De verborgen UFO-agenda van de schaduwregering   deel 1
Uit de schaduw

 
Door: Steven M. Greer, M.D.

Het is erg belangrijk om te begrijpen dat er een enorme geraffineerde desinformatiecampagne bestaat rond de kwestie van het buitenaardse: zeker 90 procent van de informatie en beelden die aan het publiek getoond worden zijn uitgezocht om angst op te roepen, gevolgd door haat tegen al wat buitenaards is.
Speelfilms, TV shows en boeken over dit onderwerp bewijzen dat: als je al die rommel zou moeten geloven, dan zou je denken dat elk persoon in Amerika ’s nachts uit zijn of haar huis gesleept wordt en gemarteld wordt! Het is gewoonweg niet waar, maar angst en gruwel verkopen goed en de gebruikelijke verdachten profiteren van een ontstelde en verkeerd geïnformeerde bevolking.
Wij wéten dat clandestiene paramilitaire operaties bestaan, gecontroleerd door een duistere groep die nagebootste UFO/ETV gebeurtenissen ensceneert. (ETV: Extra Terrestrial Vehicle; Buitenaards Voertuig). Dit is geen speculatie: wij hebben vele onafhankelijk bevestigde militairen geïnterviewd die deelgenomen hebben aan de teams die opzettelijk mensen “ontvoerd” hebben om de illusie te creëren van werkelijke buitenaardse ontmoetingen.

In de “UFO industrie” bestaat een ontvoeringsubcultuur die vele miljoenen dollars waard is en gefinancierd wordt door machtige en rijke belangen (waaronder zekere Europese koninklijke families, samen met industriële telgen in de Verenigde Staten). Verhalen die worden gepubliceerd worden zeer opzettelijk geselecteerd. Als er iemand naar één van de ontvoering ondersteuningsgroepen of onderzoekers komt met de verslagen waaraan ik deelgenomen heb, zal die persoon de deur gewezen worden. Ze willen alleen de angstaanjagende verhalen uitkiezen; die van mensen die nagebootste ontmoetingen hebben gehad, aan hen opgelegd door een militaire inspanning die pro beert psychologische propaganda te creëren. Dit moet toekomstige “Star Wars” ondernemingen ondersteunen door het zaaien van het zaad van verdeeldheid tussen mensen en buitenaardse wezens.

Het is onderdeel van een weldoordacht plan om de ene groep tegen de andere op te zet ten. En om dit te kunnen doen moet er een dreiging aangetoond en de veronderstelde “vijand” gedemoniseerd worden. Aldus is de meeste UFO/ET informatie die wordt uitgegeven, ontworpen door mensen van de contraspionage, psychologische operaties en desinformatie voor specifiek bedoelde effecten. Het eerste is simpelweg de persoon in diskrediet te brengen, want het merendeel van hun verhalen houdt geen stand bij kritisch onderzoek. Het tweede, naar mijn mening, is een grondslag van angst te creëren waarop het bouwwerk van “Star Wars” ge sticht kan worden. En niemand minder dan Werner von Braun vertelde een lid van ons team, Carol Rosin, dat dit in feite inderdaad gaande was: dat er wapens in de Ruimte gestationeerd zullen worden; vandaar de noodzaak om een psychologisch verband te creëren zodat mensen alles zullen vrezen wat buitenaards is. Dan, als die lui die van de multibiljoen dollar goudmijn van de huidige industriële en militaire ondernemingen genieten, besluiten dat de misleiding lang genoeg heeft geduurd, kunnen ze later constateren dat de wereld zich moet verenigen om “de buitenaardsen een trap onder de kont te geven”, zoals gezegd werd in de speel film Independance Day.

Onthoud dat de Koude Oorlog en alle dingen die tegenwoordig gaande zijn, ver bleken bij het financiële voordeel dat te behalen valt door paniek onder de massa’s te veroorzaken met het verkeerde idee van een dreiging uit de Ruimte die weerstaan moet worden. In plaats van er een onbegrensde hoeveelheid dollars uit te halen voor de militaire operaties van de Verenigde Staten en het Westen, zal de denkbeeldige “dreiging” voldoende xenofobie creëren om een “blanco cheque” of een gestage stroom van regeringsdollars verzekeren onder het mom van de veiligheid en de wereldvrede te bewaren. Klinkt dit bekend?
Deze inschatting is het resultaat van interviews met talloze militairen binnen de organisaties die hiermee te maken heb ben. Zonder omwegen is mij verteld dat dit een lopende agenda is sinds zeker de jaren ’50. Deze operaties hebben “buitenaardse reproductie voertuigen” gebruikt, die gefabriceerd zijn door een consortium van bedrijven zoals Lockheed Martin, Northrup, SAIC, EG&G en Mitre Corporation o.a. Dit zijn door mensenhanden vervaardigde antizwaartekracht toestellen die we al gebruiken sinds de jaren ’50, tezamen met andere krachtige elektronische wapensystemen en “geprogrammeerde levensvormen” of PLF’s (programmed life forms). Dit zijn biologische, kunstmatige levensvormen die geproduceerd worden om heel sterk te lijken op de zogenaamde “Grijzen” maar komen niet vanuit de Ruimte. Ze worden gefabriceerd  in een paar installaties, waarvan er één staat in de “Four Corners Area” (gebied waar 4 staten aan elkaar grenzen) nabij Dulce, New Mexico. Dit is een doelbewuste poging om een onjuiste “buitenaardse dreiging” te creëren. Als er iemand naar voren komt met een áfwijkend verhaal dan worden ze op de zwarte lijst voor lezingen gezet, waardoor ze niet in staat zijn hun verhaal naar buiten te brengen aan het publiek of de media, inboekvorm of via enig andere weg. Maar zij die angstaanjagende verhalen creëren, zoals in de speelfilm Independance Day of in bepaalde ontvoeringboeken, ontvangen enorme voorschotten met grote publicatie- en filmcontracten. Dit gebeurt zeker met opzet. De machtselite wil die alarmerende verhalen zaaien in het bewustzijn van de massa en de waarheid begraven. Ik heb mensen ontmoet die ontvoeringsekten financieren in de Verenigde Staten en Europa. Naast interviewsmet militairen die dergelijke pseudo-ontvoeringen hebben uitgevoerd, is me persoonlijk door niemand minder dan een regerend lid van een koninklijke familie verteld dat hij dit soort inspanningen helpt financieren.Hij denkt dat de angstaanjagende verhalennaar buiten gebracht moeten worden om de wereld ervan bewust te maken dat deze “kwaadaardige buitenaardsen” bestaan en bevochten moeten worden. Hij ging zelfs zo ver met te zeggen dat elk groot Aards probleem sinds Adam en Eva in feite toe te schrijven is aan de machinaties van deze demonische buitenaardse wezens. Hij gelooft dit echt! En hij is ook de voornaamste financier van Opus Dei, een rechtse groep binnen het Vaticaan met een interne geheime cel die deze programma’s uitvoert. Bovendien werd me verteld dat zijn reden voor het beëindigen van steun aan een vooraanstaand schrijver (die hier ongenoemd blijft) op dit gebied was, dat zijn verhalen niet alarmerend genoeg waren: hij beschreef interactie tussen mensen en buitenaardsen veel te positief. Deze sponsor wilde het publiek alleen de meest verschrikkelijke verhalen brengen!

Een vooraanstaand leider van één van deze ontvoeringsgroepen vertelde me zonder omwegen dat wanneer iemand hun bijeenkomsten bijwoont wiens ervaringen niet stroken met het systeem van militaire ontvoeringen(die aangrijpend zijn), ze hem eruit schoppen.Het is dus een zelfselecterend frauduleus proces. Deze goedgeoliede machine doet onjuiste, bedachte “buitenaardse ontmoetingen”uitkomen. Deze worden dan doorgesluisd naar specifieke onderzoekers, die dan gekanaliseerd worden in specifieke film-, documentaire- en/of boekcontracten. En het is allemaal zeer winstgevend. Dit wordt specifiek gedaan om propaganda te creëren die is ontworpen om de massa’s te mobiliseren tegen deze veronderstelde dreiging uit de Ruimte, waardoor het reeds bestaande bedrog wordt bestendigd en versterkt.
Binnen de schaduwregering bestaat een harde kern van eschatologen: mensen die geobsedeerd zijn door het Einde van de Wereld,die het graag zouden willen zien eindigen in één grote ecologische – buitenaardse ramp om de Wederkomst van de Christus te versnellen! Dit is hun agenda: ze houden staande dat dat de wereld in de meest verschrikkelijke omstandigheden moet verkeren om de Wederkomst te laten gebeuren en ze hopende omstandigheden rijp te maken voordat doel. Het is gewoon je reinste waanzin.Met deze mate van dweepzucht, fanatisme en sekteachtige geheimhouding, gecombineerd met enorme macht, zijn de resultatenvoorspelbaar verschrikkelijk.

Een paar jaar geleden woonde ik een ontmoetingbij in New York met Mevr. Boutros-Ghali, de vrouw van de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties, en enkelen uit de kring van de “New York 100”. Een vrouw benaderde me om te zeggen: “Wel,ik wil je laten weten dat ik 26 boeken over UFO’s en ontvoeringen heb gelezen”. Ik zei:“Met alle respect, dat betekent dat je 26 keer meer desinformatie en onzin in je bewustzijn opgenomen hebt dan iemand die maar één boek gelezen heeft”. Ik weet niet of ik me bij haar bemind heb gemaakt, maar het is de waarheid.
Ik heb m’n inzichten gedeeld met enkele oudere militairen evenals met mensen als Mevr. Boutros-Ghali en anderen. Hun eerste reactie is niet dat het niet waar kan zijn,maar ze zijn gewoon met afschuw vervuld dat het waar zou kúnnen zijn.

In 1991 werd ik benaderd door een aantal van hen die de supergeheime projecten met betrekking tot UFO’s en geavanceerde energiesystemenuitvoeren. Ze hadden één van mijn eerdere verhandelingen gelezen over het begrip één-heid en onze beschaving,over de ervaring van kosmisch bewustzijn en over kosmische mensen. Ze benadrukten het belang om deze informatie te delen met hun groep. Dit waren mensen die me belden van de CIA, Lockheed, McDonnell Douglasen soortgelijke ondernemingen. Alles wat ik tot dan toe geschreven had was in eerste instantie bedoeld voor deze groep.
De massa der mensen wil eenvoudigweg rustig leven. Het interesseert hen niet dat er lui zijn die elkaar de strot afsnijden. Er bestaat maar een hele kleine minderheid mensen die psychotisch gewelddadig en controlerend zijn. Het vuur van haat en conflict dat maar ontstoken blijft worden is opzettelijk

aangestoken omdat dit in het voordeel is van deze gewelddadige groep. Er is maar een betrekkelijk kleine groep mensen die een perspectief hebben dat achterwaarts gericht is: ze kijken in hun achteruitkijkspiegel en verwarren dat met de toekomst. Aldus is het onze taak geweest om hun hoofden om te draaien zodat ze vóóruit kijken.
Het is belangrijk om deze zéér machtige industriële,militaire en religieuze belangen tebeschouwen als opvoedbaar...

Het Aanbod
...Ik had erin toegestemd om te helpen in mei ’92 een conferentie bijeen te roepen op het buitenverblijf St. Malo vlakbij het Rocky Mountain National Park met astronaut Brian O’Leary, Maury Albertson (een van de medeoprichters van het Peace Corps) en het Institute for New Science. Het was een privé verblijf en we hadden iedereen in de burgerlijke UFO wereld uitgenodigd. Er was een aantal andere mensen die, uiteraard, inlichtingen officieren bleken te zijn, waaronder Generaal T.E. en zijn vriend de psychiater.
Ik wilde een collegiale sfeer creëren waarin informatie en perspectief uitgewisseld konden worden. In werkelijkheid kwam ik erachter dat het hele burgerlijke UFO-wereldje zó vol was van betaalde desinformatie schrijvers en tegen elkaar strijdende groeperingen dat ze binnen de kortste keren na aankomst op het verblijf hun messen getrokken hadden en die iedereen in de rug staken – ook de mijne. Toen pas heb ik geleerd wat voorslangenkuil het burgerlijk UFO-wereldje eigenlijk is. Tijdens dit verblijf probeerden de generaal en de psychiater me te verlokken om me bij hun groep te voegen. De generaal zei: “Weet je, wij hebben een organisatie die dit regelt, wat zeer vertrouwelijk is en waarin het woord “vertrouwelijk” een beladen woord is en “supergeheim” betekent. Ik wist wat hij zei. Toen zei hij: “Als jij alleen maar jouw operatie met de onze wil laten samengaan dan zullen we je net zóveel geld en zóveel macht en toegang tot technologieën geven waar je maar van droomt”. En ik zei:“Dank je, maar eigenlijk geen dank. Ik hoef het niet. Ik dacht dat ik dat duidelijk gemaakt had tijdens onze ontmoeting in Atlanta vorige maand”. Maar hij bleef doorgaan met pogingen om me te overtuigen; omdat zijde soort bedreiging kenden die wij mogelijk vormden voor hun geheime monopolie op de zaak. Dat hebben ze met zoveel woorden gezegd.

Een goede vriend van de NSA-vent die daar was en nog een CIA-vent kwamen naar me toe en Zeiden: “Weet je, ze zijn erg jaloers op wat je aan het doen bent omdat zíj in een zwarte doos zitten en alleen bepáálde dingenvoor bepaalde doeleinden kunnen doen.
Jij bent vrij in je handelen en jij kunt meerdoen dan zij kunnen!” Dat wist ik en legde uit: “We mogen dan wel geen wereldlijke macht hebben maar wij zijn vrij, en hebben andere machten die door God gegeven zijn”.Uiteindelijk ging de generaal naar mijnvrouw Emily zonder dat ik er bij was. Hij vertelde haar over deze groep, maar noemde die niet “MJ-12”. Hij zei dat er een bestuur bestond voor deze groep. Hij zei dat dit bestuur een zeker aantal zetels had. Interessant genoeg zei hij dat het aantal 9 was. Uiteraard had hij diepgravend onderzoek naar onsgedaan en wist dat we Baha’is waren en onsheilig getal 9 is. Hij zei dus dat 9 bestuursleden waren, elk met z’n eigen naambord, dat ook mij gegeven zou worden als ik alleen maar mijn organisatie liet fuseren met de zijne.
En Emily, schattig als ze was, zei: “Oh, hij is zó aardig en hij zei allemaal mooie en vleiende dingen over jou!” Ik zei: “Ja lieverd, maar zie je niet wat ze proberen te doen?” Uiteindelijk ging ik naar ze toe en zei: “Hé, laat me heel duidelijk zijn: ik ben erg onafhankelijk en ik wil dit een nette privé-onderneming houden met al zijn beoogde doeleinden.Geen geldbedrag of aanbieding van macht zal daar ooit verandering in brengen”.
Trouwens, generaal T.E. is betrokken bij deze projecten sinds hij erg jong was. Ik kreeg dit bevestigd via onafhankelijke bronnen. Hij was Hoofd van de Inlichtingendienst van het Amerikaanse Leger geweest voordat hij“ met pensioen ging”. Maar dat vertelde hij dus aan mensen, dat hij met pensioen was.Ze gaan nimmer met pensioen; tot ze in een kist eindigen.

Ik ontmoette een militaire piloot die in de jaren ’60 deelnam aan een speciale operatie om UFO’s te achtervolgen en te filmen. Hij vertelde me dat er ooit een bemanning was geweest die zo’n ontmoeting hadden gehad,die daarna opgedeeld en naar diverse nieuwe posten gezonden werden; maar dat álle informatie direct naar iemand ging waarvan hij overtuigd was dat ik daar nog nooit van gehoord had: generaal T.E.! Toen hij me dit verhaal vertelde lachte ik en zei: “Ik ken hem heel goed!”
Na deze pogingen tot toenadering van de generaal te hebben verworpen, werden op Internet websites geopend en berichten rondgestuurd aan het publiek waarin ik werd aangevallen. Ze lieten binnen het UFO wereldje en de pers alle honden los. Ik werd van álles genoemd, van een sektelid tot een demonische communeganger met buitenaardse sinistere krachten tot een bedrieger. Toen verspreidden ze de leugen dat ik geen arts zou zijn. Hier ben ik, in het ziekenhuis, en zij hebben naar buiten gebracht dat ik niet eens bevoegd zou zijn om geneeskunde uit te oefenen! Ik was toen gedwongen om mijn medische vergunningen en graad aan het publiek vrij te geven om aan te tonen dat ik werkelijk arts ben! De psychologische oorlogvoering en het getreiter waren intens en gaan door tot op de dag van vandaag: 14jaar lang is het een onophoudelijke serie geweest van aanvallen, karaktermoorden, lasteren smaad, en elke andere smerige truc. Generaal T.E. vertelde me een aantal dingen.Hij zei bijvoorbeeld dat er buitenaardse toestellen en installaties zijn onder het oppervlak van Mars en dat die door geheime projecten op beeldmateriaal waren vastgelegd. Ook vertelde hij me vertrouwelijk over alle soorten van middelen die geheime programma’s hebben, wat geavanceerde technologieën zijn, tot op het niveau dat de buitenaardsen hebben. Ik kon een behoorlijke hoeveelheid goede informatie vergaren in die pogingen tot toenadering. Ik leerde dat deze bijzondere “cel” interacteerde met het civiele UFO wereldje vanuit de geheime wereld. Het is een tussengroep en is doorgedrongen tot in vele civiele UFO projecten. 

Het kruispunt van licht                                                                                                                 Tegen de herfst van 1993 zat ik op een steile leerkurve m.b.t. hoe de schaduwregeringniet alleen de geheime wereld en de regeringen de bedrijven had geïnfiltreerd, maar ook de burgerlijke media en de burgerlijke UFO gemeenschap. Na de Rockefeller-ontmoeting en onze instructie bijeenkomsten op Wright-Patterson Luchtmachtbasis (Sept. 1993) maakte ik opnieuw contact met de man die bevriend was met het Hoofd van de CIA, Woolsey. Hij was ervan overtuigd dat we deze informatie via een aantal kanalen naar buiten moesten brengen, niet alleen aan de president maar ook aan hoge ambtenaren binnen de regering. We deden dit via de presidentiele wetenschapsadviseur, Laurance Rockefeller en een vriend van Bill Clinton die onze onderneming steunde. De broer van deze man zat ook in het Witte Huis en was een zeer naaste assistent van Bill Clinton.                                                         

We benaderden de gevestigde machten op een vriendelijke en hulpvaardige manier door te zeggen: “Kijk, de tijd is gekomen om de openbaarmaking te laten gebeuren. De Koude Oorlog is voorbij. Nú bestaat de gelegenheid om op een positieve manier aan het publiek bekend te maken dat buitenaardse toestellen wérkelijk bestaan en dat er geheime projecten bestaan die verdedigbaar kunnen zijn geweest tijdens de spanningen van de Koude Oorlog, maar nu niet langer meer te verdedigen zijn. Openbaarmaking moet nú gebeuren. We hebben de kans om een breuk met het verleden te maken”. Tegelijk zeiden we ook: “Als júllie het niet doen, dan doen wíj dat. We zullen een manier vinden om dat te doen door genoeg bronnen te verzamelen om overtuigende argumenten te kunnen aanvoeren”. En dit is precies wat The Disclosure Project is. Met deze nieuwe impuls besloten we dat het noodzakelijk was om beter inzicht te krijgen in de operaties van de inlichtingendiensten.                                                                                                                         James Woolsey werd voorgedragen en zijn benoeming werd bekrachtigd door de Senaat in 1993; en in ons verhaal is het nu Sept’93, dus zat hij nog niet zo heel lang in die positie. We ontdekten via onze hogere contacten binnen het Witte Huis dat in feite zowel de President als het Hoofd van de CIA via bepaalde kanalen trachtten te achterhalen wat de waarheid over dit onderwerp was. Ons werd ook gezegd dat er ronduit tegen hen gelogen werd. Ik heb een brief die me toegezonden werd via FedEx in de herfst van 1993 door deze vriend van het Hoofd van de CIA, waarin hij zei dat het Hoofd van de CIA, Woolsey, onderzoek naar de UFO zaak had gedaan, maar er in het geheel niets over kon ontdekken en dat hij voorgelogen werd. Verder wísten ze dat ze werden voorgelogen! Hij vertelde dat het Hoofd van de CIA wilde dat ik naar Washington kwam en dat ik de eerste persoon zou zijn die het Hoofd van de CIA hierover inlichtte. Wel, ik dacht dat hij stapelgek geworden was. En ik dacht bij mezelf: Ik, een plattelandsdokter uit North Carolina word verondersteld naar Washington D.C. te komen om het Hoofd van de CIA te ontmoeten over iets dat topgeheim is? Vast wel! Om eerlijk te zijn was mijn eerste reactie dat dit een uitvlucht was. Ik beschouwde het als een dekmantel: dat het Hoofd van de CIA alles wist en dat hij alleen wilde uitvinden wat wíj wisten en wat we van plan waren. Naar later bleek had ik het bij het verkeerde eind: Woolsey en de President waren wérkelijk niet op de hoogte.  
                                                                                                                                                 Op 13 december 1993 gingen we naar Washington voor een ontmoeting met Woolsey. De dekmantel was een diner in het huis van zijn vriend. We waren met z’n zessen, 3 stellen: mijn vrouw en ik, het Hoofd van de CIA en zijn vrouw (die, gelukkigerwijs, de uitvoeringsbeambte van de National Academy of Science was, dat waren dus 2 vliegen in één klap), zijn vriend en zijn vrouw. Onze gastvrouw, zo bleek later, wist niet wie er kwam dineren tot de dag van de gebeurtenis. Kun je je dat voorstellen? “Schat, raad eens wie er komt dineren? Oh, het Hoofd van de CIA en zijn buitenaardse expert Dr. Greer”. Wow! Kun je je voorstellen thuis te komen en dat je vrouw te vertellen. 
                                                                                                                        
Ik kan me herinneren dat ik daar laat in de middag met Emily aankwam. Ik had een aktetas die helemaal vol zat met materiaal.We bespraken wat we zouden doen, maar ik had er geen idee van hoe lang deze ontmoeting zou gaan duren. We wisten allemaal dat dit een ernstige informatiebijeenkomst voor het Hoofd van de CIA was. Hij was voorgelogen over het belangrijkste geheim in de geschiedenis van de wereld. Woolsey’s vrouw arriveerde als eerste in een privé wagen, en toen arriveerde het Hoofd van de CIA onderbegeleiding van de Geheime Dienst. Na elkaar eerst begroet te hebben en na zo’n10 minuten door een deel van het materiaal, zoals foto’s, gevallen enz heengegaan te zijn, zei het Hoofd van de CIA: “Ja, ik weet dat deze bestaan”. Het bleek dat hij en zijn vrouw één van deze UFO’s hadden gezien, jaren geleden in New Hampshire, daarom had hij geen enkele twijfel dat ze bestonden. Maar wat hij wilde weten was waarom hem niets werd verteld, of er lopende projecten bestonden die daarmee te maken hadden, waarom de buitenaardsen hier zijn, en wat dit alles te betekenen heeft.                                                          

Mensen denken vaak dat oudere ambtenaren zoals hij zich krom zouden lachen over dit onderwerp. Maar nee! De man was zichtbaar geschokt. Hij was volledig van z’n stuk gebracht dat, als Hoofd van de CIA zoiets belangrijks als dit hem en de President onthouden werd. Hij was er buitengewoon ontsteld over. Op een bepaald moment dacht ik dat hij in elkaar zou storten en gaan huilen. Ik beschouwde zijn reactie als een volledig passend antwoord, gegeven de zwaarte van het onderwerp, en ik was hoopvol gestemd over het resultaat van deze ontmoeting. De bijeenkomst, waarvan ik dacht dat het zo’n half uur zou duren, ging bijna 3 uur door.

Tijdens die ontmoeting bespraken we alles wat hij wilde weten. En ik vertelde waarom de buitenaardsen hier zijn, en ik legde uit waarom dit geheim gehouden werd. En ik legde precies uit wat er gedaan zou moeten worden om het probleem op te lossen.
Ik was me er zeer wel van bewust dat het een verschrikkelijke verantwoordelijkheid was om op me te nemen. Ik voelde de ernst van deze situatie. Ik heb te maken met iemand waarvan men zou zeggen dat hij één van de machtigste mensen ter wereld is en ik heb ontdekt dat de keizer geen kleren draagt! Ik heb ontdekt dat er informatie binnen het systeem verloren gaat en onthouden wordt aan mensen die het machtigste land ter wereld leiden. En dan ontdek ik dat ze helemaal niet het land leiden en dat er een schaduwregering bestaat die wérkelijk alles leidt en dat dit mij nu bevestigd wordt door een zittend Hoofd van de CIA.

Ik veranderde van een complete scepticus –dat iemand op dat niveau van macht en autoriteit werkelijk niet op de hoogte zou zijn- in iemand die begreep hoezéér hij niet op de hoogte was…..en niet alleen het Hoofd van de CIA maar ook de President. Het was toen dat ik me de ernst van de functiestoornis realiseerde binnen wat wij denken dat een constitutionele republiek en een democratische regeringsvorm is; tot het punt waar er ronduit gelogen wordt tegen mensen op dit niveau van constitutionele autoriteit en verantwoordelijkheid. Ik had eraan getwijfeld of het Hoofd van de CIA, de Presidenten anderen die toegang tot deze projecten geweigerd werden ook werkelijk voorgelogen werden. Maar omdat ik nu mensen heb ontmoet zoals het zittend Hoofd van de CIA en huidige leden van de Senaats InlichtingenCommissie en soortgelijke beambten in de hele wereld, en hun gezichten heb gezien en hun lichaamstaal en hun reacties, kan ik je verzekeren dat de dingen niet zo zijn als de grote media vertéllen dat ze zijn.

Ik deelde met Woolsey de informatie dat deze buitenaardse wezens hier zijn voor vreedzame doeleinden. Ik legde uit dat vele UFO waarnemingen betrekking hebben op toestellen die door geheime programma’s inde V.S. en elders gemaakt zijn, dat technologieën achter deze voertuigen zeer krachtig en in verkeerde handen zijn. Ik legde er de nadruk op dat deze materie onder wettelijke controle gebracht moest worden en dat dit alleen door de President gedaan kon worden. Om dit kracht bij te zetten zou het Congres een onderzoek kunnen doen, maar in werkelijkheid, vanwege de structuur van de uitvoerende macht en z’n toezichthoudende en directe controle op de bevelstructuur,zou leiderschap moeten komen van de uitvoerende macht; de President. Ik kan me herinneren dat ik hem tegen het einde van de ontmoeting een serie aanbevelingen gaf die we vervolgens publiceerde. Aldus overhandigde ik het bewijsmateriaal aan een zittend Hoofd van de CIA en gaf aanbevelingen over wat er gedaan zou moeten worden om deze informatie openbaar te maken, de geheimhouding te beëindigen en deze materie onder de juiste controle terug te krijgen. Ik hoopte natuurlijk op enige actie, maar hij vroeg me: “Hoe maken we datgene openbaar waartoe we geen toegang hebben?”

Teleurgesteld, maar nog steeds de nadruk erop leggend zei ik: “U moét er controle overkrijgen. U moét aandringen op toegang”. Hij keek alleen maar weg. Hij wist waar het omging. Gedurende de tijd dat we zaten te dineren zat het Hoofd van de CIA tegenover me en zijn vrouw zat naast hem. De groep discussieerde over al deze zaken die ter sprake waren gebracht. Uiteindelijk vroeg Dr. Woolsey, de vrouw van het Hoofd van de CIA:“Weet je hoe deze toestellen communiceren over de enorme afstanden in het Heelal?” Ik zei: “Kijk, deze buitenaardse beschavingen hebben uitgevonden wat de structuur van ruimte en tijd en niet-plaatselijkheid is. De snelheid van het licht is veel en veel te langzaam. Het is geen geschikt middel om te communiceren of te reizen als je begint te praten over interstellaire afstanden. Ronduit gezegd zal het nauwelijks voldoende zijn als je niet voorbij de snelheid van het licht gaat om ook maar door ons éigen zonnestelsel te reizen. Dit betekent dat elke beschaving die hier gekomen is dergelijke technologieën en wetenschappen meester geworden is, die te maken hebben met alles dat voorbíj de snelheid van het licht gaat; wat ik noem het “kruis-punt” van licht. Als zij dat meester zijn geworden dan hebben ze het verband ontdekt waar elektromagnetisme, materie, ruimte, tijd en bewustzijn allemaal tezamen komen”. Het is feitelijk zoals de Moody Blueszingen: “Denken is de beste manier van reizen”.

Ik legde uit dat deze buitenaardse beschavingen technologie-geassisteerde bewustzijnssystemen alsook bewustzijn-geassisteerde technologie hebben, waar een tussenschakel bestaat tussen geest en gedachte enerzijds en een gespecialiseerde fysica en elektromagnetisme anderzijds. En als zij dus communiceren wordt het bericht overgebracht van punt A, zeg hier op Aarde, naar een thuisplaneet, punt B, op 1000 lichtjaren afstand, in wérkelijke tijd. Dit komt omdat het weggevallen is uit de lineaire tijd-ruimte en overgegaan is in dit niet-plaatselijke aspect van het Universum.Het gaat hier om zéér geavanceerde fysica, maar omvat ook de gebieden van gedachte en bewustzijn.
Zij kunnen denken náár een apparaat of interacteren mét een apparaat, en het zal onmiddellijk en nauwgezet dat signaal en dat bericht overbrengen naar dat andere punt– en dit is technologisch; het is niet alleen“telepathisch”. De informatie en de beelden worden niet-plaatselijk overgebracht naar een ander punt in de Ruimte, hoe ver weg dan ook, in werkelijke tijd. Het is als 2 knooppunten die op hetzelfde moment resoneren. Het signaal gaat van het ene knooppunt naar het andere, voorbijgaand aan de lineaire tijd-ruimte.
Een aantal mensen waar ik mee samengewerkt heb, die in geheime luchtvaart- en elektronicabedrijven geweest zijn en met dit onderwerp te maken hebben gehad, hebben me bevestigd dat we buitenaardse communicatieapparaten hebben geborgen die exact dát doen: ze interactéren met gedachte en bewustzijn, en réageren op gedachte en bewustzijn. Ze zijn afgestemd om dat te kunnen doen.
Wel, de uren die ik doorbracht met het Hoofd van de CIA en zijn vrouw waren zeker veelbewogen en onthullend. Tegen het eind van de avond bespeurde ik dat hij de informatieheel erg waardeerde en zeer geïnteresseerd was. Maar ik voelde ook de diepe tragedie en het verdriet op het moment dat hij me vroeg:“Hoe maken we openbaar waar we geen toegang tot hebben?” Ik realiseerde me toen hoe reusachtig de uitdaging was die voorons lag. Ik herinnerde me de functiestoornis waarvoor we gewaarschuwd waren door Eisenhower toen hij zei om op onze hoede te zijn voor het militair-industriële complex en de bedreiging die het vormt voor onze vrijheiden veiligheid door z’n excessen. Waar Eisenhower ons voor gewaarschuwd had,was verwezenlijkt tot een niveau van functiestoornis van werkelijk epische omvang, en ik was er rechtstreeks getuige van.
Terwijl we afscheid namen merkte ik dat deplek, al die tijd dat we binnen zaten, afgeluisterd werd. We zagen dat er mensen van de Geheime Dienst voor het gebouw stonden.
Uiteraard hadden ze een gepantserde auto en gewapende bewakers met oortelefoontjes– álles! In menig opzicht was deze ontmoeting traumatisch voor me; maar ik wasdankbaar dat ik in de gelegenheid was om de waarheid te leren.

“We zijn altijd bij je”
Een aantal interessante anekdotes zal je een idee geven van het soort mensen dat ik tegenkwam tijdens dit werk. Bijvoorbeeld, terwijl ik bezig was de conferentie met astronaut Brian O’Leary in Colorado in 1992 te organiseren, werden we benaderd door een vrouw die er op stond om naar het privé-verblijf voor onderzoekers te komen.Dit was Kolonel M.K.’s compagnon, nu zijn vrouw, die beweerde journalist te zijn. Ze nam eigenlijk deel aan psychologische operaties en psychologische oorlogsvoeringprojecten met de kolonel, wiens specialiteit psychotronische, radionische en mind-controlwapens waren, welke onjuist “niet-dodelijke wapensystemen” worden genoemd. Deze wapensystemen worden soms werkelijk gebruikt om mensen te doden; ze maken gebruik van zogenoemde scalar, longitudinale, elektromagnetische golven.
Op een of andere manier wist ze mijn privé nummer. Ik was weg, dus sprak ze met mijnvrouw; een práchtige vrouw die het toppunt is van noblesse oblige en vriendelijkheid. En deze vrouw zegt: “En wie zou ik precies moeten naaien om in deze vergadering te kunnen komen?” Dit tegen mijn vrouw! Dat was dus onze introductie in de verlichte gemeenschap van spionnen en UFO subcultuur gekken,en sindsdien is het alleen maar bergafwaarts gegaan. Dat is alles watje over het niveau van dit soort lieden hoeft te weten. Als ik mensen vertel dat de mensen die je op dit terrein ontmoet behoren tot enkele van de meest gemene, onbeschofte,omkoopbare, corrupte mensen die je ooit ergens op Aarde in wat voor subcultuur of omgeving dan ook tegen zult tegenkomen, dan méén ik dat.

Maar je komt ook hele mooie mensen tegen. Eén van de mensen die naar een lezing kwam was Dorothy Ives, de vrouw van acteur en Oscarwinnaar Burl Ives. De heer Ives was bevriend met de Nixons en de Reagans en een aantal andere politieke figuren, en was een 32e graad Vrijmetselaar.Dorothy kwam na de lezing naar me toe, erg opgewonden, en vroeg of ik meeging naar haar huis om Burl te ontmoeten. Ik stelde voor dat ze met me meeging naar de Mac-Guire Ranch waar we contact zouden maken met de buitenaardsen, en daarna zouden we Burl kunnen ontmoeten.
Burl en ik raakten snel bevriend met elkaar. We ontmoetten elkaar vaak en discussieerden over een hele serie onderwerpen, de geheimhouding, de technologieën, contact met buitenaardsen... “Weet je, dit is de meest verstandige gek die je ooit aan me voorgesteld hebt”, vertelde hij Dorothy, die altijd interessante en excentrieke mensen tegenkwam.Hij begreep dat waar we mee te maken hadden iets was dat heel wat diepgaande dimensies bezat, en dat onze benadering erg rationeel en erg verstandig was; gegeven het feit hoe “bizar” dit allemaal is.

Dorothy begreep aanvankelijk niet helemaal wie ik werkelijk was of de mate waarin ik diepgaande contacten had met de inlichtingendiensten en de nationale veiligheidsdiensten. Uiteindelijk kwam dit ter sprake, en ik vertelde haar: “Er is een man wiens familiediepe banden heeft met de NSA (National Security Agency). Dit zijn oudere NSA mensen,en zij staan een aantal documenten aan me af”.
Eén van deze documenten is een extra grote fotokopie van een document ui 1962. Het heeft codenamen als “MOON DUST Project”en “Project 46” er op staan, en het is geclassificeerd als Top Geheim – maar was nog niet gedeclassificeerd! Het werd aan mij overhandigd zodat ik het aan de juiste mensen kon geven. Dit (CIA) document is een samenvatting van de tekst van een telefoontap over wat zij leerden door Marilyn Monroe af te luisteren. Dit document beschrijft hoe Marilyn Monroe, die onlangs de bons was gegeven door de Kennedy-broers, en overstuur en gekwetst was, Robert Kennedy belde en een goede vriend van haar in New York, een kunsthandelaar. Marilyn deelde mee dat ze een persconferentie zou beleggen en het publiek zou vertellen wat Jack Kennedy haar had verteld met betrekking tot objecten vanuit de Ruimte die waren neergestort en geborgen in New Mexico in de jaren ’40! President Kennedy had haar deze informatie toevertrouwd omdat hij het buitenaardse toestel en wrakstukken van de neergestorte UFO daar had gezien. Dit document, dat nog steeds Top Geheim is, is gedateerd op de dag vóór de nacht dat ze Marilyn Monroe dood aantroffen.
Ik heb ook iemand weten te vinden die bij de inlichtingeneenheid van de politie van Los Angeles zat, de eenheid die geholpen had bij het installeren van de telefoontap en bij haar te observeren tot het moment van haar dood, en feitelijk wisten hoe ze Marilyn Monroe gedood hadden. Er bestaat geen twijfel over dat ze vermoord werd door eliminatieagenten uit de inlichtingenwereld van de VS.

Belangrijk genoeg was dit document ondertekend door James Angleton, de legendarische,fanatieke mol-jager en lek-reparateur binnen de CIA. Naar mijn mening was dit document een doodsvonnis voor Marilyn Monroe omdat het samenvatte wat ze van plan was te doen. Ik denk niet dat zij wist wat ze tegen ’t lijf gelopen was, in termen van het soort kettingzaag dat op haar af kwam. 
Toen ik dit alles aan Burl vertelde zei hij: “Marilyn en ik kenden elkaar goed, en ik kan je dit zeggen: wij allen die haar gekend hebben wisten dat ze vermoord was, maar tot vandaag heb ik niet geweten waaróm...!”

Een heel andere dag
In 1994 werd ik uitgenodigd voor een speciale uitzending met Larry King. De showwerd live uitgezonden vanaf de Nellis luchtmachtbasisbij Area 51. De producent van Larry King destijds, Farmer genaamd, vertelde me dat het de meest bekeken uitzendingwas die ze ooit gehad hadden.
Op een bepaald moment tijdens het interview draaide Larry zich om naar me, en vroeg: “Wel, wat denk je dat de president hiervan weet?”
Zoals je nu weet, had ik het informatiedocument voor de president en Dr. Jack Gibbons, de wetenschapsadviseur van de president, samengesteld en had ik een ontmoeting gehad met het Hoofd van de CIA in december daaraan voorafgaand. Dus zei ik: “Wel, ik denk dat je die vraag aan de president moetstellen”. En ik herinner me dat een van de andere gasten en Larry King op hetzelfde moment zeiden: “Wat betekent dat?” Ik zei:“ Wel, ik denk dat het beter zou zijn als je de  president die vraag stelt”. Ik deed erg geheimzinnig. Later, in de trailer van Larry King, zaten we privé enige tijd bij elkaar, want hij wist dat ik niet alles zei. Hij vroeg me wat ik in m’n schild voerde, en ik vertelde hem in vertrouwen, onofficieel, over onze contacten  met de president, en dat ik het Hoofd van de CIA er al over had ingelicht.

Hij zei: “Mijn God, waarom zei je dat niet in de uitzending? Dat zou een primeur zijn geweest!”Ik zei: “Omdat ik nog steeds met deze mensen samenwerk”. Ik sprak omzichtig over onze ontmoeting met het Hoofd van de CIA totdat die zijn ambt neerlegde in ’95 of ’96. “Mijn God, dit materiaal is werkelijk écht?” vroeg Larry. “Natuurlijk”, zei ik, en toen hadden we een erg interessant gesprek. Later zei ik: “Maar Larry, waarom zenden CNN en de andere nieuwsmedia het proces tegen O.J. Simpson en andere sensatierommel 24 uur, 7 dagen per week uit? Ik ken niemand die daar ook maar in de verste verte in geïnteresseerd is. Iedereen wordt er ziek van om dit aan te horen”.

“We móeten wel”, zei hij. “Wat bedoel je, je móet? Je bent een journalist. Waarom doe je geen verslag van de grote verhalen, elke dag? Dit is het grootste verhaal van de ééuw!”, riep ik uit. “Wel, het bedrijfsleven zegt ons dat we, om onze kijkcijfers hoog te houden en te kunnen concurreren met andere omroepen, dit soort akelig materiaal moeten uitzenden, en zij betalen me daar fors voor. Het gaat alleen maar om kijkcijfers, en kijkcijfers halen de advertentiedollars binnen, en advertentiedollars betalen mijn dikke salaris”. Hij was gewoon recht op de man af.
Ik zei: “Ja, maar hoe zit het met journalistieke integriteit en redactionele bescheidenheid over wat belangrijk is, wat werkelijk nieuwswaarde heeft?” Hij antwoordde: “Ach, kom op. Dat bestaat niet meer, en al sinds járen niet meer. Het gaat alleen maar om geld en kijkcijfers”. Je denkt dat de grote media niet nóg lager kunnen zakken, tot ze een nieuw dieptepunt bereiken. Het is werkelijk een gang naar de kelder; en ze bereiken ieder jaar nieuwe laagtepunten!

Er zijn ook geheime nationale veiligheidsfilters in werking om dit soort grote, gevoelige verhalen buiten het nieuws te houden. De corruptie van de media is de eigenlijke reden die de geheimhouding handhaaft.
In 1995 organiseerden we de eerste bijeenkomst voor getuigen. Er waren ongeveer 18 kolonels en mensen uit de luchtvaartindustrie, en mensen uit heel de Verenigde Staten en Rusland. We kwamen bijeen in Asilomar, wat een buitenverblijf is in Pacific Grove vlakbij Monterey, Californië. Laurance Rockefeller was erg behulpzaam bij dit alles en zijn mensen waren er, evenals sommige van de eerste getuigen, zoals brigadier-generaal Stephen Lovekin. Het werd allemaal op videotape en geluidsband vastgelegd, maar de mensen aan wie ik deze taak had toevertrouwd, namen alle banden mee en sloten een achterdeurovereenkomst met de Rockefellergroep. Zodoende hebben we geen bewijzen van die getuigenis! En tot op de dag van vandaag hebben we ze niet teruggekregen. Mensen zullen me soms erg fel en voorzichtig vinden voor wat betreft mensen en organisaties; daar is een goede reden voor: dit soort diefstal en verraad is keer opkeer gebeurd.

Eind 1996 / begin 1997 besloten we dat we een formele briefing in Washington D.C.moesten doen, waarvoor we klokkenluiders binnen de regering, leden van het Congres en andere invloedrijke politieke mensen waarmee we in contact stonden, zouden uitnodigen.Voorafgaand aan die briefing gingen Shari Adamiak, Neil Cunningham, een filmredacteur voor de BBC in Londen, en ik naar een laboratorium in Phoenix dat geleid werd door heimelijke werklui. Eén van die werkers zei: “Je mag onze digitale laboratoria gebruiken om al het videomateriaal samen te stellen voor deze ontmoeting met het Congres...”
We hadden videobanden en fotografische beelden van UFO’s van over de hele wereld verzameld. Neil Cunningham zou ons helpen bij het samenstellen van de beste beelden ooit, om die te laten zien. Uiteraard wisten we wie deze man was, en we liepen bewust zó de Spionnencentrale binnen.

Ik was naar Phoenix gevlogen op een vlucht van U.S.Airways, en terwijl we aan het landenwaren begon ik aan de CE-5 protocollen (CE-5 is een Close Encounters of the5th kind; een nabije ontmoeting van de 5e soort). Ik ging naar een verruimde staat van bewustzijn en de Ruimte in, en begon instructies over de vliegrichting te geven aan de buitenaardse voertuigen in het gebied rond Phoenix. Ik zei tegen de buitenaardsen: “Het zou geweldig zijn als jullie iets onmiskenbaars kunnen doen terwijl we hier zijn en wat we bij het beeldmateriaal kunnen doen om te delen met het Congres, dat we over een paar weken zullen inlichten”. Dit was op 13 maart 1997, en de briefing voor het Congres was begin april”.
Het laboratorium staat in Tempe, Arizona, en terwijl we daar aan het werk waren kwam iemand zeer opgewonden binnengerend. Hij zei: “Er zijn enorme UFO’s in de lucht boven Phoenix, en ze worden gefilmd!” Het waren de Phoenix Lichten! En dat was een categorie CE-5 gebeurtenis.
We waren geland om ca. half 6 ’s avonds, en deze gebeurtenissen vonden plaats om half 9 ’s avonds. Eén van de langstdurende waarnemingen was nagenoeg boven het laboratorium! Die avond zagen we op het lokale nieuws beeldmateriaal dat we konden verwerken in de filmische samenvatting die we aan het Congres zouden geven!

Op een avond, terwijl we nog erg laat in het laboratorium met deze digitale beelden bezigwaren, liep een gepensioneerde generaal binnen. Hij was piloot voor een privé luchtvaartonderneming, en voerde geheime missies uit en transporteerde drugs voor deze duistere projecten. We leerden dat er een aanzienlijke cel van geheimzinnige figuren bestond die operatievluchten vanuit Phoenix uitvoerden voor verhandelen en invoeren van gesmokkelde drugs. Deze generaal zat zwaar onder de coke; hij ging compleet uit z’n dak op drugs. Terwijl hij naar ons toekwam zag hij beeldmateriaal van een UFO die ik van een militaire bron had gekregen. Hij keek ernaar en zei: “Hoe heb je dit in Godsnaam in handen gekregen? Dit is Top Geheim”. Ik keek hem aan en zei: “Denk je dat ik jou dat ga vertellen?”
“Wie bén jij eigenlijk?” vroeg hij. Ik zei: “Ik ben Dr. Greer”. Hij antwoordde: “Oh, ik weet wie jij bent”.  We waren dagenlang in dit laboratorium tot in de vroege ochtend. De figuren die er in- en uitliepen waren absoluut ongelofelijk: agenten onder de coke, drugsgebruikers, zeer technische mensen, het hele spectrum; en ze opereerden allemaal vanuit dit kleine duistere laboratorium in Tempe…..
Een man die me benaderd had op een lezing in Tennessee, zei dat hij niet begreep waarom ik nog niet dood was, en dat zij geobserveerd hadden wat ik aan het doen was. Hij was iemand die persoonlijk betrokken geweest was bij, en dat ook gezien had, de lancering van een wapensysteem dat op een buitenaards toestel gericht werd en het had vernietigd. Hij had persoonlijke en specifieke kennis van die systemen.

Gedurende deze periode, tussen begin en eind jaren ’90, heb ik niet één maar ongeveer een dozijn mensen ontmoet, die óf op locaties waren geweest waar deze wapensystemen ontwikkeld werden, óf die bij feitelijke gebeurtenissen aanwezig waren geweest waar we op buitenaardse voertuigen gericht hadden en ze geraakt hadden door gebruikmaking van geavanceerde elektronische systemen. Uiteraard, de gefantaseerde dekmantel voor Star Wars of SDI (Strategisch Defensie Initiatief) is dat er “brilliant pebbles” bestaan, zoals die gebruikt worden in het SDI programma om raketten en soortgelijke dingen te onderscheppen. In werkelijkheid heeft echte actie zich altijd afgespeeld op het gebied van elektromagnetische wapensystemen, elektromagnetische pulswapens (E.M.P.) en “scalar” wapensystemen. Als een buitenaards toestel materialiseert in onze tijd – ruimte, is het kwetsbaar voor deze geavanceerde E.M. wapensystemen.

We hebben getuigen van Top Geheim niveau die aanwezig waren in de nasleep van gebeurtenissen, waarbij ze neergestorte toestellen hadden gezien of geborgen. Een getuige, Jonathan Weygandt, was aan de Boliviaanse– Peruaanse grens toen de kliek in begin jaren ‘90 één van deze buitenaardse toestellen neerhaalde. We hebben mensen die aanwezig zijn geweest op vergaderingen waar ze plannen maakten om buitenaardse toestellen neer te schieten. En we hebben mensen die deelgenomen hebben aan de ontwikkeling van deze wapens.
Eén getuige kwam naar voren op de bijeenkomst van 1997 in Washington D.C., die we hadden georganiseerd voor leden van het Congres, het Witte Huis en vertegenwoordigers van het Pentagon. Congreslid Dan Burton, die voorzitter was van de Regeringshervormingen Toezicht Commissie van het Huis, was aanwezig bij deze gebeurtenissen, samen met andere sleutelfiguren. Enkele van de getuigen die naar voren kwamen zouden dingen gaan zeggen die veel verder gingen dan wat zelfs de “bevrienden” binnen deze controlegroep als veilig beschouwden.

Deze bijzondere getuige, G.A., had specifiek een gedetailleerde informatie over deze eigengereide StarWars plannen. Hij had aangezeten bij gezamenlijke vergaderingen van de NSA, de CIA, de NRO (National ReconnaisanceOffice!) en enkele bedrijfsprogramma’s, waar hij deze plannen zag vanaf de jaren ’70. Hij zei dat ze volledig operationeel waren: er was een geheime bevoegdheid om niet alleen op feitelijk  buitenaardse voertuigen te richten en ze aan te vallen, maar ook om een onechte aanval op Aarde te ensceneren, daarbij gebruik makend van nagemaakte buitenaardse voertuigen die door mensenhanden waren vervaardigd en andere wapensystemen die hoog geclassificeerd waren. De bedoeling was om “toneelkunst”te gebruiken om een buitenaardse aanval te fingeren opdat de mensen van de Wereld zich zouden verenigen rondom Big Brother en een wereldomvattende junta van bedrijven en militairen. Het zou lijken op The War of the Worlds. En het zou het nationale militaire commandocentrum en de meeste instellingen verrassen, de CIA, het Witte Huis en het Congres, om niet te spreken van de massa’s en de media. Net zo lichtgelovig als de massa’s ontvoeringverhalen en verminkingen als bewijs van “kwaadaardige buitenaardsen” hebben geslikt, zouden de massa’s opnieuw dit Star Wars-aas genomen hebben. Ik heb talloze mensen in geclassificeerde projecten geïnterviewd die deelgenomen hebben aan ontvoerings ploegen en ontvoeringen en verminkingen geënsceneerd hebben.

G.A. was echt zenuwachtig om datgene te delen waar hij deel van had uitgemaakt. Hij vertrouwde me toe dat hij benaderd was door mensen waarmee hij had samengewerkt: dit waren maten die aan echte speciale operaties hadden deelgenomen, en enkelen ervan hadden elkaar’s leven gered in diverse omstandigheden. Zulke groepen vormen een ware broederschap. Ze hadden al een hele tijd geen contact meer met elkaar gehad, maar ze wisten wat hij aan het doen was met het Disclosure Project. Ze observeerden met zekerheid zijn omgang met mij. Ze smeekten G.A. om hen eerst te ontmoeten voordat hij zou zeggen wat hij wílde zeggen tegen deze mensen van het Congres en het Witte Huis. Een goede vriend van Al Gore en Bill Clinton was bij deze ontmoeting aanwezig, en zij wisten dat er machtige Congresleden zouden zijn. Dus stemde hij ermee in om hen te ontmoeten.

Op de dag van het voorval, in april 1997, kwamen we bijeen voor een privé ontmoeting van alle verzamelde Topgeheime getuigen. Astronaut Ed Mitchell was er ook. Juist toen we toe waren aan G.A.’s getuigenis namen we een pauze. Hij kwam naar me toe en zei dat hij een ontmoeting moest hebben met leden van zijn cel waar hij deel van had uitgemaakt; dat ze opgedoken waren en dat ze er op stónden dat ze elkaar zouden ontmoeten. Hij had genoeg loyaliteit jegens hen dat hij er mee instemde om ze te ontmoeten.Ze namen hem mee naar een onbekende plaats in Virginia en hielden hem daar vast tot ongeveer middernacht, totdat deze besloten informatiebijeenkomst met het Congresvoorbij was. Ze brachten hem toen terug naar de Westin in D.C. en hij schoof een briefje onder de deur van Shari Adamiak, die mijn voornaamste assistent was. Daarin schreef hij: “Ik kan nu echt niet hierover praten. Ze sméken me om hier niets over te zeggen totdat zij zaken onder controle kunnen krijgen. Ze gaan er mee aan de gang en hebben enige tijd nodig”.

G.A. vertelde me dat, vanwége het Disclosure Project, het moreel erg laag was binnen deze afvallige groep. We hadden de leden van deze afvallige groep, die de leiding had over de enscenering van een buitenaardse aanval op Aarde, ontmaskerd, en die raakten in paniek.De enige werkelijke macht die ze hebben wordt ontleend aan de geheimhouding, het verrassingselement en de onwetendheid van anderen; en wij waren die dynamiek aan het veranderen door hun plannen openbaar te maken.
Talloze mensen binnen deze operatie, waaronder een leidend ambtenaar van de SAIC en een man die jarenlang voor alle grote luchtvaartbedrijven had gewerkt, hebben me verteld dat wat we aan het doen waren deze hele zogenaamde MJ-12 controlegroep in de war had gegooid. Wij brachten belangrijke informatie naar buiten aan belangrijke figuren in D.C. en aan het publiek. Er was afvalligheid gaande en er waren veel strijdpunten, en deze groep die nooit homogeen was geweest, begon meer en meer uiteen te vallen als gevolg van ons werk.

Maar de insiders zeiden tegen G.A.: “Geef ons wat tijd om dit onder controle te krijgen, en als we daar niet in slagen, dan mag jij erover praten”. In zekere zin ben ik bemoedigd dat ze die kaart nog niet uitgespeeld hebben, maar ik ben er niet van overtuigd dat die niet uitgespeeld zál worden. Het gevaar is dat bijna de hele wereld, inclusief de meerderheid van de mensen die denken te weten wat er gaande is betreffende UFO’s en geheime programma’s, voor de gek gehouden zal worden. Dit soort van poging wordt een“misleidende Indicatie en Waarschuwing”genoemd, of een “valse I&W”, waarmee je iets creëert dat op een aanval van een vijand lijkt, maar dat niet is. Het is een geënsceneerde gebeurtenis die ontworpen is om bepaalde strategische doeleinden te bereiken, zoals het Golf van Tonkin incident. Om de Vietnam Oorlog te kunnen uitbreiden en om meer geld en troepen te kunnen vragen, hebben we in wezen iets georganiseerd dat leek op een aanval op ons materieel. Dus noem ik dit het “Kosmische Golf van Tonkin Plan”. Het zou iedereen overrompelen. De enige manier dat het mensen niet overrompelt is als ze de waarheid kennen. En daarom vond ik het zo belangrijk dat G.A.en mensen als hij naar voren zouden komen, openlijk een verklaring zouden afleggen, namen zouden noemen, en zouden vertellen wat het specifieke plan was.

Carol Rosin werd door Werner von Braunverteld, toen hij nagenoeg op zijn sterfbed lag, dat deze geheime programma’s zouden proberen wapens in de Ruimte te stationeren, en buitenaardse gebeurtenissen zouden fingeren, en een aanval zouden ensceneren.Hij waarschuwde dat dit een ernstig gevaar voor de wereld zou vormen. Maar hij zei één ding dat ik Carol verzocht te verzwijgen gedurende de Disclosure Project gebeurtenissen: von Braun zei dat er elektronische oorlogvoeringssystemen waren die invloed hebben op het bewustzijn; dat ze ver ontwikkeld waren en het vermogen hadden om gedrag en het nemen van beslissingen te beïnvloeden. Deze zogenaamde psychotronische wapens vormen de ernstigste dreiging van allemaal.
Rond deze tijd hadden we een verblijf in Colorado. Er was een vrouw aanwezig die gewerkt had in een bedrijf dat omging met deze technologieën, en erbij geweest was toen ze gebruikt werden. Degene die het bediende kon een kiesschijf draaien en kon teweeg brengen dat, zeg, een vergadering van een Raad van Commissarissen binnen enkele minuten tot een akkoord kwam over iets, of kon de kiesschijf de andere kant opdraaien en teweeg brengen dat iedereen begon te vechten en dat de werkzaamheden vervielen tot een complete chaos.

Ik ken anderen die gewerkt hebben voor E-Systems, Raytheon, SAIC en EG&G die bezig waren met hoogwaardige elektronica, en ze hebben ook versies van ditzelfde vermogen gezien.
Soms kijk ik naar de wereld en naar sommige mensen waarmee we moeten samenwerken, en dan ben ik er van overtuigd dat ze in zombies zijn veranderd, omdat het kant noch wal raakt hoe mensen zich op een bepaalde manier gedragen: het lijkt wel een voorgeschreven tekst.
Sommige wetenschappers die vrije energie– technologieën hebben, zijn aangevallen met voorgeschreven geloofssystemen en gedragspatronen die hen er van hebben weerhouden om met deze apparaten naar voren te komen. Ze lijken allemaal dezelfde persoonlijkheidsgrillen en –gedragingen te hebben met onstabiele schommelingen tussen hoop en paranoia. En dus blijven de technologieën altijd verborgen, of worden zelfs nooit afgemaakt. We hebben dit keer op keer gezien.

 


Auteur: © Steven M. Greer, M.D.
Vertaling: Bert Boslooper
Met dank aan: Frontier Magazine waarin dit artikel eerder gepubliceerd werd.
                    





©2007 www.wijwordenwakker.org