De crash komt in golven op ons af, wat kunnen we doen?


Voor het begin van deze zomer kondigde de Europese denktank LEAP/E2020 aan dat er geen herstel van de economie zou zijn in september 2009 en evenmin zou dat het geval zijn voor de zomer van 2010. LEAP/2020 bevestigde op 16 september in haar publicatie GEAB, editie 37 deze eerdere verwachting.

De vertraging van de ineenstorting van de wereldeconomie, door de media gebracht als het ‘goede nieuws’ is slechts te danken aan de gigantische input van publieke middelen (staatssteun) aan financiële instellingen.
Het uitstel van executie dat werd bereikt door een enorme massa geld van de belastingbetaler in het financiële systeem te brengen, heeft niet geleid tot de gewenste fundamentele hervorming van het internationale geldsysteem.
Behalve een paar cosmetische veranderingen hebben de enorme ‘giften’ aan banken in de V.S. en Europa niet tot werkelijk resultaat geleid. De ‘ieder voor zich’ regel blijft onverminderd opgaan.

Op dit moment, aan het eind van de zomer 2009, wordt duidelijk dat er drie verwoestende golven over de wereldeconomie worden uitgestort in de vorm van: een razend snel groeiende werkloosheid, faillissementen en enorme schokken in het internationale monetaire systeem. De Europese denktank stelt vast dat er geen tijd meer is om het geldsysteem te herstellen en dat een geleidelijke overgang naar een nieuw wereld systeem niet langer tot de mogelijkheden behoort.
Verder zijn er signalen van een omvangrijke loskoppeling van de dollar overal in de wereld zichtbaar. Door de gigantische geldschepping van dollars in de afgelopen periode en de 1,000 miljard dollar die de VS nog in de markt wil pompen, is het vertrouwen in deze munt totaal verdwenen. Dat de dollar valt is zeker, het is slechts een kwestie van korte tijd.

We stevenen op een geopolitieke ontwrichting af die zijn weerga niet kent. In het vierde kwartaal zal dit volgens de Europese denktank duidelijk gaan worden. De analyse die het onderzoeksteam van LEAP/2020 heeft gemaakt van de huidige chaos toont inconsistentie in de statistische gegevens over de wereldwijde financieel – economische ontwikkelingen aan. Verder laat het zien dat de effecten van de staatsuitgaven totaal niet worden onderzocht en dat het financiële systeem te vergelijken is met een losgebroken monster.
De houding van ‘zakken vullen voordat de bom barst’ overheerst. Hierbij gaat het gezegde ‘wie het dichtst bij het vuur zit warmt zich het best’ eens te meer op. Het grootste deel van de overheidssteun komt daardoor uiteindelijk terecht in de al van geld uitpuilende zakken van de al mega rijken.

Volgens de denktank is de geschetste ontwrichting – zeer paradoxaal - de enige manier om de crisis te boven te komen. Men spreekt over een herstel, dat zich zal afspelen rond een wereldwijde architectuur en interactie tussen de economie, het financiële en het sociale terrein. Men verwacht dat de eerste signalen van een post- crisis wereld zichtbaar worden in de zomer van 2010.

In het boek ‘Een menselijke economie’ schrijf ik, dat economisch herstel mogelijk is, als wij ons losmaken van alle oude geloofssystemen met betrekking tot geld en economie en overgaan tot handeling op basis van een bewustzijn dat is vrijgemaakt van alle vastgeroeste conditioneringen.
Bijvoorbeeld, dat er sprake is van een ‘schuld’ als wij een lening aangaan bij een bankinstelling. Diezelfde bank schept het geld dat aan ons wordt uitgeleend uit het NIETS. Gewoon, druk op de knop en daar is het! Van wie is dat geld dan? Van de bank? Van de aandeelhouders van die bank? Nee, het is van niemand!! Belofte maakt schuld, schuld hebben aan een foute handeling. Het zit er zo stevig bij ons ingeheid, dat wij zijn gaan geloven dat we moeten werken voor onze rente en aflossing om onze schuld af te lossen.

In een economie, waarin menselijkheid centraal staat kan het woord schuld worden geschrapt. Daarin kunnen jonge mensen een huis kopen zonder daarvoor krom te moeten liggen. Hoe dan? Door gratis geld te krijgen? Ja!!!
In elke levenscyclus komen er periodes voor waarin er sprake is van geldtekort of geldoverschot. Het navrante daarbij is, dat jonge mensen voor de opbouw van hun leven geld nodig hebben en het in onvoldoende mate tot hun beschikking hebben. Mensen tussen de 45 en 65 jaar hebben veelal een geldoverschot.
Moeten zij dan niet sparen voor hun pensioen of voor mindere tijden? In de huidige economische werkelijkheid wel. Angst regeert hierin immers. Dus zou het op basis daarvan nogal zweverig zijn om te propageren dat ouderen jongeren moeten helpen met gratis geld.

Om duidelijk te maken, dat ook de gedachte van geld sparen een conditionering is, maak ik een vergelijking met bloed en de bloedsomloop.
Het bloed stroomt door de aderen en brengt overal voeding, waardoor het lichaam gezond blijft. Als nu een lichaamsdeel, bijvoorbeeld de schouder zou redeneren dat het een deel van het bloed moet vasthouden, omdat er misschien tijden komen waarin het bloedaanbod minder zal zijn, wat gebeurt er dan? De rest van het lichaam zal door de tekorten gebrek gaan lijden en zijn gezondheid verliezen. Met geld en economie is het precies zo. Geld is het bloed en het lichaam is de economie. Als het geld vrijuit stroomt dan voedt het alle delen van de economie en is er sprake van gezondheid. Als het ergens in het grote economische lichaam wordt vastgehouden, dan is er elders sprake van gebrek en een ongezonde toestand. Hebt u er wel eens bij stilgestaan hoe absurd het is, dat er voor een voetballer € 150 miljoen wordt betaald, terwijl op hetzelfde moment op bijvoorbeeld zorg wordt beknibbeld?

In een economie waarin het geld vrij kan stromen naar daar waar het nodig is, is er dus sprake van gezondheid. Hiervoor is nodig dat we onszelf losmaken van de conditionering van angst in verband met geld. Alleen het vertrouwen dat het geld er zal zijn wanneer we het nodig hebben helpt ons hierbij over de brug. Is dat gemakkelijk? Nee, als we vasthouden aan onze oude opvattingen. Ja, als we ons realiseren dat dit echt de enige manier is om de crisis werkelijk te boven te komen!!
In feite hebben we geen andere keus dan dat wij ons tot elkaar gaan verhouden in een menselijke economie. Het alternatief is echt zeer onaantrekkelijk. Want dan krijgen we alleen maar meer van hetzelfde in een ander jasje. Dat jasje zou zeker niet onwaarschijnlijk in de vorm kunnen komen van (economische) slavernij.
Als u kijkt naar wat het oude ons in de afgelopen eeuwen heeft gebracht, dan weet u toch dat alleen radicaal breken met alle conditioneringen en gaan doen wat ons en onze kinderen tot vrijheid en geluk brengt zinvol is!!

Hoewel ik mij afvraag hoe lang wij het nog nodig hebben om de ellende voor ons uitgespeld te krijgen voordat we gaan inzien hoe erg het is, verwijs ik u graag naar Xandernieuws voor een weergave in het Nederlands van het rapport van de Europese denktank dd.20 september 2009

Ik wens ons veel wijsheid, inzicht, creativiteit, authenticiteit en daadkracht toe!!




Auteur: © Ad Broere


Ad Broere is ook de schrijver van het boek "Een menselijke economie

Zie ook zijn website


 





©2007 www.wijwordenwakker.org