Afrika: De erfenis van het Anglo-Amerikaanse rijk van Cecil Rhodes

Achtergrond ‘Kony 2012’ video

In 1877 was het Britse Rijk op het hoogtepunt van zijn glorie, het Spaanse Rijk zou spoedig instorten, en een jonge Oxford student met de naam Cecil Rhodes werd gegrepen door een plotselinge religieuze visie. Rhodos krabbelde een manifest neer. Daarin vroeg hij om een "Anglo-Amerikaans rijk" dat zou beginnen in het hart van Afrika en zich zou verspreiden om de wereld te veroveren.

"Afrika ligt nog steeds voor ons klaar," schreef hij. "Het is onze plicht om het in te nemen. Het is onze plicht om elke mogelijkheid te grijpen om meer grondgebied te verwerven en we moeten dit ene idee gestaag voor onze ogen houden, dat meer grondgebied simpelweg een groter Anglo-Saksisch ras betekent, meer van het beste, het meest menselijke, het meest eervolle ras ter wereld."

Rhodes ging door met de oprichting van het Debeers diamant kartel en wijdde zijn bedrijf’s enorme rijkdom aan de koloniale projecten in Afrika. Hij kon niet weten dat iets meer dan een eeuw later, een nieuwe uitvinding genaamd het internet zijn boodschap zou tweaken, zijn meer opruiende taal zou gladstrijken, en zijn ideeën over de hele wereld zou verzenden via YouTube en Facebook. Ook zou hij nooit gedacht hebben dat de eerste zwarte president van de Verenigde Staten degene zou zijn die zijn visie naar zijn uiteindelijke doel zou brengen, onder het mom van "humanitaire interventie".

  • Snel vooruit naar maart 2012, wanneer de non-profit "TRI" een online video genaamd "Kony 2012" lanceert. Gevuld met bliksemsnelle knipsels, beelden van Afrikaanse kinderen met strijd-littekens en betraande emotionele smeekbeden, de film verzamelt haar kijkers rond één enkel doel: het stoppen van de Lord's Resistance Army (LRA) en haar leider Joseph Kony. Met behulp van het Amerikaanse leger natuurlijk. En Oprah Winfrey.

Op het eerste gezicht is dat niet zo'n slecht idee. De Lord's Resistance Army heeft immers misschien wel duizenden Oegandese kinderen ontvoerd en dwong hen in hun militie te stappen in hun poging om de Oegandese regering omver te werpen. Het feit dat de film negeert is echter dat de regering van Oeganda, en zijn door de VS gesteunde leider Yoweri Museveni, een niet veel betere reputatie heeft als het gaat om mensenrechten.

Per slot van rekening recruteerde Museveni kindsoldaten om te dienen in het Oegandese leger voordat de LRA zijn guerillaoorlog tegen de regering ontketende. Zijn succes is waarschijnlijk wat Koney inspireerde tot het gebruik van dezelfde tactiek. Dus waarom probeert "Kony 2012" de schuld vierkant op de LRA te steken voor een oorlog waarin geen van beide partijen een vriend van het Oegandese volk lijkt te zijn?

Het is omdat Museveni een gewillig instrument van het Amerikaanse buitenlandse beleid is. Zijn troepen helpen de regering-Obama een machteloze regering in Somalië te steunen, een regime dat zo gewantrouwd wordt door de mensen dat zij geen macht buiten Mogadishu hebben. Omdat Museveni een spelletje speelt met de Verenigde Staten krijgt hij een vrijgeleide, net als Zenawi in Ethiopië om schendingen van de mensenrechten te begaan. Ondertussen worden Afrikaanse leiders die een onafhankelijk economisch beleid proberen te voeren, zoals Al-Bashir van Soedan en de inmiddels dode Kadhafi van Libië, beloond met NAVO-bommen en arrestatiebevelen door het Internationaal Strafhof.

"Kony 2012" is een listig stukje propaganda. Het werd op het juiste moment in de geschiedenis vrijgegeven. De verteller van de film waarschuwt "Deze film zal eind 2012 verlopen." Natuurlijk, het is gewoon toeval dat Obama meedingt voor herverkiezing dit jaar. Het is ook toeval dat de "Kony 2012" uithangborden die de groep heeft gemaakt om reclame te maken voor hun campagne, dezelfde kleur hebben als de iconische “Hope" posters van Shepard Fairey die Obama aan de macht bracht. De camera maakt vaak verlegen beelden van de "Kony" en "Obama" posters naast elkaar. De boodschap is duidelijk: kiest één man en je zal de andere verslaan.

Nooit eerder was subliminale programmering zo schaamteloos. Als de makers van de film écht bezorgd zouden zijn over het stoppen van het geweld in Afrika, zouden ze het uitgangspunt van de film, dat de 100 US Special Forces die Obama vorig jaar in oktober naar Oeganda stuurde er eigenlijk zijn om de LRA te bestrijden, in twijfel trekken. Volgens de VN heeft het Oegandese leger immers de LRA uitgedund tot ongeveer een lutele 200 strijders. Met slechts twee guerrilla's voor elke speciale ops soldaat zou je denken dat de oorlog in een weekend afgelopen zou zijn geweest.

Een ander feit dat de film verzuimt te vermelden is dat de Oegandese regering heeft gezegd dat ze grote olievoorraden in het noorden van het land ontdekten afgelopen voorjaar. Natuurlijk is dit waarschijnlijk een toeval en heeft het niets te maken met Obama’s beslissing om special forces te sturen naar Oeganda enkele maanden later, ondanks het feit dat de LRA hun activiteiten verlegden naar het naburige Congo.

Volgens de makers van de film moeten we in plaats van vraagtekens te plaatsen bij de ware drijfveer van het sturen van troepen naar Afrika, alle middelen gebruiken die nodig zijn om de VS onder druk te zetten hun militaire aanwezigheid in de regio op te voeren. Om dit te doen heeft de groep de taal en beelden van de anti-globaliseringsbeweging gekaapt. Vlaggen laten vallen, ‘snachts posters plakken, rockconcerten houden en je vuisten in de lucht steken worden “subversieve” manieren om te vechten voor de escalatie van onze militaire aanwezigheid in Oeganda.

Cecil Rhodes zal lachen in zijn graf.

 

Dan Gordon voor Global Research – 12 maart 2012
Bron: http://www.globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=29705

Vertaald door ‘t Vertalerscollectief