Verovering en Censuur

Na de Slag bij Hastings in 1066, begroef het leger van Willem de Veroveraar zijn gevallen kameraden maar liet de lijken van de Engelse verdedigers liggen om te rotten in de velden. Dit is het brutale karakter van de oorlog: de overwinnaar brengt allerlei leed en vernedering toe aan de overwonnene. Wat de Verenigde Staten doet in Irak en Afghanistan is niet veel anders. Willem de Veroveraar maakte geen valse indruk met zijn gewelddadige onderwerping van de Engelsen. Ze haatten hem en boden twintig jaar lang verzet tegen zijn bezetting, terwijl hij al hun bezittingen afnam en aan de Normandische hogere klasse gaf. Meer dan 300.000 Engelsen werden vermoord en uitgehongerd (een vijfde van de bevolking) en ongeveer 300.000 Fransen en Normandiërs werden in Engeland op machtsposities geplaatst. Een Engelse edelman werd waarschijnlijk de ogen uitgestoken, gecastreerd en in een kerker gegooid in een van de honderden gevangenissen die Willem gebouwd had, verspreid over het land, om de bevolking te terroriseren tot onderwerping. Engeland was opgehouden Engeland te zijn, en Willem had op zijn sterfbed berouw van zijn zonden.

Hoewel de VS bij de onderwerping van Afghanistan zowat hetzelfde pad volgt, is het anders in één opzicht. In tegenstelling tot Willem, wiens onderdrukking werd gedaan in het daglicht, verbergt de VS haar misdaden om de schijn te behouden van de morele superioriteit die bepalend is voor de Amerikaanse “uitzonderlijkheid”. Geheime operaties, cover-ups en bedrog zijn essentieel want zonder het geloof in haar inherente morele superioriteit zou het Amerikaanse publiek haar regeringsplunderingen van buitenlandse naties ten voordelen van de Amerikaanse heersende klasse niet kunnen ondersteunen. Het Amerikaanse beleid om gedode buitenlanders in recente Amerikaanse veroveringen niet te identificeren of nauwkeurig te tellen, is een goed voorbeeld van waarom deze Grote Leugen wordt gebruikt. De VS heeft een officieel beleid om het aantal mensen die ze hebben gedood, verminkt, dakloos heeft gemaakt, uitgehongerd, verdoemd tot ziekte, kwalen en waanzin niet te tellen. Vandaar dat het niet mogelijk is om een kwantitatief aantal te zetten op de ellende die Amerika heeft veroorzaakt aan Irak, wat het uiteraard gemakkelijker maakt voor de Amerikaanse regering om te beweren dat al dit sterven en lijden ten bate van de Irakezen is.

Er zijn meldingen van vijf miljoen weeskinderen in Irak. Dat is drie keer het aantal Engelsen die Willem veroverde. In het licht van deze enorme aantallen is het gemakkelijk te vergeten dat elke persoon telt, net zoals jij telt. Iemand weet wie deze mensen zijn. Het is meer een kwestie van dat in vele gevallen, zoniet meeste gevallen de Amerikaanse regering -  de ingehuurde moordenaars in het leger en de CIA – heel goed de namen en identiteit kennen van elke persoon die ze vermoorden, verminken of tot wees maken. Ze zeggen van niet, maar ze kennen ze.

In Afghanistan bijvoorbeeld hebben de CIA en de militairen door middel van Provinciale Reconstructie Teams, andere "burgeractie"-programma's en een geheim leger van informanten een volkstelling uitgevoerd van ieder gehucht, dorp en stad in het land - net als Willems Laatste Oordeel-boek. Vermits de bevelhebber van het Amerikaanse bezettingsleger, generaal Stanley McChrystal elke Afghaan z’n naam wil weten, zodat hij kan beslissen wie Taliban is en wie niet. McChrystal wil weten waar elke mens leeft, hoeveel mensen er in zijn familie zijn, wie zijn vrouw en kinderen en familieleden zijn, waar hij werkt en waar zijn huis is. In plaatsen als Marjah is McChrystal een beetje het noorden kwijt, maar hij wil nog steeds alles weten en probeert alles te weten, voornamelijk via spionnen en allerhande soorten elektronische bewaking, inclusief satellieten. Al deze biografische informatie over de Afghanen wordt ingevoerd in een computer in het kantoor van McChrystal. De CIA controleert deze computer zorgvuldig en houdt samen met zijn militaire specialisten een aparte map bij voor de Taliban alleen. In die Taliban map, wordt elke mens via dezelfde biografische criteria geïdentificeerd maar als heel andere Afghanen. Bovendien wordt elke Taliban gecategoriseerd door zijn rang en positie binnen de organisatie. De lagere strijdkrachten worden overgelaten aan de mariniers. High Value Targets hebben hun eigen map en zijn van de CIA en de militaire speciale operatiestrijdkrachten. High Value Targets krijgen dezelfde speciale aandacht die Willem de Veroveraar destijds besteedde aan Engelse Edelen. High Value Targets hebben de bezittingen (intellectuele zowel als, bvb opiumvelden) die McChrystal wil, dus wordt er meer biografische informatie over hen verzameld. Hun bewegingen worden 24 uur per dag, 7 dagen per week bijgehouden. Door middel van spionnen en geavanceerde elektronische bewaking heeft McChrystal zelfs een heel goed beeld van wanneer ze het ene veilige huis verlaten en reizen naar het andere. De straaljagers zijn volgetankt en de radiobestuurde vliegtuigen in de lucht, wachtend…

En dit is hoe en waarom 27 Afghaanse burgers summier vermoord werden op 21 februari 2010 terwijl ze onderweg waren tussen afgelegen provincies, in een karavaan van minibussen. De CIA en de militaire speciale operatiestrijdkrachten waren gewaarschuwd dat die en die High Value Targets met hun familie op reis waren en McChrystal greep de kans om ze allemaal te doden. In een vuile oorlog zoals die in Afghanistan, gebeurt het doden van High Value Targets bijna altijd terwijl ze thuis zijn of op reis met hun familie want anders zijn ze ondergronds en ontoegankelijk. Omdat deze psychologische oorlogsvoeringtactiek van het doden van belangrijke vijandelijke leiders samen met hun hele families het beleid is (zij het weliswaar geheim beleid), is het zogenaamde "zwarte propaganda". Het is psychologische oorlogsvoering omdat zij een ontnuchterend effect heeft op de lagere Taliban strijdkrachten die willen opklimmen in rang. Het is propaganda omdat elke Afghaanse burger zich bewust is van dit beleid. En het is zwart omdat Amerikanen niet kunnen geloven dat het waar is. Ze kunnen niet geloven dat het waar is om twee redenen: Eerst en vooral omdat generaal McChrystal er uitziet als een Amerikaanse edelman en net als Willem berouw heeft. En ten tweede geloven ze omdat de mainstream media mee doet met de Grote Leugen.

En toch is generaal McChrystal, ondanks het PR-werk van correspondenten bij Newsweek, niet minder een wilde dan Willem de Veroveraar. Zijn taak is veldslagen leveren, vijanden doden en het uiteenrukken van hun lichamen. Elke man, vrouw en kind. Het enige verschil is dat Willem open en bloot doodde, van dichtbij, met een slagbijl en een zwaard, terwijl McChrystal ver weg blijft van de slachting, zonder getuigen, en anderen toelaat om zijn vuile werk voor hem te doen, met 2000 pond bommen, raketten afgevuurd vanuit radiobestuurde vliegtuigen, jachtgeweren, en censuur.

Maar bovenal werkt dit omdat niemand ooit de namen en biografieën kent van de onschuldige slachtoffers.


 

Auteur: © Douglas Valentine
 

Met dank aan: Global Research 24 februari 2010
 

Vertaald door: ‘t Vertalerscollectief
 





©2007 www.wijwordenwakker.org