Het Houla bloedbad, een andere versie:

Verzetsterroristen “vermoordden families die trouw waren aan de regering”
Nader onderzoek

Noot van de redacteur van Global Research:
Dit indringende verslag van de onafhankelijke Russische journalist Marat Musin verdrijft de leugens en verzinsels van de Westerse media. Het rapport is gebaseerd op een chronologie van de gebeurtenissen en ooggetuigenverslagen. Hele pro-regerings gezinnen in Houla werden afgeslacht. De terroristen waren geen pro-regering Shabbiha militie zoals in koor werd aangegeven door de heersende media, ze waren grotendeels huurlingen en professionele moorderaars die handelden onder de auspiciën van het zelfverklaarde Free Syrian Army (FSA): “Toen de rebellen de onderste controlepost in het centrum van de stad naast de lokale politie onder controle hadden, begonnen ze in de naburige huizen alle gezinnen die trouw waren aan de regering, waaronder ouderen, vrouwen en kinderen, uit te moorden. Verschillende families van de Al-Sayed werden gedood, waaronder 20 jonge kinderen en de familie van Abdul Razak. De mensen waren vermoord met messen en vanop 1 meter afstand neergeschoten. Vervolgens toonden ze de vermoorde [lijken] aan de VN en de internationale gemeenschap als slachtoffers van bombardementen van het Syrische leger, iets dat niet bevestigd werd door merktekens op het lichaam.” 

Wij roepen onze lezers op om dit verslag naar heinde en verre te verspreiden, plaats het op facebook. Het bloedbad in Houla wordt toegeschreven aan de Syrische regering zonder een spoor van bewijs. Het doel is niet alleen om Syrië politiek en economisch te isoleren, maar om een excuus en rechtvaardiging te ontwikkelen om vanuit de verantwoordelijkheid te beschermen een humanitaire oorlog tegen Syrië te beginnen. De Amerikaanse ambassadeur bij de Verenigde Naties, Susan Rice, heeft laten doorschemeren dat als de Veiligheidsraad niets doet, Amerika en zijn bondgenoten mogelijk overwegen om maatregelen te nemen die buiten het Annan-plan en de autoriteit van de [VN Veiligheids]raad vallen.

Dit rapport van Marat Musin bevestigt dat misdaden tegen de menselijkheid worden gepleegd door terroristische milities. Het is essentieel om het tij te keren van de oorlogspropaganda die burgerslachtoffers gebruikt als voorwendsel voor oorlog, als deze moorden van burgers niet uitgevoerd werden door regeringstroepen maar door professionele terroristen onder het roer van het VS-NAVO gesponserde Free Syrian Army.
Michel Chossudovsky, Global Research, Montreal, 1 juni 2012.

In het weekend van 25 mei 2012, rond 14u, hebben grote groepen strijders de stad Al-Hula in de provincie Homs aangevallen en veroverd. Al-Houla bestaat uit drie regio’s: het dorp Taldou, Kafr Laha en Taldahab, die voordien elk zo’n 25-30 duizend mensen huisvestte. De stad werd vanuit het noord-oosten aangevallen door groepen bandieten en huurlingen, samen 700 personen. De militanten kwamen van Ar-Rastan (de Brigade van al-Farouk van het Free Syrian Army dat geleid werd dor de terrorist Abdul Razak Tlass, samen met 250), van het dorp Akraba (onder leiding van de terrorist Yahya Al-Yousef), van het dorp Farlaha, samen met lokale gangsters van Al-Houla. De stad Ar-Rastan was door de meeste burgers al lang verlaten.

Nu domineren Wahhabis van Libanon de scène, gevoed met geld en wapens van een van de belangrijkste orkestrators van het internationale terrorisme, Saad Hariri, die aan het hoofd staat van de anti-Syrische politieke beweging “Tayyar Al-Mustaqbal” (“Toekomstige Beweging”).

De weg van Ar-Rastan naar Al-Houla loopt door bedoeïenen gebieden die meestal buiten de macht van de regeringstroepen blijven, wat ervoor zorgde dat de militante aanvallen op Al-Hula een complete verrassing waren voor de Syrische autoriteiten.

Toen de rebellen de onderste controlepost in het centrum van de stad naast de lokale politie veroverd hadden, begonnen ze in de naburige huizen alle gezinnen die trouw waren aan de regering, waaronder ouderen, vrouwen en kinderen, uit te moorden. Verschillende families van de Al-Sayed werden gedood, waaronder 20 jonge kinderen en de familie van Abdul Razak. Veel van diegene die gedood waren, waren “schuldig” aan het feit dat ze durfden te veranderen van de soennieten naar de sjiieten. De mensen waren vermoord met messen en vanop 1 meter afstand neergeschoten. Vervolgens toonden ze de vermoorde [lijken] aan de VN en de internationale gemeenschap als slachtoffers van bombardementen van het Syrische leger, iets dat niet bevestigd werd door merktekens op het lichaam. De voorstelling dat de VN-waarnemers ’s nachts artillerievuur gehoord hadden tegen Al-Houla in het Safir Hotel in Homs...beschouw ik als niets minder dan een slechte grap. Er zit 50 km tussen Homs en Al-Houla. Wat voor soort tanks of geweren hebben dit bereik? Ja, er was in Homs tot 3u krachtig geweervuur inclusief zware wapens. Maar, om een voorbeeld te geven, in de nacht van maandag op dinsdag waren er schietpartijen als gevolg van een poging tot het herverkrijgen van controle op een veilige doorgang, Tarik Al-Sham, langs de weg naar Damascus door wetshandhaving. Na een visuele inspectie van Al Hula is het onmogelijk sporen te vinden van nieuwe vernietigingen, bommen en granaten. Gedurende de dag werden er verschillende aanvallen door gewapende mannen uitgevoerd op de laatst overgebleven militairen bij de Taldou controlepost. Militanten gebruikten zware wapens en sluipschutters die bestonden uit professionele huurlingen waren actief.

Weet dat ooit de exact zelfde provocatie mislukt is bij Shumar (Homs) en 49 militanten, vrouwen en kinderen werden gedood toen deze georganiseerd werd vlak voor een bezoek van Kofi Annan. De laatste provocatie werd onmiddellijk ontmaskerd toen bekend werd dat de lichamen van de eerder ontvoerde mensen Alawieten waren. Deze provocatie bevatte ook ernstige inconsistenties, de namen van de mensen die vermoord waren, waren mensen die trouw waren aan de autoriteiten, er waren geen sporen van bombardementen enz. De provocatiemachine blijft echter op volle toeren draaien. Vandaag dreigen de NAVO-landen aanstonds Syrië te bombarderen en begon er een gelijktijdige uitzetting van Syrische diplomaten ... Vanaf vandaag zijn er geen troepen meer in de stad Al Hula maar er worden toch regelmatig uitbarstingen van automatisch vuur gehoord. Bovendien is het onduidelijk of de militanten met elkaar vechten of supporters van Bashar al-Assad worden opgeruimd. Militanten openen het vuur op vrijwel iedereen die probeert om dichter bij de grensstad te komen. Vóór ons werd een VN-konvooi onder vuur genomen en twee gepantserde jeeps van de VN-waarnemers werden beschadigd toen ze naar een controlepost van het leger probeerde te rijden in Tal Dow. Tijdens de aanval op het konvooi werd een twintig-jarige terrorist opgemerkt. Het vuur was gericht op de onbeschermde glooiing van de eerste jeep en de achterdeur van de tweede pantserwagen werd geraakt door een brokstuk.

Volgens een gewonde soldaat:
“De volgende dag kwamen bij de controlepost VN-waarnemers naar ons toe, en zodra ze aankwamen openden schutters het vuur op hen. En drie van ons werden gewond. Eén was verwond aan het been, de tweede in de rug, en ik werd in m’n heup geraakt. Toen de waarnemers kwamen hoorden ze een vrouw die naast hen stond roepen, de vrouw smeekte de waarnemers om hulp om haar te beschermen tegen de bandieten. Toen ik werd verwond keken de waarnemers toe hoe ik neerviel, maar geen van hen probeerde te helpen. Onze controlepost bestaat niet meer. Er zijn geen burgers meer in Taldou, enkel de militanten blijven. Onze relatie met de bevolking was uitstekend. Ze zijn heel goed voor ons, ze deden een beroep op het leger om Taldou binnen te komen. Wij werden aangevallen door sluipschutters.”

Helaas zijn veel van de militanten professionele sluipschutters. 100-200 meter van onze TV-crew groep vielen militanten een BMP aan die soldaten ging vervangen bij de controlepost. Hierbij kreeg een soldaat-recruut een hersenschudding en een kleine oppervlakkige wond aan het hoofd door een kogel van een sluipschutter. Als je kijkt naar de doorboorde Kevlar helm, lijkt hij niet eens te beseffen dat hij als bij wonder overleefde. Sluipschutters doden elke dag tot 10 soldaten en politieagenten bij controleposten. Het is waar dat de dagelijkse slachtoffers van wetshandhavingsinstanties in Homs dagelijks tientallen slachtoffers eiste. Maar jammer genoeg werden om 10u zes dode soldaten naar het lijkenhuis gebracht. De meesten werden gedood door een schot in het hoofd. En de dag was nog maar net begonnen... Hier zijn de namen van diegenen die werden vermoord door sluipschutters in de vroege ochtenduren van 29 mei:

1. Sergant Ibrahim Halyuf
2. Sergant Salman Ibrahim
3. Politieagent Mahmoud Danaver
4. Milicien Ali Daher
5. Sergant Wisam Haidar
6. De familienaam van de dode soldaat kon niet worden opgehelderd

Hoe de aanval begon
Op 25 mei, na het vrijdaggebed rond 14u, begon een groep van de Al Aksh clan met mortieren en raketgranaten te schieten naar een controlepost van rechtshandhavingsofficieren. Beantwoordde schoten van een BRDM raakte de moskee, en dit was het eigenlijke doel om te leiden tot een grotere provocatie. Vervolgens vielen militantengroepen die geleid werden door de terrorist Nidal Bakkour en Al-Hassan van de Al Hallak clan ondersteund door een huurlingeneenheid de bovenste controlepost in de oostelijke rand van de stad aan. Om 15u30 werd de bovenste controlepost ingenomen en alle gevangenen geëxecuteerd: bij een soennitishe milicien was de keel doorgesneden terwijl Abdullah Shaui (Bedoeiin) van Deir-Zor levend verbrand werd. Tijdens de aanval op de bovenste controlepost in het oosten verloren de gewapende mannen 25 mensen die vervolgens werden voorgelegd aan de VN-waarnemers, samen met 108 burgerslachtoffers “slachtoffers van het regime”, zogenaamd vermoord door bombardementen en beschietingen van het Syrische leger. Wat betreft de resterende 83 lichamen waaronder 38 jonge kinderen, deze waren van de families die geëxecuteerd waren door de militanten. Al deze families waren trouw aan de Syrische regering.

Interviews

Met een wetshandhavingsofficier:
“Mijn naam is Al Khosam. Ik ben een wetshandhavingsofficier. Ik diende in het dorp Taldou, in het Al-Houla district in een provincie van Homs. Op vrijdag werd onze controlepost aangevallen door een grote groep militanten. Ze waren met duizenden.” Vraag: Hoe bescherm je jezelf? Antwoord: “Met een eenvoudig wapen. We waren met 20 mensen, we vroegen om ondersteuning, en toen ze ons kwamen halen werd ik gewond en kwam weer bij bewustzijn in het ziekenhuis. De aanvallers waren van Ar-Rastan en Al-Hula. Opstandelingen heersen over Taldou. Ze staken huizen in brand en moordde families uit, omdat ze de regering trouw waren. Ze verkrachtten de vrouwen en vermoordden de kinderen.”

Met een gewonde soldaat:
“Ik ben Ahmed Mahmoud al Khali. Ik kom uit de stad Manbej. Werd gewond in Taldou. Ik kom uit een ondersteunende groep die onze kameraden die gestationeerd waren bij de controlepost, te hulp kwam. Militanten vernietigde twee infanterie gevechtsvoertuigen en een BRDM die bij onze controlepost stond. We reden in een BMP naar Taldou om onze gewonde kameraden van de controlepost in de stad op te halen. We reden ze terug in de BMP en ik nam hun plaats in. Na een tijdje kwamen de VN-waarnemers. Ze kwamen naar ons en we leidde hen naar de huizen van de gezinnen die geveld waren door misdadigers. Ik zag een familie van drie broers en hun vader in dezelfde kamer. In een andere kamer vonden we dode jonge kinderen en hun moeder. En in een ander geval, een oude man vermoord in zijn huis. Slechts vijf mannen, vrouwen en kinderen. De vrouw verkracht en in het hoofd geschoten, ik bedekte haar met een deken. En de commissie had ze allemaal gezien. Ze deden ze in de auto en reden weg. Ik weet niet waar ze hen naartoe brachten, waarschijnlijk naar een begraafplaats.”

Met een inwoner van Taldou op het dak van het politiekantoor:
“Vrijdagnamiddag was ik thuis. Bij het horen van schoten ging ik naar buiten om te kijken wat er gebeurde en zag dat het vuur van de noordkant kwam, in de richting van de controlepost van het leger. Vermits het leger niet reageerde begonnen ze de woningen te benaderen waar vervolgens de familie werd uitgemoord. Toen het leger terug begon te vuren gebruikte ze de vrouw en kinderen als menselijke schilden en bleven ze de controlepost beschieten. Toen het leger begon terug te schieten vluchtte ze. Daarna haalde het leger de overlevende vrouw en kinderen en bracht hen in veiligheid. Op dit moment zond Al Jazeera foto’s uit en zei dat het leger het bloedbad bij Al Hula had gepleegd. Sterker nog, dat ze de burgers en kinderen in Al-Hula vermoord had. De bandieten lieten niet toe dat iemand hun werk uitvoerde. Ze stalen alles waar ze hun handen op konden leggen: tarwe, meel, olie en gas. Het merendeel van de strijders zijn van de stad Ar Rastan.” Nadat ze de stad veroverde droegen ze de lichamen van hun dode kameraden en de lichamen van de mensen en de kinderen die ze gedood hadden in de moskee. Ze droegen de lichamen in KIA pickups. Op 25 mei, rond 20u, waren de lichamen al in de moskee. De volgende dag, rond 11u ’s morgens kwamen de VN-waarnemers aan bij de moskee.

Media Desinformatie
Om druk uit te oefenen op de publieke opinie en de posities van Rusland en China te veranderen, waren op voorhand teksten en ondertitelingen in het Russisch en Chinees voorbereid met de boodschap “Syrië – Homs – de stad Hula. Een verschrikkelijk bloedbad tegen burgers in de stad Houla, gepleegd door de strijdkrachten van het Syrische regime. Tientallen slachtoffers en hun aantal groeit, voornamelijk vrouwen en kinderen die op brute wijze vermoord werden door willekeurige bombardementen op de stad.”

Twee dagen later, op 27 mei, nadat de verhalen en video-opnamen van inwoners aantoonden dat de feiten de beweringen van debeschietingen en de bombardementen niet ondersteunden, ondergingen de video’s van de bandieten belangrijke veranderingen. Op het einde van de tekst verscheen dit postscript “en sommigen werden gedood met messen.”


Marat Musin, Olga Kulygina, Al-Houla, Syria
Originele tekst/bron: http://maramus.livejournal.com/86539.html
Russische video: http://www.youtube.com/watch?v=3o-79NY56hE&feature=player_embedded

De Engelse vertaling is gebaseerd op het indrukwekkende werk van Soldatovich en Elena. Hartelijk dank voor de vertaling van deze tekst over de recente ontwikkelingen nabij de Syrische stad Homs en in de omgeving van al-Houlah.

Bron : Marat Musin voor Global Research – 2 juni 2012 -
http://globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=31184

 

Vertaald door ‘t Vertalerscollectief