Het Westen profiteert van een gefabriceerde voedselcrisis in Somalië
Deel 1


Een inmiddels bekend gezicht: bij een voedseldropping wordt van ondervoede Afrikanen een nieuwsitem van dertig seconden gemaakt. Over de oorzaak van de hongersnood wordt niet gerept. Somalië is een door imperialisme en economische sabotage kapot gemaakt land. Het is de politieke en financiële “hulp” van het plunderende Westen dat heeft geleid tot economische genocide en hongersnood.

Het is waar, Oost Afrika maakt een van de ergste droogtes door sinds 60 jaar, maar het is vooral de economische “hulp” van het Internationale Monetaire Fonds (IMF) dat leidde tot de huidige hongersnood. Somalië kon in het verleden economisch altijd zichzelf bedruipen.

Terwijl een klein percentage van de mensheid lijdt aan overconsumptie moeten 3 miljard mensen, bijna de helft van de wereldpopulatie, zien rond te komen van minder dan twee dollar per dag. Terwijl de prijzen van voedingsmiddelen op de wereldmarkt steeds blijven stijgen, in het laatste jaar weer met zeven procent (link http://www.bloomberg.com/news/2011-06-22/sarkozy-tells-g-20-ministers-food-price-surge-is-plague-needing-action.html).

De internationale gemeenschap misbruikt rapporten over werkelijke en gefabriceerde vormen van schending van mensenrechten in Afrika als voorwendsel voor een modern soort imperialisme. De Westerse industrie heeft een grote vraag naar grondstoffen en afzetmarkten. Westerse machthebbers veroveren de controle over gebieden die ze exploiteren. Westerse corporaties maken grote winsten op geopolitiek, economisch en militair strategisch terrein.

Het gebied dat tegenwoordig Somalië heet is sinds de oude steentijd bewoond door mensen. Het kan worden beschouwd als de wieg voor Homo Sapiens. Somalië was eens het centrum van winstgevende internationale handel. Somalische kooplieden stonden aan het hoofd van de commerciële handel tussen Azië, Perzië en Afrika tijdens de Ming Dynastie en waren zelfs verantwoordelijk voor het beïnvloeden van de Chinese taal.

Vandaag de dag worden Somaliërs beschouwd als mieren op een picknicktafel, terwijl de inlichtingendiensten en internationale corporaties dit strategisch gelegen gebied handig innemen. Ze gebruiken een door mensen gefabriceerde hongersnood als wapen. 

Somaliërs zijn een homogene etnische groep van voornamelijk nomadische stammen, die veel belang hechten aan poëzie en andere tradities. Ze hebben in het verleden altijd gevochten tegen inmenging van buitenlandse machthebbers, die uit waren op controle over hun handelshavens en strategische kustlijn. 

Terwijl omringende landen werden gekoloniseerd en volmachtregeringen installeerden richtte in Somalië Mohammed Abdullah Hassan (link Sayid Mohamed Abdulle Hassan) in 1896 de “Derwisj Staat” op. Met zijn Derwisj leger wist Hassan een taalkundig en religieuze homogene nationale zelfstandige staat op te richten, de enige onafhankelijke moslimstaat in heel Afrika. Zijn loyale guerrillagroepen wisten vier maal Britse militaire expedities te weerstaan en dwongen het Britse leger zich naar de kustgebieden terug te trekken.

Net als nu, worden regeringen die de bevelen van imperialisten en machthebbers (die tegenwoordig globalisten worden genoemd) weerstaan, met grote militaire overmacht aangepakt. De Britten lanceerden de eerste luchtaanval in Afrika tegen Derwisj legerbases. Op doeltreffende wijze werd de weerstand van de inheemse inwoners weggeschoten. 

Somalië was een progressieve ontwikkelingsnatie, een land gebouwd op eenheid en agrarische onafhankelijkheid. Somalië kende gelijkheid tussen mannen en vrouwen, vrouwen werden toegelaten in het leger en productieproces, dit werd zelfs aangemoedigd. Vrouwelijke besnijdenis was verboden.

De Britse indringers overdroegen de macht in 1948 met totale onverschilligheid voor etnische verschillen van bijvoorbeeld de “Haud" en “Ogaden" gebieden over aan hun bondgenoot, de Ethiopische Keizer Menelik.  Brits Somaliland ging in 1960 samen met het Italiaanse Somaliland om de Republiek Somalië te vormen. De grenzen werden getrokken door Groot-Brittannië en Italië.

In oktober 1969 pleegden officieren van het leger onder leiding van generaal Siad Barre een coup. Barre kondigde aan van Somalië een socialistische staat te zullen maken en te bouwen aan eenheid, onafhankelijkheid door coöperatieve boerenprogramma’s en de nationalisering van de industrie. Terwijl het leven in de tijd van socialistisch Somalië verre van betoverend was, was het zalig (absolutely blissful) vergeleken met de huidige staat van zaken binnen de hoorn van Afrika.

In die tijd was de landbouw stabiel, er werden veelomvattende publieke werken gecreëerd en analfabetisme werd bestreden. Het Somalische dialect werd de nationale taal.

In 1976 vormde Barre Somalië om tot een eenpartijstaat met de Somalische Socialistische Revolutionaire Partij (SSRP) als enige partij. Vrouwenbesnijdenis was verboden, gelijkheid tussen mannen en vrouwen werd met wetten bekrachtigd. 

Barre streefde van begin af aan naar een 'Groot-Somalië’, waar ook het Ethiopische gebied de Ogaden (sinds 1995 de regio Somalië) bij zou moeten horen, alsook Djibouti en de Noord Oostelijke provincie (Kenia). De aspiraties van Barre leidden in 1977 tot de Ogaden-oorlog, tussen Somalië en Ethiopië. De Ogaden werd bevrijd.

De Sovjet-Unie steunde eerst het bewind van Barre, met geld en militaire goederen. Het Somalisch Nationaal Leger (SNA) werd 35.000 man sterk.

De Verenigde Staten had Ethiopië als bondgenoot verloren toen kolonel Mengistu in de 1977 de macht greep en staatshoofd van Ethiopië werd. Onder Mengistu werd Ethiopië hervormd tot een socialistische staat en werden de banden met de Sovjet-Unie aangehaald. De Sovjet-Unie besloot Ethiopië te steunen en onderhandelde met Mengistu.

Somalië zocht hulp en vroeg deze aan het Westen. Amerika wilde Somalië best helpen, op voorwaarde dat ze militaire bases op strategische plaatsen mochten aanleggen. Zo werden Somalië en de hoorn van Afrika gereduceerd tot een pionnen in de Koude Oorlog.

Het resulterende conflict doodde duizenden Afrikanen en verzwakte Ethiopië en Somalië enorm. Beide landen werden gebruikt als frontlinie voor de buitenlandse machten. Toen Somalië zich had uiteindelijk terugtrok, was de economie verminkt, geld verspild aan hoge uitgaven voor het leger en resteerde een hoge schuld aan het buitenland. Somalië vroeg om het Westen om hulp en jammer genoeg beantwoorde het IMF aan de vraag.



Somalië moest voldoen aan de protocollen van het IMF. Een lenerland moet aan bepaalde  voorwaarden voldoen. Deze zorgden ervoor dat publieke programma’s moesten worden opgeschort, zoals investeringen in opvoeding en andere ontwikkelingen die de levensstandaard verbeterden.

Buitenlandse bedrijven namen het management over van nationale bedrijven die hulpbronnen exploiteerden in eigen land. Deze “hulpafspraken” van het IMF en andere financiële instituten zijn zo  ontworpen dat de schuldplichtigheid wordt veiliggesteld. Het land was afhankelijk geworden. De nationale soevereiniteit en onafhankelijkheid waar Somaliërs eerder hun leven voor gaven was verdwenen. 

Het IMF legde Somalië bezuinigingen op, waarna tekorten aan voedsel, een record aan inflatie en muntdevaluatie optraden, tot het punt waarop een eenvoudige maaltijd in een restaurant moest worden betaald met bundels bankbiljetten. Barre moest meer en meer leningsovereenkomsten tekenen met de Club van Parijs en de International Development Association, die de regering dwong om vitale publieke systemen te verkopen.

Toen de toestand in Somalië meer en meer onstabiel werd, begonnen Ethiopiërs zich te bewapenen en financierden ze milities zoals de Somali Salvation Democratic Front en de Somali National Movement. Na 22 jaar werd Barre bedankt en een burgeroorlog brak uit. Na tientallen jaren inmenging door buitenlandse mogendheden werd het Somalische volk op de knieën gebracht.

Somalië wordt nu gezien als onderdeel van de steeds groter wordende oorlog tegen terreur. Een groot gedeelte van het land is onder controle van een aan Al Qaida gelieerde militiegroep ‘Harakat al-Shabaab al-Mujahideen’, oftewel Al-Shabaab. Het land reinigen van ongewenste individuen is de nieuwe missie.

Lees het vervolg, deel 2  


Global Research,, 14 april 2012
Deel 1 http://www.globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=30299