Fukushima in vergelijking tot Tsjernobyl

 
Een grote nucleaire ramp vond plaats in “Tsjernobyl” op 26 april 1986 in de Oekraïne. Daarbij kwam een wolk van 57 ton radioactief materiaal vrij. De radioactieve rookdeeltjes zijn sinds die dag in 1986 vele malen de wereld rond gereisd. De meeste neerslag met radioactieve stofdeeltjes kwam vrij gedurende de eerste tien dagen na het ongeluk. Rond 2 mei bereikte de radioactieve wolk Nederland en België.

Men schat dat die verspreiding van radioactiviteit over Europa en andere delen van de wereld verantwoordelijk is voor 1 miljoen doden, door kanker en andere aan straling gerelateerde ziekten. Dokter Janette Sherman heeft hierover een boek gepubliceerd bij de New York Academy of Sciences. Het boek is gebaseerd op meer dan 5000 wetenschappelijke rapporten [1].

Japan is vele keren erger dan Tsjernobyl

Dr. Michio Kaku

Amerikaans theoretisch natuurkundige Michio Kaku zei op 18 maart in een programma op CNN dat Tsjernobyl een ongeluk betrof met slechts één kernreactor waarbij “slechts” 57 ton radioactief materiaal was vrijgekomen. In schril contrast hiermee staat de ramp met de kernreactoren van Fukushima Dai-ichi. Nooit eerder werden zes kernreactoren danig beschadigd. Volgens het “International Atomic Energy Agency” (IAEA), een organisatie van de Verenigde Naties, betreft het 2800 ton ontsnapt radioactief materiaal.   

Als we er een simpele rekensom op loslaten dan komen we uit op een hoeveelheid radioactief materiaal van ongeveer 48 maal de zwaarte van Tsjernobyl. De Japanse kerncentrale Fukushima 1 draaide al een respectabele veertig jaar. De kernreactoren pompten zeer gevaarlijke isotopen de atmosfeer in. 

Het besef dat Fukushima Dai-ichi bijna 50 maal zo schadelijk zal blijken als de ramp in Tsjernobyl was, is slechts een begin. Het lot van vier nabijgelegen reactoren is tot nu toe nog onbekend. Wat we weten is dat alle blootstelling aan  radioactiviteit cumulatief is voor mens, dier en plant. Dit betekent dat alle Japanners en bewoners van het noordelijke halfrond zullen lijden aan radioactieve vervuiling in het lichaam als gevolg van de ramp. Het kernafval zal epidemieën van kanker, leukemie en erfelijke ziektes veroorzaken.

Wat nog belangrijker is, door radioactiviteit gemuteerde genetische codes in het DNA worden voor altijd aan het nageslacht doorgegeven. 

Dokter Paolo Scampa is een bekende natuurkundige die het begrip letaliteit in verband met straling eenvoudig uitlegt. De drieduizend miljard (3,000,000,000,000) letale doses straling vanuit Fukushima vertalen zich in 429 doses per persoon. 

Tsjernobyl was dus een dwerg in vergelijking met Fukushima. Uit de mutaties in het DNA zullen wereldwijd nieuwe gedegradeerde levensvormen broeden, als ze al levend geboren worden. Bij de mens zullen er kinderen geboren worden die minder intelligent en lichamelijk misvormd zijn.  De genetische erfenis is eeuwig. 

Feiten over Fukushima Dai-ichi, 75 dagen nadat de 6 reactoren te maken kregen met een dodelijk gevaarlijke meltdown op 11 maart 2011: 

- 11 maart 14:46, een zeebeving van  een miljoen kiloton vindt plaats bij Sendai, 9.0 op de schaal van Richter. De verwoestende zeebeving heeft grote landmassa’s verschoven: Het Japanse hoofdeiland zou zo bijna 2,4 meter opgeschoven zijn en de aardas verschoof 10 centimeter. Door de beving zakten de reactoren van Fukushima 75 centimeter naar beneden.

- 11 maart 15:30, de beving veroorzaakt een tsunami van 30 meter hoog. De reactoren in de centrale hadden door middel van een noodstop automatisch stilgelegd moeten worden. Door beschadiging van het elektriciteitsnet moesten de koelpompen voor de centrales draaien op elektriciteit van een noodstroom voeding, maar de benodigde generatoren bleken door de tsunami beschadigd. Dit was de doodsteek voor de reactoren. Alle reservebrandstof tanks voor de noodgenerator werden weggevaagd. Zonder elektriciteit voor de waterpompen en de hete reactoren rees de temperatuur binnenin de kernreactoren snel.  

- 11 maart 18:00, twee en een half uur later slechts, dreigen kernsmeltingen, ook wel meltdowns genoemd. Uranium smelt bij 1132 graden. De interne temperatuur mat 1718 graden hoger dan het smeltpunt van uranium. Het smeltende uranium veroorzaakte gaten in de grafietzegels van de General Electric Mark 1 Reactor.  

General Electric heeft de ontwerpen van de nucleaire reactoren van het leger uit Amerika gekopieerd en verkocht als kernreactoren voor commerciële doeleinden. In Tsjernobyl hadden ze te maken met één grote lavabal van gesmolten uranium. In Fukushima smolten honderden kleine lavaballen van gesmolten uranium door het reactorvat.   

Mogelijke oplossingen

Dr. Michio Kaku trok de aandacht toen hij op 18 maart op CNN verkondigde, dat de premier van  Japan de ‘Tsjernobyl optie’ moest kiezen. Daarmee bedoelde hij: zand en cement storten om een reactor in fusie af te dekken in een betonnen sarcofaag. Boorzuur zou neutronen absorberen, het radioactieve hart van de reactoren. Maar de tijd om die optie te kiezen is al voorbij. Explosies hebben de reactoren en de baden waarin de splijtstaven lagen opgeslagen weken geleden beschadigd. Honderden radioactieve splijtstaven liggen nu verspreid over de site. 

De reactoren laten volgens TEPCO (Tokyo Electric Power Company) 10,000 triljoen radioactieve deeltjes per uur los in de atmosfeer van de aarde. De onzichtbare radioactieve rook is verspreid over het noordelijk halfrond en iedereen is besmet. 



Er gaan stemmen op om met nucleaire wapens de zes kernreactoren de zee in te schieten. Speciaal uitgeruste onderzeeboten zouden dan onder water de radioactieve kernen kunnen verwijderen. De oceaan zou verspreiding van radioactiviteit tegenhouden. ‘Veterans Today’, een website die buitenlandse politiek en militaire zaken van de VS als onderwerp heeft, roept Obama aan deze optie te kiezen.   

De optie om ‘niets te doen’ leidt tot verminking van vele miljoenen mensen. Fukushima zal meedogenloos en onverminderd dood en verderf zaaien. Japan bezit zelf geen nucleaire wapens om in te zetten. 

TEPCO

Woordvoerders van Tokyo Electric Power Co. hebben toegegeven dat het onmogelijk is de reactoren te stabiliseren vóór 2012. Het oorspronkelijke plan was stabilisatie door “cold shutdown” (koude afsluiting), dat proces zou zes tot negen maanden duren. De kernsmeltingen van nummer 1 en 3 hebben geleid tot vertraging. 

Uit de behuizing van kernreactor nummer 1 is radioactief verontreinigd water gelekt en TEPCO weet niet precies waar het lek zit. Pas wanneer is vastgesteld waar en hoe groot het lek is, kan een planning worden gemaakt. Het installeren van een nieuw koelsysteem duurde al twee maanden langer dan was gepland. 

Kernreactor nummer 1 moet ontmanteld worden. Waar moeten de uraniumsplijtstaven heen? Veel staven zijn gedeeltelijk gesmolten en met dodelijk plutonium bijzonder radioactief. Ook moet er 7 ton verbruikte staven naar een permanente opslagplaats worden gebracht, voordat arbeiders de Fukushima faciliteit onder beton kunnen begraven. 

De staven kunnen niet permanent in Japan worden opgeslagen, omdat de afvalopslagplaats op ongeschikt land werd gebouwd. De staven moeten het land uit. 

Amerika

In het 'Nucleaire Non-Proliferatie Verdrag' (NPT) uit 1970 hadden de onderhandelaars in Washington bepaald dat gebruikte nucleaire brandstof van Japanse reactoren bij wet voor opslag naar de Verenigde Staten moest worden verscheept. Dit om de ontwikkeling van een atoombom in Japan te voorkomen. Amerika heeft zich niet aan de verplichtingen gehouden. In Amerika werd geprotesteerd toen bekend werd waar deze gebruikte staven zouden worden opgeslagen. 

Men was er niet gerust op in Nevada dat de volksgezondheid en het milieu afdoende werden beschermd tegen mogelijke effecten van straling van het afval opgeslagen in Yucca Mountain. De Yucca Mountain site ligt ongeveer 150 kilometer ten noordwesten van Las Vegas.

De regering van Obama heeft het idee geopperd om een netwerk van nucleaire opslagfaciliteiten over heel Amerika te bouwen. Dit idee zal zeker de antinucleaire gevoelens doen opleven tijdens de aankomende herverkiezingscampagne. De Amerikaanse nucleaire industrie heeft aan zijn eigen voorraad van meer dan 60.000 ton gebruikte nucleaire brandstof genoeg. 



Azië

TEPCO heeft een fonds van 1 triljoen yens ($12 miljard) opgezet voor nucleaire afvalverwerking. Nucleaire monopolist in Frankrijk Areva gaat samen met TEPCO een overzeese opslagplaats zoeken. Tot nog toe hebben ze zich geconcentreerd op drie Aziatische landen: Republiek Kazachstan, China en Mongolië, om een centrum voor het "recyclen" van nucleair afval te bouwen. Dit lijkt een eufemisme voor: een nucleaire stortplaats zoeken. 

Van deze drie had TEPCO het meeste vertrouwen in de bekwaamheid van Peking, om nucleaire geheimen voor zijn burgers en hoogste leiders te verdonkeremanen. Het voorstel werd echter op het laatste moment afgeblazen toen een zoutrage over China kwam. Binnen een paar weken na de meltdown, leegden miljoenen kopers de planken in de supermarkten, na geruchten dat zout met jodium schildklierkanker kon voorkomen. Het Chinese publiek is terecht bang na alle schandalen, zoals  melamine in koemelk, groeihormonen in varkensvlees, pesticiden in groenten, antibiotica in vis en nu radioactieve fallout over landbouwgrond. 

Principe van industriële recycling 

Een logische keuze voor overzeese opslag zijn de schaars bevolkte landen die ook uraniumerts aan Japan leveren, in het bijzonder Australië en Canada. Als exporteurs van uranium zijn Canberra en Ottawa uiteindelijk verantwoordelijk voor opslag van het nucleaire afval.

In de verkoop van elektronica en huishoudapparaten wordt ook een bijdrage gevraagd voor de recyclage. Terugname van alle gebruikte huishoudapparaten wordt door wetgeving bepaald. De bijdrage wordt volledig gebruikt om de kosten te dekken die verbonden zijn aan het verzamelen, het sorteren, het vervoer en de recycling van de apparaten.

Onder hetzelfde principe zouden uranium producenten als Rio Tinto en CAMECO verplicht moeten worden uranium terug te nemen. De kosten van afvalopslag zouden dan in de exportprijs voor uraniumerts worden gefactureerd. De meerkosten zouden aan de nutsbedrijven en uiteindelijk aan de consument worden doorberekend. Als men de hogere prijzen van uranium vergelijkt met prijzen van andere brandstoffen zou de nucleaire macht snel de weg van de stoommachine gaan. 

Kernenergie kostenefficiency

Wanneer verborgen kosten zoals de kosten van duurzame opslag, kosten na ongelukken, subsidies voor kernenergie en de kosten als gevolg van het niet investeren in hernieuwbare energie in het plaatje van kostenefficiency worden opgenomen blijkt kernenergie erg duur. 

Staatshulp is momenteel één van de grootste verborgen kosten voor de belastingbetaler op het vlak van kernenergie. Er gaat vanuit de EU nog altijd jaarlijks 550 miljoen euro naar onderzoek en ontwikkeling van nucleaire energie. Dat is meer dan het dubbele van wat er naar onderzoek naar duurzame energie gaat. 

De nucleaire sector heeft al vijftig jaar een bevoorrechte positie waar de vrije markt regels blijkbaar niet gelden. In de periode tussen 1990 en 1995 werd 5 miljard dollar per jaar aan subsidies en goedkope leningen ontvangen van de lidstaten en de Europese Commissie. 

Hoewel investeringen in duurzame energie en energiebesparende maatregelen dus veel kosteneffectiever zijn, blijft men steeds de nucleaire kaart trekken. Bij verborgen kosten van kernenergie hoort ook het minder investeren in hernieuwbare energie en energie-efficiëntie. Duurzame energie creëert geen afval. In een vrije markt zonder verborgen subsidies is kernenergie waarschijnlijk gedoemd. 

Kwesties als kostenefficiëntie en technologische uitvoerbaarheid van kernenergie kunnen niet langer worden genegeerd. TEPCO heeft een achterstallige schuld van meer dan $90 miljard, er is geen geld voor toekomstige kosten van nucleair afval van de andere kerncentrales in Japan: Kashiwazaki en Fukushima 2. De schuld van de Japanse regering is gestegen tot 200% van BNP. Beiden kunnen de stijgende kosten van kernenergie niet aan. 

De financiële aansprakelijkheid komt dan terecht bij de partners en leveranciers, inclusief GE, Toshiba, Hitachi, Kajima Bouw en vooral de leveranciers van het uranium: CAMECO en Rio Tinto en de regeringen van Canada en Australië. 

Laatste halte

Het lijkt erop dat Mongolië een laatste halte zal kunnen worden voor het nucleaire afval van Japan. Voor de Mongolen is $12 miljard een enorm bedrag. Niet dat Mongolië het hele  budget zou krijgen, aangezien de nucleaire vracht eerst door Rusland heen zou moeten.

In de realiteit zouden de Mongolen zelf waarschijnlijk geen cent ontvangen. Het geld zal in een fonds voor onderhoudskosten worden geparkeerd. Dat is, omdat $12 miljard verspreidt over de halftijd van uranium, 700 miljoen jaar, gelijk is aan $17 aan huur per jaar. Daar koop je nog niet eens het voer voor van de waakhond, laat staan een koelsysteem.

Laten we hopen dat kortzichtige hebzucht niet zal triomferen in Mongolië. De morele aansprakelijkheid komt op de schouders van de hele wereld. Zal de wereldgemeenschap wroeging voelen voor het storten van zijn nucleaire rommel in het land van de oude cultuur van Genghis Khan? 

Video met de Australische fysicus en dokter Helen Caldicott, zij bestudeert al meer dan dertig jaar de gevolgen van kernenergie en windt er geen doekjes om: "Wat in Japan is gebeurd, is vele keren erger dan Tsjernobyl.

http://www.hln.be/hln/nl/2764/milieu/article/detail/1256202/2011/04/27/Expert-Fukushima-is-vele-keren-erger-dan-Tsjernobyl.dhtml


Samenvatting van artikelen van Bob Nicols, Yoichi Shimatsu en global research 
Vertaald en samengevat door ’t Vertalerscollectief

Bronnen:
http://www.veteranstoday.com/2011/05/28/fukushima-how-many-chernobyls-is-it/
http://www.globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=25058
http://www.globalresearch.ca/index.php?context=viewArticle&code=SHI20110530&articleId=25064

[1] Chernobyl: Consequences of the Catastrophe for People and Nature, door A. V. Yablokov, V. B. Nesterenko and A. V. Nesterenko, New York Academy of Sciences in December 2009, vertaald en geredigeerd tot een boek door Dr. Janette Sherman. Dr. Sherman’s Website. http://janettesherman.com/about/


 





©2007 www.wijwordenwakker.org