Gardasil vs baarmoederhalskanker, deel 3


de lintworm van leugens door de waarheid ingehaald...

Over de hele wereld voeren wakkere artsen, therapeuten en ouders een harde strijd om HPV-vaccins uit het lijf en leven van meisjes en jonge vrouwen te houden. En terecht. Want de bewijzen stapelen zich op voor een dramatisch andere realiteit dan die in de PR-spinsels van de vaccinproducenten. Die laatste blijkt niet meer dan een met angst gevoed kader dat zij sluw, razendsnel en wereldwijd implanteerden via plaatselijke ’betrouwbare iconen’ als – in Nederland – Angela Groothuizen…

De realiteit is dat de wetenschappelijke tak van de FDA (Food and Drug Administration) al vanaf 2003 ervan op de hoogte is dat er geen rechtstreeks verband bestaat tussen
HPV-infecties en baarmoederhalskanker. Op dezelfde manier waarop nieuwe ontwikkelingen er 15 jaar over doen om in de medische tekstboeken terecht te komen, verspreidt de educatieve tak van de FDA nog steeds het oude HPV-kanker-evangelie. De realiteit is echter dat in vrouwen die reeds onschuldige vormen van humane papilloma virussen bij zich dragen, HPV-vaccins het risico op kanker verhogen met maar liefst 44,6%. Verder is het HPV-vaccin ronduit waardeloos voor het opruimen van HPV in vrouwen die al eerder met HPV in aanraking waren. Dus nogmaals: wat is de werkelijke reden voor deze vaccinatiehype?

Moedige uitdaging
De patholoog Sin Hang Lee, directeur van HiFi DNA Tech, stuurt op 30 oktober 2006 een brief aan de FDA waarin hij verwijst naar het FDA VRBPAC Background Document: Gardasil TM HPV Quadrivalent Vaccin van de FDA-VRBPAC Meeting op 18mei 2006.
Op pagina 8 hiervan staat:“bij vrouwen die al sero-, en PCR-positief zijn voor de HPV-genotypen gerelateerd aan die in het vaccin, verhoogt vaccinatie met Gardasil het risico op hooggradige prekankerlaesies met 44,6%.”

Om zijn pleidooi voor een meer gevoelige en meer specifieke testmethode voor het ontdekken van HPV in klinische monsters kracht bij te zetten, en hetzelfde te doen voor de voorbereiding van materiaal voor het bepalen van HPV-genotypen, stuurt Lee in deze brief zijn nog niet-gepubliceerde wetenschappelijk artikel mee. Lee: “Gezien de conclusies in het FDA background document is voor deze specifieke groep van vrouwen een op PCR gebaseerd detectie instrument voor accurate HPV genotypering, meer dan ooit hard nodig”. Op 7 maart 2007 dient HiFi DNA Tech bij de FDA de petitie in voor een herziening van de classificatie van hun HPV PCR test. De reden dat HiFi DNA Tech deze HPV-detectietest van een klasse III (pre-marketapproval), in een klasse II (special controls status) instrument wil laten veranderen, is dat de FDA al meer dan 20 jaar lang de HPV-test heeft ingedeeld als een ‘test voor cervicale kanker’.

Sinds 2003 echter heeft de FDA zijn positie ten aanzien van de relatie tussen HPV en baarmoederhalskanker herzien, met de vaststelling dat de HPV-stam‘niet met cervicale kanker is geassocieerd’. De test die HiFi DNA Tech ontwikkelde, is dan ook niet langer te beschouwen als een test voor cervicale kanker (dus om een ziekte te diagnosticeren), maar als een test die – volgens het oorspronkelijk doel –monsters checkt op de aanwezigheid van humane papilloma virussen. Lee klaagt vervolgens op 12 oktober 2007 de FDA aan vanwege de inactiviteit van dit wereldwijd invloedrijke lichaam ten aanzien van het voor het publiek bereikbaar maken van een virale PCR en DNA sequentietest voor het humaan papillomavirus.

Lee: “De al 20 jaar door de FDA erkende enkelvoudige HPV-test kenmerkt zich door valspositieven en inaccurate genotypering. Specifieke genotypering wordt nu als belangrijk erkend in de follow-up van patiënten met hardnekkige HPV-infecties. Er zijn immers maar enkele HPV-stammen die bij hardnekkige infectie tot kanker leiden. Geavanceerde PCR-, en DNA-genotypering technieken kunnen het kaf van het koren scheiden.”

De terughoudendheid van de FDA om de HiFi DNA Tech test nu te wijzigen van een klasse III, in een klasse II medisch in vitro instrument – klinkt als dezelfde houding als die achter de controverses rond de tests voor de ziekte van Lyme (borreliose). Het lijkt erop dat de FDA in verband met zwaarwegende financiële belangen van bepaalde ‘spelers’, patiënten wil weerhouden van een correct dieper inzicht in de oorzaak voor hun respectieve ziektebeelden. Of, in meer onverdunde bewoordingen: de FDA werkt actief mee aan het creëren van zoveel mogelijk patiënten. Enerzijds door het veilig keuren van levensgevaarlijke medicaties, anderzijds in het tegenhouden van adequate test mogelijkheden. De industrie bestaat immers bij de gratie van zieken en ziekten. Het feit dat de FDA al vanaf 2003 weet dat HPV niet per definitie baarmoederhalskanker veroorzaakt, maakt de FDA goedkeuring van het HPV-vaccin tot een medisch superbedrog.

Het niet bekend zijn van deze informatie betekent dat tijdens de debatten en de overlegprocedures rond de implementering van Gardasil elementen ontbraken, die cruciaal en essentieel zijn in het bereiken van een rationele, en door bewijzen gestaafde conclusie omtrent de veiligheid en effectiviteit van HPV-vaccins. Dit is een weinig wetenschappelijke houding in een medische arena die met de toverterm evidence based als regel alle case histories van de complementaire geneeskunde als niet ter zake doende afwijst. Evenzeer onsmakelijk is het (inter)nationale offensief tot vaccinatie met Gardasil: die dient alleen maar om de angst voor kanker hoog te doen oplopen, zodat meer vaccins kunnen worden verkocht. De slachtoffers van deze waardeloze, en in potentie zeer gevaarlijke vaccins zijn natuurlijk de gevaccineerde jonge meisjes.

De schade zichtbaar
Natuurgenezer en iriscopist Michael Blake uit het Australische Melbourne is zeer bezorgd over wat hij waarnam in de iris van vier maagdelijke meisjes, die kort daarvoor met HPV-vaccins waren ingeënt. In het irisgebied dat correspondeert met de baarmoeder, nam hij bij drie van hen weefselbeschadigingen waar, en zag hij bij de vierde vaccinresidu. Dergelijke weefselbeschadigingen in het gebied van de baarmoeder ziet hij gewoonlijk bij vrouwen met een geschiedenis van abortus, spiraaltjes, of baarmoederverzakking. Deze beschadigingen kunnen tenslotte enerzijds tot kanker leiden, maar anderzijds ook tot infertiliteit, omdat ze een embryo kunnen verhinderen zich in de baarmoederwand in te nestelen. Bovendien resulteren deze beschadigingen vaak ook in gevoeligheid tijdens de coïtus, pijn, ongemak, en/of voortdurende afscheiding. Daar komt bij dat ieder litteken of beschadiging in het lichaam, van welke oorzaak dan ook, altijd een stoorveld kan betekenen voor andere organen of orgaansystemen– zij het buiten het perspectief van reguliere artsen.

Tot slot
Vaccineren tegen baarmoederhalskanker, zoals de volksmond deze onzorgvuldige formulering uit de propaganda heeft overgenomen, is dus op vele fronten een slecht idee. Regelmatige uitstrijkjes geven een meer betrouwbaar inzicht in de realiteit. Mits op tijd ontdekt, is baarmoederhalskanker te behandelen gebleken. Afgezien van het feit dat iedere injectie energetisch een aanslag op het lichaam is, dragen de ingespoten vaccins altijd veel meer in zich dan de desbetreffende ziekteverwekker, in welke uitgeklede of gemanipuleerde vorm dan ook: aluminium is een zeer ernstig hersengif, natriumboraat is bedoeld om ongedierte te vernietigen, polysorbaat 80 maakt ratten en muizen onvruchtbaar. En dat betreft alleen nog wat in de bijsluiter staat vermeld. Zoals de geschiedenis in de Filippijnen en andere streken in de wereld heeft geleerd, kan men in vaccins allerlei stoffen met ingrijpende effecten laten ’meeliften’. Welke moeder of welke arts kan dat voor de ontvangers uitsluiten?

De FDA werkt actief mee aan het creëren van zoveel mogelijk patiënten. Enerzijds door het veilig keuren van levensgevaarlijke medicaties, anderzijds in het tegenhouden van adequate testmogelijkheden. De industrie bestaat immers bij de gratie van zieken en ziekten.




Auteur: © Désirée Röver

Désirée Röver is medisch onderzoeksjournalisten mind-body therapeut. Wereldwijd spreekt zij met artsen en onderzoekers in het veld van complementaire en holistische benaderingen van gezondheid. Vanuit die ontmoetingen heeft zij een schat verworven aan wetenschappelijke uitleg en bevestiging van mindbody heling fenomenen. Vanwege haar brede benadering en expertise wordt zij regelmatig uitgenodigd als dagvoorzitter van zowel regulier,- als complementair gerichte medische congressen, alsook van openbare debatten.



Met dank aan: Frontier Magazine waarin dit artikel eerder gepubliceerd werd.
 





©2007 www.wijwordenwakker.org