Irak: ‘successtory’ of duister tijdperk?

 

“Succes”, een verwoestende balans

In de onmiddellijke nasleep van de invasie van 2003, was het triomfantelijk oordeel van de heersende media dat de oorlog was gewonnen en Irak was verzekerd van een welwillende democratische toekomst. The Times schrijver William Rees-Mogg zong de overwinning uit: "9 april 2003 was Bevrijdingsdag voor Irak (...) Het werd bereikt door "de motor van globale bevrijding”, de Verenigde Staten.” Na 24 jaren van onderdrukking, drie oorlogen en drie weken van onophoudelijke bombardementen, kwam Bagdad te voorschijn uit een tijdperk van duisternis.

Gisteren was een historische Bevrijdingsdag."[1] "Ik denk dat voor veel Amerikanen het probleem met deze oorlog het uitgangspunt was waarop we de oorlog rechtvaardigden, dat niet geldig bleek te zijn, namelijk dat Saddam massavernietigingswapens had,” zei Minister van Defensie Robert Gates tegen verslaggevers tijdens een bezoek aan Irak. "Dus als je start vanuit dat standpunt en vervolgens retrospectief uitzoekt hoe je omgaat met de oorlog – zelfs als de uitkomst vanuit het standpunt van de Verenigde Staten goed is – zal het altijd overschaduwd worden door hoe het begon”[2] Dus hier erkent Robert Gates dat deze oorlog volgens het internationale recht illegaal was, want er was geen "casus belli". Maar in dezelfde zin zegt hij dat het resultaat goed is geweest voor de Verenigde Staten.

Wat bedoelt hij precies? Hoe kan al het doden en vernietigen een goede zaak zijn geweest voor de VS? En hoe zit het met verantwoordelijkheden? Als je weet dat Irak nog steeds schadeloosstellingen betaalt voor de invasie in Koeweit in 1990, hoe zit het dan met de schadeloosstellingen door de VS voor de vernietiging die werd toegebracht aan Irak? "We vochten samen, we lachten samen, en soms huilden we samen. We stonden naast elkaar en vergoten samen bloed,” zei Generaal Ray Odierno tegen Irakese militaire leiders en honderden Amerikaanse soldaten en officieren tijdens de ceremonie die officieel de gevechtsoperaties afsloot. "Het was voor de gedeelde idealen van vrijheid en rechtvaardigheid."[3]
Ja, ze lachten samen, zoals in de beruchte door Wikileaks vrijgegeven video van de"Collateral Murder" helikopteraanval op burgers in Bagdad in juli 2007, die meer dan een dozijn Irakezen doodde, waarvan twee journalisten van Reuters.

En bloed hebben zij zeker samen vergoten! Veel bloed van meer dan een miljoen moeders, vaders, kinderen en ouderen van het Irakese volk. En dat alles voor "de gedeelde idealen van vrijheid en rechtvaardigheid", meneer Odierno? Nou, de meeste Irakezen zijn het hier niet mee eens. Voor hen is het land in het tijdperk van duisternis gegleden.

De Feiten:

Sinds 1990, toen de VN sancties voor het eerst werden opgelegd, is de kindersterfte in Irak toegenomen met 150 procent. Tegen 2008 ging slechts 50 procent van de lagere schoolkinderen naar school, van 80 procent in 2005, en van ongeveer 1500 kinderen was gekend dat ze werden vastgehouden in detentiecentra.

In 2007 waren er volgens de officiële statistieken van de regering 5 miljoen Irakese weeskinderen. Meer dan 2 miljoen Irakezen waren vluchtelingen en bijna 3 miljoen ontheemd. 70 procent van de Irakezen hebben geen toegang tot drinkbaar water.
De werkloosheid is officieel zo hoog als 50 procent, onofficieel 70 procent. 43 procent van de Irakezen leeft in bittere armoede. 8 miljoen Irakezen hebben behoefte aan onmiddellijke noodhulp. 4 miljoen mensen hebben gebrek aan voedsel en dringend behoefte aan humanitaire hulp. 80 procent van de Irakezen heeft geen toegang tot effectieve sanitaire voorzieningen.

Religieuze minderheden staan op het punt van uitsterven [4].

In een recente enquête ontworpen door Oxfam had 33 procent van de vrouwen geen humanitaire hulp gekregen sinds 2003; kreeg 76 procent van de weduwen geen pensioen; was 52 procent werkloos, was 55 procent ontheemd sinds 2003, en was 55 procent onderworpen aan geweld - 25,4 procent aan willekeurige geweld op straat, 22 procent aan huiselijk geweld, 14 procent aan geweld toegebracht door milities, 10 procent aan misbruik of ontvoering, 9 procent aan seksueel misbruik en 8 procent aan geweld door multinationale strijdkrachten[5].

Irak heeft een disfunctioneel parlement, welig tierende ziekten, een epidemie van psychische ziekte en uitgestrekte sloppenwijken. Het doden van onschuldige mensen is een onderdeel geworden van het dagelijks leven. William Blum geeft een kort maar verwoestend overzicht van de "goede afloop” van deze oorlog: "Geen enkele Amerikaan zou mogen vergeten dat het Irakese volk en de samenleving van Irak zijn vernietigd, geruïneerd, een mislukte staat. De Amerikanen hebben sinds 1991 gedurende 12 jaar, met een of ander excuus gebombardeerd, zijn vervolgens binnengevallen, hebben toen bezet, de regering omvergeworpen, moedwillig gedood, gemarteld ... de mensen van dat ongelukkige land hebben alles verloren - hun huizen, hun scholen, hun elektriciteit, hun schoon water, hun omgeving, hun buurt, hun moskeeën, hun archeologie, hun werk, hun loopbaan, hun professionals, hun staatsbedrijven, hun fysieke gezondheid, hun geestelijke gezondheid, hun gezondheidszorg, hun verzorgingsstaat, hun rechten van vrouwen, hun religieuze tolerantie, hun veiligheid, hun bescherming, hun kinderen, hun ouders, hun verleden, hun heden, hun toekomst, hun leven ... Meer dan de helft van de bevolking is ofwel dood, gewond, getraumatiseerd, in de gevangenis, ontheemd, of in buitenlandse ballingschap ... De lucht, bodem, water, bloed en genen zijn doordrenkt met verarmd uranium ... de meest verschrikkelijke geboorteafwijkingen ... niet-ontplofte clusterbommen liggen op de loer voor de kinderen om ze op te rapen "[6]

Hannah Gurman voegt de volgende uitdaging bij dit grimmig beeld van "succes": "Het maakt niet uit in hoeverre de Amerikaanse regering het verleden van Irak wist of de toekomst van Irak voorspelt, de gewone Irakezen zullen de meer verwarde en gecompliceerde realiteit van het heden blijven onder ogen zien. Ik daag Obama en iedereen die meedraait uit naar Irak te gaan en te kijken in de ogen van een kind. Een kind dat zeven jaar na de Amerikaanse invasie nog steeds geen adequate huisvesting, drinkwater, sanitaire voorzieningen, elektriciteit en onderwijs heeft. Nu, vertel dat kind dat de oorlog in Irak een succes was."[7]

Of lees deze evaluatie van het "Irakese succesverhaal" door de Irakese Dr Riad El Taher: "Tot op heden zijn de netto resultaten van het Bush/Blair avontuur: het Irakese volk een toekomst overhandigen die in de handen is van misdadigers en economische profiteurs. Geen van hen had de minste interesse om het Irakese volk te dienen. Het bewijs is instant rijkdom verworven door Chalabi, Alawi, Maliki, Sistani, Hakin, Bayati, Bachachi, Baher Alom en Rubai op grond van hun politieke avontuur. De natuurlijke hulpbronnen van Irak zijn voor de komende 50 jaar verpand aan de internationale olieaannemers.
De ervaren intellectuelen en talenten van Irak worden gedwongen om te migreren. Sektarische afsplitsing bloeit op en wordt aangemoedigd door de grondwet. Etnische minderheden worden ondermijnd of gedwongen te vertrekken - Christenen/Subain.

Mensenrechten, in het bijzonder van vrouwen, worden geschonden en hebben hun succes van beschermende moederschaprechten, werkgelegenheid en gezondheid uit het verleden herroepen. Onderwijs, gezondheid, milieu en watervoorraden worden niet serieus aangepakt en hetzelfde geldt voor de landbouw, industrie en cultuur.
Dankzij Bush/Blair, heeft Irak verschillende democratische verkiezingen gehad waarbij de stemmen werden gekocht door gunstintimidatie of angst. Momenteel hebben Irakese burgers toegang tot een mobiele telefoon en verschillende tv-kanalen, die eigendom zijn van de Irakese Groene Zone misdadigers en hun sponsor US/UK/Koeweit beleggers."

De vernietiging van Irak heeft 2 miljoen vluchtelingen opgeleverd, maar ze zijn niet welkom in Europa. De VN vluchtelingenorganisatie (UNHCR) heeft vrijdag haar bezorgdheid geuit en bezwaar gemaakt tegen de voortzetting van gedwongen terugkeer van Irakese burgers uit West-Europese landen kort nadat 61 mensen werden teruggevlogen naar Bagdad [8].

 Slachtoffertje van verarmd uranium bombardementen in Fajulla

De fundamentele contradictie van dit succes is het feit dat de 100 bestellingen van Bremer, Irak heeft veranderd in een gigantisch vrije markt paradijs, slechts een helse nachtmerrie voor Irakezen. Ze koloniseerden het land voor kapitaal - plunderen op de grootste schaal, een moordend kapitalistisch laboratorium, massavernietigingswapens. Irakezen kregen geen rol in de planning, noch kregen ze onderaannemingen om de voordelen te delen.

Nieuwe economische wetten hebben: lage belastingen, 100% buitenlandse investeerdereigendom van Irakese bezittingen, het recht om alle winst te onteigenen, onbeperkte invoer en 30-40 jaar lange termijn aanbiedingen en huurovereenkomsten ingesteld, om Irakezen hun eigen middelen te ontnemen zodat geen toekomstige regering ze zou veranderen, schrijft Stephen Lendman [9].

Een Internationaal Transparantie Rapport stelt dat de corruptie in Irak waarschijnlijk "het grootste corruptieschandaal in de geschiedenis" zal zijn.[10]

En terwijl de VS in Irak trekt, laat het honderden verlaten of onvolledige projecten achter. Meer dan 5 miljard dollar aan Amerikaans belastingbetalergeld is verspild - meer dan 10 procent van de circa 50 miljard dollar van de VS werd volgens een boekennazicht van een VS bewakingsagentschap besteed aan de wederopbouw van Irak.
Dat bedrag is waarschijnlijk een onderschatting, gebaseerd op een analyse van meer dan 300 boekhouderverslagen van de speciale inspecteur-generaal voor de wederopbouw in Irak.[11]

Ondanks de 53 miljard dollar in "steun" uitgegeven sinds de invasie van 2003, zit 70 procent van de Irakezen zonder drinkwater of elektriciteit. Deze fondsen hebben de zakken gevuld van buitenlandse militaire contractanten en corrupte ambtenaren.[12]
De Speciale Inspecteur-generaal voor de wederopbouw van Irak zei dat het Amerikaanse Ministerie van Defensie niet in staat is naar behoren verantwoording af te leggen voor 8,7 miljard dollar. Van van 9 miljard dollar, was 96% vermist. Het is interessant op te merken dat veel van dit geld geen "steun" geld is, maar kwam uit de verkoop van Irakese olie en gas en bepaalde bevroren eigendommen uit het Saddam Hoessein tijdperk die ook werden verkocht [13].

De Al-Iraqiva TV van het land, die een veiligheidswoordvoerder van Bagdad citeert, zegt dat Irakese autoriteiten zijn begonnen met de bouw van een veiligheidsmuur rond de hoofdstad Bagdad. De betonnen muur met acht controleposten zal klaar zijn midden 2011.[14]
Dus niet alleen de mensen van Bagdad zijn gedwongen te leven in afgesloten gemeenschappen (betonnen “veiligheid” afsluitingen tussen de verschillende districten), de hele stad zal worden omheind, afgesloten van de buitenwereld als een middeleeuwse vesting.

Afgelopen mei bracht een studie genaamd The Mercer Quality of Living onderzoek [15] de resultaten van de “meest leefbare stad” in 2010 uit. Het gerangschikte Bagdad levenloos laatst – de minst leefbare stad op de planeet.
Dit is te wijten aan de volledige vernietiging van Irak zijn rioolwaterzuiveringsinstallaties, fabrieken, scholen, ziekenhuizen, musea en energiecentrales door het Amerikaanse leger.[16]

Een agentschap van de Verenigde Naties, VN-HABITAT, publiceerde onlangs een 218-pagina tellend rapport State of the World’s Cities, 2010-2011 [17]

Adil E. Shamoo verklaarde: 'Er is een schokkend feit over de stedelijke Irakese bevolking, bijna opzettelijk verborgen in deze statistieken. In de afgelopen decennia, voorafgaand aan de Amerikaanse invasie van Irak in 2003, zweefde het percentage van de stedelijke bevolking in krottenwijken net onder de 20 procent. Vandaag de dag is dat percentage gestegen tot 53 procent: 11 miljoen van de totale 19 miljoen stedelingen. In het afgelopen decennium hebben de meeste landen vooruitgang geboekt in de vermindering van sloppenwijkbewoners. Maar Irak is snel en gevaarlijk in de tegenovergestelde richting gegaan' [18].

De in 2007 gelanceerde Global Peace Index (GPI) rangschikt landen jaarlijks op basis van vreedzaamheid, en bepaald de belangrijkste drijfveren van vrede of geweld. Van de 144 landen in haar verslag van 2009 was Irak als laatste en Afghanistan als voorlaatste gerangschikt.

In april 2010 bracht Amnesty International een rapport uit getiteld “Iraq: Human Rights Briefing”. Hun conclusie: “De mensenrechtensituatie in het land blijft ernstig. Alle partijen in het aanhoudende conflict hebben grove misbruiken gepleegd en de burgerbevolking blijft de dupe van het aanhoudende geweld. De veiligheidssituatie is nog steeds precair, ondanks een lichte verbetering in 2009. Dagelijks gebeuren er aanvallen op burgers, arrestaties, ontvoeringen, gewapende conflicten.

Er is nog altijd geen werkende regering in Irak. "Sommige cynische analisten geven te kennen dat de huidige situatie precies was wat de VS (en Israël) wilde of wat Washington in gedachten had toen het de grondwet opstelde. De huidige Irakese divisies houden het land zwak en laten het over aan de genade van de VS en laat deze laatste toe om een rol te blijven spelen van het balancerende macht om haar aanwezigheid te bestendigen”, schrijft Saad Jawad, hoogleraar politieke wetenschappen aan de Universiteit van Bagdad. [19 ]

Wie bedreigt de veiligheid van Irak? Wie is verantwoordelijk voor de dodelijke aanslagen, autobommen ...? Er zijn veel verhalen over de betrokkenheid van veiligheidstroepen. Op 28 augustus arresteerden Amerikaanse troepen een afgevaardigde van Ahmad Chalabi, Ali Faisal al Lami, die ooit de favoriete Irakese politicus was van de regering Bush, en betrokken hem in bomaanslagen die Amerikanen en Irakezen hadden gedood. Al Lami is een Sjiitische Moslim ambtenaar en een lid van de Sadrist partij die dienst doet als een uitvoerend orgaan van het Justice and Accountability Committee dat geleid wordt door Chalabi.[20]

De betekenis van dit stukje informatie is dat de schurken, die naar Irak kwamen met de Amerikaanse troepen, wiens milities waren gewapend, die gefinancierd en getraind werden door de VS, op zijn minst gedeeltelijk verantwoordelijk zijn voor de reeks bomaanslagen die het land teisteren. Met deze feiten in het achterhoofd, is het verbazingwekkend te horen dat de Amerikaanse functionarissen praten over een "goede zaak voor de Verenigde Staten".

Obama verklaarde het zogenaamde einde aan vechtmissies in Irak [21]. Hij weigert terug te kijken naar 7 jaar catastrofe, hij wil kijken naar de toekomst, ontsnappen aan zijn verantwoordelijkheden. Misschien wel de meest opvallende opmerking in de toespraak van Obama kwam van Chris Floyd: Na de leugenachtige verklaring van het “einde van de gevechtsmissies in Irak” op 31 augustus, (...) overhandigde Obama misschien wel de meest flagrante, bitterste pijnlijkste leugen van de nacht: “Door dit opmerkelijk hoofdstuk in de geschiedenis van de Verenigde Staten en Irak , hebben we voldaan aan onze verantwoordelijkheid." " Wij hebben onze verantwoordelijkheid genomen! "

Nee, meneer de President, dat hebben we niet. Niet tot wanneer vele hoge graad Amerikanen in de beklaagdenbank staan voor oorlogsmisdaden. Niet tot wanneer de Verenigde Staten honderden miljarden dollars betalen in onbeperkte schadeloosstellingen aan het Irakese volk voor de verkrachting van hun land en de massamoord op hun volk. Niet tot wanneer de Verenigde Staten zijn grenzen openstelt voor all diegenen die werden en zullen worden verdreven uit Irak door de woeste vernietiging die we hun toebrachten of diegenen aanvaarden die vluchten voor de kwaadaardige misdadigers en sektariërs die we in het land hebben losgelaten – en machtigden. Niet tot wanneer u, meneer de President, op uw knieën neerzakt, in zak en as, en een Nationale Dag van Schande afkondigt die elk jaar markeert met klaagzangen, schadeloosstelling en bekentenissen van de loedschuld voor onze misdaad tegen de menselijkheid in Irak.”[22]

Maar de VS is niet van plan om schadeloosstellingen te betalen voor de aangerichte schade. Integendeel: Christopher Crowley, directeur van USAID in Irak, zei dat het offensief van de Irakezen om de Amerikaanse hulpprogramma’s over te nemen deel uitmaakt van een algemene trend voor alle Amerikaanse slachtoffer steunprogramma’s in Irak.
De VS “zoekt een grotere bijdrage van de (Irakese) regering aan deze programma’s zodat ze duurzamer worden naarmate de tijd vordert.” Crowley zei dat velen in de VS geloven dat Irak de middelen heeft om op eigen houtje te betalen voor de wederopbouw na de oorlog, met werelds derde grootse bewezen ruwe oliereserves. Toen hem gevraagd werd waarom de Irakese regering moest betalen voor sterfgevallen tijdens de Amerikaanse activiteiten, zei hij dat de slachtoffers “Irakese burgers zijn” [23].

Vervolg artikel onder video.



Dit is echt ongelofelijk: De VS wil dat de Irakese regering vergoedingen betaald voor de vernietiging en alle moorden die de militaire machine van de VS toebracht aan het land. De redenen die ze geven zijn:
a) Irak kan een hoop olie verkopen om het land terug op te bouwen en
b) de slachtoffers zijn Irakezen en dus moeten de compensaties worden betaald door ... Irakezen. Verwrongen logica is dit.
Reactie van een Irakees: "Er kwam iemand illegaal in mijn huis, vernietigde alles en doodde mijn familie en hij vraagt me om te betalen voor de schade? Praat ik met barbaren die net uit een grot kwamen?"

Al deze vernietiging heeft de Amerikaanse belastingbetaler een hoop geld gekost. "Terwijl de Verenigde Staten zijn strijd in Irak beëindigt, lijkt het erop dat onze schatting van 3000 miljard dollar (die goed was voor zowel de overheidkosten als de ruimere impact van de oorlog op de Amerikaanse economie), eigenlijk te laag was. Zo bleek bijvoorbeeld dat de kosten van diagnose, behandeling en compensatie van gehandicapte veteranen hoger was dan we verwacht hadden. "Schrijft Joseph Stiglitz in de Washington Post [24].

Bovendien berekent een rapport gepubliceerd door de Strategic Foresight Group in India in een boek getiteld The Cost of Conflict in the Middle East, dat het conflict in het gebied de laatste 20 jaar 12000 miljard dollar heeft gekost aan de naties en de mensen uit die regio. Het Indiase rapport voegt eraan toe dat het Midden-Oosten “een hoog record aan militaire uitgaven heeft opgemeten in de afgelopen 20 jaar en wordt beschouwd als de meest gewapende regio in de wereld." [25]

Stel je voor dat dat bedrag zou besteed zijn aan de landelijke en stedelijke infrastructuur, dammen en reservoirs, ontzilting en irrigatie, bebossing en visserij, industrie en landbouw, geneeskunde en volksgezondheid, huisvesting en informatietechnologie, werkgelegenheid, rechtvaardige integratie van steden en dorpen en het herstellen van de verwoestingen van de oorlogen, in plaats van aan wapens die enkel vernietiging kunnen teweegbrengen.

De ondraaglijke lichtheid van de Irakese openbare diensten

Zoals hierboven vermeld zijn de basisbehoeften zoals drinkwater, betrouwbare elektriciteit, ophalen van vuilnis, een goed functionerende riolering, werkgelegenheid, gezondheidszorg, etc. buiten het bereik van de overgrote meerderheid van Irakezen. Irak is in het tijdperk van duisternis gegleden, niet alleen in de figuurlijke, maar ook in de zeer letterlijke zin, omdat licht een schaars goed is geworden.
Er zijn groeiende klachten over openbare elektriciteit die slechts enkele uren per dag werkt.

De Irakese politie gebruikte waterkanonnen en wapenstokken om demonstranten uiteen te drijven in de zuidelijke stad Nassiriya nadat protesten op 22 augustus oplaaiden over het verlammende tekort aan elektriciteit en onvoldoende dienstverlening. In juni vonden soortgelijke demonstraties plaats in Nassiriya, toen 1000 demonstranten het provinciaal raadsgebouw probeerden te bestormen, in handgemeen met de politie, en ook in Basra, waar twee mensen in confrontaties met de politie overleden [26].

In juni dwongen gewelddadige protesten over elektriciteitstekorten in verschillende steden de Irakese minister van Elektriciteit, Kareem Waheed om ontslag te nemen [27].
Hij werd vervangen door Hussain al-Shahristani, minister van Olie in Irak, die in 2003 op de achterkant van VS/UK tanken naar Irak kwam. Hij vaardigde een decreet uit dat “alle vakbondsactiviteiten en alle vormen van samenwerking en officiële besprekingen met de elektriciteitssector vakbonden verbied, het management voorschrijft om de politiemacht te helpen de vakbondskantoren te sluiten en documenten, meubels, computers en al wat er nog is in beslag te nemen.”

Akram Nadir, de internationale vertegenwoordiger van de Federatie van Werknemers en vakbonden in Irak, FWCUI, heeft de mensen aangespoord om protestbrieven te schrijven naar Al-Shahristani: "Dit bevel is een duidelijke schending van internationale arbeidsnormen die uw regering verplicht is te handhaven, en wij roepen u op om de koers te keren en te stoppen met deze aanval op de Irakese vakbonden. "[28]

Na de "Desert Storm" bombardementen in 1991 waren de energiecentrales en hoogspanningsleidingen voor 91% vernietigd: 95 centrales en alle hoogspanningslijnen van 400000 en 135000 volt. Het aanbod van olie was helemaal gestopt: de olievelden van Kirkuk in het noorden en Rumaila in het zuiden, raffinaderijen, pompstations, olieterminals voor uitvoer in Um Qasr en de FAO: alle geëlimineerd.
De Irakezen waren binnen 6 maanden in staat om de elektriciteit te herstellen, ondanks de strenge straffen die waren opgelegd aan het land. De heropbouwcampagne na het einde van de vijandelijkheden in maart 1991 was een prestatie van duizelingwekkende proporties. Nu, na 7 jaar "bevrijding", functioneren openbare basisdiensten nog steeds niet naar behoren. Een blogger schreef: "Tijdens het bewind van de oude minister, hadden we gedurende twee uur elektriciteit en vier uur niet. Dat betekent dat we acht uur per dag elektriciteit hadden. Soms was het minder dan dat.

Nu, tijdens het bewind van Shahristani, hebben we minder dan vier uur per dag elektriciteit tijdens de gekke ZOMER van Irak waar de temperatuur gedurende drie maanden altijd boven de 50 graden is. De belangrijke minister vond een oorzaak van het probleem en een hele simpele oplossing voor het elektriciteitsdilemma. Hij beweert dat wij (het Irakese volk) elektriciteit verspillen en alle families in een huis ’s avonds in een kamer moeten verzamelen en slapen. Ik weet niet hoe hij dit zelfs maar kan zeggen of zelfs maar kan denken aan deze schandelijke oplossing.” [29] Shahristani hoeft zich geen zorgen te maken over de zomerse hitte. Kijk eens naar enkele van de salarissen van de Irakese Excellenties: Irakese President: circa 700.000 dollar per jaar. Irakese vicepresidenten: 600.000 dollar per jaar. Irakese persbureaus beweren dat vicepresident Adel Abdul Mahdi maandelijks in totaal 1 miljoen dollar ontvangt. Het salaris van Maliki' is gelijk aan dat van de Irakese president. Hoofd van de Justitiële Raad: ongeveer 100.000 dollar per maand (niet duidelijk over de toewijzingen). Hun pensioen: 80 procent van het laatst ontvangen salaris voor de rest van hun leven. [30] Vrijheid? Gerechtigheid?


Deel II: Eindeloze bezetting en zijn verraderlijke gevolgen

Terugtrekking?

Zelfs toen President Barack Obama het einde van de gevechten in Irak aankondigde, waren Amerikaanse troepen nog in strijd tijdens het zogenaamde einde van de vechtmissie in Irak. Amerikaanse soldaten grendelen woensdag vroeg een noordelijk dorp af terwijl hun Irakese partners huizen overvielen en tientallen vermoedelijke opstandelingen arresteerden [31].
 
Ambassadeur Hill zei: "Samen met de Grote Muur van China, is de Amerikaanse ambassade in Bagdad een van die dingen die je met het blote oog vanuit de ruimte kunt zien. Ik bedoel, het is enorm." [32] Inderdaad.
Met zijn 104 hectare is het de grootste Amerikaanse ambassade in de wereld. Samen met zes appartementsgebouwen heeft het een luxe zwembad, evenals een water- en zuiveringsinstallatie. (...) Het Ministerie van Buitenlandse Zaken heeft een minileger gevraagd om dit Amerikaans Fort te beschermen – met inbegrip van 24 Black Hawk helikopters en 50 bombestendige voertuigen [33].

Na de terugtrekking deze maand zullen er nog steeds 50000 Amerikaanse troepen in 94 militaire basissen "adviseren" en opleiding geven aan het Irakese leger, "veiligheid aanbieden" en "contraterrorisme" missies uitvoeren. Meer dan 5800 van hen zijn vliegeniers, zei generaal-majoor Joseph Reynes, directeur van de Air Component Coordination Element for US Forces in Irak [34].

Ondertussen is de Amerikaanse regering niet alleen de bezetting aan het hertekenen, maar ook aan het privatiseren. Er zijn ongeveer 100000 particuliere aannemers die werken voor de bezetter, waarvan meer dan 11000 gewapende huurlingen zijn, meestal "derde wereld volken", meestal van de ontwikkelingslanden. En twee weken geleden werden een Peruaanse en twee Oegandese beveiligingsaannemers gedood bij een raketaanval op de Groene Zone [35].

Het Pentagon mag dan misschien zijn strijkkrachten in Irak sterk verminderen, maar het leger plant verhoogde inspanningen om de mediaverslaggeving in Irak, evenals in de VS te beïnvloeden. "Het is essentieel voor het succes van de nieuwe Irakese regering en de Amerikaanse strijdkrachten in de Irak missie dat beiden effectief communiceren met ons strategische publiek (dat wil zeggen Irakese, pan-Arabische, internationale en Amerikaanse en USF-I publiek) om brede acceptatie te verwerven van kernthema's en berichten", aldus de pre-aanwervingsaankondiging voor een team van 12 civiele aannemers om te voorzien in "strategische communicatie management diensten" [36].
 
Het eenvoudige en simpele feit is dat de oorlog en bezetting zal doorgaan tot het Irakese volk en de wereldbevolking de VS dwingen tot een totale terugtrekking. Mensen in dit land (de VS) hebben een bijzondere verantwoordelijkheid om een machtige beweging van een vastbesloten politieke oppositie op te bouwen tegen de voortdurende bezetting en van de oorlog in Irak die geleverd wordt door de Amerikaanse overheid. Laat je niet misleiden door te denken dat Obama of een andere presidentiële administratie Irak zal verlaten op eigen initiatief, concludeert Kenneth J. Theisen van de VS antioorlogsgroep “World Can’t Wait [37].

En de National Popular Resistance heeft recent haar activiteiten tegen de bezetting verhoogd: Er is ook een belangrijke toename van raket- en mortieraanvallen in de versterkte Groene Zone en op de luchthaven van Bagdad, aldus Brigadier Generaal Ralph O. Baker, de plaatsvervangende commandant van de Amerikaanse strijdkrachten in Midden Irak. Generaal Baker zei dat er de laatste twee maanden sprake was van ongeveer 60 dergelijke aanvallen in vergelijking met “twee of drie” in de voorgaande maanden [38].

De beruchte ondertaxatie van burgerslachtoffers telt

Hoewel de vernietiging van Irak door de regerende elite van Washington wordt beschouwd als een "goede zaak voor de Verenigde Staten", leggen de meeste journalisten in de heersende media het aantal burgerslachtoffers vast op ongeveer 100000. Weer een leugen, een grove onderschatting en een belediging voor de Irakese volk. Dat aantal komt van de Iraq Bodycount, een organisatie die waardevol werk doet in het verzamelen van gegevens van de sterfgevallen die worden gemeld in de heersende media [39].
Maar hun cijfers kunnen niet dienen als wetenschappelijke norm voor het vaststellen van een relevante schatting van de Irakese slachtoffers.

Laten we een paar voorbeelden geven: Na de Amerikaanse invasie verlieten twintigduizend [40] van de 34000 in Irak geregistreerde artsen Irak. Vanaf april 2009 keerden minder dan 2000, hetzelfde aantal als het aantal dat omgekomen is in de loop van de oorlog, terug [41]. Iraq Bodycount heeft ongeveer 70 artsen in hun database van slachtoffers [42], hetgeen betekent dat zij slechts 3,5% van het geschatte aantal dode artsen catalogiseren. Iraq Bodycount heeft 108 academici opgenomen in de database.

Het Brussel Tribunaal heeft een gedeeltelijke lijst van 448 vermoorde academici [43] samengesteld uit verschillende bronnen. Hoewel deze lijst zeer onvolledig is, catalogiseert Irak Bodycount slechts 24% van de academische slachtoffers gemeld door het Brussel Tribunaal. Misschien is de best gecontroleerde categorie van slachtoffers in deze oorlog wel de mediavakmensen. Het Brussel Tribunaal heeft een lijst van 354 vermoorde mediavakmensen [44].
 
Al-Iraqiya directeur-generaal Habib al-Sadr vertelde AFP in september 2007 dat minstens 75 leden van zijn personeel zijn gedood sinds hij het kanaal in 2005 overnam en zo’n 68 gewond [45]. De lijst van gedode mediavakmensen van het Brussel Tribunaal had op dat moment minder dan een derde van dit aantal in zijn databank.
Maar het aantal van Iraq Bodycount staat op slechts 241 slachtoffers.

Les Roberts, auteur van de twee Lancet studies over Irakese mortaliteit, verdedigde zich op 20 september 2007 tegen beschuldigingen dat zijn enquêtes "zeer gebrekkig” waren: "Een studie van 13 door oorlog getroffen landen, voorgesteld tijdens een recente Harvard conferentie, ontdekte dat meer dan 80% van de gewelddadige sterfgevallen in conflicten niet gemeld worden door de pers en regeringen".

Stadsambtenaren in de Irakese stad Najaf werden onlangs geciteerd op Middle East Online toen ze beweerden dat 40000 niet-geïdentificeerde lichamen in de stad werden begraven sinds het begin van het conflict. In een toespraak aan de Rotariërs, verslagen op C-SPAN op 5 september, verklaarde H.E. Samir Sumaida’ie, de Irakese ambassadeur in de VS, dat er 500000 nieuwe weduwen in Irak waren.

Ook de Baker-Hamilton Commissie stelde vast dat het Pentagon met een factor 10 minder gewelddadige incidenten telde. Ten slotte maakte het gerespecteerde Britse opinieonderzoeksbureau ORB de resultaten bekend van een peiling die schatte dat 22% van de huishoudens een familielid had verloren dankzij geweld tijdens de bezetting van Irak, hetgeen neerkomt op 1,2 miljoen doden. Deze bevinding komt grotendeels overeen met een minder precies geformuleerde BBC peiling in februari jongsleden die rapporteerde dat 17% van de Irakezen een familielid had die het slachtoffer was van geweld.

Er zijn nu twee peilingen en drie wetenschappelijke onderzoeken die allen suggereren dat de officiële cijfers en de mediagebaseerde ramingen in Irak 70-95% van alle sterfgevallen hebben gemist. Het bewijs suggereert dat de mate van onderrapportage door de media alleen maar erger wordt met de tijd."[46]

Een nota van de Mod's Chief Scientific Adviser, Sir Roy Anderson, verklaarde dat: "Het (Lancet) studieontwerp robuust is en methoden gebruikt die worden beschouwd als dicht bij de" beste praktijk" op dit gebied, gezien de problemen van de gegevensverzameling en –verificatie in de huidige omstandigheden in Irak."
In een e-mail, uitgebracht door het Britse ministerie van Buitenlandse Zaken, waarin een ambtenaar vraagt naar het Lancet rapport, schrijft de ambtenaar: "Hoewel de gebruikte enquêtemethodiek niet afgekraakt kan worden, is het een beproefde manier van het meten van de mortaliteit in conflictgebieden."[47]

De discussie over slachtoffers is nog niet voorbij, maar we kunnen veilig het aantal van + 1miljoen extra sterfgevallen als gevolg van deze oorlog, de meesten van hen van gewelddadige oorzaken, naar voren brengen. Een archief van artikelen over de verhitte discussies in de pers en blogs op de burgerslachtoffertellingen tijdens de Amerikaanse bezetting is te vinden op de website van het Brussel Tribunaal: http://www.brusselstribunal.org/Lancet111006.htm

THE BRUSSELLS TRIBUNAL
is an international network of intellectuals, artists and activists,
who denounce the logic of permanent war promoted by the American government and its allies,
affecting for the time being particularly one region in the world: the Middle East.
It started with a people’s court against the Project for a New American Century (PNAC)
and its role in the illegal invasion of Iraq,
but continued ever since.
It tries to be a bridge between the intellectual resistance
in the Arab World and the Western peace movements

Een donkere zomer voor Irakese academici

Het Brussel Tribunaal is bekend om haar bewustmakingscampagne over de situatie van Irakese academici, die het begon in 2005. Het ontvangt regelmatig updates over buitengerechtelijke executies van Irakese academici uit diverse Irakese bronnen. Hier volgt een kort overzicht van de slachtoffers die tijdens de zomer vielen:

Ehab Al-Ani, directeur Ziekenhuis in Al Qaim, werd op 5 juni 2010 vermoord door een bermbom. Uit het eerste onderzoek bleek dat Dr Al Ani niet willekeurig was gedood.

Op 29 juni werd Ahmed Jumaa, vicekanselier van de Islamitische Universiteit in Ramadi, gedood door een inslaande bermbom. Op dezelfde dag werd Professor Ali Sayegh Zidane, een specialist in kanker in de Harithiya ziekenhuis in Bagdad vermoord door gewapende mannen.

Op 14 juli vond de Irakese politie het ontbonden lichaam van hoogleraar Adnan Al-Makki terug, die in zijn huis in Bagdad was neergestoken. Op dezelfde dag was een onbekende hoogleraar aan de universiteit vermoord door gewapende mannen in West-Bagdad.

Vroeg in de ochtend, op 11 augustus, bestormden schutters het huis van Dr Intisar Hasan Al Twaigry, directeur van het Illwiyah verloskundige ziekenhuis in Bagdad. Ze bonden haar man vast, schoten enkel Dr Al Twaigry neer en gingen aan de haal met 20000 dollar.

Mohammed Ali El-Din, gespecialiseerd in farmacie, werd in de namiddag van 14 augustus gedood in de omgeving van Al Numaniya. Hij werd aangevallen door gewapende mannen. Ze openden het vuur op de professor en hij stierf onmiddellijk. De professor kwam enkele maanden geleden terug naar Irak na een studieperiode in George Washington University, USA.

Dr. Kamal Qasim Al Hiti, Professor sociologie, werd op 14 augustus 2010 om 16u ontvoerd in Bagdad. Enkele weken voordien had hij een brief met een kogel ontvangen waarin hij bedreigt werd om Irak te verlaten. Zijn gemartelde lichaam werd gevonden op 22 augustus in de Tigris rivier tegenover de Groene Zone, in de Karad wijk (onder controle van de Islamitische Hoge Raad - Badr Brigade). Zijn gezicht was gedeeltelijk verbrand, hij was gemarteld en opgehangen. Hij was zeer uitgesproken tegen de bezetting. Hij was de redacteur van de Al Mustaqila krant die werd overvallen en uiteindelijk verboden vanwege kritiek op de bezetting en zijn milities [48].

Op 28 augustus 2010 ontving het Brussel Tribunaal de volgende e-mail: "Ik zou graag de naam van mijn goede vriend Dr.Samer Saleem Abbas willen toevoegen die in zijn prive echografiepraktijk vermoord werd door een schutter met een geluidsdempend pistool terwijl de koelbloedige moordenaar zijn patiënten vertelde: “je hoeft niet meer in het ziekenhuis te wachten, jullie dokter is dood”. Dr. Samer werd door 5-6 kogels neergeschoten, waarvan een in zijn mond...Hij werd gedood met een pen in zijn hand. Hij werkte als Radioloog/Specialist en was hoofd van de radiologie afdeling in een gespecialiseerd chirurgieziekenhuis (Al-Jerahat Hospital) in de medische stad Bagdad. We noemden de collegezaal in zijn departement naar zijn naam. We babbelden en droomden over het opbouwen van de radiologie in Irak na de oorlog. Ik hoop dat deze informatie goed genoeg is om zijn naam toe te voegen.”

Er is geen einde in zicht van de gerichte moorden van de beste en knapste koppen van Irak. Ruwweg 40% van de middenklasse van Irak zou het land ontvlucht hebben tegen het einde van 2006. De situatie is sindsdien alleen maar verergerd, hoewel met een lagere frequentie. Acties om deze hersendrooglegging om te keren blijven zeer noodzakelijk. Maar de meeste waarnemers zien de overheid geen concrete maatregelen nemen die de nodige voorwaarden creëren voor de terugkeer van de opgeleide middenklasse. Zonder de middenklasse heeft Irak geen levensvatbare toekomst.



Bron: Dirk Adriaensens voor Global Research, 19 september 2010

Vertaalt door ‘t Vertalerscollectief

Noten 

[1] Roy Greenslade, Press Gang: How Newspapers Make Profits From Propaganda, see:  http://www.buzzle.com/editorials/4-10-2004-52754.asp

[2] http://www.mcclatchydc.com/2010/09/01/99997/gates-iraq-outcome-will-always.html#ixzz0yQLOLNxb

[3]http://www.mcclatchydc.com/2010/09/01/100006/as-us-combat-role-ends-in-iraq.html#ixzz0yQOJPQgw

[4] http://www.minorityrights.org/682/press-releases/iraqs-ignored-minorities-face-extinction-new-mrg-report.html

[5] http://www.sfgate.com/cgi-bin/article.cgi?f=%2Fc%2Fa%2F2010%2F06%2F27%2FIN5D1E116Q.DTL#ixzz0yUDbF2Va

[6] http://killinghope.org/bblum6/aer85.html

[7] http://www.salon.com/news/iraq_war/index.html?story=%2Fnews%2Ffeature%2F2010%2F08%2F15%2Firaq_withdrawal_success

[8] http://www.unhcr.org/4c80ebd39.html

[9] http://sjlendman.blogspot.com/2010/04/iraq-today-afflicted-by-violence.html

[10] http://www.americanchronicle.com/articles/view/58532

[11] http://news.yahoo.com/s/ap/20100829/ap_on_bi_ge/ml_iraq_us_reconstruction_legacy

[12] http://www.sfgate.com/cgi-bin/article.cgi?f=%2Fc%2Fa%2F2010%2F06%2F27%2FIN5D1E116Q.DTL#ixzz0yUFpWWKI

[13] http://www.bbc.co.uk/news/world-south-asia-10774002

[14] http://www.twocircles.net/2010may03/iraq_starts_construction_security_wall_around_baghdad.html

[15]http://www.mercer.com/qualityoflivingpr

[16] http://www.michaelmoore.com/words/mike-friends-blog/truth-about-end-combat-operations

[17] http://www.unhabitat.org/pmss/listItemDetails.aspx?publicationID=2917

[18] http://www.fpif.org/articles/what_you_will_not_hear_about_iraq

[19] http://www.bitterlemons-international.org/inside.php?id=1292

[20] http://www.mcclatchydc.com/2008/08/28/51031/chalabi-aide-arrested-on-suspicion.html

[21] http://www.nytimes.com/2010/09/01/world/01military.html?_r=1

[22] http://chris-floyd.com/articles/1-latest-news/2016-speech-defect-emissions-of-evil-from-the-oval-office.html

[23] http://abcnews.go.com/International/wireStory?id=11381847

[24] http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2010/09/03/AR2010090302200.html

[25] http://rickrozoff.wordpress.com/2010/09/03/middle-east-loses-trillions-as-u-s-strikes-record-arms-deals/

[26] http://alertnet.org/thenews/newsdesk/LDE67L04Z.htm

[27] http://www.bbc.co.uk/news/10371581

[28] http://www.ahewar.org/eng/show.art.asp?aid=1058

[29] http://blogs.mcclatchydc.com/iraq/2010/08/bring-us-back-the-old-fever-.html

[30] http://blogs.mcclatchydc.com/iraq/2010/06/iraqs-top-ten-salaries-and-the-best-pension-in-the-world-i-guess.html

[31] http://www.salon.com/news/feature/2010/09/01/ml_iraq_45/index.html

[32] http://www.npr.org/templates/story/story.php?storyId=129119290

[33] http://www.salon.com/news/iraq_war/index.html?story=%2Fnews%2Ffeature%2F2010%2F08%2F15%2Firaq_withdrawal_success

[34] http://www.airforcetimes.com/news/2010/08/MONDAYair-force-iraq-5800-airmen-remain-082310w/

[35] http://www.guardian.co.uk/commentisfree/cifamerica/2010/aug/04/us-iraq-rebranding-occupation

[36] http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2010/05/24/AR2010052403839.html

[37] http://www.worldcantwait.net/index.php/home-mainmenu-289/6594-a-combat-brigade-leaves-us-war-of-terror-against-iraq-continues

[38] http://www.nytimes.com/2010/09/02/world/middleeast/02iraq.html?_r=2

[39] http://www.iraqbodycount.org

[40] http://www.brookings.edu/saban/iraq-index.aspx

[41] http://www.salon.com/news/iraq_war/index.html?story=%2Fnews%2Ffeature%2F2010%2F08%2F15%2Firaq_withdrawal_success

[42] http://www.iraqbodycount.org/database/individuals/

[43] http://www.brusselstribunal.org/academicsList.htm

[44] http://www.brusselstribunal.org/JournalistKilled.htm

[45] http://www.brusselstribunal.org/Journalists.htm

[46] http://www.globalresearch.ca/index.php?context=viewArticle&code=ROB20070922&articleId=6848

[47] http://news.bbc.co.uk/2/hi/uk_news/politics/6495753.stm

[48] http://www.brusselstribunal.org/academicsList.htm

 

 

Vertaalt door ‘t Vertalerscollectief

Noten




©2007 www.wijwordenwakker.org