De waarheid over de Khazars, Joods maar niet Joods

 

De hoofdstad van het legendarische ‘Joodse koninkrijk’ Khazaria is gevonden, zegt een team van Russische archeologen.

“Dit is een heel belangrijke vondst,” zegt de leider van de Russische expeditie, Dmitry Vasilyev, in een rapport van het Franse agentschap AFP. Vasilyev van de rijksuniversiteit van Astrakhan, gaf commentaar na terugkomst van de opgravingen in de buurt van het Russische dorp Samosdelka even ten noorden van de Kaspische Zee. De locatie van de plaats komt ongeveer overeen met het gebied waar historici geloven dat het rijk heeft bestaan

“We kun nu opheldering krijgen over een van de meest intrigerende mysteries van die periode - hoe de Khazars leefden,” voegde hij eraan toe. “We weten heel weinig over de Khazars - hun tradities, begrafenisrituelen, hun cultuur.”

De Khazars waren een semi-nomadisch Turks volk dat de Pontische steppen en de noordelijke Kaukasus beheerste in de 7e tot de 10e eeuw.. Het herkomst van de Khazars en hun kennelijke bekering tot het judaïsme is onderwerp van onenigheid onder moderne historici.

Gevonden in 2008: Oude hoofdstad van het ‘Joodse’ Koninkrijk Khazaria.

In de 7e eeuw stichtten de Khazars een onafhankelijk khaganaat, of koninkrijk, in de Noord-Kaukasus aan de Kaspische Zee. Men neemt aan dat rond de gloriedagen van het koninkrijk in de 8e of de 9e eeuw het Judaïsme de staatsgodsdienst werd op bevel van de koning. Op dat moment overheerste het Khazar khaganaat en vazalstaten veel van wat tegenwoordig Zuid-Rusland, West-Kazakhstan, Oost-Oekraïne, Azerbaijan, grote delen van de Kaukasus (inclusief Circassia, Dagestan, Chechnya en delen van Georgië) en de Krim is.

De verwijzingen naar een joods koninkrijk van Khazars zijn talloos in de rabbijnse literatuur uit de Middeleeuwen en later. Onder meer het beroemde verhaal van Rabbi Yehuda HaLevy, verteld in zijn veelgeprezen 12e eeuwse werk de Kuzari. Het boek geeft een lange conversatie tussen een zekere Khazar koning en een ongenoemde joodse ‘wijze’, waarin de briljante uiteenzetting van de laatste over de essentie van de Torah de koning aanzet zich bij het joodse volk aan te sluiten.

Een andere joodse bron die de joodse identiteit van de Khazars bevestigt is een brief geschreven door de middeleeuwse joodse schrijver Avraham ibn Daud, die vertelt over zijn ontmoeting met rabbijnse studenten uit Khazar in Toledo, Spanje halverwege de 12e eeuw. De bekende Schechter brief geeft een andere versie van de conversie van de Khazar koning, en noemt Benjamin ben Menachem Khazar koning. Saadia Gaon, door velen beschouwd als de grootste rabbi van zijn generatie in de 10e eeuw, sprak ook gunstig over de Khazars in zijn geschriften.

Verwijzingen naar een joods Khazar koninkrijk zijn ook in niet-joodse literatuur te vinden. Klassieke moslim bronnen die een dergelijk koninkrijk beschrijven worden vaak door moderne moslim geleerden genoemd in hun pogingen te bewijzen dat het historische thuisland van de joden niet het tegenwoordige Israël is.

De Khazar stad die Prof. Vasileyev meent te hebben gevonden werd ‘Itil’ genoemd in Arabische kronieken. De archeoloog zei dat de naam waarschijnlijk een Arabische verwijzing is naar de Wolga, de grote rivier waaraan de stad was gesticht, de delta van de rivier.

Diverse bronnen beschrijven Itil als een stad met een uitzonderlijke etnische en godsdienstverdraagzaamheid en diversiteit. Reizigers naar de stad merkten op dat er aparte godshuizen en rechters waren voor christenen, joden, moslims en heidenen.

 Bron: http://www.israelnationalnews.com/News/News.aspx/127483

“FACTS ARE FACTS”
Brief aan Dr. Goldstein   geschreven door: Benjamin H. Freedman

DE WAARHEID OVER DE KHAZARS

In het jaar 1948 sprak ik in het Pentagon in Washington een grote groep van de hoogste officieren van het Amerikaanse leger toe, voornamelijk uit de G2 branch van Military Intelligence over de zeer explosieve geopolitieke situatie in Oost-Europa en het Midden-Oosten. Toen en nu nog was dat deel van de wereld een potentiële bedreiging van de wereldvrede en de veiligheid van deze natie, en ik legde hen de herkomst van de Khazars en het Khazar koninkrijk uit. Ik voelde toen, en nu nog, dat zonder een heldere, brede kennis van dat onderwerp het onmogelijk is te begrijpen of goed te evalueren wat er in de wereld gebeurt sinds 1917, de jaar van de bolsjewiekse revolutie in Rusland. Dat is de ‘kern’ van het probleem.

Misschien kunt u mij uitleggen, mijn beste Dr. Goldstein, waarom en hoe de herkomst en de geschiedenis van de Khazars en het Khazar koninkrijk eeuwenlang zo goed verborgen is gebleven voor de wereld? Welke geheime mysterieuze macht is talloze generaties in staat geweest de herkomst en geschiedenis van de Khazars en het Khazar koninkrijk uit de geschiedenisboekjes en de geschiedenislessen over de hele wereld te houden? De herkomst en geschiedenis van de Khazars en het Khazar koninkrijk zijn zonder meer historische feiten. Deze onweerlegbare historische feiten bevestigen ook zonder enige twijfel de herkomst en geschiedenis van de zogeheten of zichzelf noemende joden in Oost-Europa. De herkomst en geschiedenis van de Khazars en het Khazar koninkrijk en hun verband met de herkomst en vroege geschiedenis van de zogeheten of zichzelf noemende joden in Oost-Europa was een van de best bewaarde geheimen in de geschiedenis totdat onlangs brede bekendheid werd gegeven aan mijn onderzoek over dit onderwerp. Denkt u niet, mijn beste Dr. Goldstein, dat het tijd wordt dat het hele onderwerp naar buiten wordt gebracht?

In het jaar 1948 sprak ik in het Pentagon in Washington een grote groep van de hoogste officieren van het Amerikaanse leger toe, voornamelijk uit de G2 branch van Military Intelligence over de zeer explosieve geopolitieke situatie in Oost-Europa en het Midden-Oosten. Toen en nu nog was dat deel van de wereld een potentiële bedreiging voor de vrede in de wereld en de veiligheid van deze natie, en ik legde hen de herkomst van de Khazars en het Khazar koninkrijk uit. Ik voelde toen, en nu nog, dat zonder een heldere, brede kennis van dat onderwerp het onmogelijk is te begrijpen of goed te evalueren wat er in de wereld gebeurt sinds 1917, de jaar van de bolsjewiekse revolutie in Rusland. Dat is de ‘kern’ van het probleem.

Na afloop van mijn toespraak vertelde een zeer wakkere luitenant-kolonel die aanwezig was mij dat hij hoofd was van de afdeling geschiedenis van een van de grootste en beste aangeschreven instellingen van hoger onderwijs in de Verenigde Staten. Hij had daar 16 jaar lang geschiedenis gedoceerd. Hij was onlangs teruggeroepen naar Washington voor verdere militaire dienst. Tot mijn verbazing vertelde hij me dat hij het woord ‘khazar’ in zijn hele carrière als lector geschiedenis of anders nooit eerder had gehoord voordat ik het hier noemde. Dat moet u enig idee geven, mijn beste Dr. Goldstein, van hoe succesvol die mysterieuze geheime macht was met hun complot de herkomst en de geschiedenis van de Khazars en het Khazar koninkrijk te ‘blokkeren’ om de ware herkomst en geschiedenis van de zogeheten of zichzelf noemende joden in Oost-Europa te verbergen voor de wereld en vooral voor de christenen.

De Russische verovering in de 10e en 13e eeuw van de historisch vrijwel onbekende Khazars maakte blijkbaar voor eens en altijd een einde aan het historisch vrijwel onbekende 20.720.000 vierkante kilometer grote soevereine koninkrijk van de zogeheten of zichzelf noemende joden’ in Oost-Europa, toen bekend als het Khazar koninkrijk. Historici en theologen zijn het nu eens dat deze politieke ontwikkeling de reden was voor de grote verandering in de woorden van het Kol Nidre door Meir ben Samuel in de 11e eeuw, en voor de beleid gevoerd door de zogeheten of zichzelf noemende joden dat de wet van herroeping bij voorbaat niet openbaar werd gemaakt. Wilt u wat geduld betonen terwijl ik hier een zo kort mogelijk overzicht geef van de geschiedenis van die politieke verschijning en verdwijning van een natie uit de geschiedenis?

Voor de 10e eeuw was het Khazar koninkrijk door Russische veroveringen al verkleind tot een gebied van circa 2.072.000 vierkante kilometers. Zoals u op de kaart uit de Joodse Encyclopedie [gereproduceerd in de boekvorm van dit traktaat, “Facts are Facts”] kunt zien, was het grondgebied van het Khazar koninkrijk in de 10e eeuw verreweg het meest omvangrijke van alle naties in Europa. De bevolking van het Khazar koninkrijk bestond voornamelijk uit Khazars met wat restte van de 25 vreedzame landbouwvolken die voor de verovering door de Khazars dit circa 25.89988 vierkante kilometer grote gebied bewoonden. In de 1e eeuw v.C. waren de Khazars Oost-Europa binnengevallen vanuit hun thuisland in Azië. De Khazars vielen Oost-Europa binnen via de route over land tussen het noordelijke puntje van de Kaspische Zee en de zuidelijke punt van de Oeral. (zie kaart.)

De Khazars waren geen semieten. Het was een Aziatisch mongolenvolk. Ze worden door moderne antropologen ingedeeld bij het Turks-Finse ras. Sinds onheugelijke tijden was het thuisland van de Khazars in het hart van Azië. Het was een oorlogszuchtige natie. De Khazars werden uiteindelijk uit Azië verdreven door Aziatische volkeren met wie ze voortdurend in oorlog waren. De Khazars vielen Oost-Europa binnen om te ontsnappen aan verdere verliezen in Azië. Het viel de zeer strijdlustige Khazars niet moeilijk om de 25 vreedzame landbouwvolkeren die op die 2.590.000 vierkante kilometer woonden te overwinnen en te onderwerpen. In een relatief korte periode vestigden de Khazars het grootste en machtigste koninkrijk in Europa, en waarschijnlijk ook het rijkste.

De Khazars waren heidenen toen ze Oost-Europa binnenvielen. Hun religieuze activiteiten bestonden voornamelijk uit fallusaanbidding en andere vormen van afgoderij zoals beoefend in Azië door heidense volkeren. Deze vorm van godsdienst duurde voort tot in de 7e eeuw. De walgelijke vormen van seksuele excessen van de Khazars en hun religieuze vorm gaf aanleiding tot een zekere mate van morele degeneratie die de Khazar koning niet kon verdragen. In de 7e eeuw besloot koning Bulan, de toenmalige heerser over het Khazar koninkrijk, de praktijk van fallusaanbidding en andere vormen van afgoderij af te schaffen en als nieuwe staatsreligie een van de drie monotheïstische godsdiensten in te stellen waarover hij weinig wist. Na een historische zitting met vertegenwoordigers van de drie monotheïstische godsdiensten viel de keuze van koning Bulan niet op het Christendom of de Islam maar koos als toekomstige staatsgodsdienst het talmoedisme, zoals het toen werd genoemd, het tegenwoordige judaïsme. Dit is zelf goed gedocumenteerd in de geschiedenis.

Koning Bulan en zijn 4000 feodale edelen werden prompt bekeerd door rabbi’s die ze daarvoor uit Babylonië lieten komen. Fallusaanbidding en andere vormen van afgoderij waren voortaan verboden. De Khazar koningen nodigden grote aantallen rabbi’s uit om synagogen en scholen te openen om het volk onderwijs te geven in de nieuw godsdienst. Het was nu de staatsreligie. De bekeerde Khazars waren het eerste volk van zogeheten of zichzelf noemende joden in Oost-Europa. Zogeheten of zichzelf noemende joden in Oost-Europa na de bekering van de Khazars, de afstammelingen van de Khazars, bekeerden zich massaal tot het talmoedisme in de 7e eeuw.

Na de bekering van koning Bulan kon alleen een zogeheten of zichzelf noemende jood op de Khazar troon zitten. Het Khazar koninkrijk werd een echte theocratie. De religieuze leiders waren ook burgerlijke bestuurders. De religieuze leiders legden de leer van de Talmoed als gids voor het leven aan de bevolking op. De ideologie van de Talmoed werd de kern van het politieke, culturele, economische en sociale leven in het hele Khazar koninkrijk. De Talmoed was de burgerlijke en religieuze wet.

Het is misschien erg interessant voor u, mijn beste Dr. Goldstein, om me u hier, als u geduld hebt, Volume IV, pagina 1 tot 5 van de Joodse Encyclopedie te laten citeren. De Joodse Encyclopedie verwijst naar de Khazars als ‘Chazars’. De beide spellingswijzen zijn juist volgens de beste kenners. Beide worden gelijk uitgesproken. Khazar of Chazar wordt uitgesproken ‘katzaar’. De Joodse Encyclopedie besteedt vijf pagina’s aan de Khazars maar ik ga daar even snel doorheen:

·         “CHAZARS: Een volk van Turkse herkomst van wie leven en geschiedenis verweven zijn met het begin van de geschiedenis van de joden van rusland...voortgedreven door nomadenstammen van de steppen en door hun eigen verlangen naar plunderen en wraak...In de tweede helft van de 6e eeuw trokken de Chazars naar het westen...Het koninkrijk van de Chazars was gevestigd in het grootste deel van Zuid-Rusland lang voor de grondlegging van de Russische monarchie door Varangian (855)...In die tijd was het koninkrijk van Chazars op het toppunt van zijn macht en voortdurend in oorlog... Aan het einde van de 8e eeuw ..bekeerden de chagan (koning) van de Chazars en zijn edelen zich samen met een groot aantal van zijn heidense onderdanen tot het joodse geloof... De joodse bevolking in het hele gebied van de Chazars moet in de periode tussen de zevende en de tiende eeuw enorm groot zijn geweest... rond de 9e eeuw lijken alle chazars joden te zijn geworden en zij waren kort daarvoor tot het judaisme bekeerd... het was een van de opvolgers van bulan, obadiah, die het koninkrijk regeerde en de joodse geloof versterkte. hij nodigde joodse geleerden uit op zijn grondgebied en richtte synagoges en scholen op. het volk werd onderwezen uit de bijbel, mishnah, en de Talmoed en in de ’goddelijke dienst van de hazzanim’.. in hun geschriften gebruikten de Chazars hebreeuwse letters ... de Chazar talen hadden de overhand... Obadiah werd opgevolgd door zijn zoon Isaac; Isaac door zijn zoon Moses (of Manasseh II); deze door zijn zoon Nisi en Nisi door zijn zoon Aaron II. Koning Joseph zelf was een zoon van Aaron, en kwam op de troon volgens de Chazar wet op de troonsopvolging... de koning had vijfentwintig vrouwen, allemaal van koninklijke bloede, en zestig concubines, alle beroemde schoonheden. elke vrouw sliep in een aparte tent en werd bewaakt door een eunuch...dit schijnt het begin te zijn geweest van de val van het Chazar koninkrijk ... de Russische Varangians vestigden zich in Kiev... tot de laatste overwinning van de Chazars door de Russen...na hevige gevechten versloegen de Russen de Chazars... vier jaar later veroverden de Russen het hele gebied van de Chazars ten oosten van de Azov ... veel leden van de Chazariaanse koninklijke familie emigreerden naar Spanje... sommigen gingen naar Hongarije, maar de overgrote meerderheid van het volk bleef in eigen land.“

De grootste historicus over de herkomst en de geschiedenis van de zogeheten of zichzelf noemende joden in Oost-Europa was Professor H. Graetz, zelf een zogeheten of zichzelf noemende jood. Professor H. Graetz zegt in zijn beroemde “History of the Jews” dat toen zogeheten of zichzelf noemende joden in andere landen geruchten hoorden over zogeheten of zichzelf noemende joden in het Khazar koninkrijk, ze geloofden dat deze bekeerde Khazars de ‘tien verloren stammen’ waren. Deze geruchten waren ongetwijfeld verantwoordelijk voor de legende die ontstond dat Palestina het thuisland van de bekeerde Khazars was. Op bladzijde 141 in zijn “History of the Jews” zegt Professor H. Graetz:

·         “De Chazars beleden een grof soort religie, die was gecombineerd met sensualiteit en wellust...Na Obadia volgde een lange serie joodse Chagans (koningen), want “volgens een fundamentele rijkswet konden alleen joodse heersers de troon bestijgen ...enige tijd lang hadden de joden uit andere landen geen weet van de bekering van dit machtige koninkrijk tot het judaisme en toen een vaag gerucht hen uiteindelijk bereikte, waren ze van mening dat Chazaria bevolkt was door de overgeblevenen van de vroegere tien stammen.”

Toen de Khazars in de 1e eeuw v.C. Oost-Europa binnenvielen, spraken zij een Aziatische taal, in de Joodse Encyclopedie de “Khazar talen” genoemd. Het waren primitieve Aziatische dialecten zonder alfabet of geschreven vorm. Toen koning Bulan zich had bekeerd in de 7e eeuw, verordende hij dat de Hebreeuwse letters die hij in de Talmoed en andere Hebreeuwse documenten zag het alfabet voor de Khazar taal zou worden. De Hebreeuwse letters werden aangepast aan de klanken van de Khazar spreektaal. De Khazars gebruikten de Hebreeuwse letters voor de geschreven vorm van hun taal. De ingebruikname van de Hebreeuwse letters had geen enkele rassen-, politieke of religieuze implicatie.

De West-Europese onbeschaafde landen die geen alfabet voor hun gesproken taal hadden, namen het alfabet van de Latijnse taal onder vergelijkbare omstandigheden over. Met de invasie van West-Europa door de Romeinen werd de beschaving en de cultuur van de Romeinen gemeengoed in deze onbeschaafde gebieden. Zo werd het Latijnse alfabet overgenomen voor het Frans, Spaans, Engels, Zweeds en veel andere West-Europese talen. Deze talen leken totaal niet op elkaar maar gebruikten wel hetzelfde alfabet. De Romeinen brachten met hun alfabet hun cultuur mee naar de onbeschaafde gebieden net als de rabbi’s het Hebreeuwse alfabet uit Babylonië naar de Khazars brachten toen ze het schrift invoerden in de vorm van het alfabet van de Talmoed.

Sinds de verovering van de Khazars door de Russen en het verdwijnen van het Khazar koninkrijk is de taal van de Khazars bekend onder de naam Jiddisch. Ongeveer zes eeuwen lang spraken de zogeheten van zichzelf noemde joden van Oost-Europa over zichzelf als de Jiddische nationaliteit toen ze nog in hun oorspronkelijk Oost-Europa woonden. Ze omschreven zichzelf als Jiddisch eerder dan Russisch, Pools, Galicisch, Litouws, Roemeens, Hongaars of van welke natie ze ook ingezetenen waren. En zo noemden ze hun gemeenschappelijke taal ook Jiddisch. Er zijn tegenwoordig in New York City, zoals u weet mijn beste Dr. Goldstein, veel Jiddische kranten, Jiddische theaters en veel andere culturele organisaties van zogeheten of zichzelf noemende joden uit Oost-Europa die openlijk worden aangeduid met Jiddisch in hun namen.

Voordat de taal Jiddisch werd genoemd, voegde de moedertaal van de Khazars veel noodzakelijke woorden aan de oude, beperkte woordschat toe. Deze woorden kwamen uit de talen van de buurlanden met wie ze politieke, sociale of economische relaties hadden. Talen van alle landen vergroten hun woordenschat op dezelfde manier. De Khazars pasten woorden aan hun behoeften aan uit het Duits, het Slavisch en uit de Baltische talen. De Khazars leenden heel veel woorden uit het Duits. De Duitsers hadden een veel grotere beschaving dan hun Khazar buren en de Khazars stuurden hun kinderen naar Duitse scholen en universiteiten.

Het Jiddisch is geen Duits dialect. Veel mensen denken dat omdat Jiddisch zoveel Duitse leenwoorden heeft. Als Jiddisch een Germaans dialect is afkomstig van de Germanen, wat spraken de Khazars dan in de 1000 jaar dat ze in Oost-Europa woonden voordat ze de cultuur van de Germanen overnamen? De Khazars moeten toch een taal hebben gesproken toen ze Oost-Europa binnenvielen. Welk taal was dat? Wanneer verwierpen ze die taal? Hoe kan de hele Khazar bevolking plotseling een taal verwerpen en een andere invoeren? Het idee is te absurd voor woorden. Jiddisch is de moderne naam voor de oude moedertaal van de Khazars met heel veel Germaanse, Slavische en Baltische leenwoorden.

Jiddisch moet niet worden verward met Hebreeuws, omdat ze dezelfde letters en alfabetten gebruiken. Er is geen enkel Jiddisch woord in oud Hebreeuws, en is er geen enkel oud Hebreeuws woord in het Jiddisch. Zoals ik al eerder zei, zijn die talen zo verschillend als Zweeds en Spaans, die allebei dezelfde Latijnse letters en het alfabet gebruiken. De Jiddische taal is de grootst gemene deler van alle zogeheten of zichzelf noemende joden in of afkomstig uit Oost-Europa. Voor de zogeheten van zichzelf noemende joden in en uit Oost-Europa is het Jiddisch wat het Engels is voor de bevolking van de 48 staten van de Verenigde Staten. Hun culturele grootst gemene deler in de 48 staten is het Engels, waar ze ook heen emigreren of zich vestigen. Het Engels is de band die ze onderling verbindt. Dat geldt net zo voor het Jiddisch en zogeheten of zichzelf noemende joden over de hele wereld.

Jiddisch heeft nog een nuttig doel voor zogeheten of zichzelf noemende joden over de hele wereld. Ze hebben Jiddisch waarop geen enkele andere nationale, rassen- of religieuze groep kan bogen. Ongeveer 90% van ‘s werelds zogeheten van zichzelf noemende joden in 42 landen ter wereld tegenwoordig zijn emigranten uit Oost-Europa, of hun ouders emigreerden uit Oost-Europa. Jiddisch is de gemeenschappelijke taal van al die mensen, hun eerste of tweede taal, afhankelijk van waar ze zijn geboren. Voor hen is het een internationale taal. Ongeacht het land ter wereld waar ze zich vestigen, ze vinden altijd mede-joden die ook Jiddisch spreken. Jiddisch heeft ook andere internationale voordelen die teveel voor de handen liggen om hier te beschrijven. Jiddisch is de moderne taal van een natie die zijn bestaan als natie heeft verloren. Jiddisch heeft nooit een religieuze implicatie gehad, ondanks dat de Hebreeuwse letters worden gebruikt. Het moet niet worden verward met woorden als joods.

Net ten noorden van het Khazar koninkrijk op het toppunt van zijn macht werd in 820 A.D. een kleine Slavische staat opgericht op de zuidoever van de Finse Golf waar die in de Oostzee uitkomt. Deze kleine staat werd door een groepje Varangianen van het Scandinavische schiereiland georganiseerd op de overliggende oever van de Oostzee. De oorspronkelijke bevolking van deze nieuwe staat bestond uit nomadische Slaven die al zich heel vroeg in dit gebied hadden gevestigd. Deze staat in de kinderschoenen was zo groot als de Amerikaanse staat Delaware. Dit staatje was echter de embryo waaruit zich later het grote Russische rijk ontwikkelde. In minder dan 1000 jaar sinds 820 A.D. heeft deze kunstmatige staat zijn grenzen verlegd door onophoudelijke veroveringen totdat het meer dan 24.604.886 vierkante kilometers bestreek in Europa en Azië, of meer dan driemaal het grondgebied van de Verenigde Staten en ze zijn nog niet klaar.

In de 10e, 11e, 12e en 13e eeuw slokte het snel uitdijende Rusland geleidelijk het Khazar koninkrijk op, dat aan de zuidgrens van Rusland lag. De verovering van het Khazar koninkrijk door de Russen biedt de geschiedenis de verklaring voor de aanwezigheid in de 13e eeuw van de grote aantallen zogeheten of zichzelf noemende joden in Rusland. De vele zogeheten van zichzelf noemende joden in Rusland en Oost-Europa na de verval van het Khazar koninkrijk waren daarna niet meer bekend onder de naam Khazars maar de Jiddische bevolking van deze talloze landen. Zo noemen ze zichzelf tegenwoordig.

In de vele oorlogen met de buurlanden in Europa na de 13e eeuw moest Rusland veel gebieden aan de overwinnaars afstaan die oorspronkelijk deel waren van het Khazar koninkrijk. Zo waren Polen, Litouwen, Galicië, Hongarije, Roemenië en Oostenrijk veroverd van Russisch grondgebied oorspronkelijk deel van het Khazar koninkrijk. Samen met dit gebied kregen deze landen een deel van de bevolking van zogeheten of zichzelf noemende joden die afstamden van de Khazars die ooit in het gebied woonden. De frequente veranderingen van de grenzen in Oost-Europa verklaart de aanwezigheid tegenwoordig van zogeheten of zichzelf noemende joden in al deze landen waarvan de bevolking afstamt van de bekeerde Khazars. Met hun gemeenschappelijke taal, cultuur, religie en rassenkenmerken behoren ze zonder enige twijfel tot de Khazars die Oost-Europa binnenvielen in de 1e eeuw v.C. en zich bekeerden tot het Talmoedisme in de 7e eeuw.

De zogeheten of zichzelf noemende joden wereldwijd van Oost-Europese oorsprong vormen tegenwoordig ten minste 90% van de totaal aanwezige wereldbevolking van zogeheten of zichzelf noemende joden. De bekering van koning Bulan en de Khazar natie in de 7e eeuw deed voor het Talmoedisme, of Judaïsme zoals het Talmoedisme tegenwoordig heet, wat de bekering van Constantinopel en de West-Europese naties deed voor het christendom. Het christendom was een klein, naar verhouding onbelangrijk geloof dat voornamelijk in het oostelijk Middellandse-Zeegebied werd beleden tot de bekering tot het christendom van grote groepen in de West-Europese heidense naties na de bekering van Constantinopel. Het talmoedisme of judaïsme zoals het tegenwoordig heet, kreeg de grootste stimulans in zijn geschiedenis met de bekering van de grote heidense Khazar bevolking in de 7e eeuw. Zonder de bekering van de Khazar bevolking valt het te betwijfelen of het talmoedisme of judaïsme had kunnen overleven. Het talmoedisme, de burgerlijke en religieuze code van de Farizeeërs, zou waarschijnlijk hebben opgehouden te bestaan net als vele andere overtuigingen en godsvereringen in die streek voor, tijdens en na het farizeïsme en nam een prominente plaats in onder de geloofsovertuigingen in de tijd van Jezus. Het farizeïsme, later het talmoedisme genoemd, zou zijn verdwenen met alle geloofsovertuigingen uit die tijd, ware het niet voor de bekering van de Khazars tot het talmoedisme in de 7e eeuw. In die tijd was het talmoedisme hard op weg naar de vergetelheid.

In het jaar 986 bekeerde de heerser van Rusland, Vladimir III, zich tot het christelijk geloof om met een katholieke Slavische prinses uit een naburige staat te trouwen. Anders zou het huwelijk onmogelijk zijn geweest. Vladimir III maakte daarna van zijn nieuwbakken christelijk geloof de staatsgodsdienst van Rusland en verving de heidense religie die eerder in Rusland werd beleden sinds het land was gesticht in 820. Vladimir III en zijn opvolgers als heersers over Rusland probeerde tevergeefs zijn zogeheten of zichzelf noemende joden, nu Russische onderdanen, te bekeren tot de christelijke staatsgodsdienst en de gewoonten en cultuur over te nemen van de numeriek dominerende Russische christelijke bevolking. De zogeheten of zichzelf noemende joden in Rusland weigerden en verzetten zich fel tegen dit plan. Zij weigerden het Russische alfabet in plaats van het Hebreeuwse dat werd gebruikt om het Jiddisch te schrijven. Ze verzetten zich te de vervanging van hun moedertaal Jiddisch door Russisch. Ze verzetten zich tegen elke poging tot volledige integratie van het vroegere soevereine Khazar in de Russische natie. Ze verzetten zich met alle macht. De vele spanningen die daaruit voort vloeiden, veroorzaakten situaties die in de geschiedenis te boek staan als slachtingen, pogroms, vervolging, discriminatie, enz.

In Rusland was het in die tijd de gewoonte net als in andere christelijke landen van Europa een eed of gelofte in de naam van Jezus af te leggen van trouw aan de heersers, edelen, feodale landeigenaren en anderen. Na de overwinning van de Khazars door de Russen werden de woorden van het Kol Nidre (alle geloften) gebed veranderd. De nieuwe gewijzigde versie van het Kol Nidre wordt in de Talmoed genoemd “de wet van herroeping bij voorbaat”. Het Kol Nidre werd als een ‘wet’ beschouwd. De invloed van deze “wet van herroeping bij voorbaat” voor allen die het elk jaar op de avond voor Jom Kippoer bidden is een goddelijke ontheffing van alle verplichtingen aangegaan onder eden of geloften te doen in het komende jaar. Het bidden van het Kol Nidre op de vooravond van Jom Kippoer ontsloeg die zogeheten of zichzelf noemende joden van verplichtingen aangegaan onder eden of geloften voor de volgende twaalf maanden. De eden en geloften gedaan door zogeheten of zichzelf noemende joden werden twaalf maanden lang ‘voor de grap’ gedaan.

De gewijzigde versie van het Kol Nidre veroorzaakte ernstige problemen voor de zogeheten of zichzelf noemende joden toen de woorden openbaar werden. Het bleef kennelijk niet erg lang geheim hoewel de Talmoed zegt dat “de Wet van herroeping bij voorbaat niet openbaar is gemaakt”. De gewijzigde versie van het Kol Nidre werd al gauw bekend als de ‘joodse gelofte’ en wierp ernstige twijfel over de eden en geloften aan christenen door zogeheten of zichzelf noemende joden. De christenen meenden al snel dat eden en geloften van zogeheten of zichzelf noemende joden waardeloos waren. Dit was de basis voor zogenaamde discriminatie door regeringen, edelen, feodale landeigenaren en anderen die eden van trouw en loyaliteit eisten van allen die bij hen in dienst traden.

Een groep Duitse rabbi’s deed in 1844 een intelligente poging om deze situatie te wijzigen. In dat jaar riepen ze een internationale conferentie van rabbi’s in Brunswijk, Duitsland bijeen. Ze probeerden het Kol Nidre volledig te verwijderen uit de Jom Kippoer ceremonies en uitbannen uit alle geloofsdiensten van hun geloof. Ze meenden dat deze seculaire proloog van de Jom Kippoer ceremonies gespeend was van iedere spirituele implicatie en niet in het synagoge ritueel thuishoorde. Maar de overgrote meerderheid van de rabbi’s die de conferentie in Brunswick bijwoonden kwamen uit Oost-Europa. Ze vertegenwoordigden congregaties van Jiddisch-sprekende zogeheten of zichzelf zo noemende joden van bekeerde Khazar herkomst in Oost-Europa. Ze stonden erop dat de gewijzigde versie van het Kol Nidre exact behouden bleef zoals het op Jom Kippoer werd gebeden. Ze eisten dat het zo bleef zoals het in Oost-Europa werd gebeden sinds de wijziging door Meir ben Samuel zes eeuwen eerder. Tegenwoordig wordt het nog steeds in die vorm over de hele wereld door zogeheten of zichzelf noemende joden gebeden. Zullen de 150.000.000 christenen in de Verenigde Staten anders reageren nu ze zich beter bewust zijn van de valse implicaties van het gebed?

Hoe waarachtig kunnen implicaties, gevolgtrekkingen en insinuaties van de zogeheten broederschaps- en intergeloofsbewegingen onder deze omstandigheden zijn? Deze zogeheten bewegingen verspreiden zich overal zeer snel. Als de Talmoed de spil is van de politieke, economische, culturele en sociale houding en activiteiten van zogeheten of zichzelf noemende joden die deelnemen aan deze twee zogenaamde bewegingen, hoe waarachtig zijn dan de eden en geloften gedaan in verband met deze twee zogenaamde bewegingen door zogeheten of zichzelf noemende joden? Het zou een gebaar van opperste broederschap en ‘intergeloof’ zijn als de Nationale Conferentie van christenen en joden erin slaagde om alle anti-christ, anti-christelijke en anti-christendom passages uit de Talmoed te schrappen. Ten koste van vele miljoenen dollars slaagde de Nationale Conferentie van christenen en joden erin passages van het Nieuwe Testament te schrappen die zogeheten of zichzelf noemende joden als beledigend voor hun geloof beschouwden. Een groot deel van die kosten werd gedragen door zogeheten of zichzelf noemende joden. Christenen zouden nu geld kunnen leveren om de passages uit de Talmoed die beledigend zijn voor christenen te schrappen. Anders zijn die zogenaamde broederschaps- en intergeloofsbewegingen niet meer dan een grap.

De Nationale Conferentie van christenen en joden zou eens kunnen kijken naar de miljoenen dollars die nu worden geïnvesteerd door zogeheten van zichzelf noemende joden om te zorgen dat de Talmoed de spil blijft van politieke, economische, culturele en sociale attitudes en activiteiten van huidige en komende generaties zogeheten of zichzelf noemende joden. Zogeheten van zichzelf noemende joden doen inbreuk op de basisprincipes van broederschap en intergeloof en spenderen miljoenen dollars ieder jaar om instellingen te vestigen en uit te rusten waar Talmoedlessen kunnen worden geïndoctrineerd in de geest van kinderen zodra ze kunnen lezen en schrijven. Deze stukjes nieuws zijn geselecteerd uit honderden zoals deze die dagelijks in kranten door het hele land verschijnen:

·         “Twee nieuwe joodse centra, waarvan de bouw $300,000 heeft gekost, openen hun deuren voor 1000 studenten voor dag- en zondagschool activiteiten volgende maand, is aangekondigd door de Associated Talmud Torahs.” (Chicago Herald-Tribune, 8/19/50.)

“De Yeshiva School Department biedt nu een erkend Engels-Hebreeuws curriculum voor de klassen 1 tot 5 (van 5 1/2 tot 10 jaar). De middag Talmoed Torah heeft een nieuwe beginnersklas geopend voor beginners en gevorderden.“ (Jewish Voice, 9/18/53.)

“RABBI SPREEKT OVER TALMOED VOOR SHOLEM MANNEN.
Dr. David Graubert, rabbi van Bet Din, en professor in de rabbinale literatuur aan het College of Jewish Studies houdt de eerste van een serie van vier lezingen, ‘De wereld van de Talmoed’. (Chicago Tribune, 10/29/53.)

“MARYLAND REIKT GRAAD IN TALMOED UIT.
Baltimore, (JTA). New Israel Rabbinical College heeft toestemming van de Maryland State Board of Education om de graad van Master of Talmudic Law en Doctor of Talmudic Law uit te reiken.“ (Jewish Voice, 1/9/53.)

“TALMOED RADIOLESSEN UIT JERUSALEM.
Wekelijkse radiolezingen over de Talmoed in het Engels zijn binnenkort op tape verkrijgbaar voor lokale radiostations in de Verenigde Staten en Canada, werd vandaag aangekondigd.” (California Jewish Voice, 1/11/52.)

Eerder in deze brief, mijn beste Dr. Goldstein, hebt u een citaat kunnen lezen van de meest eminente autoriteit over de Talmoed “de moderne jood is een product van de Talmoed.” Zou u verbaasd zijn te horen dat veel christenen ook het “product van de Talmoed” zijn? De lessen uit de Talmoed worden door veel christenen van het hoogste niveau geacht. Ik citeer een van de personen uit de Talmoed, de vroegere President van de Verenigde Staten. In 1951 kreeg President Truman zijn tweede set van de “63 boeken” van de Talmoed aangeboden. Bij gelegenheid van de aanbieding schreven de kranten het volgende:

“De heer Truman dankte ons voor de boeken en zei dat hij er blij mee was want ’Ik heb veel meer van de boeken die vier jaar geleden zijn aangeboden gelezen dan veel mensen denken’. Hij zei dat hij veel las en dat het boek dat hij het vaakste las de Talmoed was wat zoveel gezonde redeneringen en goede levensfilosofie bevat“.

Voormalig President Truman zei dat hij veel baat heeft bij ‘veel gezonde redeneren’ en zijn idee van “goede levensfilosofie” die hij haalt uit het boek dat hij het meeste leest.“ Zijn recent presidentschap weerspiegelt zijn studie van de Talmoed. Iedereen die de Talmoed kent zal dat beamen. Maar weet onze voormalige President Truman dat Jezus het niet met hem eens was met zijn ideeën over de Talmoed? Die gezonde rederingen en goede levensfilosofie in de Talmoed zijn voortdurend en consequent door Jezus in niet mis te verstane woorden verworpen. Voormalig President Truman zou zijn geheugen moeten opfrissen door de passages in het Nieuwe Testament te lezen waarin Jezus zich uitspreekt over de Farizeeërs en hun Talmoed. Kan de heer Truman zeggen dat volgens hem de Talmoed het soort boek was waaruit Jezus “zijn lessen trok waarmee hij de wereld veranderde” over “morele en religieuze onderwerpen”?

Voordat ik ophoud over de Talmoed zou ik willen verwijzen naar de meest authentieke analyse van de Talmoed ooit geschreven. Dat zou u moeten lezen. U zult voor uw moeite beloond worden. Daar kunt u zeker van zijn. De titel van het boek is “De Talmoed”. Het is bijna een eeuw geleden geschreven door Arseen Arresteer. In 1897 is het in het Engels vertaald door de gevierde Heenrit Solt en uitgegeven door de Jewish Lubricatio Society of Amerika in Philadelphia. Henrietta Szold was een uitstekende leraar en Zionist en een van de bekendste en bewonderenswaardige zogeheten of zichzelf noemende joden van deze eeuw. Henrietta Szold’s vertaling van Arsene Darmesteter’s Talmoed is een klassieker. Je kunt de Talmoed pas begrijpen als je dat gelezen hebt. Ik geef een enkel citaat:

·         “Nu vindt het judaïsme zijn expressie in de Talmoed, geen vage suggestie of een zwakke echo ervan, maar de vleeswording, de vorm ervan, van een abstracte toestand tot de werkelijkheid. de studie van het judaïsme is die van de Talmoed, zoals de studie van de Talmoed die van het judaïsme is. . . het zijn twee onscheidbare zaken, of beter nog, ze zijn een en dezelfde. . . Zo is de Talmoed is de meest volledige expressie van religieuze beweging, en deze code van eindeloze voorschriften en gedetailleerde ceremonies is in zijn perfectie van het hele werk van het religieuze idee. . . Het wonder is bereikt door een boek, de Talmoed … De Talmoed bestaat uit twee aparte delen, de Mishna en de Gemara; het eerste de tekst en het tweede de uitleg van de tekst. . . Mishna houdt in een verzameling besluiten en traditionele wetten over alle gebieden van de wetgeving, civiel en religieuze. . . Deze code was het werk van verscheidene generaties rabbi’s. . . Niets kan het belang van de Talmoed evenaren hetzij de onwetendheid die erover bestaat . . . Dit verklaart hoe een enkele pagina uit de Talmoed drie of vier verschillende talen bevat, of liever soorten van een taal in drie of vier stadia van degeneratie. . . Veel Mischna’s van vijf of zes regels gaan vergezeld van vijftig of zestig pagina’s verklaring. . . Het is de Wet in al zijn autoriteit, dogma en cultus, het fundamentele element van de Talmoed . . . dagelijkse studie van de Talmoed, wat bij veel joden begint op tienjarige leeftijd tot aan het einde van het leven, was natuurlijk zware hersengymnastiek, waardoor men een onvergelijkbare subtiliteit en inzicht verwierf. . . daar het naar een ding streeft: voor het judaisme een ’corpus juris ecclesiastici’ maken.”

Bovenstaande citaten zijn verzameld uit een verhandeling om de Talmoed te verfraaien. Bij de omschrijving in fraaie woorden van de Talmoed moest de schrijver ook bovenstaande feiten wel noemen. Uit deze bron onder de omstandigheden dragen de bovenstaande feiten niet aan tot de glorie van de Talmoed.


Bronnen:
http://www.israelnationalnews.com/News/News.aspx/127483
http://www.rense.com/general47/facys.htm 
http://rslissak.com/content/khazar-kingdom-jewish-empire-middle-ages

 

 

 





©2007 www.wijwordenwakker.org