Desinformatie en Roswell


'De USAF-rapporten wilden de Roswell-lichamen verklaren als etalagepoppen van 1.83 m lang en een gewicht van 75 kilo; het probleem is dat dit pas 6 jaar ná het Roswell incident gebeurde.'
- Stanton Friedman, M.S., Kernfysicus en UFO-onderzoeker

MUFON, het Mutual UFO Network, werd oorspronkelijk opgericht in 1969 als netwerk van het Midwesten met het doel veldonderzoekers op te leiden om UFO-rapporten te onderzoeken. In november 2006 trok oud-NASA ingenieur en MUFON-directeur Schuessler zich terug en werd zakenman James Carrion de nieuwe directeur.

Tijdens de internationale MUFON-conferentie in juli 2009 in Denver en de 7de Crash Conferentie in november 2009 in Las Vegas, verraste James Carrion vriend en vijand met een presentatie die impliceerde dat de crash in juli 1947 bij Roswell geen vliegende schotel van buitenaardse oorsprong betrof. 

Carrion zei dat het een neergestort voertuig was van het Top Secret Project van de Amerikaanse Luchtmacht, 'SEAR' genaamd. Zijn verhaal sloeg in als een bom. Oud-kernfysicus, UFO-onderzoeker en auteur Stanton Friedman wil de bewering van Carrion weerleggen.

Desinformatie en Roswell         © 30 november 2009 door Stanton Friedman1 
 
'Ik kreeg verscheidene telefoontjes in november 2009: vragen over de hypothese van MUFON-directeur James Carrion op de Crash Conferentie in Las Vegas. De een wist mij te vertellen dat Carrion impliceerde dat er helemaal geen vliegende schotel was neergestort, de ander zei me dat James beweerd had dat het geen schotel van buitenaardse oorsprong geweest kon zijn.
 
James was zo aardig om mij een kopie van zijn lezing in Las Vegas toe te sturen. Hij had Roswell ook tijdens het 40ste jaarlijkse symposium van MUFON in 2009 genoemd. Hij dacht dat een buitenaards ruimtevaartuig dat uit een ver afgelegen ruimtestelsel kwam eenvoudig gezegd niet op aarde kón neerstorten.

Mijn reactie was dat alles erop wijst dat alle neergestorte schotels die ik serieus neem (Roswell, de vlaktes van San Agustin, Aztec, Varginha Brazilië) slechts een diameter hebben van een paar meter en volgens mij slechts kleine excursievoertuigen voor het bezoek aan de aarde zijn.

Er zijn een aantal rapporten over reusachtige luchtvoertuigen die wel interstellair zouden kunnen reizen. Ik denk aan 747-piloot Kenju Terauchi en zijn bemanning van JAL 1628 op 17 november 1986, die getuigen waren van een ruimteschip dat tweemaal de grootte van een vliegdekschip had. 

[Zie May 2, 2005, 3-part Earthfiles series over een grote UFO in Anchorage, Alaska]
 


UFO in Anchorage Alaska

Ik denk dat buitenaardsen net als wij fouten kunnen maken. Wij hebben inmiddels twee ruimteraketten verloren. De VS hebben enkele reusachtige nucleair aangedreven vliegdekschepen van meer dan 300 meter die achttien jaar kunnen varen zonder bij te hoeven tanken. Elk van deze 'moederschepen' heeft ongeveer vijfenzeventig kleine snelle vliegtuigjes die om de paar uur nieuwe brandstof moeten tanken.

James sprak in zijn presentatie over opzettelijke verspreiding van verkeerde informatie door de Amerikanen om de Russen op een dwaalspoor te brengen. Rusland zou denken dat Amerika na de Roswell crash beschikte over ongelooflijk vergevorderde technologie en Rusland zou tijd verspillen in een zoektocht naar mythische UFO’s om hetzelfde te verkrijgen.

Ik ben het eens met Carrion dat desinformatie als middel wordt gebruikt. In Nieuw Mexico werd op 16 juli 1945 na de eerste nucleaire proefexplosie een leugen verspreid: een munitiestortplaats zou zijn opgeblazen en gelukkig was niemand gewond geraakt. Pas na de nucleaire ontploffingen op Hiroshima en Nagasaki in Japan op 6 en 9 augustus 1945 kwam de waarheid aan het licht.

Los Alamos in Nieuw Mexico - waar het wetenschappelijke werk omtrent de ontwikkeling van de atoombom plaatsvond - was een totaal geheime stad.  Nobelprijswetenschappers reisden er onder valse namen naar toe. Er zijn meer voorbeelden van opzettelijk gegeven desinformatie. Generaal Farrell zei in september 1945 dat de radioactiviteit van atoombommen geen lang leven beschoren zou zijn. Dit was een rasechte leugen.

James Carrion denkt dat Project Sear een door Nieuw-Zeeland, de Verenigde Staten en het Verenigde Koninkrijk geleid project was aan het einde van WO II. Men wilde een kunstmatige vloedgolf opwekken door middel van explosieven onder water. De opgewekte tsunami zou de Japanse troepen op de eilanden in de Pacific moeten wegvagen. Carrion haalt zijn informatie uit krantenartikelen uit juni 1947, waarin geschreven staat dat de Amerikanen bezig waren met iets groots, zo groot en krachtig als de atoombom.

Een vraag die niemand stelt is waarom niemand van de 509de Luchtmachtgroep werd gestraft voor het Roswell-persbericht. De Amerikaanse luchtmacht verklaarde namelijk met een officieel persbericht, dat een neergestorte vliegende schotel, een UFO, was geborgen ('RAAF Captures Flying Saucer' stond in diverse Amerikaanse kranten). Een dag later kwam er een nieuw communiqué waarin werd gesproken over een neergestorte weerballon. Daarna bleef het lang stil. 


voorpagina Roswell Daily Record van 8 juli 1947

Waarom sprak Carrion niet over professor Valery Burdakov van de USSR Academie van Wetenschappen? Burdakov vertelde in 1991 hoe hij door Sergey Korolyev, de belangrijkste raketontwerper van de Sovjet-Unie, had gehoord dat Josef Stalin Korolyev de opdracht had gegeven om buitenlandse artikelen over UFO'S, inclusief Roswell, te onderzoeken. Korolyev kon Stalin mededelen dat de UFO’s echt leken te zijn, maar dat zij geen bedreiging vormden. De Russen hadden spionnen in Los Alamos en waren van alles op de hoogte.

We kunnen rustig concluderen dat de Amerikanen rondom Roswell zeer veel  desinformatie hebben verspreid. Geïnteresseerden kunnen 'The Roswell Report -Truth vs. Fiction in the New Mexico Desert' (1992 Mogul nonsens) en het USAF 1997 'Roswell Report: Case Closed' lezen.




Auteur: © Linda Moulton Howe 2010 


Vertaald en samengevat door: 't Vertalerscollectief


Bron: Earthfiles    

Voetnoot:

1. Stanton T. Friedman, M.S., Kernfysicus, UFO-onderzoeker en schrijver van:
   Top Secret MAJIC © 1996; Crash At Corona © 1997; 
   Co-auteur met Kathleen Marden: Captured: The Betty and Barney Hill UFO Experience 
  
© 2009
 


 





©2007 www.wijwordenwakker.org