepje gedwongen. We zijn gedwongen geweest ons te verdiepen in de vraag waarom Spanje en Italië en Griekenland hun schulden zo ver hebben laten oplopen, maar de ontnuchterende antwoorden op die cruciale vragen worden door de leden van dat groepje niet aanvaard of beantwoord. De crisis wordt voorgesteld als een natuurverschijnsel, of een groeikrampje – maar het is een fundamentele constructiefout aangezien het hele idee van de EU en de euro niet deugt.

De briljante jonge filosoof Thierry Baudet hield afgelopen maandag in Amsterdam, in het kader van de H.J. Schoo-lezingen georganiseerd door het weekblad Elsevier, een lezing over de EU. Hij brak het hele model van de EU tot op de bodem af, en hij waarschuwde voor een apocalyptisch einde wanneer elke illusie op het beton van de werkelijkheid aan gruzelementen geslagen is. Hij wist nog niet van de maatregel van de ECB. Alles is nu anders. Het is het begin van een technocratische machtsgreep door de Europese supranationale elite. Tot nu toe hadden we bijna niks te vertellen over het lot van ons land – vanaf nu hebben we helemaal niets meer te vertellen. Wie over de portemonnee gaat, heeft de macht. En die ligt bij de ECB.

Baudet vertelde, zoals ook ik hier talloze malen verteld heb, dat de EU geen afspiegeling is van het etnische, culturele, sociale en economische mozaïek dat de Europese volken vormen. We kunnen niet in één structuur geperst worden. Dat pogen de elites, niet gevoelig voor de fundamentele verschillen tussen ons allen, zonder rekening met de realiteit te houden. De feiten van de realiteit vertellen ons dat het geen uniek incident of een tragische samenloop van omstandigheden is geweest dat de economieën van de Zuid-Europese landen zijn vastgelopen. Dat gebeurt al generaties lang. Kan het daar anders? Nee. Niet nu. Niet in het komende decennium. Misschien zelfs niet in de komende vijf decennia. We hadden dus nooit een gemeenschappelijke munt met die landen moeten invoeren aangezien we daarmee onze portemonnees aan elkaar linken.

Afgrond

Daar zijn we dus beland: aan de rand van de afgrond. We zijn als een koorddanser die met zijn buren is gaan koorddansen, boven een rivier, want dat leek zo veilig. De buren zijn er allemaal afgedonderd en onderweg naar beneden roepen ze: we kunnen niet zwemmen! In een opwelling springt die koorddanser ze na. Maar hij is nog niet van het koord af of hij denkt: shit, ik kan ook niet zwemmen.

Is er een oplossing? Nee. De macht ligt in handen van de niet te controleren Europese elites. De referenda waarmee we ze hadden kunnen tegenhouden, bestaan niet. De top van de nationale elites zien we momenteel aan ons voorbij trekken. Het is om te janken.

Baudet verwachtte panEuropese volksopstanden tegen Brussel en hun handlangers als we dieper in het moeras terechtkomen. Ik ben bang dat we gelaten de onderdanen aan het worden zijn van een voldane Europese elite die onder het mom van allerlei fijne sociale kreten – solidariteit, loyaliteit, vrede, rechtvaardigheid, eerlijk delen, samenwerking, het milieu, de klimaatcrisis – onze vrijheden aan banden legt en ons transformeert in de grijze, angstige, voorzichtige burgertjes waarmee de voormalige DDR ooit was bevolkt. Dat lijkt nu het lot van een heel continent te worden.

Brussel is bezig ons definitief te knevelen. Feodaal Europa is terug van weggeweest. En het is een kwestie van tijd wanneer onze bankbiljetten, waarin de gulden is opgelost, net zoveel koopkracht hebben als de Italiaanse lire van ruim tien jaar geleden. De ECB gaat de geldpersen, al of niet virtueel, aanzetten. Om de onzinnige ideeën van een Federaal Europa en een gemeenschappelijke munt te redden wordt ons geld waardeloos gemaakt.

Ik ben woedend.

Bestel het boek van Thierry Baudet, "Pro Europa nu op Elsevier.nl.



Met dank aan Leon de Winter