De week van de democratie


Zo, de week van de democratie zit er gelukkig weer op. Eén week democratie per jaar is ook meer dan genoeg. Schieten er nog 51 weken over voor niet-democratie. En dat is te merken ook! De afgelopen weken ging het referendum over de EU-grondwet niet door, werd er met het ontslagrecht gesjoemeld, werd nog steeds niet duidelijk waarom Nederland blijft meedoen aan de ‘opbouwmissie’ in Uruzgan en lacht de Commissie Stiekum nog meer in haar vuistje. We kunnen fier zijn dat alles zo gladjes verloopt.
Eén week democratie. Eén dag koninginnedag. Eén dag prinsjesdag. Eén dag parlementsdag. De rest is voor politieke bodybilders en Bilderbergers.

En ondertussen gebeurt er van alles. Begin oktober werd, aansluitend op het Amerikaanse Rockefeller-model, een CFR voor Europa opgericht. Een exclusieve club met zo’n 100 prominente leden, waaronder (voormalige) premiers, presidenten, commissarissen, ministers, bedrijfslieden en andere éénweeksdemocraten. De chip rukt steeds sneller op. Minister Gerda Verburg wil straks alle katten en honden elektronisch beveiligen. Mooi hé? U kent de motieven wel: als je lievelingsdier kwijtraakt, als er een ernstige ziekte uitbreekt, of als iemand zijn dier op vakantie achterlaat... En dan de vogelgriep. Alweer een waarschuwing dat het er allemaal slechter uitziet dan men dacht. Net nu de angst begon te verdwijnen. Gelukkig schoot Amerika begin oktober een satelliet de lucht in die per dag 750.000 vierkante kilometer kan controleren. Tot uw koffertje op het gras (en straks, of nu al, ook wat er in zit). Veilig gevoel!
Gelukkig is het ook maar één dag per jaar werelddierendag. Franciscus wordt dan snel van stal gehaald. En de rest van het jaar gaan we gewoon door met jagen en slachten. Tot in het koningshuis toe. Er is al van geslacht tot geslacht geslacht. Gandhi zei het al: ‘Ware beschaving kenmerkt zich door de wijze waarop ze omgaat met dieren.’ Het milieu begint op je bord.
Gelukkig is er voor de hele wereld ook maar één dag van geweldloosheid per jaar. De rest van het jaar gaan we gewoon door met vechten. We pray for peace, but we pay for war. Maar ach, nog even geduld, en het vredelievende wereldleger van de Verenigde Naties rukt op…

De hoedjesparade van prinsjesdag is gelukkig ook voorbij. Majesteit heeft weer in haar eentje ons wijgevoel versterkt. Velen hebben met het oranje vaantje gezwaaid. En ook al weten we nu zeker dat Willem van Oranje Nassau tijdens de tachtigjarige oorlog een schrikbewind in Brabant en de IJsselstreek voerde, we blijven natuurlijk trouw het Wilhelmus zingen, in het volle besef dat we ‘van Duijtschen bloed’ zijn…. We zijn ook weer op de hoogte van de identiteit van de Nederlander (één koekje van eigen deeg bij de thee) en helaas blijven narrenkappen mét belletjes verboden op prinsjesdag. Gelukkig maar dat de minister van onderwijs een sierlijke cowboyhoed droeg. Volgende keer nog een oranje sjerp om.
Ondertussen worden ook de vijandbeelden tussen moslims, christenen en joden opgeklopt.

En de democratie? Die zwijgt. Zelfs in de week van de democratie. Dreigt er een nieuwe oorlog in het Midden-Oosten? Een wereldoorlog? Wie beslist dat? Washington? Een paar op hol geslagen cowboys? En waarom wordt dit alles niet in de week van de democratie besproken? Heel eenvoudig. Omdat er 51 weken anders wordt besloten en gefinancierd.

Wachten is nu nog op de week van de media. Eén week geen soap, geen quiz, geen lotto, geen gemanipuleerd nieuws, geen reclames tussen de programma’s, geen porno, geen politieke leugens, geen schreeuwerig panels… Stil maar, wacht maar, alles wordt nieuw…, de hemel en de aarde…

 


Auteur:© Aes Flavum