Het Wereld Economisch Forum in Davos en de Bilderberg
Januari 2011, The Economist



Etienne Davignon, Belgisch edelman, diplomaat, politicus en topfunctionaris bij diverse grote ondernemingen en instellingen, zit in een kantoor met prachtuitzicht over Brussel. Hij is een man met macht. Davignon deed ervaring op als vicevoorzitter van de Europese commissie. Nu is hij voorzitter van de Bilderberg conferenties. 

Informatie World Economic Forum Davos 2011
Achtergrondinformatie

De Bilderberg conferenties zijn politieke bijeenkomsten met een besloten en streng geheim karakter waarbinnen internationale beeldvorming en ideeën centraal staan. Invloedrijke figuren uit het bedrijfsleven, politiek en wetenschap zijn de deelnemers. Als je sommige websites moet geloven, staan de deelnemers aan de Bilderberg conferentie aan het roer van een duivelse samenzwering en zijn ze uit op controle over de hele wereld. Ook zouden ze banden hebben met Al Qaida, het geneesmiddel tegen kanker onderdrukken en uit zijn op de samenvoeging van Noord-Amerika en Mexico.

In werkelijkheid is de Bilderberg conferentie een jaarlijkse bijeenkomst voor een paar dozijn zeer invloedrijke mensen. In 2010 papte Bill Gates en Larry Summers aan met de voorzitter van Deutsche Bank, de directeur van het Wereld Voedsel Programma en de minister-president van Spanje. Ieder jaar worden een of twee journalisten uitgenodigd, op voorwaarde dat ze niet schrijven over wat er besproken word (onthulling: de redacteur van The Economist woont de Bilderberg conferentie soms bij).

Omdat de bijeenkomsten niet openbaar toegankelijk zijn, zijn ze koren op de molen voor samenzweringstheoretici. De aantrekkingskracht voor deelnemers is groot. “Ze kunnen voluit spreken”, zegt Dhr. Davignon, “zonder zich zorgen te hoeven maken wat er morgen over in de kranten staat”. Zo kunnen ze te weten komen wat andere invloedrijke mensen denken. Nieuwe en belangrijke ideeën worden openhartig bediscussieerd.

Dhr. Davignon is er trots op dat een Bilderburg conferentie aan de wieg stond van de creatie van de euro. Hij kan zich herinneren dat er grote weerstand was tegen de oorlog van Irak. Sommige deelnemers waren vóór de invasie van 2003, andere waren tegen. Enkelen zouden het anders hebben willen aanpakken. In 2010 waren onderwerpen van gesprek de fiscale problemen van Europa en de vraag of de euro zou overleven.

We leven in een gecompliceerde wereld. Als je een grote multinational moet leiden is het fijn te weten wat er gebeurd in de rest van de wereld. Het helpt ook als je collega directeurs met de voornaam kunt aanspreken. Dus de elite van de wereld, de internationale bankiers, bureaucraten en de bazen van de grote liefdadigheid instellingen ontmoeten elkaar met regelmaat en bespreken de internationale gang van zaken.

Ze komen bijeen tijdens elitaire forums en vormen clubs. In het Wereld Economisch Forum in Davos, de Trilaterale Commissie en het Boao Forum in China. Etnische Indiase ondernemers over de hele wereld vormen samen de TiE (The Indus Enterprise). Beleidsmakers uit New York en Washington bespreken hun ideeën met The Council on Foreign Relations. Ze kunnen naar de president van Turkije luisteren en daarna naar de directeur van Intel. De rijkste man van de wereld, de heer Carlos Slim, Mexicaans Telecom magnaat, ontvangt jaarlijks miljardairs uit Latijns-Amerika. Ze schijnen het samen over de armoede van hun land te hebben.  

De meest blitse van deze wereldwijde bijeenkomsten vindt waarschijnlijk plaats in Davos. Daar zijn misschien de lezingen ook interessant, maar het is vooral de kans om andere machtige mensen in de corridors tegen te komen die aantrekkelijk is. Gesprekken in deze gangen leveren resultaten op. In 1988 ontmoette de eerste minister van Turkije de eerste minister van Griekenland in Davos en ze ondertekenden een verklaring die waarschijnlijk een oorlog heeft afgewend.

In 1994 ondertekenden minister van buitenlandse zaken van Israël Shimon Peres en Yasser Arafat een overeenkomst over Gaza en Jericho. In 2003 had Jack Straw, de minister van buitenlandse zaken van Groot-Brittannië, in zijn hotelsuite een informele ontmoeting met de president van Iran, een land met wie Groot-Brittannië geen diplomatieke banden had.

Maar Davos is geen geheime plek, het krioelt er van journalisten. Ook Bilderberg heeft onlangs de lijst met deelnemers op zijn website gepubliceerd. Sommige Amerikaanse organisaties die denktanks zijn voor buitenlands beleid, hebben kantoren op strategische plaatsen geopend. Het ‘Carnegie Endowment for International Peace’, heeft kantoren in Peking, Beiroet, Brussel, Washington en Moskou. Het droombeeld van de stichter, Andrew Carnegie, ‘de afschaffing van oorlog’ is helaas nooit volbracht. “De sleutel tot het uitoefenen van macht is simpel”, zegt de directeur van Carnegie, “gewoon de beste mensen inhuren”.

In landen waar denktanks onderdanig zijn aan de staat, zoals in China en Rusland, genieten buitenlandse instituten als Carnegie een reputatie van onafhankelijkheid. Gecombineerd met nuttige kennis kunnen ze zo beleid sturen. Het waren Carnegie specialisten die de grondwet van het nieuwe Rusland schreven. En toen de relatie tussen Amerika en Rusland onder President George W. Bush ijzig werd, hielp het Carnegie kantoor in Moskou een communicatielijn tussen beide regeringen open te houden.

Bijeenkomsten zoals de Bilderberg conferentie en Davos zijn "Een belangrijk deel van het verhaal van de superklasse", zegt Rothkopf, auteur van een boek met deze titel. Ze bieden toegang tot sommige van "de meest ongrijpbare leiders”. Daardoor zijn deze bijeenkomsten “informele wegen tot wereldwijde macht".

Sommige mensen denken dat het belang van forums als Davos is overdreven. Howard Stringer, baas van Sony, is de soort mens van wie u zou verwachten dat hij geniet van zulke bijeenkomsten. Geboren in Wales, op latere leeftijd Amerikaans staatsburger geworden, nam hij in 1995 Japan’s meest succesvolle bedrijf over. Hij zegt dat hij in het verleden van reizen naar Davos heeft genoten, maar dit jaar niet gaat. Hij kan meer leren door het luisteren naar zijn 167.000 werknemers, zegt hij.

Hedge-fund manager Jim Chanos verdiende zijn eerste fortuin door de gok dat Enron was overgewaardeerd. Hij waarschuwde de G8 ministers van financiën in april 2007. Hij voorzag de problemen waarin banken en verzekeringsmaatschappijen zouden terechtkomen.  Hij verdiende zijn tweede fortuin toen de bankaandelen inderdaad crashten. Maar hij is nog steeds woedend dat zijn waarschuwingen beleefd werden genegeerd. De mensen die toen aan de macht waren en schandalige fouten maakten, hebben nog steeds dezelfde machtposities. Hij vindt dat ze voor hun daden vervolgd moeten worden.

De crisis werd niet afgewend. De regeringen van de rijke landen ondersteunden de banken met het geld van de belastingbetalers. In Amerika werd deze actie geleid door het trio: Hank Paulson, de minister van financiën van Bush Jr en een voormalige baas van Goldman Sachs, Tim Geithner, Barack Obama’s minister van financiën en een voormalige baas van New York’s Federale Reserve en veteraan van het IMF, de Raad van Buitenlandse Relaties; en Ben Bernanke, van Harvard, MIT, Stanford, Princeton en het Witte Huis, nu voorzitter van de Federale Reserve. Is het bankwezen nu gered?

Door nieuwe wetten en regels te maken trachten de diverse overheden een herhaling van de financiële crisis te voorkomen. Vanuit verschillende invalshoeken is aan hen advies gegeven over de te volgen koers. Een invloedrijke bijdrage kwam van de G30. Dit is een informele groep van (ex-)bankbestuurders van over de gehele wereld. Het Volcker rapport dat door de G30 werd geproduceerd, heeft model gestaan voor de  Amerikaanse wetgeving met betrekking tot de regulering van het financiële stelsel (de Dodd-Frank wetgeving). In het Volcker rapport wordt een centraal gestuurd (red. vanuit Basel) clearing systeem bepleit voor derivaten en een limitering op de handel in vermogenstitels door banken. Een voorbeeld van vermogenstitels zijn de verpakte hypotheken, waarbij commerciële banken pakketten hypotheken opkopen bij een collega bank en ze vervolgens als financieel product verkopen. Deze handel in Collateralised Debt Obligations (CDOs) liep volledig uit de hand en was een van de belangrijkste oorzaken van het ontstaan van de crisis in 2007. Het advies om een centraal gestuurd clearing systeem voor derivaten te ontwikkelen is ingegeven door de gigantische omvang en de onbeheersbare risico’s van de handel in derivaten. Een onofficiële schatting van de omvang van deze handel is, dat het meer dan 50 keer de waarde omvat van alles wat door de hele wereld aan goederen en diensten wordt geproduceerd! 

De G30 is invloedrijk omdat ze bestaat uit mensen met ervaring, die beleid kunnen omzetten in praktijk, zegt directeur Stuart Mackintosh.


Bron:http://www.globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=22904
Met dank aan Global Research

Vertaald doot ‘t Vertalerscollectief

 




©2007 www.wijwordenwakker.org