Wat niet in het nieuws is over Haïti


Drie belangrijke items komen niet in het nieuws over Haïti.
De US SOUTHCOM oefening die opvallend genoeg direct vooraf ging aan de ramp, de olievelden die zich daar bevinden en de toepassing van de shock doctrine (video onderaan) die een handje kan helpen bij het verdelen van de Haitiaanse  grondstoffenverdeling tussen Canada, VS en Frankrijk.

1
De dag voorafgaand aan de aardbeving in Haïti, maandag 11 januari 2010, was Jean Demay van DISA (Defense Information Systems Agency) in Miami op het hoofdkantoor van U.S. Southern Command (SOUTHCOM) om een testscenario door te lopen
dat zich zou voltrekken wanneer een orkaan Haïti zou verwoesten.

DISA valt onder militaire zaken en wordt betrokken in de scenario’s die hulp moeten bieden na rampen, zij voorzien daarbij in IT, telecommunicatiemiddelen en logistieke diensten die het leger van de VS ondersteunen. DISA’s  Transnational Information Sharing Cooperation project (TISC)  is opgezet om op grote schaal en internationaal te opereren wanneer er zich een ramp voltrekt zodat verbinding met coalitiepartners en miltaire inzet meteen gecoördineerd worden.

Tijdens de rampentest op 11 januari werd de dienst, in relatie tot een mogelijke ramp in Haïti, in staat van paraatheid geacht.

Op 13 januari, de dag volgend op de aardbeving werd meteen beslist het TISC systeem in werking te stellen. DISA stelde direct het All Partners Access Network
in werking via TISC zodat alle organisaties die hulp wilde gaan bieden in Haïti erin betrokken zou worden. Dat betreft zowel de militaire inzet van SOUTHCOM vanuit de VS alsook het Europese defensie apparaat maar ook alle niet overheidsinstanties die hulp willen gaan bieden. Ongeveer 500 organisaties en individuele initiatieven hebben zich hierbij aangesloten.

Lees uitgebreid artikel op Global Research

2
De vraag die we ons nu kunnen stellen is: Waarom is de USA zo graag in Haiti?
Het drama dat zich hier voltrekt zou wel eens kansen kunnen bieden aan hen die de aardlagen onder Haïti kennen. Onder dit eiland bevindt zich, volgens geofysici, een van de rijkste olie en gas lagen ter wereld, buiten het Midden Oosten. Mogelijk aanmerkelijk groter dan die van het nabij gelegen Venezuela.

Gelegen in een van de meest actieve geologische zones van de wereld, waar drie continentale aardplaten (Noord Amerika, Zuid Amerika en Caraïben) elkaar raken. Deze platen of  aardkorstlagen van 4,5 tot 9 kilometer dik, drijven op een aangrenzende onderlaag.

De aardlagen schuiven 5 tot 10 cm per jaar naar en over elkaar heen. Zulke gebieden staan er bekend om dat er lagen van olie en gas naar het aardoppervlak gestuwd worden. Zulke aardplaten en olielagen zien we ook in De Perzische Golf, Indonesië en Californie.
Bovendien ligt Haïti op de rand van de zogeheten Bermuda driehoek, een groot gebied dat onderhevig is aan vreemde verschijnselen en gebeurtenissen. 

In 2004 werden er al stukken gepubliceerd over olievelden in Haïti.
In 2005, één jaar na de afzetting van de democratisch gekozen president van Haïti, Jean-Baptiste Aristide, door de Bush - Cheney regering, is een geologisch team uit de VS gestart het hele Caribische gebied met grote precisie in kaart te brengen met betrekking tot grondstoffen, vooral olie en gas. Het project loopt tot 2011 en wordt gesponsord door de grote oliegiganten Chevron, ExxonMobil, the Anglo-Dutch Shell and BHP Billiton.

In 2008 werd onder Cuba een gigantisch olieveld gevonden, reden dat de Russische president er meteen naar toe vloog om het veld, met Cuba samen, tot ontwikkeling te gaan brengen. Een week daarvoor was de Chinese president Hu Jintao in Cuba voor een ontmoeting met de herstellende Fidel Castro and zijn broer Raul.
Eveneens in 2008 wilden 4 grote oliemaatschappijen licenties om in Haïti naar olie te gaan boren. De olieprijs was op dat moment boven de $140 per vat.
 
Volgens Stephen Pierce, geoloog en exploration manager at Zion Oil & Gas Inc., een in Dallas gevestigd bedrijf dat in Israel olie boort en die 30 jaar in de regio Haïti werkte voor oliemaatschappijen als Mobil Oil Corp vond de aardbeving van 12 januari plaats op de breuklijn dicht bij de plaats waar men olie en gas verwacht te vinden. Bij zo’n beving komt tijdelijk olie en gas naar de oppervlakte waardoor men op die plaats kan detecteren waar de lagen zich bevinden.

Alles bij elkaar kan dit de reden zijn dat zowel beide Bush ex-presidenten alsook Bill Clinton zo’n werk maken van de huidige gebeurtenissen in Haïti en ook waarom ze twee keer eerder de democratisch gekozen president Aristide aan de kant geschoven hebben, zeker wanneer we weten dat Aristide een economisch ontwikkelingsplan ter ontginning en ontwikkeling van natuurlijke grondstoffen wilde implementeren waarvan de inkomsten ten goede zouden moeten komen aan de Haitiaanse bevolking. In het uitgeschreven plan was een gedetailleerde lijst van alle grondstoffen en hun vindplaatsen opgenomen. Een partnerschap tussen privé en openbare instanties zou deze plaatsen tot ontwikkeling gaan brengen waardoor de gehele nationale economie zich positief zou kunnen ontwikkelen en niet alleen winst brengend aan de Chimeres, de vijf oligarchische (gangster) families van Haïti.  

Buiten olie en gas bevindt zich in Haïti Goud, koper, uranium en het bijzondere metaal Iridium.

Nu na de aardbeving is Haïti onder controle van Amerikaanse troepen die het land beheersen en meer bezig zijn met ‘veiligheid’ dan voedseldistrubutie en humanitaire hulp.
(Het was al wonderlijk dat Haïti de vijfde grootste Amerikaanse ambassade ter wereld had, vergelijkbaar met die van Berlijn en Peking.)

Marguerite Laurent ('Ezili Dantò') van het Haitiaanse Advocaten en Leiderschapsnetwerk beweert dat de VS, Frankrijke en Canada al aan het verdelen zijn in minerale zones waarbij Canada in het noorden de mijnbouw wil gaan doen. De VS willen Port-au-Prince en het kleine eiland La Gonaive waar de olie zich bevindt maar waar Frankrijk ook op uit is.
Lees uitgebreid artikel van William Engdahl

3
De hulp aan Haïti blijkt vooralsnog meer te bestaan uit wapens en ‘veiligheid’ dan humanitaire hulp. De vrijheid die de politie en militairen hebben om plunderaars neer te schieten geeft de militarisatie een kans verder toe te nemen.
De shockdoctrine kan hier door de VS toegepast worden zoals dat eerder gebeurde in de gebieden die door de tsunami getroffen waren en in New Orleans na de Katrina orkaanramp.

Deze doctrine, uitgebreid beschreven door Naomi Klein, gebruikt de shock waarin de bevolking van een getroffen gebied zich bevindt om controle over een gebied te krijgen door economische machtsmiddelen en ingrijpende sociale en economische veranderingen (opkopen van kustgebieden, percelen van de plaatselijke bevolking, na de tsunami door de toeristenindustrie en zoals de mensen in New Orleans ontdekten dat na de orkaan hun huurwoningen, ziekenhuizen en scholen verdwenen om niet herbouwd te worden).

Onderstaande video illustreert wat er werkelijk gebeurt.
Engelstalig, 10 minuten

 








©2007 www.wijwordenwakker.org