De Al Qaeda opstand in Syrië:
Jihadisten ingehuurd om “Humanitaire Oorlogen” van NAVO te voeren

 

Deel 3 van 3
Wat was de oorzaak van de crisis in Syrië?

Het was niet het gevolg van interne politieke afscheuringen, maar eerder het gevolg van een weloverwogen plan van het VS-NAVO bondgenootschap om sociale chaos te veroorzaken, om de Syrische regering Bashar Al Assad in diskrediet te brengen en uiteindelijk om Syrië te destabiliseren als een natie-staat. Sinds midden maart 2011 hebben Israëlische gewapende groepen, die in het geheim gesteund worden door Westerse en Israëlische inlichtingendiensten, terroristische aanslagen uitgevoerd op overheidsgebouwen en brandstichtingen gepleegd. Er is uitvoerig gedocumenteerd dat getrainde overvallers en sluipschutters zich gericht hebben op de politie, het leger en ongewapende burgers. Het doel van deze gewapende opstand is, met de inzet van tanks en gepantserde voertuigen, een respons uit te lokken bij de politie en de krijgsmacht om uiteindelijk een “humanitaire” militaire interventie te rechtvaardigen onder het NAVO mandaat “verantwoordelijkheid om te beschermen”.

De Aard van het Syrische Politieke Systeem

Er is zeker reden tot sociale onrust en massaal protest in Syrië: de werkloosheid is de laatste jaren toegenomen, sociale omstandigheden zijn verslechterd, vooral sinds de in 2006 ingevoerde ingrijpende economische hervormingen onder IMF begeleiding. Deze laatste zijn bezuinigingsmaatregelen, een bevriezing van de lonen, de deregulering van het financiële stelsel, handelshervorming en privatisering. (Zie IMF Syrisch Arabische Republiek – IMF artikel IV Consultation Mission’s Concluding Statement) Bovendien is er ernstige verdeeldheid binnen de regering en het leger. Het populistisch beleidskader van de Baath-partij is grotendeels uitgehold. Een factie binnen het heersende politieke etablissement heeft de neoliberale agenda omarmd. Op zijn beurt heeft de goedkeuring van het “economisch geneesmiddel” van het IMF geleid tot het verrijken van de heersende economische elite. In de bovenste regionen van het Syrische leger en inlichtingendiensten hebben zich pro-Amerikaanse partijen gevormd. Maar de “pro-democratische” beweging die geïntegreerd is door Islamisten en ondersteund is door de NAVO en de “internationale gemeenschap” was niet afkomstig uit de steunpilaar van het Syrische maatschappelijk middenveld. De protesten die grotendeels gedomineerd worden door Islamisten vertegenwoordigen een zeer kleine fractie van de Syrische publieke opinie. Ze zijn sektarisch van aard. Ze richten zich niet op de bredere aspecten van sociale ongelijkheid, burgerrechten en werkloosheid. De meerderheid van de Syrische bevolking (met inbegrip van de tegenstanders van de Al Assad regering) steunen de “protestbeweging” die gekenmerkt wordt door een gewapende opstand niet. Het is in feite precies het tegenovergestelde. Ironisch genoeg is er, ondanks zijn autoritaire karakter, aanzienlijke bevolkingssteun voor de regering van president Bashar Al-Assad, die wordt bevestigd door de grote pro-overheid hereniging. Syrië vormt de enige (resterende) onafhankelijke seculiere staat in de Arabische wereld. Zijn populistische, anti-imperialistische en seculiere basis is afkomstig van de dominante Baath-partij, die Moslims, Christenen en Druzen integreert. Het ondersteunt de strijd van het Palestijnse volk. Het doel van het VS-NAVO bondgenootschap is om uiteindelijk de Syrische seculiere staat te vernietigen, de nationale economische elite te verdringen of te coöpteren en uiteindelijk de Syrische regering van Bashar Al Assad te vervangen door een Arabisch sjeikdom, een pro-Amerikaanse Islamitische republiek of een compatibele pro-Amerikaanse “democratie”. De rol van het VS-NAVO-Israël militair bondgenootschap in het uitlokken van een gewapende opstand wordt niet aangepakt door de Westerse media. Bovendien hebben diverse “progressieve stemmen” ingestemd met de “NAVO-consensus” op de nominale waarde: “een vreedzaam protest” dat “met geweld wordt onderdrukt door de Syrische politie en krijgsmacht.”

De Opstand wordt Aangevuld met Terroristen

Al Jazeera, de Israëlische en de Libanese pers bevestigen dat “de demonstranten” het hoofdkwartier van de Baath-partij en het gerechtsgebouw in Daraa midden maart hadden platgebrand, terwijl ze tegelijkertijd beweerden dat de demonstraties “vreedzaam” waren. Terroristen zijn geïnfiltreerd in de civiele protestbeweging. Er werden gelijkaardige brandstichtingen uitgevoerd in Hama, eind juli. Openbare gebouwen, waaronder het gerechtsgebouw en de Agricultural Bank werden in brand gestoken. Deze opstand is gericht tegen de seculiere staat. Het uiteindelijke doel is de politieke destabilisatie en regimeverandering. De aanvalstroepen van gewapende overvallers zijn betrokken bij terroristische daden die zowel tegen de Syrische troepen als tegen de burgers gericht zijn. Burgers die de regering steunen worden bedreigd en geïntimideerd. Pro-regering burgers zijn ook het doelwit van gerichte aanslagen door gewapende overvallers: In Karak, een dorp in de buurt van Daraa, dwongen Salafisten de dorpelingen om antiregeringsprotesten bij te wonen en foto’s van president Assad te verwijderen uit hun huizen. Getuigen meldden dat een jonge Moslim man die weigerde een foto te verwijderen, de volgende ochtend gevonden werd, opgehangen aan zijn veranda. “Mensen willen naar buiten komen en op een vreedzame manier verandering vragen, maar de Moslim Salafi groepen sluipen binnen met hun doel, en dat is niet verandering te brengen voor de verbetering van Syrië maar het land over te nemen met hun agenda.” (International Christian Concern (ICC), 4 mei 2011, nadruk toegevoegd) Eind juli vielen terroristen een trein tussen Aleppo en Damascus aan: “De trein vervoerde 480 passagiers...De terroristen onttakelde de rails die het ongeval veroorzaakte... Het eerste rijtuig werd verbrand...Andere rijtuigen waren ontspoord en op hun zijkant gedraaid ... (geciteerd in Terrorists attacked a train traveling from Aleppo to Damascus - YouTube , Truth Syria). Het merendeel van de passagiers op de trein “waren kinderen, vrouwen en patiënten op weg om operaties te ondergaan.” (Saboteurs Target a Train Traveling from Aleppo to Damascus, Driver Martyred - Local - jpnews-sy.com, 24 juli 2011)

De Aanwerving van Mujahideen: NAVO en Turkije

Deze opstand in Syrië heeft gelijkaardige kenmerken met die van Libië: ze wordt geïntegreerd door paramilitaire brigades gelieerd aan Al Qaeda. Recente ontwikkelingen wijzen op een volwaardige gewapende opstand die geïntegreerd is door Islamitische “vrijheidsstrijderd” die gesteund , getraind en uitgerust worden door de NAVO en het Turkse Opperbevel. Volgens Israëlische inlichtingendienst bronnen: Inmiddels stellen het NAVO-hoofdkwartier in Brussel en het Turkse Opperbevel plannen op voor hun eerste militaire stap in Syrië, namelijk het bewapenen van rebellen met wapens ter bestrijding van tanks en helikopters om zo de tegenstanders van het Assad-regime hardhandig neer te halen. In plaats van het herhalen van het Libische model van luchtaanvallen, denken NAVO-strategen meer in termen van grote hoeveelheden antitank en antiluchtafweerraketten, mortieren en zware machinegeweren te storten in de protestcentra voor het verslaan van de regeringsstrijdkrachten. (DEBKAfile, NATO to give rebels anti-tank weapons, 14 augustus 2011) Er ligt een NAVO-interventie op de tekentafel. Volgens militaire en inlichtingendienst bronnen hebben de NAVO, Turkije en Saoedi-Arabië “de “vorm die deze interventie zou aannemen” besproken.

Verschuiving in de Militaire Commandostructuur van Turkije

Eind juli trad de opperbevelhebber van het leger en hoofd van de Joint Chiefs of Staff van Turkije, Generaal Isik Kosaner, samen met de commandanten van de marine en de luchtmacht af. Generaal Kosaner vertegenwoordigde een brede seculiere houding binnen de krijgsmacht. Generaal Necdet Ozel is aangesteld als zijn vervanger als commandant van het leger en hoofd van de Joint Chiefs of staff. Deze ontwikkelingen zijn van cruciaal belang. Ze wijzen op een verschuiving binnen het militaire opperbevel van Turkije in het voordeel van het Moslim Broederschap met inbegrip van verhoogde ondersteuning van de gewapende opstand in Noord-Syrië. Militaire bronnen bevestigen ook dat Syrische rebellen “getraind hebben in het gebruik van nieuwe wapens met Turkse militaire officieren op provisorische installaties in Turkse basissen in de buurt van de Syrische grens.”  (DEBKAfile, NATO to give rebels anti-tank weapons, 14 augustus 2011) De levering van wapens aan de rebellen wordt uitgevoerd “over land, met name via Turkije en onder bescherming van het Turkse leger... Als alternatief, zouden de wapens per vrachtwagen naar Syrië gebracht worden onder Turkse militaire garde en overgebracht worden naar rebelleiders op vooraf afgesproken plaatsen.” (Ibid, nadruk toegevoegd) Deze verschillende ontwikkelingen wijzen op de mogelijkheid van directe betrokkenheid van Turkse troepen in het conflict, dat zou kunnen leiden tot een breder proces van militaire confrontatie tussen Syrië en Turkije, evenals een directe betrokkenheid van Turkse troepen in Syrië. Een grondoorlog met Turkse troepen zou het sturen van troepen naar Noord-Syrië met zich brengen, en “het verwerven van een militaire beurs waar Syrische rebellen zouden worden voorzien van militaire, logistieke en medische hulp.” (DEBKAfile, Assad may opt for war to escape Russian, Arab, European ultimatums, 31 augustus 2011) Zoals in geval van Libië, wordt financiële steun doorgesluisd naar de Syrische rebellen door Saoedi-Arabië. Ankara en Riyadh zullen de anti-Assad bewegingen voorzien van grote hoeveelheden wapens en fondsen die gesmokkeld zullen worden van buiten Syrië” (Ibid) De inzet van Saoedische en GCC troepen wordt ook overwogen in het Zuiden van Syrië, in samenwerking met Turkije (Ibid):

Aanwerving van Duizenden Jihadisten

De NAVO en het Turkse Opperbevel overwegen ook de ontwikkeling van een jihad met de aanwerving van duizenden “vrijheidsstrijders”, die herinnert aan de inschakeling van Mujahideen bij het voeren van de CIA jihad (heilige oorlog) in de hoogtijdagen van de Sovjet-Afghaanse oorlog: onze bronnen melden dat in Brussel en Ankara ook een campagne is besproken om duizenden Moslim vrijwilligers uit de landen van het Midden-Oosten en de Islamitische wereld te mobiliseren om samen met de Syrische rebellen te vechten. Het Turkse leger zou deze vrijwilligers huisvesten, hen trainen en hun doorgang naar Syrië beveiligen. (Ibid, nadruk toegevoegd) Deze aanwerving van Mujahideen om de humanitaire oorlogen van de NAVO (inclusief Libië en Syrië) te vechten, is in volle gang. Zo’n 1500 Jihadisten uit Afghanistan, getraind door de CIA, werden gezonden om te vechten met de “pre-democratische” rebellen onder het commando van de “voormalige” Libische Islamitische Gevechts Groep (LIFG) commandant Abdel Hakim Belhadj: “De meeste mannen zijn gerekruteerd in Afghanistan. Ze zijn Oezbeken, Perzen en Hazara’s. Volgens de beelden waren deze mannen gekleed volgens de Oezbeekse stijl van Shalwar en de Hazara-Oezbeekse Kurta werden gevonden in gevechten in Libische steden.” (The Natino, Pakistan) Het Libische model van rebelstrijdkrachten geïntegreerd door de Islamitische brigades samen met de speciale strijdkrachten van de NAVO, is gepland toegepast te worden in Syrië, waar Islamitische strijders gesteund door Westerse en Israëlische inlichtingendienst al zijn ingezet.

De Activering van Factionele Divisies binnen de Syrische Samenleving

Syrië is een seculiere staat waar Moslims en Christenen een gemeenschappelijke erfenis hebben gedeeld vanaf de vroeg-Christelijke periode en eeuwen hebben samen geleefd. Geheime steun wordt doorgesluisd naar de Jihadstrijders, die op hun beurt verantwoordelijk zijn voor daden van sektarisch geweld gericht tegen Alawieten, Christenen en Druzen. Begin mei werd gemeld dat, als onderdeel van de antiregering “protestbeweging”, gewapende overvallers Christelijke huizen in Daraa in Zuid-Syrië hadden aangevallen: In een Christelijk dorp buiten Daraa, in Zuid-Syrië meldden ooggetuigen dat twintig gemaskerde mannen op motorfietsen het vuur openden op een Christelijke woning, terwijl ze hatelijke opmerkingen schreeuwden tegen Christenen in de straat. Volgens een andere ICC bron in Syrië ontvingen kerken dreigbrieven tijdens de paasvakantie met de boodschap de Salafibetogers te volgen of weg te gaan. Vorige week zongen Salifisten in Doema, een voorstad van Damascus “Alawieten naar het graf en Christenen naar Beiroet!”, aldus een ICC bron en Tayyar.org, een Libanees nieuwsagentschap. Syrische Christenen zijn bezorgd dat de agenda van vele harde-lijn Islamiten in Syrië, met inbegrip van de Salafisten, is om de regering over te nemen en Christenen uit het land te zetten. Als Moslim Salafisten politieke invloed krijgen, zullen ze ervoor zorgen dat er geen spoor meer te vinden is van het Christendom in Syrië”, vertelde een Syrische Christelijke leider het ICC. “We willen het leven en de mensenrechten in Syrië verbeteren onder deze president, maar we willen geen terrorisme. Christenen zullen de eersten zijn die de prijs van het terrorisme betalen... Wat Christenen vragen is het besef dat wanneer er veranderingen gebeuren, het niet moet gebeuren onder bepaalde agenda’s of voor bepaalde mensen, maar voor de mensen van Syrië, op een vreedzame manier onder de huidige regering, “zei Aidan Clay, ICC Regional Manager voor het Midden-Oosten, “In tegenstelling tot in Egypte, waar de Christenen voornamelijk de revolutie die president Hosni Mubarak uit zijn macht zette steunden, willen Syrische Christenen vrede terwijl ze meer vrijheid vragen onder het huidige regime. Christenen verwachten dat alleen maar chaos en bloedvergieten zal volgen als aan de Salafi eisen wordt voldaan. We dringen er bij de Amerikaanse regering op aan om verstandig en zorgvuldig te handelen bij het ontwikkelen van een beleid dat diepe politieke gevolgen heeft voor Syrische minderheden, om niet indirect een standpunt te steunen dat gebruikt kan worden door Salafisten om hun radicale agenda uit te voeren.” (Syrian Christians Threatened by Salafi Protestors, Persecution News, , International Christian Concern (ICC), 4 mei 2011) De aanslagen op Christenen in Syrië doen denken aan de moorden van de doodseskaders die gericht waren tegen de Chaldeeuwse Christenen in Irak. Een eerste stap in de richting van de oprichting van een voorlopige regering in ballingschap werd overwogen op een zogenaamde National Salvation Conference in Istanbul (16 juli 2011) aangevuld door ongeveer 300 Syriërs in ballingschap. Deze conferentie leidde tot de vorming van een National Salvation Council (NSC), bestaande uit 25 leden, naar model van de Transitional Council in Libië. “De aanwezigen bereikten uiteindelijk overeenstemming over een initiatief dat 25 uit de 300 aanwezigen in Istanbul en een bijkomende 50 uit Syrië zal selecteren, wat resulteert in een ledenraad van 75 om de huidige opstand te vertegenwoordigen. Deze 75-koppige ledenraad zal ook werken in de richting van een regering van nationale eenheid die Syrië kan begeleiden in een overgangsperiode, indien het regime valt. Deze overgangsperiode zal streven naar het beheer van een road-map die de Syrische staat herstructureert van een dictatuur, de politiestaat ontmantelt, naar een representatieve democratie. De aanwezigen hebben echter het idee van de vorming van een schaduwregering op dit moment geweigerd...“ (Syrian opposition conference in Istanbul and the formation of a joint council, Syria Revolts, 18 juli 2011) De NSC beoogde de vorming van een “Kabinet” van 11 leden die zou kunnen handelen als een de facto voorlopige regering in geval van een “ineenstoring van het regime”. De NSC wordt gedomineerd door het verboden Syrische Moslimbroederschap en Liberalen uit de Syrische gemeenschap in ballingschap. (Syrian exiles vote for 'transitional government', Sidney Morning Herald, 19 juli 2011)

De Centrale Rol van Generaal David Petraeus: President Obama’s Nieuwe Hoofdman van de CIA

Obama’s nieuw benoemde CIA hoofdman, David Petraeus, die in 2004 het MNSTC “Contra-opstand programma in Bagdad leidde in overleg met Ambassadeur John Negroponte, zal een central inlichtingendienst rol bekleden in relatie tot Syrië, met inbegrip van geheime steun aan de oppositie en “vrijheidsstrijders”, de infiltratie van de Syrische inlichtingendienst en het leger, enz. Deze taken zouden worden uitgevoerd in samenwerking met Ambassadeur Robert S.Ford. Beide mannen werkten samen in Irak, ze maakten deel uit van het uitgebreide Negroponte team in Bagdad in 2004-2005. Volgens rapporten reisde Generaal Petraeus midden juli naar Turkije om leden van de National Salvation Council te ontmoeten. De bijeenkomst die georganiseerd was door de Turkse Minister van Buitenlandse Zaken, Ahmet Davutoglu vond plaats direct na de National Salvaltion Conference (16-18 juli 2011): “De bron merkte op dat Petraeus zijn steun voor het idee van de oprichting van een ballingschapsregering benadrukte tijdens de bijeenkomst, een regering die wordt geleid door het Moslimbroederschap en hun bondgenoten en bijgestaan door Amerikaanse militaire functionarissen...” (Zie The Syrian Opposition and the CIA - Another Evidence of Treason - YouTube). Hoewel het officiële bezoek van de Minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton aan Turkije samenviel met het houden van de National Salvation Conference, was er geen bevestiging dat Clinton de leden van de NSC had ontmoet. Officieel ontmoette Hillary Clinton leden van de Syrische oppositie “voor de eerste keer” op 2 augustus. (Syria Opposition Meets With Clinton - WSJ.com, 3 augustus 2011)



De Rol van de Westerse Media

De Westerse media heeft een centrale rol gespeeld in het verdoezelen van de aard van de buitenlandse inmenging in Syrië, inclusief steun van buitenaf aan de gewapende opstandelingen. Ze hebben in koor de recente gebeurtenissen in Syrië beschreven als een “vreedzame protestbeweging” tegen de regering van Bashar Al Assiad, terwijl het bewijs ruimschoots bevestigt dat de Islamitische paramilitaire groepen betrokken zijn bij de terroristische daden. Deze zelfde Islamitische groepen hebben protestbijeenkomsten geïnfiltreerd. Westerse mediavervormingen in overvloed. Grote “pro-regerings” bijeenkomsten (inclusief foto’s) worden terloops gepresenteerd als “bewijs” van een massale anti-regering protestbeweging. De verslagen over slachtoffers zijn gebaseerd op onbevestigde “ooggetuigenverslagen” of op Syrische oppositiebronnen in ballingschap. Shaam News en het in Londen gevestigde Syria Observatory for Human Rights worden rijkelijk geciteerd door de Westerse media als een “betrouwbare bron” met de gebruikelijke disclaimers. Debka Intelligence nieuws uit Israël erkent stilzwijgend dat de Syrische troepen worden geconfronteerd met een georganiseerde paramilitie, terwijl ze het probleem van een gewapende opstand vermijden: “[Syrische troepen] stoten nu op zwaar verzet. Er wachten hen antitank vallen en versterkte barrières bemand door demonstranten met zware machinegeweren.” DEBKAfile, Sinds wanneer zijn vreedzame burgerdemonstranten gewapend met “zware machinegeweren” en “antitank vallen”? Waar we mee te maken hebben is een getrainde paramilitie. Terwijl Shaam News geciteerd wordt als de bron van Associated Press rapporten en foto’s, is Sham News (SNN) geen erkend persbureau. SNN omschrijft zichzelf als “een groep patriottische Syrische jonge activisten die vrijheid en waardigheid eisen voor het Syrische volk ...” met pagina’s op Facebook en Twitter. (Zie Shaam News Network) Een Associated Press foto van een massabijeenkomst in Hama geeft de volgende disclaimer weer “De Associated Press is niet in staat de onafhankelijke echtheid, inhoud, locatie of datum van deze met de hand ontvangen foto te controleren. Foto: HO/Shaam News Network.” Desalniettemin worden deze zelfde onbevestigde foto’s overvloedig gebruikt in de mainstream media. Het ontbreken van verifieerbare gegevens heeft echter niet voorkomen dat de Westerse media “gezaghebbende cijfers” naar voor schuift over het aantal slachtoffers: “Meer dan 1600 doden, 2000 gewonden (Al Jazeera, 27 juli 2011) en bijna 3000 verdwijningen (CNN, 28 juli 2011).” Wie zijn de bronnen van deze gegevens? Wie is verantwoordelijk voor de slachtoffers? De Amerikaanse Ambassadeur Robert S.Ford meldde openhartig aan een Senaatscommisie: “Het gevaarlijkse wapen dat ik zag was een sling-shot.” En die sling-shot slogan, die een regelrechte leugen is, is overvloedig geciteerd om het ongewelddadige karakter van de protestbeweging te handhaven en ook om een “humanitair gezicht” te geven aan Ambassadeur Robert S.Ford, opdat we niet vergeten wie er deel uitmaakte van Negroponte’s plan om doodseskaders in te zetten naar Iraaks model in El Salvador en Honduras. De Leugen wordt de Waarheid.

Verantwoordelijkheid van de Syrische Regering

De Syrische regering, zijn militie en politie, dragen een last van verantwoordelijkheid in de manier waarop ze hebben gereageerd op de opstand, die geleid heeft tot de dood van burgers en politie. Maar deze kwestie, die het voorwerp is van open discussie in Syrië, kan niet zinvol worden aangepakt zonder te analyseren hoe de VS en zijn bondgenoten een opstand hebben gesteund en gefinancierd die aangevuld werd met Islamitische paramilitaire groeperingen en doodseskaders. De primaire verantwoordelijkheid voor de burgerdoden berust bij Washington, Brussel en Ankara, die steun verleenden aan de vorming en de inval van de Islamitische “Vrijheidsstrijders”. Ze hebben ook de financiering en levering van wapens aan de opstandelingen vergemakkelijkt. Omdat het bestaan van een gewapende opstand (ondersteund door vreemde mogendheden) niet erkend wordt door NAVO regeringen en de Westerse media, worden pari passu deze sterfgevallen, zonder verdere uitleg, uitsluitend toegeschreven aan regeringstroepen die “schieten op weerloze burgers” of regeringstroepen die schieten op overlopers van de politie...

Gevaarlijk Kruispunt: Op weg naar een bredere Midden-Oosten Centraal-Aziatische Oorlog

Escalatie is een integraal onderdeel van de militaire agenda. Destabilisatie van soevereine staten door midden van “regimeverandering” wordt nauw gecoördineerd met militaire planning. Er is een militair stappenplan, gekenmerkt door een opeenvolging van VS-NAVO oorlogstheaters. Oorlogsvoorbereidingen om Syrië en Iran aan te vallen zijn al geruime jaren in “een gevorderde staat van paraatheid””. Militaire planners van de VS, NAVO en Israël hebben de contouren van een “humanitaire” militaire oorlog geschetst, waarin Turkije (de op één na grootste miliaire macht binnen de NAVO) een centrale rol zou spelen. In de recente ontwikkelingen heeft Turkije te kennen gegeven dan Ankara militaire actie tegen Syrië overweegt als de regering Al Assad niet “onmiddellijk en onvoorwaardelijk” zijn acties tegen de “demonstranten” staakt. In een bittere ironie worden de Islamitische strijders in Syrië die de burgerbevolking terroriseren, getraind en gefinancierd door de Turkse regering Erdogan. Deze gesluierde bedreigingen wijzen op de mogelijke betrokkenheid van Turkse troepen in Syrië, wat zou kunnen evolueren naar een volwaardige “humainitaire” militaire interventie door de NAVO. We staan op een gevaarlijk kruispunt. Indien een VS-NAVO militaire operatie wordt gelanceerd tegen Syrië, zou de grotere Midden-Oosten Centraal-Aziatische regio die zich uitstrekt van Noord-Afrika en het Oostelijk Middellandse Zeegebied tot de Afghanistan-Pakistaanse grens met China verzwolgen worden in de onrust van een uitgebreide regionale oorlog. Er zijn momenteel vier verschillende oorlogstheaters: Afghanistan-Pakistan, Irak, Palestina en Libië. Een aanval op Syrië zou leiden tot de integratie van deze afzonderlijke oorlogstheaters en uiteindelijk leiden tot een uitgebreide Midden-Oosten, Centraal-Aziatische oorlog. De weg naar Teheran gaat door Damascus. Een VS-NAVO gesponsorde oorlog tegen Iran zou, als eerste stap, een destabilisatiecampagne (“regimeverandering”) inhouden, inclusief geheime inlichtingendienst acties ter ondersteuning van de rebellen tegen de Syrische regering. Een oorlog tegen Syrië zou kunnen evolueren naar een VS-NAVO militaire campagne tegen Iran, waarbij Turkije en Israël direct zouden worden betrokken. Het zou ook bijdragen aan de aanhoudende destabilisatie van Libanon. Het is cruciaal om dit nieuws te verspreiden en de kanalen van mediadesinformatie te breken. Een kritisch en onbevooroordeeld begrip van wat er gebeurt in Syrië is van cruciaal belang in het omkeren van de militaire escalatiestroom in de richting van een uitgebreide regionale oorlog.

 

Bron: Prof. Michel Chossudovsky voor Global Research - 2 september 2011

Vertaald door ‘t Vertalerscollectie’f





©2007 www.wijwordenwakker.org