Dwaas Antennebeleid


In ons boek Onzichtbare risico’s in het Draadloze Tijdperk schreven we:
Gerrit Teule bespreekt in zijn boek Elektrosmog, de verborgen vervuiler het
camoufleren van zendantennes: ‘Veel zenders zullen straks helemaal niet meer te
herkennen zijn, omdat ze zijn geïntegreerd in allerlei andere bouwsels of
straatmeubilair. Of ze zijn onzichtbaar opgesteld boven verlaagde plafonds van
winkels, supermarkten en kantoren. De zenders zijn straks letterlijk overal, boven ons
hoofd, om de hoek, ginds op een mast en misschien zelfs wel verstopt in een
kunstboom.’

Het vergunningbeleid voor antenne-installaties
Om een versnelling van de uitrol van UMTS te bevorderen heeft de rijksoverheid de
belbedrijven met ingang van 15 augustus 2002 vrijgesteld van de aanvraag van een
bouwvergunning voor antenne-installaties die niet hoger zijn dan 5 meter. Deze
manipulatie is een grote dwaling omdat deze bouwvergunningsvrije installaties,
waaronder antennes (zenders) die op flatgebouwen, scholen, ziekenhuizen,
verpleeghuizen, bejaardenflats, fabrieksgebouwen, silo’s, kerken, e.d. worden
geplaatst (of eraan gehangen), niet (verplicht) worden geregistreerd in openbare
registers.

Zo ontstaan macabere situaties. In het Amsterdamse AMC-ziekenhuis bijvoorbeeld,
kijken kankerpatiënten op de afdeling oncologie uit op een flinke hoeveelheid
zendinstallaties/antennes die hen vanaf het dak van een naburig gebouw van hetzelfde
ziekenhuis vrolijk tegemoet stralen. Een ander bizar geval: ook op het dak van het
kantoorpand van de Consumentenbond in Den Haag prijkt een UMTS-mast, een beeld
dat de voorbijganger weinig vertrouwen inboezemt ten aanzien van neutrale
consumenteninformatie inzake risico’s van mobieltjes en zendmasten.
Als je in aanmerking neemt dat antennes steeds geavanceerder worden en dat ze vaak
bijna onherkenbaar aan gevels e.d. worden bevestigd – soms in de kleur van de
gevelstenen – of worden verstopt in ornamenten zoals het kruis, dan betekent dit dat
we niet meer weten waar ze allemaal staan, hangen of verstopt zijn.

Dat is ten aanzien
van het gezondheids- en milieubeleid een zeer onwenselijke situatie, zeker als je weet
dat er in dorpen en steden steeds meer locaties zijn waar een gigantische cumulatie van
straling begint te ontstaan omdat er voortdurend zendantennes (rondom) worden
bijgeplaatst. Landelijke milieuorganisaties of stralingsplatforms zouden er bij de
rijksoverheid op aan moeten dringen de vrijstelling voor antenne-installaties tot 5
meter op te heffen en tevens een vergunningsprocedure voor ‘losse’ antennes in het
leven te roepen inclusief vastlegging daarvan in het Antenneregister, opdat de burger
zèlf kan vaststellen waar zich de (grootste) risicozones bevinden!

Welnu, Gerrit Teule heeft het bij het rechte eind. De antennes worden inderdaad verstopt: in lantarenpalen in Groningen, maar ook al op grote schaal boven plafonds in
grootwinkelbedrijven, enzovoort. Ze zijn onherkenbaar en daarmee worden voor de
volksgezondheid uiterst gevaarlijke situaties gecreëerd. Draadloos Groningen? Zou de
Groningse bevolking deze sluipende cumulatie van straling in haar prachtige (binnen)stad
zomaar pikken? We zijn benieuwd!




Bron: Nieuwsbrief © Karel&Caroline van Huffelen.


 





©2007 www.wijwordenwakker.org