Tien opvallende zaken rond het olielek van BP

 

Tien dingen die je moet weten (maar eigenlijk niet wil weten) over het olielek in de golf van Mexico.

Hoe de eigenaar van het olieplatform 270 miljoen dollar verdient aan de ramp in de Golf van Mexico en negen andere schokkende deprimerende feiten.

Het is nu 37 dagen geleden sinds BP’s olieplatform ‘Deepwater Horizon’ ontplofte in de Golf van Mexico. De lekkende ruwe olie zorgt voor een ware natuurramp in het ecosysteem. We weten niet precies hoeveel olie elk uur de Golf binnenstroomt. Officiële bronnen van BP spreken over 2,5 miljoen gallons per dag. We zouden hier meer zekerheid over kunnen hebben wanneer BP onafhankelijke ingenieurs op de rampplek had toegelaten. De olieramp uit 1989, Exxon Valdez, betrof een tankschip. Daarvan was de inhoud bekend. Nu weten we niet hoeveel en hoelang de oliestroom de Golf van Mexico zal vervuilen.

De Deepwater Horizon ramp herinnert ons eraan wat er kan gebeuren, en zal blijven gebeuren, wanneer winstbejag van een grote corporatie en slechte regelgeving van de overheid samenkomen.

De media schrijft ieder uur, iedere dag over de stroom olie, maar niet-gerapporteerde aspecten over de actoren van deze nachtmerrie zijn het waard genoemd te worden. Hier volgen 10 kwesties die u liever niet zou weten.

1.     De eigenaar van het olieplatform heeft 270 miljoen dollar opgestreken door de ramp. Transocean Ltd, eigenaar van het platform dat door BP geleased werd, is de grootste offshore contractor ter wereld. Het hoofdkantoor zetelt in Zwitserland. In 1979 werd ook in de Golf van Mexico geboord naar olie, toen het platform van Transocean Ltd ontplofte en verdween in de diepte van de zee. Het zorgde voor de grootste olieramp ooit, tot 9 maanden later. Deze ervaring beïnvloedde de directie van Transocean om de installatie van Deepwater Horizon te verzekeren voor twee maal de waarde ervan.

2.     BP heeft een geschiedenis met vele ongelukken. In 2005 ontplofte een olieraffinaderij van BP in Texas City. Het jaar erop lekte een oliepijpleiding in Alaska, schade: 200.000 gallons olie. BP heeft al 550 miljoen dollars aan boete betaald. BP schijnt ervan te genieten de Clean Air en Clean Water wetten te overtreden. De twijfelachtige rol van BP bij het opruimen van de olieramp van Exxon Valdez is nooit gerapporteerd. Met Deepwater Horizon is de trend doorgezet. Naast het kiezen voor een goedkoper – en minder veilig - omhulsel voor de bron werd ook een laatste redmiddel, een akoestische trekker, weggelaten. In de meeste landen word deze trekker vereist bij boring installaties op zee. In Engeland gebruikt BP deze wel, omdat ze verplicht zijn, in Amerika niet! De kosten hiervoor zijn 500.000 dollar. Dat verdient BP in 8 minuten.

3.     Een lekkende oliestroom is niet meer dan een kostenpost voor BP.  BP heeft een waarde van 152 miljard dollar. BP heeft iedere dag een omzet van 93 miljoen. Verwacht wordt dat de economische verliezen die geleden worden door gemiste inkomsten van toerisme en visserij 75 miljoen zijn. Tony Hayward, directeur van BP, heeft beloofd meer te betalen dan de geschatte 75 miljoen schade. Niet moeilijk wanneer het handjevol slachtoffers verbleekt bij de gigantische winsten die iedere dag behaald worden. Olielekken zijn een gewone kostenpost voor BP. Investeerders van BP zagen de lek als een kans, om goedkoop aandelen te kopen.

4.     Binnenlandse Zaken, die belast zijn met het regelen van de olie industrie, heeft de zaken op zijn beloop gelaten. Tien jaar geleden werd al duidelijk dat er geen veilige back-up systemen waren. De oliemaatschappijen werden vrij gelaten om veiligheidsmaatregelen te kiezen voor de boorplatforms. Het ‘Minerals Management Service’ van Louisiana, het departement dat het beheer had over olieboringen op zee, beschouwde zichzelf eerder als een onderdeel van de olie industrie. Vliegen met de privé jets, toernooien, jachtpartijen, visvakanties, golfwedstrijden en exclusieve kerstfeesten waren heel gewoon voor de inspecteurs van de MMS. Is het een wonder dat Deepwater Horizon niet aan bepaalde regels hoefde te voldoen? Het wordt nog erger. Sinds 20 april, toen het platform ontplofte, heeft het ministerie van binnenlandse zaken 27 nieuwe vergunningen toegekend voor zeeboringen. Twee hiervan zijn voor BP; 26 van de 27 hebben vrijstellingen van bepaalde regels gekregen, inclusief die van BP.

5.     De vooruitzichten van de schoonmaak zijn somber. Er wordt luidruchtig reclame gemaakt voor alle methoden die BP gebruikt om de olie op te ruimen. Niets werkt tot nu toe. Experts weten dat, als BP uiteindelijk een methode vindt, hooguit 20% van de gemorste olie op te ruimen is. Miljoenen liters olie zullen in de oceaan achterblijven, honderden mijlen kustlijn van Louisiana zal nooit meer hetzelfde zijn.

6.     BP heeft geen structureel plan om olielekken op te ruimen. Heeft het nooit gehad ook. BP heeft het over beschermen van zeeleeuwen, otters en walrussen (hebben ze de Exxon plannen overgeschreven?). Er is niets bekend over preventieve maatregelen tegen ziekte, oceanische of meteorologische data – alleen lege pagina’s met telefoonnummers. Er is geen protocol hoe om te gaan met een onderwater explosie zoals die vorige maand plaatsvond. De 600 pagina’s zijn een belediging voor het milieu.

7.     Zowel BP als Transocean zijn bezig om slachtoffers het recht op schadeclaims te ontnemen. Ieder uur neemt de economische schade toe en BP weet dit. Terwijl aan de buitenkant een mooi gezicht opgezet wordt is BP hard bezig om de verantwoordelijkheid voor de impact van de olielek van zich af te schuiven. Direct na de ontploffing werden de employés apart gehouden. Transocean schortte voor hen het recht op schadeclaims op. Vissers die hielpen met de schoonmaak kregen met hetzelfde te maken.

8.     BP wil geld besparen, het maakt hen niets uit of hun werknemers ziek worden. In een document van BP is te zien dat net voor de explosie in Texas in 2005, waar 15 werknemers de dood vonden en 170 mensen gewond raakten, gekozen werd voor winst in plaats van veiligheid voor de werknemers. Een intern BP risk management memo heeft het over veilige stalen trailers en trailers die minder protectie bieden maar explosie bestendig en goedkoper zijn. In Texas vielen de doden en gewonden juist rondom deze minder veilige trailers. Toen het interne memo openbaar werd het afgedaan als een residu van een oude cultuur binnen BP, dat inmiddels veranderd zou zijn. Vissers die BP onlangs inhuurde om de olie te helpen opruimen hadden niet eens beschermende kleding aan. Zij zijn ziek geworden. Het is te hopen dat zij geen documenten hebben ondertekend die hen het recht op schadevergoeding ontnemen.

9.      Er zou een klimatologische ramp kunnen volgen op de milieuramp. Iedere dag worden de acute gevolgen voor het milieu duidelijker. Maar de gevolgen op lange termijn zijn immens. Een angst is dat de producten die BP gebruikt om de olie op te ruimen nog schadelijker zullen zijn. De explosie heeft enorme hoeveelheden methaan vrijgemaakt uit de diepte van de oceaan. Methaan dat met lucht vermengt wordt is het meest erge broeikasgas, 26 maal zo sterk als carbondioxide. Onze planeet is dus heter geworden.

10.   Niemand weet wat te doen. We kunnen niet meten hoe erg het is. We weten niet hoe we de oliestroom moeten stoppen. We weten niet hoe we de olie kunnen opruimen.

Zolang het boren naar olie offshore wordt toegestaan zullen er ongelukken plaatsvinden. Kusten zullen gedecimeerd worden, oceanen vervuild, economieën geruïneerd, levens verspild. Oliecorporaties gebruiken hun winsten om de integriteit van regeringen te kopen.

Deepwater Horizon is geen uitzondering, het is de norm.




Bron: Global Research, 29 mei 2010

© Daniela Peromo

 

 





©2007 www.wijwordenwakker.org