DE VERBORGEN AGENDA VAN NASA


Boekbespreking ‘Dark Mission, The Secret History of NASA’
van Richard Hoagland en Mike Barra

Deel 2

‘Mensen die zich professioneel hebben geëngageerd aan een bepaalde theorie, voelen zich bedreigd wanneer die theorie in twijfel wordt getrokken. In het geval van dit verschijnsel heeft zowel de wetenschap als de pers zich de vaste overtuiging eigen gemaakt dat het hele onderzoeksterrein waardeloos is. Daardoor kan verwacht worden dat ze zich fel zullen blijven verzetten, zelfs tegenover overweldigende bewijzen dat er sprake is van een reëel mysterie.’
Whitley Strieber

De Nazi’s en hun invloed binnen NASA
Na de Tweede Wereldoorlog waren Rusland en Amerika er als de kippen bij om naast veel Nazi-techniek ook de knapste Nazi-koppen uit Duitsland weg te kapen. Bij ‘Operatie Paperclip’ werden honderden Duitse geleerden naar Amerika overgevlogen. Een groot deel daarvan was oorlogsmisdadiger en had eigenlijk berecht moeten worden, maar ja, dat was nou weer zonde van de kennis, dus sloeg men dat maar over. Werner von Braun was de grote man achter de ontwikkeling van de Amerikaanse raketten, hij is de held achter het Amerikaanse ruimtevaartprogramma. In feite was hij majoor in de SS en werkte in het Mittelwerk concentratiekamp met de gevangene daarvan aan de V2, een zelfvliegende bom die in 1944 in Engeland nog heel wat schade en slachtoffers eiste. Von Braun regelde de overgave van 500 van zijn top raketgeleerden aan Amerika tezamen met blauwdrukken en prototypes.

Von Braun en zijn mannen werden snel overgevlogen naar White Sands Missile Range in New Mexico. Daar deden ze verdere tests met de V2 en werkten aan de ontwikkeling van grotere en meer krachtige raketten. In 1950 werd de hele groep overgebracht naar het Army’s Redstone Arsenal nabij Huntsvile, Alabama alwaar zij de Redstone, Jupiter en Jipiter-C ballistische raketten ontwikkelden. In die tijd waren zij er zo van overtuigd dat zij zo waardevol voor Amerika waren, dat ze er geen geheim van maakten dat ze zich nog steeds Nazi’s voelden en de partij-ideologie daarvan aanhingen. Ze droegen nog lang na hun immigratie naar de VS openlijk hakenkruizen en andere Nazi-symbolen op hun kleding. Werner von Braun en zijn mede wetenschappers spendeerden hun vrije tijd, toen ze in White Sands werkten, in een bar in El Paso, Texas, een Amerikaans stadje. Boven de ingang van die bar hing een bord (met de vorm van een vliegende schotel!) met daarop de naam Billy the Kid en pontificaal in het midden een hakenkruis. En dat werd allemaal getolereerd, lang leve de ruimtevaart!

Vrijmetselarij en occulte zaken
Het is bekend dat Adolf Hitler grote belangstelling had voor het occulte en verenigingen zoals de vrijmetselarij bestonden ook in Duitsland. Ook de SS was in hart en nieren een occulte organisatie en von Braun was bekend met de rituelen. Die rituelen werden ook door een deel van de top van de bestuurders van de USA uitgevoerd, je komt de symboliek daarvan overal tegen en het meeste daarvan werd al door de Founding Fathers bij de oprichting van de VS in de basis daarvan ingebakken. Denk maar aan de symbolen op het dollarbiljet en het stratenplan van Washinton waarin je de bekende pentagrammen en andere heilige geometrie terug kunt vinden. De vrijmetselarij steunt op de oude kennis van de priesters van het oude Egypte en misschien nog wel van veel verder terug in de tijd.

De meeste topmensen van NASA waren/zijn lid van de vrijmetselarij en dat waren ook de meeste Apollo astronauten. Er werden rituelen uitgevoerd onbekend aan het volk. Zo werd onder andere de vlag van de vrijmetselarij door Buzz Aldrin, een 32° vrijmetselarijlid, meegenomen naar de maan en later op ceremoniële wijze overgedragen aan het hoofdkwartier van de vrijmetselarij in Washington. Weet je nog wat de naam was van de Apollo 12 maanlander waarin Neil Armstrong en Buzz Aldrin als eerste mens op de maan landde? De Eagle! Adelaar, en kijk welke vogel er in de vlag van de vrijmetselarij staat!

De vlag die met Buzz Aldrin meeging naar de maan. Zie ook de aanduiding 33°, het winkelkaak en passer symbooltje en de dubbel-koppige adelaar

Winkelhaak en passer, het vrijmetselaarssymbool

In zijn boek: ‘Ontheemde Zielen Ontwaken’ schrijft Jan Wicherink:
Het vrijmetselaarssymbool bestaat uit een winkelhaak en een passer; het zijn de
enige twee instrumenten die nodig zijn om Heilige Geometrie te bedrijven. De
gulden regel is dat wanneer je enig ander instrument dan deze twee nodig hebt
om te bewijzen dat het met geometrie te maken heeft, dat het dan wel geometrie
mag heten, maar zeker geen Heilige Geometrie!

Vreemd gedrag van astronauten
Richard Hoagland is er volledig van overtuigd dat de maanlandingen werkelijk plaatsvonden. Er bestaat een aardige hoeveelheid zaken die dat tegenspreken en zeker de moeite waard zijn om eens naar te kijken, hoe gek het misschien ook moge klinken, eenmaal kennis genomen van die feiten doet je dat inderdaad twijfelen aan die landingen. Maar Hoagland gaat er vanuit dat het allemaal heeft plaatsgevonden en geeft zaken die niet kloppen een andere wending, een wending die zijn theorie bekrachtigt en het moet gezegd, ook die theorie snijdt hout gezien in het licht van de vreemde gedragingen van NASA en de vele foto’s die duidelijk aantonen dat er meer is dan NASA zegt. 

Foto genomen door de astronauten op het maanoppervlak, als dergelijke eerste generatiefoto’s nader bekeken worden, dan is er op de achtergrond een vreemde constructie waarneembaar, die lijkt te bestaan uit een driedimensionaal vlechtwerk van gigantische afmetingen die doen vermoeden dat het deel is van een enorme koepel van glas, ooit gebouwd om daaronder te werken en misschien wel te wonen. Er zijn zelfs aanwijzingen van koepels in koepels om bij een eventuele inslag van een meteoriet in de buitenste koepel, in de binnenste te overleven terwijl de zaak gerepareerd wordt. Zie ook Enterprisemission. 

De Apollo astronauten moesten bij terugkomst niet alleen een volledig medisch onderzoek en een serie ondervragingen ondergaan, maar om de gehele reis goed te documenteren werden ze ook onder hypnose gebracht, dat is bevestigd door een dokter van NASA. De officiële verklaring voor het onder hypnose brengen is dat het de astronauten moest helpen hun ervaringen op de maan beter te herinneren en zij ze zodoende beter konden rapporteren. Hoagland vermoedt dat de astronauten onder hypnose echter de opdracht kregen bepaalde zaken die ze op de maan zagen en enkele opdrachten die ze uitvoerden te vergeten.

Uit diverse persconferenties en interviews is duidelijk geworden dat de astronauten moeite hebben met hun herinneringen en een paar hebben openlijk toegegeven dat het hen heel erg dwars zit dat zij niet weten hoe het voelde om op de maan te staan en wat zij daar precies hebben gedaan. Volgens Hoagland weten zij daarom niet dat zij de ruines van waarschijnlijk glas hebben gezien en gefotografeerd. Er staan inderdaad een aantal intrigerende zaken op het maanoppervlak die doen denken aan koepels en torens van vermoedelijk glas. Daarover meer in het latere stukje: ‘Koepels en torens op de maan’.

Er staan een aantal voorbeelden in het boek van Hoagland en Bara van astronauten die vreemd gedrag vertonen. Als eerste geef ik een stukje tekst en een foto dat ooit in het Engelse UFO-Magazine stond:
 

Het was één van de eerste grote persconferenties in 1969 die de astronauten voor de verzamelde wereldpers zouden geven en ze zaten achter een tafel klaar om verslag te doen van hun spannende reis naar en bezoek aan de maan. In die tijd werden zij door de gehele wereld als superhelden gezien en je mag verwachten dat ze bij een dergelijke grote persconferentie opgewonden en trots hun opwachting maakten. Maar kijk eens naar de houding en gezichtsuitdrukkingen van deze ‘helden’!

Van links naar rechts: Neil Armstrong, Buzz Aldrin en Mike Collins tijdens een grote persconferentie in 1969, kort na hun terugkeer van de maan

Hoagland beschrijft een publiekelijke toespraak van Neil Armstrong die hij in 1994 op het Witte Huis gaf ter viering van de vijfentwintigste verjaardag van zijn maanlanding en waarbij president Clinton en vice-president Al Gore naast hem staan. Een gefrustreerde Armstrong spreekt een groep studenten toe en verschaft een paar cryptische opmerkingen. Hoagland schrijft:
Hij begint zijn zeer emotionele toespraak met zichzelf te vergelijken met een papegaai, dat hij alleen dingen zegt die hem verteld zijn te zeggen.

In UFO-Magazine (de eigenaren daarvan beschikten over een video van deze toespraak op het Witte Huis) staat ook het volgende:
De verre van feestvierende Armstrong kijkt somber en is soms bijna in tranen en verklaart: “Vandaag hebben we onder ons een groep studenten… waaronder enkele van Amerika’s besten… tot jullie zeggen wij dat wij alleen een begin hebben afgerond… wij laten veel aan jullie over dat niet is gedaan… er zijn nog grote plannen niet ontdekt… doorbraken, beschikbaar voor hen die de bedekkingen van de waarheid kunnen verwijderen…”

Wat bedoelde Armstrong met ‘de bedekkingen van de waarheid’? Hij verduidelijkte dat niet en geen journalist die hem er ooit naar vroeg, schijnbaar wekken dergelijke uitspraken van deze beroemde en ervaren mannen de nieuwsgierigheid van de media niet.

Buzz Aldrin had ook zo zijn moeilijke momenten en Hoagland en Barra beschrijven het op pag. 176 van hun boek:
Toen Buzz Aldrin vroeg in de jaren ’70 een interview had in Palmdale Californië, werd hem de simpele vraag gesteld hoe het voelde om op de maan te staan. Bijna onmiddellijk kreeg Aldrin een paniekaanval en hoe harder hij probeerde het zich te herinneren, hoe erger het werd. Uiteindelijk was hij gedwongen het interview af te breken en rende van het podium, gevolgd door zijn vrouw Joan. In het steegje achter het gebouw moest hij overgeven.

Aldrin bleef het moeilijk houden met zijn onvermogen bepaalde delen van zijn Apollo 11 missie te herinneren, zelfs tot in recente jaren. Tijdens een interview in 1999 met Salom.com zei hij het op de volgende wijze: “Ik trachtte te antwoorden,” zei hij. “En ik zei: het voelde fantastisch, enorm goed. De missie verliep fantastisch en onze training had ons goed op onze taken voorbereid. Maar de mensen zeiden: ‘Nee… hoe voelde het? Hoe voelde het werkelijk?’” Hier reageerde hij nijdig: “In Godsnaam, ik weet het niet! Ik weet het gewoon niet! Ik ben al sinds de dag dat ik de maan verliet gefrustreerd omdat ik het niet weet.”

Later beschreef hij, toen ze in quarantaine zaten, dat hij samen met Neil Armstrong een videoband bekeek van de tv-uitzending van zijn eigen ruimte-uitstapje samen met Armstrong. “En toen we zaten te kijken zei ik tegen Armstrong: ‘zie je wel, we hebben het hele gebeuren gemist.’”

Ook Apollo 12 commandant Pete Conrad was zo gefrustreerd over het feit dat hij zich zijn ervaringen niet kon herinneren dat hij de vraag hoe het was altijd met hetzelfde antwoord beantwoorde, namelijk: “Super, ik vond het echt heel leuk!”.

Apollo 14 astronaut Edgar Mitchell had hetzelfde probleem als Pete Conrad. Het irriteerde hem en hij zocht er later hulp voor, maar is er nog niet achter.

Koepels en torens op de maan
Er zijn ‘eerste generatie foto’s’ van de maan, gemaakt door zowel ruimtesondes als door de astronauten, die vreemde objecten tonen welke hoog boven het maanoppervlak uittorenen. Het vreemde is dat op de ‘latere versie foto’s’ die NASA ter beschikking stelt, deze objecten, of niet meer voorkomen of de negatieven op amateuristische wijze op die bepaalde plaatsen zijn bijgewerkt. De objecten staan echter ook op Russische foto’s, dus ze staan er zeker. De grote vraag is alleen wat het zijn? De kans is groot dat NASA dat weet en het als militaire organisatie allemaal voor de rest van de wereld wil verbergen. 

The Castle op twee foto’s (nr. 4822) maar de één iets later genomen dan de ander. Tevens zijn er wat lijkt op kabeloverspanningen te zien, het zijn beslist geen krassen op het negatief, dat heeft onderzoek uitgewezen! Zie ook Enterprisemission.
 

Bovenstaand zeer geometrisch object wordt ‘the Castle’ genoemd en er bestaan op zijn minst 11 verschillende versies van. Het vreemde is dat al die 11 foto’s hetzelfde framenummer hebben: AS10-32-4822. Op al die foto’s zijn meerdere rechtopstaande pilaren te zien die rondom the Castle en in de buurt van het gebied staan dat de naam ‘LA’ (van Los Angeles) heeft gekregen, vanwege de rechtlijnige structuren die doen denken aan straten en huizenblokken.
 


‘LA’


Overzichtsfoto met uiterst rechts the Castle. Zie ook Enterprisemission.


The Castle met daar in de buurt (iets links ervan) meerdere rechtopstaande pilaren
 

De astronauten van Apollo 10 beweren dan wel dat zij niets hebben gezien van dergelijke bouwwerken (welke hevig zijn aangetast door de constante meteorietenregen), maar ze vlogen bij het maken van deze foto’s zo laag boven het maanoppervlak dat een onderzoeker in het team van Hoagland de volgende cynische opmerking maakte: “Als ze uit het raam hadden gekeken, hadden ze de duiven vanaf het kasteel kunnen zien opvliegen.” Weten zij dus wél meer, maar hebben zij een zwijgplicht? Of zijn hun herinneringen daadwerkelijk tijdens de hypnotische sessies die zij bij terugkomst moesten ondergaan gewist? Het moet wel één van bovenstaande veronderstellingen zijn, hoe kun je anders dergelijke objecten gemist hebben als je slechts op enkele tientallen mijlen boven het oppervlak van de maan vliegt vanwaar The Castle zo’n 7 mijl omhoog steekt?

Mocht je denken dat die hoogte een onmogelijke waarde is, bedenk dan dat de zwaartekracht op de maan een zesde is van die op aarde en dat wij inmiddels over de techniek beschikken wolkenkrabbers te bouwen van een mijl hoog, ondanks dat die er nog niet staan. Is het dan zo onwaarschijnlijk dat een veel verder gevorderde intelligentie een bouwsel van 7 mijl hoog heeft gebouwd? De bouwsels staan er, daar is geen twijfel aan en de natuur zorgt niet voor dergelijke vormen!

Aan de rand van LA zien we onderstaand object dat iets weg heeft van een uitgeklapt tuinstoeltje of verbogen paperclip. Het moet echter van gigantische afmetingen zijn en heeft wellicht ook te maken met the Castle en de andere pilaren in de buurt van LA.


De gebogen paperclip van gigantische afmetingen

Dan is er ook nog zoiets als ‘the Shard’ (zie onderstaande foto) Het staat verticaal op de maanbodem en in close ups lijkt het een gedraaide spiraalvorm te hebben. Het kruisje bovenaan het object is een markeringsteken op het negatief en heeft niets met the Shard te maken.
 


The Shard (met schaduw) met daar linksachter the Cube op een Lunar Orbiter foto. framenr. LO-III-84M
 Zie ook: VLG.ORG/webfiles


The Cube op de linkerfoto met duidelijk waarneembare constructie daaronder. Op de rechterfoto de kern ervan in valse kleuren en ook daarin is een consistente constructie te zien. Het gaat hier om een object dat hevig is aangetast door een constant bombardement van kleine en grote meteorieten. 
Zie ook: VLG.ORG/webfiles



Een verticaal bouwsel op de maan, op de foto gezet door de Russische Zond 3 in 1965 


De ‘Crisium Spire’ alweer een verticale kolom. Er lijken horizontale kolommen aanwezig te zijn die op de echt grote NASA foto’s veel beter zijn te zien dan op bovenstaand plaatje. Het framenummer is AS16-121-19438


Vergeet niet dat als er werkelijk dergelijke bouwsels te vinden zijn, er wellicht ook techniek te vinden is die de hedendaagse aardse techniek verre te boven gaat en dat zou wel eens het werkelijke doel van NASA kunnen zijn, het als eerste proberen te vergaren van die techniek. En hebben ze die techniek misschien al? Er wordt al langer vermoed dat NASA er een tweede, verborgen ruimtevaartprogramma op nahoudt, met technieken waarbij de Space Shuttle verbleekt. Insiders van geheime agentschappen getuigen dat NASA al lang en breed de maan en Mars heeft bezocht met een techniek die geheim wordt gehouden. Er wordt zelfs beweerd dat men de techniek bezit om ET thuis te brengen. Maar goed, dat is vooralsnog niet te bewijzen, maar wel iets om in je achterhoofd te houden.

Een ieder die nu denkt dat het gebruik van glas op de maan, waarop dagelijks brokken steen uit de ruimte inslaan, wel heel dom is, het volgende. Ten eerste is glas vrij gemakkelijk op de maan te maken, de hele bodem kun je er voor gebruiken. Ten tweede is glas, gemaakt in een zuurstofvrije omgeving zoals de ruimte, niet het breekbare spul zoals wij het kennen. Door het ontbreken van watermoleculen op de maan wordt het eventueel daar geproduceerde glas twee keer steker dan staal. Een vergevorderde beschaving, die wellicht op de maan de bouwsels plaatste, zal dat zeker geweten hebben.

En raadt eens waarvan NASA haar eventuele maanbasis van wil bouwen, juist ja, onder andere van glas! En dat is niet alleen omdat het zo mooi het zonlicht binnenlaat, maar omdat het op het luchtledige oppervlak van de maan ook nog eens beresterk is.

Bekijk als ze nog ergens te vinden zijn op het net de video’s van de lezingen van Richard Hoagland die hij onder andere gaf voor de Verenigde Naties, voor het personeel van NASA zelf en op diverse universiteiten. De titels van zijn video’s, die overigens ook op zijn website te koop zijn, zijn:

Hoagland’s Mars vol 1 The NASA Cydonia Briefings
Hoagland’s Mars vol 2 The UN Briefing The Terrestrial Connection
Hoagland’s Mars vol 3 The Moon/Mars Connection
Op deze video’s geeft Hoagland een hele duidelijke en zeer overtuigende uitleg over veel vreemde zaken op zowel het oppervlak van de maan als dat van Mars.




Auteur: © Paul Harmans, Maart 2008
Met dank aan: Ufowijzer

Met dank aan de NASA voor het gebruik van de afbeeldingen.



Voor meer informatie:
Drie delen Project Camelot video-interviews met Richard Hoagland.
Raadpleeg het boek Dark Mission.
Website NASA:
Italiaanse website met veel originele en zeer grote foto’s van de maan die vaak op onverklaarbare wijze op deze website verschijnen. Waarschijnlijk zijn het mensen van binnen NASA die de geheimhouding zat zijn en dergelijke afbeeldingen vanuit de NASA-database stiekem vrijgeven:

 





©2007 www.wijwordenwakker.org