Israël’s nucleaire, biologische en chemische wapens

Het langbekende open geheim van Israël is haar ontzagwekkend nucleaire arsenaal. Er is minder bekend over haar chemische en biologische wapens (CBW). Meer hierover hieronder.

In 1986 onthulde de nucleaire technicus van Dimona, Mordechai Vanunu, documenten die aantoonden wat velen al lang vermoedden. Israël had in het geheim sinds jaren nucleaire wapens ontwikkeld, geproduceerd en voorraden aangelegd. Experten noemde deze informatie authentiek. Ze onthulden geavanceerde technologie die in staat is om een ontzagwekkend nucleair arsenaal te vergaren. Vandaag is dit sterker dan ooit. Seymour Hersh besprak in zijn boek van 1991 met de titel "The Samson Option: Israel's Nuclear Arsenal and America Foreign Policy," haar strategie om massale nucleaire tegenaanvallen te lanceren als reactie op bedreigingen die ernstig genoeg zijn. Israel Shahak zei in zijn boek van 1997 met de titel "Open Secrets: Israeli Nuclear and Foreign Policies," dat Israël niet zal aarzelen om nucleaire of andere wapens te gebruiken om haar “hegemonie over het gehele Midden Oosten” vooruit te laten gaan.

 Vanunu

In 2006 zei oud-premier Ehud Olmert tegen het Duitse Sat.1 kanaal: “Iran dreigt openlijk, expliciet en publiekelijk Israël van de kaart te vegen. Kun je zeggen dat dit op hetzelfde niveau gebeurt als ze streven naar nucleaire wapens als Amerika, Frankrijk, Israël en Rusland?” Later ontkende hij wat de kijkers hem duidelijk hadden horen zeggen. Als gevolg waren er oproepen om hem te laten aftreden. Dat gold ook voor de beschuldigingen van onbekwaamheid voor de publieke erkenning van Israëlische kernwapens. Israël bleef altijd vasthouden aan haar nucleaire dubbelzinnige positie. Olmert trad later af. Schadebedwinging stilde de kritiek niet. Leden van de oppositiepartij noemden hem onverantwoord. Yossi Beilin, lid van de Meretz partij zei “De verbazingwekkende uitspraak van de premier ten aanzien van de nucleaire capaciteit duidt op een gebrek aan voorzichtigheid grenzend aan onverantwoordelijkheid.” De waarderingsgoedkeuringen van Olmert kelderden. Aides trachtte verwoed de schade te beperken. Zijn woordvoerder, Miri Eisin, zei dat zijn commentaar niet betekende dat Israël nucleaire wapens had of wilde hebben. Uiteraard was het te laat nadat Mordechai Vanunu het 20 jaar eerder onthulde. Schadebedwinging maakte alles erger. Vanunu verwelkomde Olmert’s toegeving, per ongeluk of anderszins. Hij hoopte dat hij het opzettelijk had gezegd, zeggende “Al 20 jaar proberen ze mij en mijn verhaal te ontkennen, maar het beleid van liegen en bedriegen is niet gelukt.” Er vinden veranderingen plaats, voegde hij eraan toe. Hij hoopte dat zijn situatie zou verbeteren. Dat gebeurde niet. Hij wroet nog steeds onder het repressieve Israëlische beleid. Bijna onder huisarrest wordt hij lastiggevallen. Zijn fundamentele rechten worden ontzegt. Hij wil zijn staatsburgerschap ingetrokken zien en toestemming krijgen om te vertrekken, maar Israël laat geen van beiden toe. Hij is een legende van zijn eigen tijd. Hij wil alleen maar vrij leven. Na wat Israël hem tientallen jaren aandeed, verdient hij dat meer en meer. 

Israël weigert haar nucleaire capaciteit te bespreken. Anderen zijn minder terughoudend. Op 4 mei titelde Haaretz “Het Israëlische atomaire arsenaal kan het slachtoffer worden van een nieuw Amerikaans nucleair beleid” zeggende: Een bezoek aan Hiroshima in februari “wezen begeleiders de Israëlische minister van defensie Ehud Barak’s aandacht op een wereldkaart met het aantal nucleaire kernkoppen die in het bezit zijn van de atomaire machten. Er staat ook een aantal naast de naam Israël: ‘80’, Barak antwoordde niet.” De meest experten geloven dat Israël honderen kernkoppen en geavanceerde lange-afstandssystemen heeft. “Volgens een geheim document (late jaren 1990) van de Inlichtingendienst van het Pentagon...gelekt tijdens de periode van de George W. Bush regering, had Israël ’60 tot 80’ nucleaire kernkoppen in 1999.” Het Pentagon werkt de gegevens regelmatig bij. Het houdt alle nucleaire machten en vermeende machten zoals Noord-Korea nauwlettend in het oog. Israël heeft nooit het Nucleaire Non-proliferatieverdrag (NPT) getekend. In 1969 kwamen Nixon en premier Golda Meir onderling overeen dat de nucleaire capaciteiten van Israël de verhoudingen niet zou schaden. In 1998 deden Clinton en Netanyahu hetzelfde. In 2009 bleef Obama het oude beleid verder zetten. Verwacht ooit verandering. Israël’s oorlogstoestand aangaande Iran’s nucleaire programma kan “als een boemerang terugslaan” op zijn militaire programma. Israël’s Chemische en Biologische Wapens (CBW). Israël tekende de Chemische Wapens Conventie (CWC) van 1993, maar ratificeerde het niet. Het tekende nooit de Biologische Wapens Conventie (BWC) van 1972. Zijn beleid is één van dubbelzinnigheid.



In 1993 omvatte de Amerikaanse Congress Office of Technology Assessment van massavernietigingswapens (WMD) proliferatie beoordeling Israël als een natie met onaangegeven offensieve chemische oorlogsvoeringsmogelijkheden. In 1998 zei voormalig plaatsvervangend adjunct minister van defensie Bill Richardson : “Ik twijfel er niet aan dat Israël al lange tijd aan zowel chemische als biologisch offensieve dingen heeft gewerkt. Er is geen twijfel dat ze al jaren spullen hebben.” Israël test nieuwe wapens in de strijd. Tegen Libanon in 2006 en Gaza tijdens Cast Lead, gebruikte het directe energiewapens, chemische en/of biologische middelen en andere die blessures en symptomen geven die medische professionals nooit eerder zagen. Bijvoorbeeld lichamen met dood weefsel zonder duidelijke wonden. Lichamen werden gekrompen gevonden. Burgers hadden zware schade aan de onderste ledematen zodat ze amputaties nodig hadden. Toch volgde onstopbare necrose (afstervan van cellen en levend weefsel), gevolgd door de dood. Interne wonden hadden geen sporen van granaatscherven. Lijken zagen zwart maar waren niet verbrand. Sommige zwaargewonde slachtoffers bloedde niet. Het Palestijnse ministerie van volksgezondheid zei dat Israël een nieuw soort explosief in Gaza gebruikte. Het bevatte giftige en radioactieve stoffen. Ze verbrandde en verscheurde slachtoffers van binnenuit. Ze lieten ook langdurige vervormingen na. Een Palestijnse dokter beschuldigde Israël van het gebruik van chemische munitie die de weke weefsels verbrand en verwond, maar niet getraceerd kan worden door X-stralen. Er werden ernstige inwendige wonden gemeld. Ongekende gassen die vermoedelijk zenuwgassen waren, werden gebruikt. De betrokkenen verloren ongeveer 24u het bewustzijn. Ze ervaarden hoge koorts en spierstijfheid. Sommige hadden dringende bloedtransfusies nodig. In Gaza werd witte fosfor gebruikt. Het verbrandt het vlees tot op het bot. Verarmd uranium verspreidde radioactieve besmetting. Korte-afstand explosieven veroorzaakte ernstige verwondingen die amputaties vereisten. Kinderen hadden afgesneden benen, opengereten buiken of stierven omdat niets hen kon redden.



In juni 2011 titelde CounterPunch medewerker Saleh El-Naami: “Ontmaskering van Israël’s Gevaarlijkse Geheim,” zeggende: Alleen geautoriseerd personeel heeft toegang tot het Israëlische Instituut voor Biologisch Onderzoek (IIBR). Israël noemt het “een gouvernementeel toegepast onderzoeksinstituut dat gespecialiseerd is op vlak van biologie, medicinale chemie en milieuwetenschap.” Anderen onthullen dat IIBR “de plaats is waar Israël zijn biologische en chemische wapens ontwikkelt en voorbereidt voor elke eventualiteit van biologische of chemische oorlogsvoering.” Haar faciliteit is Israel’s “meest top-geheime militaire installatie...” Officiële censuur verbiedt erover te spreken. Er was één uitzondering nadat de langdurige werknemer Avisha Klein “intimidatie en emotioneel misbruik” aanklaagde. Ze maakte deel uit van een team dat mosterdgas beschermende zalf ontwikkelde. Tijdens de procedure kwam meer informatie naar buiten. IIBR heeft honderden wetenschappers en technici. Haar vele afdelingen zijn gespecialiseerd in het onderzoek en de ontwikkeling en productie van chemische en biologische wapens. Eén daarvan is een gif dat gebruikt wordt voor moorden.

In 1977 beval premier Menachem Begin Mossad om Wadie Haddad, de leider van het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina, te elimineren. Hij was gek op Belgische chocolade. Mossad bestreek enkele chocolade met “een langzaam werkend gif, en liet die aan Haddad afleveren...” De stof had “onopspoorbare eigenschappen”. De gezondheid van Haddad ging achteruit. Hij vloog naar Oost-Duitsland voor de behandeling, kreeg de diagnose leukemie en stierf of 29 maart 1978. Tweeëndertig jaar later kwam de waarheid aan het licht. Het gif van IIBR doodde hem. Andere moorden werden op dezelfde manier uitgevoerd. IIBR is gespecialiseerd in toxische stoffen en beschermende vaccins. Het Antrax onderzoek kreeg aandacht. Israël vreesde dat vijanden het zouden gebruiken. IIBR werkt nauw samen met het Israëlische leger en inlichtingendiensten. Zij stellen de prioriteiten op. IIBR werk erop. “Tijdens de verslaggeving van het proces van Klein kwam bijvoorbeeld informatie aan het licht dat vele jaren geleden het Israëlische militaire establishment zich zorgen maakte dat Arabische staten chemische stoffen als mosterdgas zouden gebruiken in een potentiële aanval tegen Israël en richtte daarom het instituut op om een chemische stof te ontwikkelen om de effecten van het gas te kunnen minimaliseren.” Israëlische soldaten werden gebruikt om de vaccins te testen. Sommige ervaarden “blijvende lichamelijke schade.” Er werden rechtszaken voor schade ingediend. Slachtoffers willen erkenning zoals gehandicapte veteranen en een passende vergoeding. Druk zorgde ervoor dat IDF ambtenaren aankondigden dat de experimenten op Israëlisch personeel zouden eindigen. De Nuremberg Code verbiedt medische experimenten zonder de vrijwillige toestemming van de menselijke proefpersonen. Aanwerving moet “dwang, fraude en bedrog uitsluiten en volledige openbaarmaking (aanbieden) van zijn bekende risico’s.” Experimenten zijn verboden “waar sprake is van een a priori reden als men denkt dat de dood of een invaliditeit veroorzakend letsel zal optreden.” Degene die worden toegelaten moeten “tot vruchtbare resultaten leiden voor het welzijn van de samenleving, en zijn ontoelaatbaar voor andere methoden of middelen van studie...”

In 1948 beval premier David Ben-Gurion Europese Joodse wetenschappers aan te nemen die “ofwel de capaciteit konden verhogen om massa’s te vermoorden of massa’s te genezen, beiden zijn belangrijk.” Avraham Marcus Klingberg werd een chemische en biologische wapensexpert (CBW) en adjunct-directeur van het IIBR. Avraham Marcus Klingberg werd ook aangeworven. Hij werd de vader van het kernwapenprogramma van Israël en was verantwoordelijk voor de Israëlische Atoom Energie Commissie (IAEC). Ben-Gurion was vastbesloten om een nucleaire optie en andere non-conventionele wapens te hebben om een tegengewicht te bieden tegen de grote Arabische voordelen. In zijn afscheidsrede aan de Israëlische Bewapeningsontwikkelings Autoriteit (RAFAEL), verdedigde hij de strategie door te zeggen: “Ik ben ervan overtuigd, niet alleen gebaseerd op wat ik vandaag heb gehoord, dat onze wetenschap ons kan voorzien met de wapens die nodig zijn om onze vijanden af te schrikken om een oorlog tegen ons te beginnen.” Hij en Shimon Peres werden leidende krachten achter Israël’s nucleaire, biologische en chemische ontwikkelingsprogramma’s. Strikte geheimhouding werd gehandhaafd. Personeel werd verboden om iets over hun werk te bespreken. Verboden blijven strikt. Waarheden lekken ooit uit. Op een dag zal veel meer bekend worden. Vanunu werd hard gestraft om andere klokkenluiders af te schrikken. Bradley Manning zal geconfronteerd worden met een soortgelijke behandeling. In zijn geval kan het in een levenslange gevangenisstraf resulteren. Toch zijn er mensen die weten die het aan anderen vertellen. Het onderdrukken van essentiële waarheden die iedereen moet kennen blijft moeilijk eeuwig vol te houden. Er is veel bekend over Israël’s nucleaire programma. Misschien zullen CBW onthullingen grotere geheimen aan het licht brengen die te belangrijk zijn om te verbergen.



Bron : Stephen Lendman voor Global Research – 17 mei 2012 -
Bron:  http://globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=30892

 

Vertaald door ‘t Vertalerscollectief





©2007 www.wijwordenwakker.org