“Honger Conferentie” in Londen: de mensen of de corporaties voeden?


Kleinschalige boeren in Mozambique,
collectief de grootste voedselproducenten in Afrika
foto: União Nacional de Cmponeses.

 

Global Research, 13 februari 2014

Een entreeticket voor de ‘Feeding the World 2014 conferentie' in London kost    £ 695. Dat is één manier om kleinschalige boeren en boerenfamilies van de conferentie uit te sluiten, de boeren die te samen 70% van alle voedsel in de wereld produceren. Graciela Romero hekelt de wereldwijde overname van land, voedsel en landbouw door de grote corporaties. 

In de bijeenkomst over Honger komt de politieke en economische macht bijeen om het wereldwijde voedselsysteem te helpen vormgeven. De CEO van het Amerikaans multinationaal biotechnologisch bedrijf Monsanto zit er naast vertegenwoordigers van de VN. Het onderwerp dit jaar is de vraag of de huidige situatie in de wereld – met meer dan 800 miljoen mensen die honger hebben - een catastrofe zal worden tegen 2050, wanneer de wereldbevolking naar verwachting 9,6 miljard zal zijn. 

Oplossingen van superrijken 

Ondanks het feit dat er op aarde heel veel mensen worden geconfronteerd met een chronisch gebrek aan voedsel, besteedt de conferentie alleen tijd aan de geclaimde oplossingen over hoe deze crisis aan te pakken die door de superrijken worden aangedragen. De honderden miljoenen kleine boeren in de wereld zullen hun zegje niet kunnen doen (met een entreeprijs van € 850). Natuurlijk is er ook ruimte voor de grote hulp- en liefdadigheidsorganisaties, die uitgebreid de handen kunnen schudden met hen die hun voeden. 

Krachtig maar onwettig 

Je boodschap via exclusieve conferenties exposeren is krachtig en het effect ervan mag niet worden onderschat. Tijdens gezellige publiek-private diners en vergaderingen wordt gesproken over het arme deel van de wereldbevolking, duurzame landbouw en milieu. De comfortabele gesprekken dienen niet alleen de beïnvloeding van de beleidsmakers, maar ook de berichten die de gewone mensen via de media ontvangen. 

De conferenties kunnen gezien worden als goedwerkende PR en lobby strategieën van corporaties. Het zijn de kleine boeren die het grootste gedeelte van de wereldbevolking voeden, niet de corporaties. De machtsonevenwichtigheid in het voedselsysteem wordt helemaal niet aangepakt. 

Hoeveel conferenties worden er georganiseerd om de wetenschappelijke bewijzen te duiden van de effecten van agro-ecologie op lange termijn, laat staan ​​dat de miljoenen boeren die de effecten zelf kennen, aanwezig zijn? 

Er zijn onderliggende machtsverhoudingen binnen het mondiale voedselsysteem, die de wereldwijde voedselcrisis voortdurend verergeren. De ‘Feeding the World conferentie’ belichaamt die macht. De ‘Feeding the World conferentie’ representeert de controle door dominante spelers op het wereldtoneel. 

Nieuwe golf collectief kolonialisme 

Kan het aan enorm winstmakende spelers als Monsanto of Nestlé worden toevertrouwd, om het probleem van wereldwijde voedsel(on)zekerheid aan te pakken? En waarom zijn bij dergelijke conferenties de stemmen van miljoenen kleinschalige voedselproducenten, vaak vrouwen, helemaal niet vertegenwoordigd? 

Als onderdeel van David Camerons ‘Hunger Summit ‘(conferentie over honger), een soortgelijke gebeurtenis die afgelopen zomer werd gehouden in het Londense hoofdkwartier van voedselgigant Unilever, zaten leiders van grote corporaties aan tafel met de leiders van de G8. Er werd beslist welke landen welke delen van de Afrikaanse markt kregen; Afrikaans land en zaden werden verdeeld onder landen en bedrijven als Monsanto. 

Cameron negeerde de oproep van de Afrikaanse burgermaatschappij om de nieuwe golf van kolonialisme te stoppen met zijn £395.000.000 aan ontwikkelingshulp geld, weggegeven om de grote corporaties te steunen met hun praktijken in Afrika.  

Schrijven van mondiaal voedselzekerheid beleid - voor eigen winst 

In november van vorig jaar werd de VN-Conferentie over Handel en Ontwikkeling bijgewoond door leden van de ‘World Business Council for Sustainable Development’ met 200 van de grootste bedrijven als leden, waaronder Monsanto. 

Ze kregen de ruimte en tijd om de toon van de discussie te dicteren, over de noodzaak van particuliere investeringen in ontwikkelingslanden. Vragen over de aantasting van het milieu en de verplaatsing van hele gemeenschappen werden gesteld. 

Of neem de lancering van de New Alliance for Food Security and Nutrition van de G8 in mei 2012. Een investeringsinitiatief uit de privésector met als doel het openstellen van de Afrikaanse landbouw aan multinationale agribusiness bedrijven door middel van nationale 'samenwerkingsverbanden' tussen Afrikaanse regeringen, donoren en investeerders. Geen oog voor de behoeften of wensen van de Afrikaanse boeren.

Ze noemen het 'duurzame landbouw' - maar het is het tegenovergestelde 

Tijdens zulke bijeenkomsten is er geen plaats om vragen te stellen over de dure agrochemische pakketten die Indiase boeren tot zelfmoord dreef (vaak met dezelfde chemische stoffen). Of over Nestlé - The Baby Killer – zoals het werd geëxposeerd bij War on Want, dat voortdurend voor ziekte en dood zorgt door in ontwikkelingslanden flesvoeding in plaats van natuurlijk schone borstvoeding aan te raden, terwijl men geen schoon drinkwater kent. 

Monsanto, producent van genbiotechnologie, wordt met initiatieven als Global Harvest en de African Agricultural Technology Foundation gesteund door de regeringen van Engeland en Amerika. Biotechnologie wordt aangeprezen als methode om het milieu te beschermen, als middel om de opbrengst, ontwikkeling en de handel te vergoten.

Er zijn talloze betere mogelijkheden om een hogere landbouwproductie in de landen van Afrika en elders te bereiken, bijvoorbeeld door beter gebruik te maken van de lokale kennis van boeren en boerinnen. Maar Obama blijft opscheppen over de handelsvoordelen die de twee initiatieven Amerika hebben gebracht. 

Laten we de armen steunen en hen voedselhulp-onafhankelijk maken, niet de superrijken aan meer winst helpen! Als de mensen die debatteren over voedseltekorten echt de wortel daarvan willen aanpakken, dan zouden ze grote corporaties moeten aanspreken die de grondstoffen proberen te controleren (private-led initiatives promoting corporate sales and resource control). 

We moeten de miljoenen boeren steunen die met positieve alternatieven komen, die voedselsoevereiniteit en agro-ecologie willen, die het levensonderhoud van mensen en het milieu beschermen.

Overheidsinstanties en ambtenaren moeten de waakhonden zijn van het algemeen belang, niet als schoothondjes winstgevende relaties achterna lopen.

Door Graciela Romero 
Graciela Romero is International Programmes Director bij War on Want

Copyright © 2014 Global Research

 

Bron: http://www.globalresearch.ca/feeding-the-world-or-feeding-the-corporations-london-hunger-conference
-excludes-small-scale-farmers-with-tickets-at-695/5368683