Afrika: Invasie van de Landrovers

VS-gevestigde multinationals kopen massale stukken op van Afrika.



Stel dat op een dag, een buitenlandse investeerder zou besluiten om een grote strook vruchtbaar land in de Verenigde Staten te kopen. Stel dat alles dat er wordt geteeld of geproduceerd en alle winsten direct naar het buitenland zouden worden verscheept. Erger nog, stel dat die Amerikanen die voor tientallen jaren, misschien eeuwen, op dat land hadden geleefd, zouden worden gedwongen te verhuizen en weinig tot geen compensatie zouden krijgen.

Zo'n gebeurtenis zou ongetwijfeld de publieke verontwaardiging doen ontsteken, maar dit scenario is niet ver van de werkelijkheid, alleen zijn de rollen omgedraaid. Amerikaanse bedrijven hebben onlangs flink geïnvesteerd in buitenlands land en velen die betrokken zijn bij de wereldwijde strijd tegen de honger geloven dat dit een reden tot bezorgdheid is. Wat beleggers "ontwikkeling van de landbouw" noemen wordt door critici omschreven als “landroof”, waarvan ze zeggen dat het de voedselzekerheid in ontwikkelingslanden ondermijnt.

Volgens Flavio Valente, secretaris-generaal van Food First Information and Action Network (FIAN) International, een non-profit organisatie die pleit voor het recht op voedsel, is landroof niets nieuws. "Maar sinds kort is de praktijk van landroof geintensiveerd en heeft het een invloed op de meest kwetsbare boeren, pachters en inheemse volkeren,” zegt Valente.

De Voedsel-en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO) schat dat meer dan 121000 vierkante kilometer zijn overgenomen door buitenlandse belangen in Afrika alleen al. Een veldonderzoek uit 2010 uitgevoerd door FIAN in Ethiopië, ontdekte dat het equivalent van zo’n 20 procent van de beschikbare landbouwgrond van het land is opgekocht door of ter beschikking gesteld van buitenlandse investeerders.

Amerikaanse bedrijven maken deel uit van degenen die landtransacties uitvoeren in Afrika. Het in New York gevestigde Jarch Capital kocht vorig jaar een gebied ter grootte van Dubai van een krijgsheer in Zuid-Soedan en Dominion Farms Ltd, die in 2003 in Kenia moerasgebied kocht om het om te zetten in rijstplantages, heeft naar verluidt opzettelijk plaatselijke landbouwbedrijven overstroomd om druk uit te oefenen opdat de boeren zouden verhuizen.

Ondanks de beloften van het creëren van banen en het verhogen van de productie van levensmiddelen, geven buitenlandse investeringen nauwelijks voordelen aan lokale gemeenschappen, omdat ze streven naar het veilig stellen van gewassen en winsten voor de mensen thuis, aldus het FIAN rapport.

Voorstanders van de voedselveiligheid zeggen dat zelfs initiatieven die aangeprezen worden voor het presenteren van oplossingen voor het landroof probleem, zoals de Grondbeginselen voor Verantwoordelijke Agrarische Ontwikkeling van de Wereldbank, zich vergeten te richten op het gebrek aan concrete mechanismen om ondernemingen en regeringen ter verantwoording te roepen. "Deze grondbeginselen, die vrijwillig en zelfregulerend bedoeld zijn voor de particuliere sector, wijken af van wat nodig is, verplichte en strikte overheidsregelgeving voor investeerders op verschillende beleidsdomeinen zoals de financiële markten en de landbouw,” zegt Sofia Monsalve Suárez, coördinator van het landprogramma bij FIAN International.

Er bestaan oplossingen om buitenlandse grondverwerving te reguleren, maar ze zijn ineffectief en zwak, zegt Valente. Hij is hoopvol dat het Committee on World Food Security (CFS), een VN-orgaan dat zich vorig jaar meer richtte op de inheemse- en boerengemeenschappen, zal optreden.

"Het CFS is de enige organisatie met een duidelijk mandaat om de voedselzekerheid te handhaven en elk land krijgt één stem", zegt Valente. "Het bevorderen van de deelname van degenen die het meest getroffen worden [door landroof] was de eerste stap, nu moeten we zien of die stemmen ook daadwerkelijk worden gehoord."
 

© Joice Biazoto
Bron: Global Research 
 

Vertaald door ‘t Vertalerscollectief.





©2007 www.wijwordenwakker.org