Alsof het tijdperk van de verlichting er nooit is geweest...

 

Nahida Izzat is een Palestijnse vluchtelinge geboren in Jeruzalem. Ze leeft meer dan veertig jaar in ballingschap. Ze heeft haar vaderland op zevenjarige leeftijd moeten verlaten, gedurende de zesdaagse oorlog in 1967. Ze is afgestudeerd wiskundige, maar het liefst is ze bezig met kunst. Ze schrijft gedichten en participeert in gesproken en geschreven dialogen en gelooft in het bouwen van bruggen, niet in het bouwen van muren.  

     Boekverbranding door joodse kolonisten     

       door nazi’s

     door christenen          

     en door moslims


Boekcensuur door de Israëlische staat

Boekcensuur door joodse antizionisten


Mijn artikelen en weblogs worden de laatste tijd aangevallen – niet door zionisten, maar door antizionisten en twee leden van de plaatselijke ‘Friends of Palestine’ groep (FoP) in Engeland.

De secretaris van FoP ontving een brief waarin ik werd beschuldigd van het schrijven van een racistisch artikel tegen joden. De brief was ondertekend met  G.D en T.B. Ze eisten de onmiddellijke verwijdering van mijn artikelen van de website van FoP en de daar geplaatste link naar mijn website. Ze eisten tevens de verwijdering van de artikelen van Stewart Littlewood en Gilad Atzmon, die beiden te maken hebben gehad met beschuldigingen van gelijke aard. 

Tijdens de maandelijkse vergadering van FoP bracht dezelfde antizionistische groep hun bezorgdheid naar voren. Ze eisten dat de link naar de website van de enige Palestijnse schrijfster (ik) en Palestijnse websites zouden moeten worden weggehaald, terwijl links naar joodse groeperingen zoals ICAHD, New Profile, Combatants for Peace en Jewish for Peace moesten worden toegevoegd.

Met laster en smaad proberen ze de discussie het stilzwijgen op te leggen. Zulke methoden zijn verschrikkelijk nadelig voor de analyse en evaluatie van de situatie in Palestina. Het zal de doeltreffendheid van de beweging voor de Palestijnse solidariteit niet ten goede komen.   

De meest elementaire regel van mensenrechten wordt geschonden. De methode doet denken aan bananenrepublieken of totalitaire regimes. De beschuldigingen zijn gebaseerd op leugens en degene die werd beschuldigd kon zich niet verdedigen (wegens ziekte was ik die dag niet aanwezig op de vergadering). G.D en T.B. kregen hun zin.

Ik kon het bijna niet geloven. Dat we in de huidige tijd weer getuige zijn van zulke methodes, nog wel door mensen die zich mensenrechtenactivisten noemen. Woorden die we niet mogen gebruiken, taboes, jacht op ‘heksen’, lastercampagnes en excommunicatie zijn niet langer alleen het handelsmerk van fascisten, maar worden ook toegepast door joodse antizionisten en mensen die zich “Vrienden” van Palestina noemen. 

Heeft de eeuw van de rede of de Verlichting nooit plaatsgevonden? Worden we teruggeworpen op de Middeleeuwen of de tijd van de inquisitie? Wat is er overgebleven van de vrijheid van meningsuiting en het vrije woord? En wie profiteert ervan wanneer onafhankelijke gedachten ‘ketters gedachtegoed’ worden genoemd?

De timing en methode zijn opvallend. Dit soort beschuldigingen uiten orthodoxe zionisten ook naar ons. Het is een kopie van de tactiek van de Anti Defamation League en de leden van de raad van de Britse joden, die mensen de mond proberen te snoeren met smaad. Vooral als deze mensen dieper nadenken, analyseren, kijken naar de motivatie en modus operandi van wat gebeurt in Israël.

Deze manier van mensen belasteren is niet nieuw. Een aantal jaren geleden schreef Paul Eisen een artikel dat schijnbaar niet door iedereen werd geapprecieerd. Gilad Atzmon verdedigde de publicatie van Eisen. 

Met mijn spontane manier van reageren verdedigde ik Atzmon en Eisen, legde uit dat ik geen enkel bewijs vond voor de beschuldigingen die werden geuit, zoals antisemitisme of ontkenning van de Holocaust. Ik kwam op voor de vrije meningsuiting en het recht om te worden gehoord. Ik stelde voor in de groep een open discussie te voeren met Atzmon en Eisen. Toen werd het me duidelijk. Ik was naïef en de ‘gedachten politie’ besloot indertijd dat Nahida een lesje moest worden geleerd.  

Een speciale vergadering werd gehouden om mij te informeren. De groep stemde Paul Eisen en Gilad Atzmon en de “Deir Yassin Remembered” organisatie, waar Paul Eisen de medeoprichter van was, weg.  

Het was een bijzondere ervaring om een groep volwassen en intelligente mensen te zien, die werd gedicteerd wat gelezen mocht worden en welke gedachten gedacht mochten worden, met wie mocht worden omgegaan en wie moest worden gemeden.  De vermetelheid waarmee informatie werd verdraaid had me toen wakker moeten schudden. 

In die tijd vond ik het belangrijk om de eenheid van de groep te bewaren. Ik heb de artikelen van Atzmon dus jarenlang niet verspreid, hoewel ik de methode die gehanteerd was werkelijk middeleeuws vond. Het ging in tegen mijn fundamentele gevoel van vrijheid en respect voor het intellect van anderen. Zelf bleef ik de artikelen van Atzmon en Eisen gewoon lezen en hield ook gewoon contact met hen. 

Na de slachtpartijen in de Gazastrook in 2009 stuitte ik toevallig op mijn naam in een van de commentatoren over ICH. Nieuwsgierig geworden gebruikte ik Google en de doos van Pandora opende zich. Ik leerde over een groep die zich Chabad- Lubavitch noemt, een van de grootste chassidische bewegingen ter wereld. Ik werd me bewust van hun extreemrechtse religieus zionistische ideologie en de invloed die ze inmiddels hadden in de wereld.   

Ik was erg geschrokken en besloot de zaak te onderzoeken. Ik waarschuwde mijn joodse vrienden tegen de gevaren van de ideologie van Chabad-Lubavitch, maar er gebeurde niets. Tot  twee jaren later de beledigende brief die ondertekend was door T.B en G.D. bij de secretaris van FoP in de brievenbus viel. Ze probeerden mij voor altijd het zwijgen op te leggen door de archetypische zionistische beschuldiging te uiten: ik zou een racist en antisemiet zijn.  

Met hun brief en de daarin gebruikte termen racisme en antisemitisme hebben T.B en G.D geprobeerd mijn naam te verguizen. Ze vielen de boodschapper/klokkenluider aan die na jaren van onderzoek naar joodse en zionistische geschriften een groep rechts extremistische joden heeft geëxposeerd die de joodse kolonisten in Palestina aanmoedigt. 

T. B. en G. D. laten mij dingen zeggen die ik nooit heb gezegd of geschreven. Ze liegen dat het gedrukt staat om de door hen geuite beschuldigingen te kunnen rechtvaardigen. Ze schrijven: “Nahida identificeert de bron van het probleem zijnde de joden en het Jodendom….”. 

Dit is of een kwestie van intellectuele incompetentie, onbekwaamheid om simpele Engelse woorden te begrijpen, of het zijn ronduit berekenende kwaadaardige leugens. Dat deze leugens moeten komen van vermeende "Vrienden" van Palestina raakt me.

Omdat ik begon door te krijgen dat sommige van de joodse leden van de FoP groep vraagtekens hadden bij mijn artikelen, nodigde ik hen uit om met me te komen praten. Ik wilde openlijk discussiëren over de joodse ideologie en hun geloof in eigen superioriteit, die wereldwijd zoveel invloed leek te hebben. Maar één persoon nam de uitnodiging aan. G.D was niet geïnteresseerd in discussie. T.B. sprak zijn keuze uit voor het zionisme en de permanente presentie van buitenlandse bezetters in het met militaire middelen bezette Palestijnse land. Hij zei: “Nahida’s versie van een Palestijnse staat zou resulteren in de uitzetting van een groot deel van de joden, daar staan wij niet achter”.

Citaten van de brief van T.B en G.D:

“Onze voornaamste bezwaren ten opzichte van Nahida zijn:

a)    zij geeft de situatie in de VS niet juist weer, zionisme heeft veel meer macht heeft in de VS en de situatie aldaar moet ze niet extrapoleren alhier (Engeland)

b)    zij ziet de oorzaak van het probleem met de joden in het Jodendom [Leugen1]

“Nahida denkt dat de politici in Engeland net zo beïnvloed worden door de joodse lobby als die in Amerika. Dat is niet zo”.
“Bij Nahida, zijn zionisme en de joden altijd verweven”. [Leugen 2]
“We geloven dat we niet alle joden over een kam kunnen scheren. Wanneer je dat wel doet ben je in onze ogen een racist”. [Leugen 3]
“Het merendeel van het artikel van Nahida is een aanval op joden, dat woord wordt 44 maal genoemd”. [Leugen 4]

In één brief vier leugens en verdraaiingen. 

Hoe vaak mag men trouwens het woord jood, joods, joodszionist in een artikel gebruiken? Is daar een grens aan? 3, 17, 21… of meer? Is men een ‘borderline antisemiet’ als men het woordje jood 21 keer heeft gebruikt?

Ik raad lezers aan zelf mijn artikel te lezen (link: http://uprootedpalestinians.blogspot.com/2011/05/spiders-web.html) en zelf te verifiëren. Ik heb het geschreven als een exposé dat probeert de manier waarop joodszionistische groeperingen zichzelf organiseren en lobbyen nader te bekijken. 

De manier waarop T. B en G. D. schelden en lasteren is bedoeld om mij te excommuniceren en in diskrediet te brengen. Dit is precies dezelfde methode die ADL toepast om de tegenpartij tot zwijgen te brengen. Degenen die deze methode toepassen weten heel goed waartoe deze leidt. Ik heb gezien hoe ze Paul Eisen bijna vernietigd hebben en hoe ze Gilad Atzmon probeerden te dwarsbomen. Dat is hen niet gelukt. Een lange lijst van internationale joodse intellectuelen steunt Gilad’s werk. Velen hiervan worden door mij ook zeer bewonderd, een antisemiet ben ik dus echt niet.  

Een nog gevaarlijker tactiek in de brief van T. B. en G. D. is de wil om intellectuele discussie te onderdrukken door serieus onderzoek naar drie problemen tegen te houden.  

·         Het probleem van de ideologie van superioriteit

·         Het probleem van het wereldwijde joodszionistische netwerk en lobbypraktijken

·         Het probleem van de Holocaust (dat als middel wordt ingezet om de zionistische doelen te bereiken).

We zullen het woord ‘zionisme’ eerst moeten definiëren: in de mainstream media is zionisme een nationale beweging en ideologie die een joods thuisland ondersteunt in het gebied waar in lang geleden tijden Israël en Judea lagen. In de praktijk is zionisme een misdadige praktijk van genocide en etnische zuivering in het Palestijnse land, met als gevolg de eliminatie van een complete natie. 

Dan moeten we proberen de motivatie voor deze misdaad zien te achterhalen. 

Het zogenaamde superioriteitsgevoel van de joden is niet boven kritiek verheven. Waarom worden mensen die het gevoel van superioriteit van de joden blootleggen beschuldigd van racisme en antisemitisme? Naar mijn mening zien degenen die het superioriteitsgevoel niet serieus nemen de motor die de kolonisten in de Palestijnse gebieden energie geeft en motiveert over het hoofd. Het geeft de joden het ‘recht’ om te doen wat ze doen zonder gevoel van wroeging of schuld.

Het is voor de Palestijnen en diegenen die de Palestijnse zaak steunen enorm belangrijk dat de joodse ideologie onder de loep wordt genomen. Door de motieven te analyseren kan misschien een manier worden gevonden hoe de Palestijnen uiteindelijk bevrijd kunnen worden. 

Het probleem van de wereldwijde joodszionistische lobby en netwerken

Als we de uitwerking van zionisme zien als een misdaad dan moeten we de modus operandi onderzoeken. We moeten leren hoe de bezetters opereren en slagen. We moeten de ware schuldigen en de echte misdadigers zien te vinden achter de angstverspreiding, de eindeloze oorlogen en de rampzalige condities waaronder onze wereld lijdt. Ze zijn noch racist noch antisemiet.

T.B. en G.D. zorgen ervoor dat FoP leden de oorsprong en methoden die worden gebruikt om zionistische projecten van de grond te krijgen niet doorzien. Het wereldwijde netwerk wordt niet erkend. Dit netwerk organiseert en manipuleert met succes wereldwijd de politiek.  

We moeten de feiten van de Holocaust onderzoeken. Feiten hebben geen wetten nodig. 

Als we niet begrijpen hoe de Holocaust is gebruikt door zionisten, vanaf de start tot aan vandaag, dan blijven we bezwijken onder intimidatie en toegeven aan de misdadige entiteit. Ze blijven een aura van heiligheid om zich heen verspreiden, een aura van bijzonderheid, die geschiedeniswetenschappers moet tegenhouden te onderzoeken hoe de Holocaust is gebruikt. Hoe het voor joden de rechtvaardiging was en de gelegenheid om Palestina te bezetten. 

Er is absoluut geen enkele band tussen de Holocaust en Palestina. De Palestijnen waren op geen enkele manier verantwoordelijk voor de afschuwelijke onderdrukking van de joden door de Europeanen gedurende WO II.  

Ik, als Palestijnse, ben niet van plan me schuldig te voelen, of te boeten voor misdaden die mijn volksgenoten niet hebben gepleegd.   

Mijn volk en ik willen de terugkerende tragische verhalen van de Holocaust niet meer horen. Deze worden door de zionisten gebruikt om hun diefstal en bezetting van Palestina te rechtvaardigen.  

De termen racisme en antisemitisme worden gebruikt om het debat te verstommen. Antisemitisme is niets anders dan een vorm van racisme. Het joodse superioriteitsgevoel is ook een vorm van racisme. Ik ben van mening dat alle vormen van racisme laaghartig zijn en moeten worden afgewezen.  

Wat waren de echte motieven om mijn artikelen en link naar mijn weblog te verwijderen van de website van FoP? Waarom is de stilte oorverdovend, op mijn berg van bewijzen over de wijdverspreide racistische joodse ideologieën over superioriteitsgevoelens? Ik heb veel onderzoek gedaan naar Moses Ben Maimon.

Moses Ben Maimon (link Jewish philosophers Moses Ben Maimon) ziet geen probleem in het onderwerpen van niet-joden. “Zij zullen je onderdanig zijn en ze zullen je dienen“. Hij was ook bekend als Maimonides, de Rambam, Rabbi Mosjé ben Maimon (Córdoba (Spanje), 1135 – Fostat (Caïro), 1204). Hij was rabbijn, geleerde, filosoof en dokter. Hij wordt beschouwd als de belangrijkste rabbijn uit het post-Talmoedisch Jodendom. Zijn filosofische werk heeft tot op de dag van vandaag niet alleen grote invloed op het joodse denken, maar ook daarbuiten. Nog meer citaten van zijn werk zijn:

“De onderdanigheid die geaccepteerd moet worden bestaat uit het besef dat niet-joden lagere mensen zijn, nederig en geminacht dienen te worden. Niet-joden mogen nooit optreden tegen joodse regenten van Israël. Niet-joden mogen nooit worden aangesteld in een positie boven joden”.  “De grootsheid van Israël moet zich verspreiden door middel van oorlogen met buurvolkeren”. 

Uit deze autoritaire dwingende codering van joodse wetten en gedragsnormen blijkt dat joden geen ethische bezwaren zien in het uitroeien of vernietigen van andere volken.

Deze ideologie is de onderliggende drijfveer en hoofdoorzaak van de agressie en bezetting door zionisten.  

De feiten in de bezette gebieden bewijzen de kruisbestuiving tussen de ideologie van niet-joden als zijnde ‘tweederangsburgers’ en de doelen van seculiere zionisten. De zionisten zijn bezig een totalitaire politiek te volbrengen.   

Waar is de wereldwijde uitroep van afkeer tegen deze brutale joodse racistische daad van onrecht en hun superioriteitsgevoelens en ideologie? 

Waarom worden juist diegenen die dit onrecht blootleggen aangepakt, juist diegenen die zich hevig verzetten tegen racisme? 

Zonder hun gezond verstand te gebruiken springen zij in de wagen van de Anti Defamation League (ADL is een internationale non-gouvernementele organisatie in de VS. De ADL bevecht antisemitisme en alle vormen van racisme en burgerrechten voor joden) en de zionisten!

Indien iemand koppig bezwaar blijft maken tegen dit “goddelijke recht” om mensen van have en goed te beroven dan noemt men hem/haar een “racist”! 

Ja, in mijn artikelen heb ik hevige kritiek op de racistische ideologie van joden, maar ik zal nooit ALLE joden over een kam scheren. Ja, in mijn artikelen breng ik naar voren dat er internationale joodse netwerken bestaan, maar ik zal nooit beweren dat alle joden leden zijn van deze netwerken. 

Ik maak iedereen slechts opmerkzaam op het feit dat de afmeting, macht en invloed van deze netwerken enorm veel groter zijn dan die van onze kleine joodse antizionistische groepen. Kijk alleen al naar het budget, de luxe conferenties die ze houden en de astronomische hoogte van fondsen in vergelijking met onze minieme nationale antizionistische groeperingen met een verwaarloosbaar budget. 

In mijn artikelen noem ik het feit dat meer dan 90% van de joden in de VS en Groot-Brittannië Israël als hun oude thuisland zien. Zij steunen de staat Israël. Verreweg de meeste mensen op de wereld steunen de diefstal van have en goed in Palestina.  

We kunnen het hebben over het zeer kleine deel van de joden, die het ermee eens zijn om twee gescheiden staten te maken in Palestina, een deel voor de Palestijnen, een deel voor de joodse zionisten. Het zou belachelijk moeten zijn, dat joden Palestina überhaupt mogen claimen! 

In mijn artikelen heb ik het over het zorgwekkende feit dat de relatief kleine groep over gerepresenteerd is op vele vitale gebieden van openbare zaken en beleid, zoals financiën, media en veiligheid. Te meer wanneer de belangen van zo een relatief kleine groep in opvallend conflict staan met de belangen van de grote groep. Deze minderheid steunt een moorddadige entiteit, die zich in zes decennia niet heeft ontwikkeld.

De kwestie van over representatie was waarschijnlijk niet aan de orde gekomen als hun gedrag moreel en menswaardig was geweest. Als zij hadden gezorgd voor sociale rechtvaardigheid en basale noodzakelijkheden als huizen, scholen en ziekenhuizen. Maar zij hebben gezorgd voor een vervuilde aarde, waarop de superrijken de laatste botten zullen eten van de aller armsten.  

Niemand zou uitgescholden en besmeurd moeten worden voor het opmerken van onbeschaamde immoraliteit, ongelijkheid en ongerechtigheid.

Critici ploegen door mijn artikelen, tellen kinderachtig hoeveel keer ik het woord jood gebruik en negeren mijn onweerlegbare bewijzen met bronvermelding. Ze kiezen ervoor privé met mij te dealen, mijn reputatie te vervuilen met wat zij in hun hart weten onware etiketten zijn. Ze hopen dat deze etiketten op mij zullen blijven plakken. Dat ik geïsoleerd achter zal blijven, dat mensen niet met mij geassocieerd zullen willen worden. Ze gebruiken een veelbeproefde methode. 

Personen die toevlucht nemen tot beschuldigingen, karaktermoord en lastercampagnes laten heel sluw weg dat diegenen die racistische begrippen als  "superioriteit", "buitengewoonheid", "superieure intelligentie" en "recht op wereldleiderschap" in verband met het Jodendom, niet zelf hebben verzonnen. Het is geen daad van racisme om deze gruwelijke begrippen te exposeren. Het is geen misdaad om deze joodse claims onder de aandacht van het publiek te brengen. 

Ik zou willen zeggen tegen diegenen die op het spoor van de ADL zitten: ik beschuldig JULLIE van het opwerpen van een rookgordijn. Jullie zijn poortwachters van de wereldwijde joodse zionistische netwerken en lobby. Jullie zijn medeplichtig aan de verborgen plannen tegen de mensheid, zoals deze zijn gemanifesteerd in de wereld overheersende nihilistische ideologie van de Chabad, een van de grootste groeperingen van het chassidisch Jodendom. 

Palestijnen hebben het recht om te vechten voor de volledige bevrijding van Palestina en iedereen die met ons wil meelopen in dit gevecht is welkom. 

Ik verklaar iedereen schuldig, die zegt in naam van de Palestijnse zaak te spreken, maar achter de rug om, achter gesloten deuren samenzweert hoe Palestijnse stemmen te dempen en de verspreiding en invloed van Palestijnse meningen de kop in te drukken. 

Ik heb volledig vertrouwen in de Palestijnse Solidariteitsbeweging, in hun intellectuele integriteit. Ze zullen door de manipulatie en het rookgordijn heenkijken. Ze zullen de assertiviteit hebben en niet bevooroordeeldheid zijn en kijken naar alle bronnen van informatie. Ze zullen de moed hebben om zelf te kiezen, te lezen, te onderzoeken en te evalueren, zonder dat er van boven af wordt gedicteerd wat ze moeten denken, mogen lezen of zullen concluderen. 


Door Nahida Izzat
Bron: http://www.gilad.co.uk/writings/nahida-izzat-did-the-age-of-enlightenment-never-occur.html

Vertaald door ‘t Vertalerscollectief