Gardasil versus baarmoederhalskanker (deel 1)


Plotseling moeten over de hele wereld meisjes van 11 jaar (en zelfs jonger) worden ingespoten met drie doses peperduur Gardasil, het quadrivalent humaan papillomavirus
(typen 6, 11, 16, 18) recombinant vaccin van Merck. Dit vaccin wordt geacht te beschermen tegen infectie met bepaalde stammen van een seksueel overdraagbare ziekteverwekker waarvan men vermoedt dat deze verband houden met het ontstaan van respectievelijk baarmoederhalskanker (16 en 18, 70%), en genitale wratten (6 en 11, 90%).

In de wandeling heet Gardasil al het ‘het vaccin tegen baarmoederhalskanker’. Dit is een emotionele kortsluiting die enkele essentiële stappen in de werkelijkheid overslaat. Immers, een HPV-besmetting leidt niet per definitie tot de ontwikkeling van kankercellen. Daarom: kunnen we zeker weten dat de wereldwijde, razendsnelle en agressieve promotie van Gardasil werkelijk gaat over de bescherming van de moeders van de toekomst?
Of… zijn hier andere dingen aan de hand?

Plotselinge HPV-hype
Na een verkorte beoordelingsperiode van 6 maanden krijgt Gardasil, het quadrivalente recombinante vaccin van het humaan papillomavirus (HPV, typen 6, 11, 16, 18) van Merck, op 8 juni 2006 goedkeuring van de FDA voor toepassing in meisjes en vrouwen van 9 tot 26 jaar. De goedkeuringsprocedure zoals toegepast bij Gardasil is doorgaans voorbehouden aan medicijnen voor aids en kanker, voor vaccins neemt dit proces normaliter minstens 10 maanden in beslag. Nog geen maand na deze versnelde FDA-goedkeuring beveelt het Advisory Committee on Immunization Practices (ACIP) van de Centers for Disease Controland Prevention (CDC) het vaccin aan voor alle meisjes van 11 en 12 jaar oud.
Al vanaf januari 2006, dus een half jaar vóór de goedkeuring, zet Merck op televisie en internet agressieve Gardasil PR-campagnes in. Verkleed als niet-aflatende en geraffineerde ‘educatieprogramma’s’ wordt aan jonge meisjes (en hun moeders) angst aangejaagd voor HPV en cervixkanker. Een perfecte Hegeliaanse manipulatiestrategie (these – antithese – synthese) die erop is gericht dat, zodra het vaccin beschikbaar komt, vrouwen erom gaan vragen, of het zelfs eisen. Om het vaccin verplicht gesteld te krijgen, vuurt Merck direct na de FDA goedkeuring daarnaast een offensief af op beleidsmakers. Vandaar dat in sommige Amerikaanse staten is geprobeerd om de toediening van het HPV-vaccin aan meisjes vanaf 9 of 11 jaar zelfs tot een wettelijk voorwaarde te maken voor hun toegang tot zowel het openbare, als het particuliere educatieve systeem. Van de 41 staten die wetgeving hebben geïntroduceerd om HPV-educatie verplicht te stellen of te financieren, zijn in 17 daarvan deze wetten gepasseerd, terwijl 3 staten verplichtstelling nog overwegen. Wanneer ouders en consumentenvertegenwoordigers aangeven dat dit één stap te ver is, kondigt Merck in februari 2007 aan deze lobby te staken. Merck’s toegepaste PR-druk was echter dusdanig hoog, dat zelfs aanvankelijke Gardasil-voorstanders zowel fabrikant, als product aan een nader onderzoek wilden onderwerpen.

In Nederland is geen enkel vaccin verplicht, dus ook het HPV-vaccin niet. Maar de morele druk waarmee minister Ab Klink en de Gezondheidsraad Gardasil aan Nederlandse meisjes proberen op te dringen, is er niet minder om. Het voorbeeld van Gardasil laat zien hoe weinig we nog nadenken over de veiligheid en noodzaak van gestandaardiseerde medische ingrepen, en hoe gewoon we het zijn gaan vinden dat de overheid bepaalt wat medisch goed voor ons is. Kerk en staat werden ooit gescheiden… dat was niet voor niets. Waarom accepteren we nu wel het ongezonde verbond tussen staat en gezondheidszorg?

Vreemde prioriteiten
In de Westerse landen behoort baarmoederhalskanker inmiddels tot de hekkensluiters van alle kankersoorten − zowel qua incidentie, als mortaliteit – dankzij de inburgering van georkestreerde controleprogramma’s waarin aan vrouwen iedere vijf jaar een cytologietest, of Pap-smear (uitstrijkje) wordt aangeboden.
De Nederlandse Vereniging Kritisch Prikken meldt in haar NVKP–Dossier HPV:
“Recent onderzoek heeft uitgewezen dat een test op aanwezigheid van het Humaan Papilloma Virus (HPV) een meer betrouwbare methode is om de voorstadia van baarmoederhalskanker vast te stellen, dan het huidige bevolkingsonderzoek met uitstrijkjes (International Journal of Cancer, april 2006). Deze HPV-test (aanwezigheidvan HPV) is voor 96% betrouwbaar gebleken tegenover 53% voor de cytologietest (Pap-smear of uitstrijkje, een test op afwijkende cellen).

Op basis van de resultaten adviseren de onderzoekers het bevolkingsonderzoek naar baarmoederhalskanker te laten uitbreiden met de HPV-test, of deze daardoor te vervangen.
In de periode december 2006 tot april 2007 krijgen in Noord Holland en Flevoland de vrouwen die niet hebben deelgenomen aan het bevolkingsonderzoek een thuistest toegestuurd. Hiermee kunnen zij bij zichzelf via de vagina een testmonster van de baarmoederhals nemen. Dit testmonster wordt in het laboratorium van de VU onderzocht op de aanwezigheid van HPV. Wordt dit aangetoond, dan krijgt de vrouw het advies alsnog een uitstrijkje te laten maken.

”In de VS ligt de sterfte aan cervixkanker onder Afrikaanse Amerikanen veel hoger dan onder de wat beter bemiddelde blanke vrouwen: gezondheid is ook daar duidelijk een kwestie van geld. In de Derde Wereld is baarmoederhalskanker meestal dodelijk. Dit komt hoofdzakelijk door een niet-optimale gezondheid van de desbetreffende vrouwen (onder meer door ondervoeding), terwijl een groot gebrek aan uitstrijkjes de vroegtijdige onderkenning en behandeling van afwijkende cellen verhindert. Niet alleen is vergeleken met het HPV vaccin een uitstrijkje veel goedkoper, Gardasil sluit zeer nadrukkelijk de periodieke toepassing van een uitstrijkje of HPV-test niet uit. Het bevolkingsonderzoek naar afwijkende cellen in de cervix verloopt in Nederland ordelijk en naar volle tevredenheid. Vanwaar dus die plotselinge belangstelling voor een peperduur vaccin waarvan noch de veiligheid, noch de effectiviteit is aangetoond?

Dr. Abby Lippman, epidemioloog aan de Canadese McGill Universiteit, schrijft op 28 augustus 2007 in de Canadian Medical Association Journal: “Een zorgvuldige inventarisatie van de literatuur, inclusief de documenten verstrekt door de fabrikant bij diens aanvraag voor de goedkeuring van Gardasil, laat een voldoende aantal vragen onbeantwoord om te concluderen dat een universeel vaccinatieprogramma, gericht op meisjes en vrouwen in Canada – op dit moment – prematuur is, en mogelijk onbedoelde negatieve consequenties kan hebben voor zowel individuen, als voor de maatschappij als geheel.
”Waakzaamheid is altijd geboden, want hebben vrouwen niet al bij verschillende eerdere gelegenheden de geruststelling moeten bezuren van experts en autoriteiten die beweerden dat bepaalde medicijnen en procedures veilig waren? De recente historiezit vol afschuwwekkende voorbeelden van dergelijk misplaatst vertrouwen: thalidomide(Softenon); het Dalkon schildje; hormone replacement therapy (HRT); endiethylstilbestrol (DES).

Gardasil is tot een plotse ‘noodzaak’ gepromoveerd, maar waarom HPV-infectie en de mogelijke link daarvan met (het ontstaan van) baarmoederhalskanker ineens zo in de belangstelling moest worden gebracht, is een vraag die vooralsnog onbeantwoord blijft.

Judicial Watch is een Amerikaanse nonprofit consumentenorganisatie die staat voor transparantie en verantwoordelijkheid van de overheid. Op 9 mei 2007 vraagt deze onder de Freedom of Information Act (FOIA) bij de FDA om alle archiefdocumenten betreffende het Merck’s Gardasil goedkeuringsproces. Daaronder bevinden zich onder meer het eindrapport dat Merck indiende ter goedkeuring van het vaccin, het verslag van de vergadering waarin het vaccin deze goedkeuring ontving, en de rapporten van gemelde negatieve effecten van het vaccin – in het Nederlands gewoonlijk weergegeven met de misleidende, want bagatelliserende term ‘bijwerkingen’. Uit deze documenten rijzen vragen over zowel de testmethoden die Merck gebruikte, als over de veiligheid van Gardasil voor het publiek. Na bestudering van de vele duizenden pagina’s die Judicial Watch van de FDA ontvangt, publiceert deze publieke waakhond op 30 juni 2008 een speciaal rapport: “Examining The FDA’s HPV Vaccine Records – Detailing the Approval Process, Side-Effects, Safety Concerns and Marketing Practices of a Large-Scale Public Health Experiment” (‘Onderzoek van de FDA’s HPV vaccin archiefstukken – een nauwkeurige beschrijving van het goedkeuringsproces, de bijwerkingen, de veiligheidsaspecten, en de marketingpraktijken van een grootschalig gezondheidszorg experiment’). Merck bagatelliseert in een persbericht onmiddellijk het Judicial Watch Special Report.

Enkele conclusies uit dit rapport zijn:
• Gardasil bevindt zich officieel nog altijd in het
proefstadium, en zal pas in september 2009 de
termijn bereiken waarop men aanneemt dat het
vaccin volledig op veiligheid zal zijn getoetst –
niet toevallig is precies dit het moment waarop
minister Ab Klink het vaccin via het
Rijksvaccinatieprogramma (RVP) massaal aan
Nederlandse meisjes wil laten toedienen. Klink is jurist, en weet zich dus in te dekken!
• De Food and Drug Administration (FDA) droeg
8.864 rapportages over van Gardasil bijwerkingen,
gemeld aan het Vaccine Adverse Effect Report
System (VAERS, een samenwerking tussen FDA
en de Centers for Disease Control (CDC). Daaruit
blijkt dat er na toediening van dit specifieke
vaccin minstens 18, en misschien zelfs 20 meisjes
zijn overleden; 11 van hen overleden binnen een
week na vaccinatie, 7 binnen twee dagen.
Tussen 1 januari 2008 en1 juli 2008 zijn er 140
gevallen van ernstige gevolgen gemeld, waarvan
27 aangemerkt als levensbedreigend. Verder zijn
er 10 gevallen van spontane abortus, en zes van
Guillain-Barré syndroom (GBS, een op polio
gelijkende, naar boven optrekkende auto-
immuunverlammingsziekte, een bekend vaccinatie
effect). Sinds juni 2006 zijn er 38 gevallen van
GBS bij de FDA aangemeld. Verder zijn er, behalve
78 gevallen van genitale wratten die niet worden geacht plaats te vinden, ook gevallen gemeld van meisjes die na vaccinatie ineens blaren en/of wratten ontwikkelden in hun vagina, anus, en op hun armen en rug. Overigens: het aantal meldingen van negatieve effecten na vaccinatie wordt over de hele wereld geschat op 10% van de werkelijke incidentie. In Nederland voert het RIVM al jaren een zeer actief ontmoedigingsbeleid: ouders die effecten melden, worden net zo lang bewerkt totdat zij zwijgen over het oorzakelijk verband dat zij hebben waargenomen tussen de vaccinatie en de gevolgen daarvan in hun kind.
• Hoewel nog niet helemaal kan worden uitgesloten dat Gardasil een belangrijk medische vooruitgang zou kunnen betekenen, is het niet verstandig om de gezondheid en de veiligheid van het publiek – en in het bijzonder die van kinderen – op het spel te zetten, door dit vaccin verplichtte stellen of op de markt te brengen voordat er voldoende tests zijn afgerond. Het zou niet voor het eerst zijn dat het grote publiek het werkelijke proefkonijn is voor een farmaceutisch product.
• Ongeacht wellicht het vermogen om HPV-besmetting en kanker te helpen voorkomen, moet Gardasil nooit zonder een voorafgaande HPV-test worden toegediend: het vaccin is in staat gebleken bestaande infecties te verergeren.
• En verder moeten mensen terdege beseffen dat met het HPV-vaccin de noodzaak voor een uitstrijkje blijft. Geen enkel vaccin is 100% effectief, en Gardasil bevat slechts 4 van de HPV-stammen.

“Niet alleen zal Gardasil bestaande HPV infecties niet genezen, de symptomen ervan kunnen door het vaccin verergeren; daardoor kunnen er onder vrouwen die het virus al bij zich dragen zonder dat te weten, massaal genitale wratten of abnormale laesies uitbreken die beide uitvoerige behandeling behoeven”, aldus Tegan Millspaw, hoofdonderzoeker en belangrijkste auteur van het Judicial Watch rapport.

Een andere belangrijke kwestie die, behalve door verschillende wetenschappers, ook in dit rapport naar voren wordt gebracht, is de bezorgdheid dat het voorkómen van de vier HPV-stammen in het vaccin, andere HPV stammen zal uitnodigen tot het innemen van hun plaats, met bovendien wellicht een grotere virulentie. Tom Fitton, voorzitter van Judicial Watch, zegt in een persbericht: “Gezien de vele vragen rond Gardasil is het beste gezondheidszorgbeleid om de veiligheid van Gardasil nogmaals onder de loep te nemen, en de toediening ervan aan minderjarigen te verbieden. Overheden moeten iedere poging tot het verplicht stellen, of het promoten van dit vaccin voor kinderen op z’n minst nog eens goed overdenken”.

Ken uw geschiedenis
Wat is de achtergrond van het bedrijf dat z’n product, waaraan nu al vele ernstige negatieve effecten blijken te kleven, via de moeders van nu zo agressief opdringt aan de moeders van de toekomst? George Merck sticht in 1891 Merck & Co, de Amerikaanse vestiging van Merck KGaA. Dit Duitse chemisch-farmaceutische concern was in 1816 door Emmanuel Merck opgebouwd vanuit de apotheek die Friedrich Jacob Merck in 1668 in Darmstadtkocht.

Uit advertenties in de Medical Observervan Philadelphia (1906), en de Chemist and Druggist of Australasia (februari 1908)komt de Merck Pharmaceutical Company naar voren als ’s werelds grootste distributeur van farmaceutische kwaliteit cocaïne en morfine. Het is geen geheim dat de zwarte markt in deze producten merendeels wordt gecontroleerd door de CIA, met daarin de Bush familie als een van de belangrijke spelers.

George W. Merck, tussen 1925 en 1957 directeur van Merck & Co, is vanaf eind 1941 sleutelfiguur in het panel van adviseurs van president Roosevelt in de inhaalslag met een Amerikaanse tegenhanger van de Japanse programma’s voor biologische oorlogvoering. In zijn rapport over biologische oorlogvoering schrijft Merck in 1942 aan de Secretaris van Oorlog: “Iedere methode die voordeel lijkt op te leveren voor een land in oorlog zal door dat land krachtdadig worden toegepast. Er is maar één logische koers te volgen, namelijk, het van alle kanten bestuderen van dergelijke wijzen van oorlogvoering …” In datzelfde jaar wordt George W. Merck directeur van de War Research Service (WRS) een instituut dat, om de ware aard ervan te verbloemen, opereert onder Federal Security Agency (FSA).

Norman M. Covert, hoofdofficier public relations voor het United States Army garnizoen in Fort Detrick beschrijft de geschiedenis daarvan in Cutting Edge, A History of Fort Detrick, Maryland 1943-1993. Covert meldt hoe het Fort in 1943 zijn ‘Geboorte van de Wetenschap’ viert voor twee doeleinden, door Roosevelt geformuleerd: ‘De ontwikkeling van defensieve mechanismen tegen een biologische aanval’, en ‘De ontwikkeling van wapens waarmee Amerika met gelijke munt kan terugbetalen ingeval het land met biologische wapens wordt aangevallen’. De testlaboratoria voor biologische oorlogvoering in Fort Detrick in Frederick, Maryland, gelden als de meest geavanceerde ter wereld.

Fort Detrick begint in 1930 als de luchthaven Detrick Field, en is tot december1941 een trainingscentrum voor piloten.Wanneer er in 1943 de US Biological Laboratories worden geïnstalleerd − pioniers in het onderzoek naar desinfectering, sterilisatie met gassen, en purificatie van agentia − wordt Detrick Field herdoopt tot Camp Detrick. Tijdens de Tweede Wereldoorlog is Camp Detrick het toneel van intensieve biowar research, aanvankelijk onder leiding van George W. Merck.
Tussen 1962 en (ten minste) 1975 − er zijn ook SVCP-documenten die dateren uit 1978 − fungeert Fort Detrick als het hoofdkantoor van het Special Virus Cancer Program (SVCP), een geheim onderzoeksprogramma geïntroduceerd door de Programmastaf van de Virale Oncologie, afdeling Etiologie van het National Cance rInstitute (NCI). Hieraan nemen wetenschappers van over de hele wereld deel, onder wie Peter Duesberg (universiteit van Californië), Albert Sabin (Weiszman Instituut, Israël) en Maurice Hilleman (Merck Institute for Therapeuic Research, West Point, Pennsylvania). Leonard Horowitz treft documenten aan die aantonen dat ook de ‘ontdekker’ van het aidsvirus HIV, Robert Gallo, hierbij is betrokken.

Op 9 juni 1969 geeft dr Donald MacArthur, onderdirecteur Research & Technology van Defense Research and Engineering in het kantoor van de Staatssecretaris van Defensie aan twaalf congresleden een geheime briefing over de activiteiten van het Pentagon in het veld van biologische-, en chemische oorlogvoering. MacArthur deelt mee hoe het Pentagon twee nieuwe biologische wapens wil ontwikkelen. Eén daarvan zal ‘bestand zijn tegen de immunologische en therapeutische processen waarvan we nu afhankelijk zijn om ons relatief van infectieziekten te vrijwaren’. Tegenwoordig is duidelijk dat hij doelt op wat wij tegenwoordig kennen als aids.
Het andere wapen, een spiegelbeeld van aids, is een niet-dodelijk wapen dat mensen moet incapaciteren: het chronisch vermoeidheidssyndroom(CVS). In deze briefing spreekt MacArthur ook over ‘het uiterst ongelukkige Skull Vally incident’, dat op 3 maart 1968 plaatsvindt, wanneer op weilanden in Utah tijdens een test met een ‘zenuwmiddel VX’ 4.000 schapen sterven.
Dit is een sprekend voorbeeld van hoe in het ontwikkelen, testen, en toepassen van wapens voor biologische en chemische oorlogvoering, altijd het risico aanwezig is dat een ongeluk de wereld verschrikkelijke schade kan toebrengen. Om van de toepassing van deze ontwikkelingen maar te zwijgen.

Op 1 juli 1969 vraagt dr. Robert MacMahan van
Defensie aan het congres om een budget van $10
miljoen, om binnen 5 tot10 jaar een synthetische
biologische agens te ontwikkelen waartegen geen
natuurlijke immuniteit bestaat – de feitelijke
invulling van MacArthur’s briefing. Daarbij legt hij
niet uit hoe men – vanuit tests en het vaccineren
van chimpansees in Afrika – weet dat men aids
kan maken, en CVS veroorzaken. Dit programma
wordt door de Special Operation Division in Fort
Detrick uitgevoerd onder H.R. 15090.
In het National Cancer Institute’s Special Virus
Cancer Program Progress Report #8,1971 staat
bij ‘Organogram en Programmamanagers van het
SVCP’ onder de kop ’Programmasegmenten en
leden’ bij Immunology Group de naam vermeld van
viroloog Maurice Hilleman, Merck Institute.
Hilleman was directeur van Merck tussen 1957
en 1984, en was betrokken bij de ontdekking van
SV40 − het vacuolen (blaasjes) creërende 40e
apen (simian) virus − dat niet geïnactiveerd
bleek te zijn in de Salk en Sabin poliovaccins die
Merck produceerde. Michele Carbone, assistent-
professor humane pathologie aan de universiteit
van Rome toont de aanwezigheid van SV40 aan in
menselijke mesotheliomen (Oncogene1994) en
osteosarcoma’s (Oncogene 1996). Carbone’s
onderzoek bewijst voorts dat de SV40-stammen
die in deze mesotheliomen worden aangetroffen, dezelfde zijn als die in Merck’s poliovaccins van de jaren ’50 (Cancer Res. 1999, Virology 2001).

In 1980 rapporteert het New England Journalof Medicine (NEJM,1980;303,15:833-841) dat de studie met de experimentele hepatitis B-vaccins voor homoseksuele mannen, waarmee in 1979 in de grote steden was geadverteerd, deels waren gefinancierd met gelden van het Department of Virus and Cell Biology of Merck, Sharp & Dohme Research Laboratories in West Point, Pennsylvania. Deze vaccins waren ook in de Merck-laboratoria gecreëerd. In 1975 wordt, in naam van Nixon’s Waron Cancer, de virussectie van Fort Detrick’s Center for Biological Warfare Research omgedoopt tot Frederick Cancer Research Facilities en onder de supervisie geplaatst van het National Cancer Institute (NCI), dat eveneens domicilie houdt op het 5 km2 grote Fort Detrick terrein − tezamen met de departementen van Homeland Security, landbouw (USDA), defensie (DOD), volksgezondheid (NIH), en de geplande National Interagency Biodefence Campus (NIBC) ter ondersteuning van Homeland Security Biodefense.

In een New York Times artikel van 5 oktober 2007, U.S. Called Lax a tPolicing Labs Handling Biohazards, meldt Keith Rhodes van het Government Accountability Office dat het aantal top-veiligheidlaboratoria in de VS is toegenomen van 5 naar 15. Dit zijn labs waar men de meest levensgevaarlijke en besmettelijke ziekteverwekkers hanteert, zoals Ebola, pokken, en koortsziekten waarbij men leegbloedt. Een dergelijke toename is ook te zien in laboratoria één trede lager op de veiligheidsladder: plaatsen waar men omgaat met antrax, vogelgriep (H5N1) en West Nile virus. In 2004 barsten de schandalen los rond Vioxx, Merck’s Cox-2-inhibitor voor patiënten met reumatoïde artritis. Merck blijkt al in 1997 op de hoogte te zijn geweest van de risico’s van dit anti-inflammatoire middel. De British Medical Journal meldt op 20 januari2007: “Merck had kennis van potentiële cardiovasculaire reacties op Vioxx, maar gaf de studies opzettelijk zodanig vorm dat dergelijke risico’s werden versluierd.”

Honderdduizenden hartaanvallen, vele tienduizenden doden, en talloze rechtszaken later haalt Merck het product in 2004 ten slotte van de markt. Van een andere Merck goudmijn, de cholesterolremmer Zocor (in 2005 goed voor 4,4 miljard dollar), liep op 22 juni 2006 het patent af. In het algemeen betekent dit dat de verkoopcijfers met 80% dalen, omdat andere aanbieders dan gerechtigd zijn goedkopere generieke producten op de markt te brengen. Op 8 juni 2006 keurt de FDA Gardasil goed voor gebruik in meisjes en vrouwen van 9 tot 26 jaar. Aangezien enerzijds de (grotendeels door Merck gesponsorde, dan wel uitgevoerde) studies met Gardasil slechts over een korte termijn hebben plaatsgevonden (hooguit 5 jaar), en het vaccin anderzijds niet is getest voor 9 tot 15 jarigen, is het publiek ook deze keer weer proefdier, en kan het Vioxx-rampenscenario zich gemakkelijk herhalen.

HPV-infectie − de feiten
• Zowel mannen als vrouwen kunnen drager zijn van het HPV-virus – en behalve meisjes van 3, 5 of 10 jaar oud, ook vrouwen van wie men zeker is dat ze geen seksueel contact hebben gehad;
• HPV is de meest voorkomende seksueel overdraagbare infectie – het virus wordt ook niet seksueel overgedragen;
• Vermoedelijk veroorzaken de HPV-typen 16 en 18 70% van de gevallen van baarmoederhalskanker, terwijl HPV-16 ook met keelkanker (orale seks) wordt geassocieerd;
• De HPV typen 6 en 11 veroorzaken, naar men vermoedt, ca. 90% van de gevallen van genitale wratten;
• De meeste HPV-infecties geven geen symptomen, en meer dan de helft van alle seksueel actieve personen raken op enig moment in hun leven een keer geïnfecteerd;
• Er zijn meer dan 100 HPV-typen; 30tot 40 daarvan kunnen seksueel worden overgedragen, 15 daarvan zijn geassocieerd met cervicale kanker;
• De meeste vrouwen raken het HPV-virus in 6 tot 14 maanden op een natuurlijke manier weer uit hun lichaam kwijt, maar vrouwen lopen meer kans op een chronische HPV-infectie wanneer risicofactoren spelen als HIV-infectie, promiscuïteit, roken, langdurig gebruik van orale anticonceptiemiddelen, en co-infectie met hetherpes simplex virus, of met chlamydia;

• Chronische HPV-infectie wordt in verband gebracht met veranderingen in de cervix die aan kanker voorafgaan, en die zich verder kunnen ontwikkelen tot baarmoederhalskanker wanneer zij niet tijdig worden gediagnosticeerd en behandeld;
• Chronische HPV-infectie wordt ook geassocieerd met andere genitale kankers, zoals kanker in de anus, maar ook met sommige vormen van keelkanker;
• Dankzij routinematige Pap-smears (uitstrijkjes) is de incidentie van cervicale kanker tussen 1955 en 1992 aanzienlijk gedaald, in Amerika zelfs met 74%;
• In de VS is baarmoederhalskanker de14e meest voorkomende soort kanker bij vrouwen, maar in Zuid-Amerika, Afrika en Azië is het de meest voorkomende kanker in vrouwen; dit is te wijten aan slechte gezondheid en het ontbreken van Pap-smear controles;
• In de VS bedraagt het aantal jaarlijks gediagnosticeerde gevallen van cervicale kanker 0,007% van alle nieuwe kankergevallen;
• Jaarlijks overlijden zo’n 3.700 (meestal oudere) Amerikaanse vrouwen aan baarmoederhalskanker, dit is 0,006% van het totaal aantal kankerdoden in de VS;
• De voorstadia van de meeste cervicale kankers ontwikkelen langzaam. Daarom kunnen bijna alle gevallen van baarmoederhalskanker worden voorkomen met regelmatige cytologische tests of Papsmear controles (uitstrijkjes) en een slagvaardige behandeling;
• In geval van vroege diagnose en passende behandeling bedraagt voor vrouwen met pre-invasieve cervicale kankerlaesies het overlevingspercentage bijna 100%;
• De fabrikant spreekt over een beschermingstermijn van vijf jaar. Hoeveel boostershots moet een meisje wel niet hebben wanneer zij het vaccin de eerste keer op 9- of 11- jarige leeftijd krijgt? Elke keer krijgt zijn daarmee ook weer de gevaarlijke adjuvantia – waaronder een relatief grote hoeveelheid aluminium – in haar systeem…
• Zowel Gardasil als Cervarix wordt gemaakt via recombinante DNA-technologie. Bij Gardasil worden gistcellen gebruikt, Cervarix werkt met cellen van insecten. De restanten van beide celsoorten hebben in het menselijk lichaam niets te zoeken;
• Uit de VAERS-meldingen blijkt dat wanneer Gardasil wordt gegeven in combinatie met een ander vaccin, de negatieve effecten van het HPV-vaccin exponentieel meer negatief zijn. In Nederland dreigt Gardasil te gaan worden gegeven samen met hepatitis-B-vaccin;
• Vitamine C en foliumzuur zijn natuurlijk een veilige middelen om een HPV-infectie te voorkomen, dan wel te genezen;
• Op het 10th International Conference on Malignancies in AIDS and Other AcquiredImmunodeficiencies in oktober 2006 presenteerde men de ontdekking door het laboratorium voor cellulaire oncologie van het National Cancer Institute (NCI) in Bethesda, Maryland. In een in vitro bioassay dat de eerste stappen meet van HPV-infectie bleken carragenanen het vermogen te hebben om een breed spectrum aan genitale HPV typen te inhiberen. Carragenanen – de gelatine-achtige fractie van de rode alg Rhodophyta – zijn goedkope gezwavelde polysachariden die in voeding worden toegepast, terwijl hun geleiachtige eigenschappen maken dat zij ook worden gebruikt in seksuele glijmiddelen. Zelfs 1 miljoen maal verdund, kunnen sommige van deze middelen invitro HPV tegenhouden! Duizendmaal verdund geldt hetzelfde voor HIV…
• Chinese wetenschappers hebben aangetoond dat polysaccharide L-II uit Shi-take paddestoelen weerstandverhogend werkt tegen kankerverwekkers;
• Op 17 maart 1997 verschijnt in US News & World een artikel over het mogelijke verband tussen talkpoeder en eierstok-, en baarmoederhalskanker. Een studie in de American Journal of Epidemiology meldt dat vrouwen die in het genitale gebied talkpoeder gebruiken 60% meer kans hebben op deze genoemde kankersoorten.Vrouwen die vaginale deodorants gebruiken, lopen 90% meer risico. De reden: talkpoeder is chemisch vergelijkbaar met asbest. Op asbest gelijkende talkpoeder komt eveneens voor op inlegkruisjes en maandverband, en wordt ook gebruikt om in condooms, ballonnen, en chirurgische handschoenen de binnenzijden van elkaar gescheiden te houden.Overigens is lang niet zeker of latex condooms (inclusief talkpoeder!) wel in staat zijn om seksueel overdraagbare ziekten te helpen voorkomen. Latex condooms bevatten niet alleen gedenatureerde oliën met daarin giftige partikels, zij hebben bovendien een coating van siliconen en talk. Deze talk kan in de eileiders terecht komen en steriliteit veroorzaken. Siliconen in de benzeenfamilie produceren een substantie die het immuunsysteem onderdrukt.
• De FDA meldt per 16 juni 2008 in de Gardasil productinformatie de post-marketing negatieve effecten van het Gardasil vaccin: gewrichtspijnspierpijn, krachteloosheid,vermoeidheid, en gevoel van onwel zijn.

Paard van Troje
Gardasil is een vaccin gebaseerd op genetisch gemanipuleerde virusdelen. In het algemeen is, in tegenstelling tot wat iedereen denkt of hoopt, het aanbrengen van veranderingen in genen een niet zo gekende of nauwkeurige wetenschappelijke handeling als graag wordt voorgesteld. Bij planten is het introduceren van nieuwe elementen in een genetische sequentie aanzienlijk minder trefzeker en veel minder controleerbaar gebleken dan bijvoorbeeld een schot in de roos bij een schietwedstrijd. Ten tweede is, zeker op langere termijn, nog absoluut onbekend wat in het menselijk lichaam de werkelijke gevolgen en gedragingen zijn van door mensenhanden veranderd DNA en RNA van welk oorspronkelijk organisme dan ook.

Onderzoeker Terje Traavik ontdekte onlangs dat genetisch gemanipuleerde pokkenvirussen, in celculturen gerecombineerd met natuurlijke virussen, nieuwe virussen creëren met onvoorspelbare en mogelijk gevaarlijke eigenschappen: de karakteristieken van sommige nieuwe virussen bleken trekken te bevatten die in geen van de beide bronvirussen voorkwamen. Sommige van deze nieuw ontstane virussen verspreidden zich sneller dan ieder van beide bronvirussen, terwijl andere in de celcultuur afwijkende, of ernstiger veranderingen produceerden. Eén virus vermeerderde zich binnen enkele uren tot honderdduizenden virussen, met onvoorspelbare consequenties. En aangezien bij deze proeven in sommige van de nieuw gevormde hybride virussen het markeer-gen in het transgene virus bleek te ontbreken, is het, wanneer deze hybriden in het wild worden aangetroffen, onmogelijk om de transgene virussen als oorsprong daarvan te traceren.Virussen hebben een intelligentie en, net als de mens, een overlevingsdrang. Het is wetenschappelijk geaccepteerd die intelligentie te negeren, evenals de meer dan vermoedelijke energetische communicatie die tussen dit soort van entiteiten plaatsvindt, zoals bekend vanuit bijvoorbeeld quorumsensing. De parasitaire, virale, en chemische nanopartikels in chemtrails (de blijvende witte vliegtuigstrepen in de lucht) die de mens inademt, zijn expliciet vorm gegeven om binnen in het lichaam verbindingen aan te gaan met de daarin aanwezige cellen en weefsels…

Mae-Wan Ho, grondlegster aan het Britse instituut Science in Society, meldt in haar artikel More Illnesses Linked to Bt Crops hoe het aanraken en inademen van de met Bacillus thuringiensis genetisch gemanipuleerde katoengewassen bij de plukkers in India zeer heftige allergische reacties teweeg brengt.
Het is inmiddels bekend dat de consumptie van genetisch gemanipuleerde voedingsgewassen in de gebruiker tot schade leidt aan het immuunsysteem en misvorming van de dunne darm, en daarnaast een verstoorde hersenontwikkeling oplevert. Aldus de resultaten van het eerste onafhankelijke onderzoek dat in 1998 werd uitgevoerd door Arpad Puztai (Rowett Research Institute in Aberdeen) met ratten en transgene aardappelen. Puztai werd onmiddellijk in diskrediet gebracht: kort voor Puztai’s publicatie had chemie- en GM-gigant Monsanto (en beruchte producent van Agent Orange) het Rowett instituut verblijd met een subsidie van 224.000 dollar. Naderhand publiceerde The Lancet een peer reviewed paper met Pusztai als co-auteur, waarin het oorspronkelijke onderzoek werd ondersteund. En ‘dus’ heeft de Wereldhandelsorganisatie (WTO) op 7 februari 2006 in Genève ineen slepend conflict tussen de Europese Unie en de VS geoordeeld dat de EU geen genetisch gemanipuleerd voedsel uit het buitenland meer mag weren... opdat multinationals als Monsanto, DuPont en DowChemicals daardoor jaarlijks niet 300 miljoen dollar aan export zullen mislopen. Genetische manipulatie is binnengehaald als een triomf der wetenschap. Het is inmiddels al lang een paard van Troje gebleken. Niemand weet nog wat Fraser’s gemanipuleerde
HP-‘informatie’ in het lichaam teweegbrengt wanneer vaccinatie met Gardasil en Cervarix dit levensvreemde konterfeitsel rechtstreeks aflevert in de bloedbaan, weefsels en organen van ontvangers.
 

Gardasil versus baarmoederhalskanker (deel 2)

”Letterlijk miljoenen zijn getroffen door een verouderde vaccinpolitiek, die op geen enkele manier is gebaseerd op enig wetenschappelijk principe, studie, of onderzoek van de data.”

Russell Blaylock, neurochirurg
’Regimentation in Medicine and the Death of Creativity’

In deel 1 werd de razendsnelle mondiale marketingactie van Merck & Co., Inc. en Sanofi-Pasteur MSD voor de (verplichte) verspreiding van het HPV-vaccin Gardasil in een breder kader geplaatst: de geschiedenis van Merck & Co, en de verwevenheid daarvan met militaire programma’s voor biologische oorlogvoering en andere vaak minder bekende achtergronden van de Westerse patentgeneeskunde.
Hieronder zal blijken dat, om de veiligheid van het vaccin op langere termijn te kunnen garanderen, de – allerminst neutrale – studies die zijn gedaan, ruim te kort schieten in zowel leeftijdsgroepen van de proefpersonen, als in onderzoeksduur. Er is feitelijk alleen gekeken naar doeltreffendheid. Uit de kritiek van vooral ook reguliere instanties en woordvoerders blijkt dan ook grote terughoudendheid ten aanzien van het vaccin en de veiligheid daarvan.
De VAERS-meldingen in Amerika van negatieve Gardasil effecten over de periode van juni 2006 tot oktober 2007, onderstrepen met 11 doden de terechtheid van die twijfels.

Goedkeuring FDA
In een open sessie van het Vaccines and Related Biological Products Advisory Team van de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA) op 29 november 2001 in Bethesda, Maryland, zet het commissielid Barbara Loe Fischer, oprichter en voorzitter van het National Vaccine Information Center, enige punten op de i voor de eindpunten van de uit te voeren studies in verband met de goedkeuring van Gardasil. Zo wil zij ten eerste meer duidelijkheid over de co-factoren in de ontwikkeling van cervicale kanker vanuit een HPV-infectie, en het mogelijk belang daarvan buiten een HPV-infectie om. Fischer: ”Bij sommige vrouwen verdwijnt een HPV-infectie vanzelf, bij andere niet. In klinische studies voorafgaand aan goedkeuring zou er een follow-up moeten zijn onder alle deelnemers, niet alleen voor het bewijs van de preventie van chronische HPV-infectie, maar ook van CIN 2/3. Want die laatste is de meest zekere voorspeller dat kanker zal plaatsvinden. En de enige manier dat een vaccingebruikster min of meer overtuigd kan raken dat het hier inderdaad gaat om een vaccin dat cervicale kanker kan voorkomen, is een demonstratie van de preventie van cervicale kanker.”

Fischer vervolgt: ”Wat het versnelde goedkeuringsproces betreft, moeten we meer zekerheid hebben dat dit op proteïnen gebaseerde vaccin geen auto-immuniteit veroorzaakt in een genetische subcategorie van vrouwen, en dat het ook geen negatief effect heeft in vrouwen met een voorafgaande HPV-infectie. Het gaat er mij hier om dat de ontwikkeling van post-vaccinale verslechtering, zoals MS-achtige symptomen, gewrichtspijnen, artritis, schildklierafwijkingen, etc. serieus wordt genomen. Wanneer we deze antwoorden niet kennen voordat de officiële goedkeuring wordt afgegeven, hebben vrouwen straks misschien geen baarmoederhalskanker, maar wel een heleboel chronische, door het vaccin geïnduceerde gezondheidsproblemen.”
Wijze woorden, in de wind geslagen door de FDA en Merck.

De studies
”Gardasil heeft niet bewezen de feitelijke incidentie van baarmoederhalskanker te verminderen. Bij de studies is deze incidentie inderdaad nooit gemeten…
Bij de gepubliceerde studies die met HPV-vaccins zijn gedaan, zijn de nodige kanttekeningen te plaatsen. Om te beginnen gaat men er steeds van uit dat kinderen van 9 of 11 jaar nog geen HPV-infectie hebben (gehad), terwijl de realiteit anders is.
Verder geeft Richard Haupt, directeur medische zaken van Merck, toe: ”In de leeftijdsgroep van 9 tot 15 hebben we geen studie naar doeltreffendheid kunnen uitvoeren.” De leeftijdscategorie van 9 tot 11 jaar wordt nu juist als doelgroep naar voren geschoven. Verder beslaan de studies een periode van hooguit 5 jaar. Over doeltreffendheid op langere termijn kan dus helemaal niets worden gezegd. Het woord ’veiligheid’ komt in de teksten nergens voor.
In de Amerikaanse studies mocht Merck van de FDA een placebo gebruiken dat bestond uit een potentieel reactief aluminium adjuvant; Merck en de FDA hebben niet onthuld hoeveel aluminium deze ’placebo’ bevatte.

Gardasil steekt in de vergelijking met een aluminium adjuvant aanzienlijk minder negatief af, dan wanneer het vaccin wordt vergeleken met een werkelijke placebo: een neutrale zoutoplossing. Een microbioloog bij het Nederlandse Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM), betrokken bij het onderzoek over de wenselijkheid om Gardasil op te nemen in het dit jaar 50 jaar bestaande Nederlandse Rijksvaccinatieprogramma (RVP), antwoordde op mijn vraag over het gebruik van een ander placebo dan een simpele zoutoplossing, dat hij deze benadering ’goede wetenschap’ achtte. Op mijn vraag wat het E-nummer polysorbaat 80 – een stof die bij muizen infertiliteit oplevert – te zoeken heeft in een vaccin voor meisjes en vrouwen, bleef hij het antwoord schuldig. Evenals bij mijn vraag naar de functie van het bijgevoegde kakkerlakkengif, natriumboraat.

In een van de HPV trials, een fase II studie, onderzocht Laura A. Koutsky van de universiteit van Washington 2.392 vrouwen tussen 16 en 23 jaar, van wie de helft in de loop van 6½ maand de aanbevolen drie doses monovalent HPV 16 L1 VLP hadden gekregen, en de andere helft een ’placebo’ (een onbekende hoeveelheid aluminium hydroxide en monofosforyllipide A). De proefpersonen werden 3 jaar gevolgd, waarbij de onderzoekers keken naar pre-kanker laesies met een hoge kans op ontwikkeling tot volledige kanker. Onder vrouwen die niet eerder met de HPV-typen 16 en 18 in aanraking waren geweest, verminderde het vaccin de kans op pre-kanker laesies, veroorzaakt door die twee typen, met 98%. Wanneer de onderzoekers alle vrouwen in de studie samenbundelden, verminderde het vaccin het risico tot laesies veroorzaakt door typen 16 en 18 met 44%. Het aantal vrouwen dat eerder geïnfecteerd was geweest met deze virussen was niet groot genoeg om deze lage beschermingsgraad te verklaren. Maar toen Koutsky en haar collega’s naar laesies keken die waren veroorzaakt door alle seksueel overdraagbare stammen van het HPV-virus (37, waarvan 19 kankerverwekkend), verminderde het vaccin het risico van kanker met slechts 17%.

Over het geheel genomen laten de resultaten zien dat het vaccin niet aan de oorspronkelijke vooruitzichten beantwoordt. De bevindingen tonen aan dat om één prekanker laesie te voorkomen, er 129 vrouwen moeten worden gevaccineerd.
Cruciaal in alle HPV-studies is dat onder de vele tienduizenden proefpersonen, er zich minder dan 400 bevonden die 12 jaar of jonger waren, de groep die nu grootschalig dit vaccin krijgt ingespoten. Omdat de duur van de studies die van 5 jaar niet overschrijdt, wordt er ook al gesproken over de noodzaak van ’booster shots’, hervaccinaties telkens na 10 of zelfs 5 jaar. Daarnaast wil men in verband met een vermeende kudde-immuniteit ook jongens gaan vaccineren.

De kritiek
De tijd om na identificatie van precursor laesies invasieve carcinoma te ontwikkelen, bedraagt gemiddeld 8,1 tot 12,6 (tot zelfs 40) jaar, zo melden onderzoekers in Management of abnormal cervical cytology and histology.
In zijn artikel ’What is wrong with the HPV vaccine mandate in Illinois?’ vraagt de arts David Ayoub zich af: ”Wanneer andere HPV-virustypen dan die in Gardasil de cervix koloniseren, en deze meer agressief zijn, kan zich nog altijd baarmoederhalskanker ontwikkelen – in een meer kwaadaardige, of zelfs dodelijke vorm…”. En inderdaad, in één van de Gardasilstudies lieten de gegevens doorschemeren dat het blokkeren van de stammen waar het vaccin op mikt, een ecologische niche heeft geopend waarbinnen HPV-stammen die tot nu toe als onschuldige spelers werden gezien, kunnen opbloeien, en zo de bescherming door het vaccin gedeeltelijk tenietdoen.

Dr. Douglas Lowy van het National Cancer Institute (NCI), die Gardasil mede ontwikkelde, stelt daar tegenover dat zelfs wanneer de andere typen snel in aantal toenemen, er geen significante stijging van kanker zal plaatsvinden, omdat de andere stammen minder carcinogeen zijn. Als dat wel zo mocht zijn, kunnen zij aan het vaccin worden toegevoegd. Intussen zijn Merck en GlaxoSmithKline al naarstig aan het werk…
Op pagina A1 kopt de Wall Street Journal van 16 april 2007, ”Vragen over doeltreffendheid overschaduwen een kankervaccin”. Het artikel vervolgt met ”Aan het panel van experts dat over Gardasil adviseerde, vroeg de FDA niet of het vaccin specifiek de kanker zelf voorkwam.”

In mei 2007 waarschuwen artsen van de universiteit van San Francisco in de New England Journal of Medicine in een redactioneel artikel tegen het gebruik van Gardasil voordat er meer onderzoek is gedaan effectiviteit en de veiligheid op lange termijn.
Dr. Jon Abramson, voorzitter van het CDC Adviescomité voor Vaccinaties, geeft als commentaar: ”Gardasil zou niet verplicht moeten worden gesteld.”
Diane M. Harper is HPV-vaccin wetenschapper, arts, en directeur van de Gynecologic Cancer Prevention Research Group Dartmouth Medical School in New Hampshire. Zij leidde twee vaccin trials, en windt er helemaal geen doekjes om: ”Gardasil geven aan 11-jarigen is een dik vet gezondheidszorg experiment. Het vaccin is niet op doeltreffendheid getest in kleine meisjes. Op 11-jarige leeftijd krijgen die geen baarmoederhalskanker – dat weten ze de eerstvolgende 25 jaar nog niet.” En ze scherpt haar uitspraak aan met: ”Het vaccin nu verplicht te stellen, is simpelweg enkel en uitsluitend in belang van Merck.” In the Guardian van 26 maart 2007 voegt ze daaraan toe: ”Het vaccin beschermt niet tegen alle stammen van het virus, en evenzo weet niemand of gevaccineerde 10-jarigen van nu wanneer ze over 10 jaar seksueel actief zijn, en dan risico lopen, nog steeds zijn beschermd”.

In een ander interview zegt Diane Harper: ”Wanneer artsen het vaccin geven, denkt de patiënt ’Nu ben ik beschermd’ en dat is gewoon niet waar. Gardasil beschermt tegen de belangrijkste HPV-schurken, maar noch artsen, noch vrouwen moeten zich door de injecties laten verleiden tot een vals gevoel van veiligheid. Ik denk niet dat Gardasil het kanon is dat baarmoederhalskanker van de kaart veegt.”
Dr. Elizabeth Unger van de Centers for Disease Control (CDC) bezwaart: ”Men neemt aan dat infectie alleen niet genoeg is voor het veroorzaken van kanker. Voor de ontwikkeling van een neoplasma zijn meer factoren nodig. Er zijn zeker zeer veel vragen rond HPV-infectie.”

Dit wordt bevestigd door de samenstellers van het standaardwerk Cancer: Principles & Practice of Oncology, respectievelijk voorzitter en hoofd chirurgie van het National Cancer Institute (NCI), dr. Vincent DeVita Jr. en dr. Steven Rosenberg. Ook zij zeggen expliciet: ”Voor het ontstaan van cervicale kanker is een HPV-infectie is niet genoeg.”
Moleculair bioloog Peter Duesberg betwijfelt zeer of HPV wel de veroorzaker is van baarmoederhalskanker. En zelfs het uiterst conservatieve National Cancer Institute meldt dat nog geen enkel onderzoek heeft bewezen dat HPV cervicale kanker veroorzaakt.
Professor Matthias Durst, kankeronderzoeker aan de universiteit van Jena stelt dat alleen de genetische veranderingen in de chromosomen tot een tumorgroei zouden kunnen leiden.
Dr. Joseph DeSoto, onderzoeker bij de National Insitutes of Health (NIH) maakt van zijn hart geen moordkuil: ”Dit zijn incomplete vaccins die niet gaan doen wat ze geacht worden te doen, en dat is baarmoederhalskanker voorkomen.”

De effecten van een Gardasil injectie
Er bestaan geen lange termijn veiligheidsstudies. Van de vrouwelijke proefpersonen die de drie als doeltreffend aangenomen injecties met Gardasil kregen, is inmiddels een aantal moeder geworden. Bij sommige van deze baby’s zijn aangeboren afwijkingen geconstateerd. En ook al is hun aantal te laag voor statistische significantie, stemt dit ernstig tot nadenken.

Uit de gepubliceerde trials en bij het post-marketing veiligheid bewakingsprogramma van de FDA en het CDC, Vaccine Adverse Effects Reporting System (VAERS), komt het HPV-vaccin tevoorschijn met een significant hoog percentage aan negatieve effecten: 90%. Inmiddels beslaan de Gardasil meldingen bij VAERS maar liefst 15 tot 20% van de meldingen over alle vaccins bij elkaar. Eenderde daarvan betreft meisjes van 16 jaar of jonger. De 12 rapportages van een falen van het vaccin betreffen drie meldingen van genitale wratten, zes gevallen van abnormale Pap-smears, en drie HPV-infecties.
Van de 77 vrouwen die ten tijde van hun vaccinatie zwanger waren, hebben er 33 negatieve effecten ervaren, variërend van foetale afwijkingen tot spontane abortus (cijfers tot mei 2007).

Meldingen negatieve Gardasil effecten bij VAERS

Bij de VAERS-meldingen is het opvallend dat de meeste daarvan de eerste vaccinatie betreffen, en het merendeel van de gevallen van flauwvallen of toevallen steeds tien minuten tot een kwartier na injectie plaatsvinden. In de bijsluiter staat expliciet vermeld dat Gardasil niet samen met andere vaccins moet worden gegeven, maar uit de VAERS rapporten blijkt Gardasil te zijn gespoten samen met in totaal 18 andere vaccins. Eén kind had tegelijk met Gardasil zelfs 5 andere vaccins gekregen.

Sterilisatie
In een mailwisseling met de Amerikaanse radioloog Dr. David Ayoub, waarin ik hem de geschiedenis van Merck voorleg in verband met mijn akelig voorgevoel over de werkelijke lange termijn gevolgen van Gardasil, antwoordt hij mij op 29 juli 2007: ”Ik ben het met je eens dat Gardasil antifertiliteit is.” Naast de voor de hand liggende connectie tussen latere onvruchtbaarheid en het adjuvant polysorbaat 80 ziet hij nog een andere mogelijke oorzaak, één die al eerder is toegepast bij andere vaccins (die werden verspreid door de WHO). Ayoub licht toe: ”Gebaseerd op de meer dan 2000 reacties gerapporteerd aan de FDA, suggereren verscheidene daarvan endocriene verstoringen, zelfs pseudo-zwangerschap, hetgeen naar mijn mening een HCG (human chorio gonadotrophin hormone) effect is dat tenslotte zal leiden tot anti-HCG antilichamen.” Hij vervolgt: ”Ik weet dat er een mogelijkheid bestaat om DNA voor HCG en antiHCG antilichamen direct in de virale sequentie in te voegen.” Hij voegt daaraan toe: ”Ik heb rapporten gekregen dat de eerste in de VS gedistribueerde Gardasil zendingen naar Texas zijn gegaan, en vervolgens clandestien over de grens naar Mexico. Wanneer ik een monster te pakken krijg, heb ik een lab dat een PCR voor HCG-sequentie wil doen. Ik denk dat het vinden van een positief gelijk staat aan een naald in een hooiberg, ik vermoed dat ze het niet in iedere vaccin batch stoppen.”

HCG vormt de basis van het eerste anticonceptievaccin dat volgens een bericht van 11 juli 1986 van United Press International zou worden getest in Australië. De vormgever ervan, dr. Vernon Stevens, directeur voor reproductieve biologie aan Ohio State’s Department of Obstretics and Gynecology, onthulde dat zes jaar van pilot studies hadden geleid tot de oorspronkelijke ontwikkeling van het vaccin. Het zwangerschapshormoon HCG zorgt ervoor dat een bevruchte eicel in de baarmoederwand kan innestelen. Het effect van het HCG van een vreemde vrouw in een ontvangen vaccin geeft in een zwanger geworden vrouw een heftige reactie met haar eigen HCG. Dit verhindert haar bevruchte eicel om in haar baarmoeder in te nestelen, met als resultaat steriliteit, afgebroken zwangerschappen en geaborteerde foetussen. In het midden van de jaren ’90 van de vorige eeuw werden onder meer in de Filippijnen experimentele tetanusvaccins getest als deel van een programma dat werd gesponsord door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO, volle dochter van een Brits / Zwitsers /Amerikaans farmaceutisch kartel). De Filippijnse Medical Association meldde dat deze vaccins HCG bevatten, net zoals de vaccins die in vergelijkbare, andere WHO-programma’s werden toegediend in Mexico en Nicaragua.

Dr. Sherri Tenpenny, auteur van onder meer FOWL! Bird Flu: It's Not What You Think en van de audio CD Gardasil (HPV) Vaccine and The History of Mandatory Vaccination bevestigt ook zonder dralen mijn bange vermoedens: ”Vanaf dag één heb ik gezegd dat deze meisjes problemen met hun vruchtbaarheid gaan krijgen. Ik heb het nog niet bewezen, maar ik weet zeker dat dit gaat gebeuren.” Christopher Barr meldt hoe een vroege versie van het Virginia wetsontwerp om HPV-vaccinatie voor jonge meisjes verplicht te stellen, een aansprakelijkheidsclausule bevat over de omstandigheid dat een vrouw, gevaccineerd met het HPV-vaccin, niet in staat blijkt om op natuurlijke wijze een kind te concipiëren en levend ter wereld te brengen, of een verminderde vruchtbaarheid ervaart als gevolg van het HPV-vaccin. Barr vraagt zich af waar de wetsontwerpers deze wijsheid vandaan halen. En vervolgens citeert hij Dee Nicholson’s opmerking over polysorbaat 80, en de opmerking die ik aan hem mailde, dat de meisjes die nu worden gevaccineerd, hun latere vruchtbaarheidsproblemen niet daarmee in verband zullen brengen.

Maar wat ernstiger is, is dat het inmiddels gepasseerde Virginia wetsontwerp een diep verborgen passage heeft die het delen van informatie eist ’zonder autorisatie van de ouders, inclusief-, maar niet beperkt tot de maand, dag en jaar van iedere toegediende vaccinatie; de naam van de patiënt, adres, telefoonnummer, geboortedatum en burger service nummer, en de namen van de ouders’.
Barr: ”Draconische maatregelen tegen de rechten van ouders en kinderen voor een zonder meer draconische maatregel. Nicholson reageert daarop in een mail aan Barr met: ”Mijn God, ze hebben hiermee zojuist een wettelijk precedent geschapen… en met de regels van de Noord-Amerikaanse Unie (NAU) kan dit zelfs tot wet worden zonder dat we enige kans hebben die te bevechten.” Interessant is dat de Washington Times meldt dat de sponsor van dit wetsontwerp, de Republikeinse afgevaardigde van Newport News, Philip Hamilton, meermalen bijdragen heeft ontvangen van Merck, Gardasil’s producent.

Onzekerheden
Het HVP-vaccin Gardasil is een uniek type (recombinant) vaccin zonder voorgaande klinische ervaring. Inmiddels is per 1 oktober 2007 ook GlaxoSmithKline’s Cervarix op de Nederlandse markt verschenen, een vaccin dat is gebaseerd op de HPV-stammen 16 en 18 en dat gebruik maakt van een ander adjuvant systeem (zie kader).
Genetische manipulaties, op welk terrein dan ook, kenmerken zich in de praktijk door een spoor van rampspoed. Naast de negatieve gevolgen van gemanipuleerde voedingsgewassen ligt ons de catastrofale uitkomst van TGN 1412 nog vers in het geheugen. Volgens de teksten op de website leek deze vinding het schip met geld binnen te zullen brengen, in de praktijk verwoestte het monoklonale antilichaam van TeGenero binnen een half uur het leven van zes gezonde Britse jongemannen.
Het potentieel voor de voordelen van de HPV-vaccins is bij lange na niet zo groot als het potentieel voor wijdverbreide schade wanneer dit aan alle meisjes van 9 tot 11 jaar wordt toegediend.

De Amerikaanse FDA heeft Gardasil in 2006 goedgekeurd voor gebruik in deze meisjes, terwijl
• de leeftijdsgroep van 9 tot 11 jaar in geen van de studies voorkomt;
• Gardasil natriumboraat bevat, onderdeel van ratten- en kakkerlakkengif, een stof waarvan de National Library of Medicine (NLM) van de National Institutes of Health (NIH) in 2005 hebben gezegd: ”Natriumboraat staat thans bekend als een gevaarlijk gif, niet langer in gebruik in medische preparaten”;
• een andere toevoeging, polysorbaat 80 (E-433) verband houdt met infertiliteit in muizen en ratten;
• in de FDA labeling stond vermeld dat Gardasil niet was geëvalueerd op carcinogeniciteit of genotoxiciteit. In de toekomst kan dit vaccin dus zeer wel fertiliteitproblemen opleveren, de fabrikant is er niet zeker van dat dit niet gebeurt;
• de effecten van de HPV-vaccins in verband met (andere dan cervicale) kanker en infertiliteit door de FDA zijn aangestipt, maar nooit onderzocht – en dus ook niet kunnen worden uitgesloten. Op langere termijn zijn kanker en vruchtbaarheidsproblemen dus alleszins mogelijk;
• de genetisch gemanipuleerde aard van de HPV-vaccins doet het ergste vrezen voor de menselijke genen. Het gedrag van vreemd genetisch materiaal, afkomstig van gemanipuleerde planten dan wel virussen, is onvoorspelbaar. Daar waar men de effecten op korte termijn wel zichtbaar heeft kunnen maken, zijn onherstelbare vernielingen gemeld aan het DNA en de weefsels van de ontvangers;
• Pap-smears (uitstrijkjes) blinken niet uit door betrouwbaarheid, daarom is men gestart met het ontwikkelen van een PCR-test voor HPV.

De directeur van HiFi DNA Tech, de patholoog Sin Hang Lee, stuurt op 30 oktober 2006 aan de FDA een brief waarin hij verwijst naar het FDA VRBPAC Background Document: GardasilTM HPV Quadrivalent Vaccin van de FDA-VRBPAC Meeting op 18 mei 2006. Op pagina 8 hiervan staat dat ”bij vrouwen die al sero-, en PCR-positief zijn voor de vaccingerelateerde HPV-genotypen, vaccinatie met Gardasil het risico op hooggradige prekanker laesies met 44,6%, doet toenemen”. Om zijn pleidooi voor een gevoeliger en meer specifieke testmethode voor het ontdekken van HPV in klinische monsters, en voor de voorbereiding van materiaal voor het bepalen van HPVgenotypen kracht bij te zetten, stuurt Lee in zijn brief zijn nog niet gepubliceerde wetenschappelijk artikel mee (SH Lee et al, Human Papillomavirus Genotyping by DNA Sequencing-The Gold Standard HPV Test for Patient Care) Lee: ”Gezien de conclusies in het FDA-document is voor deze specifieke groep van vrouwen een op PCR gebaseerd detectie-instrument voor accurate HPV genotypering, meer dan ooit hard nodig”.

Verder vervangt geen enkel HPV-vaccin niet de noodzaak tot uitstrijkjes. Integendeel. Het is een groot en gevaarlijk misverstand dat men met dergelijke vaccins is beschermd tegen baarmoederhalskanker. Gardasil lijkt slechts bescherming te bieden tegen een HPV-infectie, en dan nog alleen de infectie met de in het vaccin aanwezige stammen 6, 11, 16 en 18, terwijl het vaccin andere, tot nu toe rustige stammen meer virulent zou kunnen maken.

HPV-vaccins voor mannen
Het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde (NTvG) meldt op 8 december 2007 het verzoek aan de FDA van de Amerikaanse Oral Cancer Foundation (OCF) voor een versnelde goedkeuring van de HPV-vaccins voor mannen. Aanleiding zijn de recente publicaties Cancer (2007;110:1429-35) en NEJM (2007;356:1944-56). Daarin wordt het kankerverwekkende HPV-16 in verband gebracht met kanker in mond-, en keelholte vanuit het seksuele gedrag van adolescenten. Interessant détail in dit bericht is dat er in de VS jaarlijks ruim tweemaal zoveel mannen sterven aan door HPV-geïnduceerde mondkanker, dan vrouwen aan baarmoederhalskanker, veroorzaakt door hetzelfde virus. Hoe is dit te rijmen met de massale vaccinatiecampagnes gericht op zeer jonge meisjes?

Het NTvG-bericht vervolgt met een citaat van OCF-directeur Brian Hill: ”Het seksuele gedrag van adolescenten verandert. Daardoor hebben ze op vroege leeftijd oraal-genitale seks, en zal de overdracht van HPV toenemen, evenals het risico op kanker van de mond, baarmoederhals, vulva, vagina, penis en anus.” Hill ziet geen enkele reden om te wachten met het vaccineren van jongens, omdat de vaccins zich bij hen niet anders zullen gedragen dan bij de meisjes... De vraag is op welke informatie deze man opereert. Bovendien schijnt hij te denken dat de jongens het virus dan ook niet meer kunnen overdragen. Was deze korte bocht al bewezen?

Dubbele boodschap
Wanneer ouders willen dat hun kinderen op latere leeftijd geen baarmoederhalskanker of een andere vorm van seksueel geïnduceerde kanker krijgen, zullen ze hen om te beginnen op een juiste, integere en samenhangende wijze moeten inlichten over seksualiteit, en vooral over het verband daarvan met liefde. En helaas moet dat nu al heel (en in essentie veel te) vroeg, want in deze maatschappij komt via de media seksualiteit in de meest grove, misvormde en onthechte en animale formaten ongevraagd en op allerlei manieren het bewustzijn van nog heel jonge kinderen binnendenderen.

Deze desensibilisatie – door overprikkeling het gevoel voor iets verliezen – vanuit het aanbod van seksuele boodschappen op Duracellkonijnniveau is alom en onontkoombaar aanwezig: in het nieuws, in televisieprogramma’s, in reclameboodschappen, in videoclips, op internetsites, in kranten en tijdschriften, in de seksuele voorlichting aan kinderen op de site ’Hoe het moet’, en zelfs in subliminale elementen in de tekenfilms voor kleintjes, en zelfs al op school.

De boodschap die een ouder met een Gardasilvaccinatie aan een kind van 9 jaar geeft, is voor beide partijen dubieus en dubbel: ”Door de omstandigheden gedwongen, moet ik je nu al seksuele voorlichting geven. Daarbij moet ik je meteen uitleggen wat een HPV-infectie is, en dat deze in verband staat met in de rondte vrijen – iets waarvan ik van jou verwacht dat jij dat (straks) niet doet. Èn ik geef je nu dit vaccin…”

Tot slot
In haar artikel Shaken baby syndrome, the vaccination link uit dr. Viera Scheibner de volgende hartenkreet. Deze is onverkort van toepassing op de moeders van dochters van 9 jaar, die in de Gardasil reclameboodschappen en op websites als Bescherm je dochter vaak in rechtstreekse emotionele chantage worden aangesproken.
Viera Scheibner: ”Ouders zouden zich de volgende zaken kunnen afvragen. Is het niet opvallend hoe vaak vaccins worden gepresenteerd door middel van dreiging, angstscenario’s, dwang, slachtoffering en – op sommige plaatsen in de wereld – in verband met financiële-, of andere boetemaatregelen? En hoe vaak worden ouders niet beschuldigd van de beschadigingen, zo overduidelijk het effect van diezelfde vaccins?

Ingeval op ouders deze zelfde meedogenloze druk zou worden uitgeoefend bij het opdringen van enig ander product, zouden zij dan even toegevend zijn? Zouden zij zich in die gevallen niet direct afvragen wat zo’n product bevat, dat het hen als consument zo de strot moet worden ingeduwd? En waarom is het dat zoveel mensen – onder wie ook goed geïnformeerde artsen – tegenwoordig vaccinaties weigeren? Zouden ouders niet achterdochtig moeten zijn jegens een medisch systeem dat zichzelf aan hen opdringt, maar dat geen verantwoordelijkheid neemt voor de beschadigingen vanuit de vaccins die het aan hun kinderen toedient. En dat hen uit de ouderlijke macht zet – of probeert te zetten, – zodat zij hun grondwettelijke zelfbeschikkingsrecht verliezen over de gezondheid van zichzelf en van hun kinderen?”
 

Vaccinatie baarmoederhalskanker gaat gewoon door
(toevoeging aan deel 2)

De laatste tijd (2010) is de landelijke invoering van inenting tegen baarmoederhalskanker voor alle meisjes vanaf 12 jaar veel in het nieuws geweest.

(1) Minister van Volksgezondheid Ab Klink (CDA) schrijft aan de Kamer dat het vaccinatieprogramma niet uitgesteld wordt. Klink wil volgend jaar september met de vaccinatie starten, maar enkele onderzoekers en artsen stelden eind augustus in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde dat eerst meer onderzoek nodig is.

Het besluit van Klink tot een grootscheepse vaccinatie volgde op een advies van de Gezondheidsraad. Onderzoekers en artsen van het Erasmus MC, het UMCG en het Nederlands Kanker Instituut stelden echter dat het vaccin nog niet lang genoeg is getest op 12-jarige meisjes. Ze waarschuwden voor een overhaaste invoering.

De Gezondheidsraad reageert in het nieuwe nummer van hetzelfde tijdschrift op de onderzoekers en artsen. Volgens de raad hebben zij zich op dezelfde informatie gebaseerd, maar wegen zij die anders. Zo stellen de artsen dat de effecten van het vaccin op 12-jarigen niet lang genoeg zijn getest. De raad zegt dat de langetermijneffecten nog niet kunnen worden vastgesteld omdat de incubatietijd van baarmoederhalskanker vijftien tot twintig jaar is. Het vaccin is pas acht jaar onder de aandacht.

Verder vinden de artsen dat best nog even kan worden gewacht met de vaccinatie omdat het aantal nieuwe gevallen van baarmoederhalskanker en sterfte zeer laag is geworden. Dat is vooral te danken aan uitstrijkjes die vrouwen vanaf hun dertigste iedere vijf jaar kunnen laten maken. De Gezondheidsraad vindt dat de artsen ten onrechte de suggestie wekken dat de ziekte geen probleem vormt en vaccinatie dus onnodig is. Ieder jaar zijn er zevenhonderd nieuwe gevallen en sterven tweehonderd vrouwen. Ongeveer de helft van de sterfte is onder vrouwen die geen uitstrijkje hebben laten maken, stelt de raad.

"Uitstel van vaccinatie zou veel vermijdbaar leed en op termijn jaarlijks ruim driehonderd vermijdbare ziektegevallen en ongeveer honderd sterfgevallen impliceren. De Gezondheidsraad heeft deze te behalen gezondheidswinst zwaar gewogen", stelt de raad. Minister Klink concludeert dat de vaccinatie gewoon wordt uitgevoerd.

(2) De Inspectie voor de Gezondheidszorg heeft bij twee fabrikanten, Sanofi Pasteur MSD en GlaxoSmithKline, van vaccins tegen baarmoederhalskanker invallen gedaan. De twee bedrijven zijn de producenten van de middelen Garda-sil en Cervarix. De Inspectie denkt dat ze de Geneesmiddelenwet hebben overtreden bij de marketing van hun vaccins.

Volgens een woordvoerder bestaan er vermoedens van verboden gunstverlening aan artsen en wetenschappers en van mogelijke overtreding van de reclameregels. In Nederland mag geen reclame worden gemaakt voor middelen die alleen op recept verkrijgbaar zijn.

(3) In de uitzending van Zembla op 20 oktober jl. is eveneens het baarmoederhalskanker vaccin aan de orde geweest: Er zijn artsen die er hoge verwachtingen van hebben, maar er is ook een groep met grote twijfels. Helpt het wel? Is het veilig? Hoe zit het met de bijwerkingen? De lobby van de farmaceutische industrie is ondertussen succesvol, want niet eerder is een middel met zoveel snelheid in het nationale vaccinatieprogramma geaccepteerd.

Baarmoederhalskanker is een vorm van kanker die wordt veroorzaakt door een virus. Dat virus, het HPV-virus, wordt overgedragen door seksueel contact en kan kwaadaardige cellen veroorzaken.

Prof. F. van Leeuwen van het Nederlands Kanker Instituut is het oneens met de snelle invoering van het vaccin: "We weten nog niet of het vaccin echt wel baarmoederhalskanker voorkomt, we weten niet of het vaccin ernstige bijwerkingen heeft en we weten ook niet of er herhaalvaccinaties nodig zijn."

Haar kritiek wordt gedeeld door Prof. H. Schellekens. Hij is lid van de commissie ter beoordeling van geneesmiddelen: "Zolang niet is vastgesteld of het vaccin kanker voorkomt en wat de werking en de bijwerkingen zijn, heb je het eigenlijk over een experiment."

Dat het een experiment is, erkennen alle deskundigen. De groep 12-jarigen, die straks massaal wordt gevaccineerd, is nooit grootschalig wetenschappelijk onderzocht.

Toch is het vaccin al wel gewoon te koop. Inmiddels hebben twaalfduizend meisjes zich op eigen kosten laten inenten. Ze wilden niet wachten tot het vaccin in het Rijksvaccinatieprogramma is opgenomen.

Highlights:

Bij sommige vrouwen verdwijnt een HPV-infectie vanzelf, bij andere niet.

Over het geheel genomen laten de resultaten zien dat het vaccin niet aan de oorspronkelijke vooruitzichten beantwoordt.

Omdat de duur van de studies die van 5 jaar niet overschrijdt, wordt er ook al gesproken over de noodzaak van ’booster shots’, hervaccinaties telkens na 10 of zelfs 5 jaar.

Gardasil geven aan 11-jarigen is een dik vet gezondheidszorg experiment. Het vaccin is niet op doeltreffendheid getest in kleine meisjes. Op 11-jarige leeftijd krijgen die geen baarmoederhalskanker – dat weten ze de eerstvolgende 25 jaar nog niet.

Het vaccin beschermt niet tegen alle stammen van het virus, en evenzo weet niemand of gevaccineerde 10-jarigen van nu wanneer ze over 10 jaar seksueel actief zijn, en dan risico lopen, nog steeds zijn beschermd.

Ik ben het met je eens dat Gardasil antifertiliteit is, d.w.z. latere onvruchtbaarheid.

Het potentieel voor de voordelen van de HPV-vaccins is bij lange na niet zo groot als het potentieel voor wijdverbreide schade wanneer dit aan alle meisjes van 9 tot 11 jaar wordt toegediend.
 

Gardasil versus baarmoederhalskanker (deel 3)

De lintworm van leugens door de waarheid ingehaald...

Over de hele wereld voeren wakkere artsen, therapeuten en ouders een harde strijd om HPV-vaccins uit het lijf en leven van meisjes en jonge vrouwen te houden. En terecht. Want de bewijzen stapelen zich op voor een dramatisch andere realiteit dan die in de PR-spinsels van de vaccinproducenten. Die laatste blijkt niet meer dan een met angst gevoed kader dat zij sluw, razendsnel en wereldwijd implanteerden via plaatselijke ’betrouwbare iconen’ als – in Nederland – Angela Groothuizen…

De realiteit is dat de wetenschappelijke tak van de FDA (Food and Drug Administration) al vanaf 2003 ervan op de hoogte is dat er geen rechtstreeks verband bestaat tussen
HPV-infecties en baarmoederhalskanker. Op dezelfde manier waarop nieuwe ontwikkelingen er 15 jaar over doen om in de medische tekstboeken terecht te komen, verspreidt de educatieve tak van de FDA nog steeds het oude HPV-kanker-evangelie. De realiteit is echter dat in vrouwen die reeds onschuldige vormen van humane papilloma virussen bij zich dragen, HPV-vaccins het risico op kanker verhogen met maar liefst 44,6%. Verder is het HPV-vaccin ronduit waardeloos voor het opruimen van HPV in vrouwen die al eerder met HPV in aanraking waren. Dus nogmaals: wat is de werkelijke reden voor deze vaccinatiehype?

Moedige uitdaging
De patholoog Sin Hang Lee, directeur van HiFi DNA Tech, stuurt op 30 oktober 2006 een brief aan de FDA waarin hij verwijst naar het FDA VRBPAC Background Document: Gardasil TM HPV Quadrivalent Vaccin van de FDA-VRBPAC Meeting op 18mei 2006.
Op pagina 8 hiervan staat:“bij vrouwen die al sero-, en PCR-positief zijn voor de HPV-genotypen gerelateerd aan die in het vaccin, verhoogt vaccinatie met Gardasil het risico op hooggradige prekankerlaesies met 44,6%.”

Om zijn pleidooi voor een meer gevoelige en meer specifieke testmethode voor het ontdekken van HPV in klinische monsters kracht bij te zetten, en hetzelfde te doen voor de voorbereiding van materiaal voor het bepalen van HPV-genotypen, stuurt Lee in deze brief zijn nog niet-gepubliceerde wetenschappelijk artikel mee. Lee: “Gezien de conclusies in het FDA background document is voor deze specifieke groep van vrouwen een op PCR gebaseerd detectie instrument voor accurate HPV genotypering, meer dan ooit hard nodig”. Op 7 maart 2007 dient HiFi DNA Tech bij de FDA de petitie in voor een herziening van de classificatie van hun HPV PCR test. De reden dat HiFi DNA Tech deze HPV-detectietest van een klasse III (pre-marketapproval), in een klasse II (special controls status) instrument wil laten veranderen, is dat de FDA al meer dan 20 jaar lang de HPV-test heeft ingedeeld als een ‘test voor cervicale kanker’.

Sinds 2003 echter heeft de FDA zijn positie ten aanzien van de relatie tussen HPV en baarmoederhalskanker herzien, met de vaststelling dat de HPV-stam‘niet met cervicale kanker is geassocieerd’. De test die HiFi DNA Tech ontwikkelde, is dan ook niet langer te beschouwen als een test voor cervicale kanker (dus om een ziekte te diagnosticeren), maar als een test die – volgens het oorspronkelijk doel –monsters checkt op de aanwezigheid van humane papilloma virussen. Lee klaagt vervolgens op 12 oktober 2007 de FDA aan vanwege de inactiviteit van dit wereldwijd invloedrijke lichaam ten aanzien van het voor het publiek bereikbaar maken van een virale PCR en DNA sequentietest voor het humaan papillomavirus.

Lee: “De al 20 jaar door de FDA erkende enkelvoudige HPV-test kenmerkt zich door valspositieven en inaccurate genotypering. Specifieke genotypering wordt nu als belangrijk erkend in de follow-up van patiënten met hardnekkige HPV-infecties. Er zijn immers maar enkele HPV-stammen die bij hardnekkige infectie tot kanker leiden. Geavanceerde PCR-, en DNA-genotypering technieken kunnen het kaf van het koren scheiden.”

De terughoudendheid van de FDA om de HiFi DNA Tech test nu te wijzigen van een klasse III, in een klasse II medisch in vitro instrument – klinkt als dezelfde houding als die achter de controverses rond de tests voor de ziekte van Lyme (borreliose). Het lijkt erop dat de FDA in verband met zwaarwegende financiële belangen van bepaalde ‘spelers’, patiënten wil weerhouden van een correct dieper inzicht in de oorzaak voor hun respectieve ziektebeelden. Of, in meer onverdunde bewoordingen: de FDA werkt actief mee aan het creëren van zoveel mogelijk patiënten. Enerzijds door het veilig keuren van levensgevaarlijke medicaties, anderzijds in het tegenhouden van adequate test mogelijkheden. De industrie bestaat immers bij de gratie van zieken en ziekten. Het feit dat de FDA al vanaf 2003 weet dat HPV niet per definitie baarmoederhalskanker veroorzaakt, maakt de FDA goedkeuring van het HPV-vaccin tot een medisch superbedrog.

Het niet bekend zijn van deze informatie betekent dat tijdens de debatten en de overlegprocedures rond de implementering van Gardasil elementen ontbraken, die cruciaal en essentieel zijn in het bereiken van een rationele, en door bewijzen gestaafde conclusie omtrent de veiligheid en effectiviteit van HPV-vaccins. Dit is een weinig wetenschappelijke houding in een medische arena die met de toverterm evidence based als regel alle case histories van de complementaire geneeskunde als niet ter zake doende afwijst. Evenzeer onsmakelijk is het (inter)nationale offensief tot vaccinatie met Gardasil: die dient alleen maar om de angst voor kanker hoog te doen oplopen, zodat meer vaccins kunnen worden verkocht. De slachtoffers van deze waardeloze, en in potentie zeer gevaarlijke vaccins zijn natuurlijk de gevaccineerde jonge meisjes.

De schade zichtbaar
Natuurgenezer en iriscopist Michael Blake uit het Australische Melbourne is zeer bezorgd over wat hij waarnam in de iris van vier maagdelijke meisjes, die kort daarvoor met HPV-vaccins waren ingeënt. In het irisgebied dat correspondeert met de baarmoeder, nam hij bij drie van hen weefselbeschadigingen waar, en zag hij bij de vierde vaccinresidu. Dergelijke weefselbeschadigingen in het gebied van de baarmoeder ziet hij gewoonlijk bij vrouwen met een geschiedenis van abortus, spiraaltjes, of baarmoederverzakking. Deze beschadigingen kunnen tenslotte enerzijds tot kanker leiden, maar anderzijds ook tot infertiliteit, omdat ze een embryo kunnen verhinderen zich in de baarmoederwand in te nestelen. Bovendien resulteren deze beschadigingen vaak ook in gevoeligheid tijdens de coïtus, pijn, ongemak, en/of voortdurende afscheiding. Daar komt bij dat ieder litteken of beschadiging in het lichaam, van welke oorzaak dan ook, altijd een stoorveld kan betekenen voor andere organen of orgaansystemen– zij het buiten het perspectief van reguliere artsen.

Tot slot
Vaccineren tegen baarmoederhalskanker, zoals de volksmond deze onzorgvuldige formulering uit de propaganda heeft overgenomen, is dus op vele fronten een slecht idee. Regelmatige uitstrijkjes geven een meer betrouwbaar inzicht in de realiteit. Mits op tijd ontdekt, is baarmoederhalskanker te behandelen gebleken. Afgezien van het feit dat iedere injectie energetisch een aanslag op het lichaam is, dragen de ingespoten vaccins altijd veel meer in zich dan de desbetreffende ziekteverwekker, in welke uitgeklede of gemanipuleerde vorm dan ook: aluminium is een zeer ernstig hersengif, natriumboraat is bedoeld om ongedierte te vernietigen, polysorbaat 80 maakt ratten en muizen onvruchtbaar. En dat betreft alleen nog wat in de bijsluiter staat vermeld. Zoals de geschiedenis in de Filippijnen en andere streken in de wereld heeft geleerd, kan men in vaccins allerlei stoffen met ingrijpende effecten laten ’meeliften’. Welke moeder of welke arts kan dat voor de ontvangers uitsluiten?

De FDA werkt actief mee aan het creëren van zoveel mogelijk patiënten. Enerzijds door het veilig keuren van levensgevaarlijke medicaties, anderzijds in het tegenhouden van adequate testmogelijkheden. De industrie bestaat immers bij de gratie van zieken en ziekten.




Auteur: © Désirée Röver

Désirée Röver is medisch onderzoeksjournalisten mind-body therapeut. Wereldwijd spreekt zij met artsen en onderzoekers in het veld van complementaire en holistische benaderingen van gezondheid. Vanuit die ontmoetingen heeft zij een schat verworven aan wetenschappelijke uitleg en bevestiging van mindbody heling fenomenen. Vanwege haar brede benadering en expertise wordt zij regelmatig uitgenodigd als dagvoorzitter van zowel regulier,- als complementair gerichte medische congressen, alsook van openbare debatten.

Met dank aan Frontier Magazine waarin deze artikelen eerder gepubliceerd werden.
 


















 





©2007 www.wijwordenwakker.org