Commentaar op bezoek  premier Netanyahu

 

Het zal u niet zijn ontgaan, afgelopen week was de Israëlische premier Netanyahu in Nederland.

In een open brief  aan minister van Buitenlandse Zaken Rosenthal heb ik erop aangedrongen het bezoek aan te grijpen om de Israëlische premier eens stevig de levieten te lezen. Onder zijn verantwoordelijkheid worden immers tal van vergrijpen tegen het internationaal recht gepleegd.

Ik vrees dat mijn oproep aan dovemansoren was gericht, want Netanyahu's bezoek vond plaats in het kader van de intensivering van de Nederlands-Israëlische betrekkingen, waartoe de VVD en het CDA in het regeerakkoord hebben besloten. Het is moeilijk te geloven, maar waar. Op initiatief van Nederland worden de betrekkingen met Israël geïntensiveerd, terwijl de regering-Netanyahu het nederzettingenbeleid intensiveert.

Op basis van drie Israëlische bronnen hebben we een inventarisatie gemaakt van de nederzettingenuitbreidingen in het afgelopen jaar. Die wijst uit dat de Israëlische autoriteiten in 2011 de bouw van 8.878 nederzettingenhuizen hebben aangekondigd. In aanvulling daarop is de bouw van 3.769 huizen goedgekeurd. Opgeteld meer dan 12.500 nederzettingenhuizen, die de weg naar vrede blokkeren. Meer dan 12.500 huizen, die steen voor steen een schending zijn van het internationaal recht.

Onze regering lijkt het weinig te deren. Premier Rutte zou tegen Netanyahu gezegd hebben dat het de onderhandelingen "extreem goed" zou doen, wanneer Israël de bouw van nederzettingen zou bevriezen. Welke onderhandelingen? De onderhandelingen over een twee-statenoplossing die door het nederzettingenbeleid wordt vernietigd?

De Nederlandse regering zou een voorbeeld moeten nemen aan Duitsland, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk, die het nederzettingenbeleid onlangs in scherpe bewoordingen hebben veroordeeld:

“Israëls voortdurende aankondigingen de bouw van nederzettingen in de Bezette Palestijnse Gebieden te versnellen dragen een vernietigende boodschap uit. Alle nederzettingenactiviteit, ook in Oost-Jeruzalem, moet onmiddellijk stoppen.”

In een interview met Nieuwsuur  heeft premier Netanyahu het lef gehad om de Nederlandse bevolking over de omvang en gevolgen van het nederzettingenbeleid ernstig te misleiden. Daarin zei hij:

"De nederzettingen beslaan 1,5 procent van het territorium van de Westelijke Jordaanoever. 1,5 procent.”

Tegenover leden van de Tweede Kamer zou hij dezelfde bewering gedaan hebben.

Informatie van de Israëlische mensenrechtenorganisatie B'Tselem laat zien dat Netanyahu in wezen gelogen heeft. Het percentage dat hij noemde heeft uitsluitend betrekking op de “built-up areas” in de nederzettingen, dus de grond waarop huizen staan. Deze gebiedsdelen liggen echter binnen “municipal jurisdictional areas” en “areas of regional councils”, die een onlosmakelijk onderdeel van het nederzettingenbeleid zijn. Die gebieden besloegen in 2010 respectievelijk 9.28% en 33.5% van de Westoever. Alles bij elkaar 42.8%. Palestijns land dat feitelijk ingelijfd is door Israël en niet toegankelijk is voor Palestijnen. 

Een parlementariër onwaardig is het gedrag van Tweede Kamerlid Raymond de Roon (PVV), die premier Netanyahu wildeaansporen om nóg meer nederzettingen te bouwen. Via twitter verkondigde hij:

"Vandaag vraag ik Netanyahu in 2e Kamer om voor Israel te blijven bouwen in Jerusalem, Judea en Samaria zolang palestijnen vrede verhinderen"

Zou Raymond de Roon bij zijn beëdiging als Kamerlid niet verklaard hebben dat hij trouw zweert aan de Grondwet? Daarin is immers bepaald: "De regering bevordert de ontwikkeling van de internationale rechtsorde." De nederzettingen en ander beleid van de regering-Netanyahu ondermijnen die rechtsorde!

Onze minister van Buitenlandse Zaken Rosenthal zei onderwijl over de intensivering van de betrekkingen: "Wij gaan hier gewoon mee door".Daarmee geeft hij het signaal af dat Israël kan doorgaan met illegaal beleid dat vrede blokkeert. Bovendien dreigt nu het gevaar dat de nederzettingen direct van de intensivering profiteren. In een tweetal opinieartikelen in NRC Handelsblad en de Volkskrant  hebben onze directeur Martin Siepermann en Hans van den Broek, voormalig minister van Buitenlandse Zaken en lid van onze Raad van Advies, deze bezwaren uiteen gezet.

Tot besluit wijs ik u graag op twee andere artikelen. Al vaker heb ik gewezen op de golf van anti-democratische wetgeving die Israël overspoelt, bedoeld om de Israëlische vredes- en mensenrechtenorganisaties te ondermijnen.

Uit onverwachte hoek kwam daar nu stevige kritiek op. In een opinieartikel schreef Alon Liel, voormalig Israëlisch ambassadeur in Zuid-Afrika en directeur-generaal van het Israëlische ministerie van Buitenlandse Zaken, dat deze wetgeving sterk doet denken aan Apartheid Zuid-Afrika, in het bijzonder de anti-boycotwet. Het Zuid-Afrikaanse equivalent van deze wet was ook niet gericht tegen groeperingen die zich schuldig maken aan gewelddadige of illegale activiteiten, schreef Liel, maar tegen “voices of conscience” die een probleem werden voor het regime. Het verklaart waarom organisaties van kolonisten, die de belangen van nederzettingen behartigen, in Israël vrij spel hebben.

Ook om die reden zou een intensivering van de Nederlands-Israëlische betrekkingen niet aan de orde mogen zijn. De regering-Rutte zou nu solidair moeten zijn met de in de verdrukking geraakte Israëli's die voor een rechtvaardige vrede strijden, niet met de krachten in Israël die vrede ondermijnen.

In plaats van verantwoording af te leggen voor de toenemende onderdrukking van Israëlische vredes- en mensenrechtenorganisaties greep premier Netanyahu zijn bezoek aan om de oorlogstrom te roeren vis-à-vis Iran. Roger Cohen, gezaghebbend commentator van de New York Times, heeft de grote risico's van een Israëlische aanval op Iran helder samengevat. In zijn artikel Don't do it Bibi waarschuwt hij:

"An Israeli attack unites Iran in fury, locks in the Islamic Republic for a generation, cements the Syrian regime, radicalizes the Arab world at a moment of delicate transition, ignites Hezbollah on the Lebanese border, boosts Hamas, endangers U.S. troops in the region, sparks terrorism, propels oil skyward, triggers a possible regional war, offers a lifeline to Iran just as Europe is about to stop buying its oil, adds a Persian to the Arab vendetta against Israel, and may at best set back Iran’s nuclear ambitions a couple of years."

Men mag hopen dat deze woorden aan de Bezuidenhoutseweg en op het Binnenhof zullen beklijven.

Schendingen van het internationaal recht in 2011

In Israël en de bezette Palestijnse gebieden worden ernstige schendingen van het internationaal recht gepleegd. Voor veel van die schendingen is de Israëlische regering verantwoordelijk. Desondanks intensiveert de Nederlandse regering de betrekkingen met Israël.

Wij hebben een overzicht gemaakt met belangrijke voorbeelden van schendingen, gebaseerd op feiten en cijfers van VN-organisaties en Israëlische mensenrechtenorganisaties. De rechteloosheid waar de Palestijnen aan blootstaan komt onder meer in de volgende statistieken tot uitdrukking.

Bekijk hier het volledige overzicht.

Bekijk ook de confronterende compilatievideo die B'Tselem heeft gemaakt met beelden van ernstige mensenrechtenschendingen die vrijwilligers in 2011 hebben gefilmd. En lees het jaarverslag van Human Rights Watch met een integraal overzicht van schendingen in 2011, gepleegd door het Israëlische leger, Israëlische veiligheidsdiensten, kolonisten, Palestijnse veiligheidsdiensten, Hamas en andere Palestijnse groeperingen.



Bron: http://youtu.be/sEukvh_Ajv4

Open brief aan minister Rosenthal:

Opinie Dries van Agt, 9 januari 2012

Geachte bewindsman,

Wij vernemen dat de heer Benjamin Netanyahu, premier van Israël, op 19 januari ons land gaat bezoeken. Het vooruitzicht van zijn komst brengt beroering teweeg in de gelederen van de strijders voor het internationaal recht. Toen Netanyahu’s bezoek eerder voor november werd aangekondigd, betoogden sommigen dat deze bezoeker tot ongewenste vreemdeling moet worden verklaard en dus huiswaarts gestuurd.

Onder zijn verantwoordelijkheid worden immers tal van vergrijpen tegen het internationaal recht gepleegd. Tegen het Handvest van de Verenigde Naties, alsmede bindende resoluties van de Veiligheidsraad. Maar ook tegen een reeks van internationale verdragen tot de naleving waarvan de staat Israël zichzelf heeft verbonden. Het Verdrag van Genève betreffende de bescherming van burgers in oorlogstijd bijvoorbeeld. En nog heel wat andere, zoals het Verdrag inzake de rechten van het kind en het Anti-Folterverdrag.

Geen toegang verlenen dus aan deze bezoeker en al helemaal niet met rode lopers en champagne, naar veler oordeel. Arrestatie op Nederlands grondgebied zou ook een optie zijn, is wel gesuggereerd, al is dat wegens Netanyahu’s diplomatieke onschendbaarheid niet mogelijk.

Maar wij kiezen voor een andere bejegening. Regering en parlement moeten de komende ontmoeting met de heer Netanyahu aangrijpen om hem eens stevig de levieten te lezen. Onder meer ware de Israëlische premier deze vraag voor te houden: ‘Hoe kun je aandringen op hervatting van vredesbesprekingen met de Palestijnen over het verwezenlijken van de twee-statenoplossing (waarvan U gezegd hebt een voorstander te zijn) als je volop en zelfs in versneld tempo doorgaat met het bouwen en uitbreiden van nederzettingen in de nu al ruim veertig jaar bezette gebieden, Oost-Jeruzalem en de Westoever van de Jordaan? U wilt onderhandelen over een koek die U gretig bezig blijft zelf op te eten!’

Er zijn meer prangende vragen voor premier Netanyahu. De Europese Unie, ja ook Nederland, heeft de staat Israël bij herhaling aangemaand een einde te maken aan de wurgende blokkade van Gaza. Die dringende verzoeken heeft de premier telkens terzijde gelegd als een vogel die zich van water ontdoet door maar even met de veren te schudden. Hoe is deze hooghartige verwerping te verenigen met de niet aflatende pogingen van Israël en ook van U, dr. Rosenthal, om de betrekkingen van Israël met de EU nog verder op te schroeven? De betrekkingen van Israël met Nederland worden al in sneltreinvaart verdiept en verbreed, ongetwijfeld ook tijdens het aanstaande bezoek van premier Netanyahu, zonder dat U voorwaarden stelt met betrekking tot Israëls mensenrechtengedrag en opstelling in het vredesproces.

Veroorloof ons, dr. Rosenthal, U ook enkele suggesties voor te leggen die, indien gerealiseerd, het bezoek van de Israëlische premier waardevoller zouden kunnen maken. U maakt deel uit van de regering van een land dat zich niet alleen de bakermat, maar, met ongepast geworden trots, ook de hoeder en het brandpunt noemt van het internationaal recht. Verleen premier Netanyahu daarom nog een dag of wat extra gastvrijheid. Dat zou hem de gelegenheid bieden zijn opwachting te maken bij het in Den Haag residerende Internationaal Gerechtshof, om daar uiteen te zetten waarom Israël zich geen sikkepit aantrekt van de uitspraak van dat hof uit 2004 over de Muur, ook wel “scheidingsbarrière” genoemd.

Wellicht zou de heer Netanyahu in één moeite door ook een bezoek kunnen afleggen bij het Internationaal Strafhof. Daar kan hij uitleggen waarom de staat Israël zich, in tegenstelling tot alle lidstaten van de EU en heel veel andere landen, onttrekt aan de rechtsmacht van dat hof. En, waarom zoveel Israëli’s vrij rondlopen die met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid oorlogsmisdaden hebben gepleegd, zoals het doelbewust doden van Palestijnse burgers. Heel wat gevallen zijn door Israëlische mensenrechtenorganisaties gedocumenteerd.

Tijdens een nog wat langer verblijf in Nederland zou de premier van Israël tevens een voordracht kunnen houden voor een gezaghebbend publiek van bij ontwapening en wapenbeheersing betrokken toehoorders. Hierbij kan dan aan de orde komen waarom Israël al sinds decennia beschikt over een aanzienlijk arsenaal aan nucleair wapentuig, maar niet wil toetreden tot het Non-Proliferatie Verdrag. Het Instituut Clingendael of het Nederlands Genootschap voor Internationale Zaken zou hiervoor een podium kunnen bieden. Dan zou ook de vraag gesteld kunnen worden waarom Israël de oorlogstrom roert vis-à-vis Iran, terwijl het zelf geen enkel internationaal toezicht toestaat van zijn eigen atoomarsenaal, en ook niet van andere massavernietigingswapens die het bezit.

Laat ons dus de heer Netanyahu verwelkomen en hem in de gelegenheid stellen zich ook te verstaan met anderen dan bewoners van het Binnenhof. Zijn bezoek, ook elders dan daar, kan voor hemzelf en voor anderen leerrijke ervaringen opleveren.




Dries van Agt
Voorzitter The Rights Forum


Bovenstaande brief verscheen op 17 januari 2012 inTrouw.
Bron: http://www.rightsforum.org/

Meld u aan om de nieuwsbrief te ontvangen via info@rightsforum.org